İyileri Doğuran da Bir Ana, Kötüleri Doğuran da Bir Ana — İyileri Doğurtan da Bir Baba, Kötüleri Doğurtan da Bir Baba — O Zaman Hz. Âdem
(Kar©glan'ın 12 Eylül 2017 Vaazı)
Euzubillahimineşşeytanirracim
Bismillahirrahmenirrahim
Mâ esâbeke min hasenetin fe minallâh(minallâhi), ve mâ esâbeke min seyyietin fe min nefsike. Ve erselnâke lin nâsi resûlâ(resûlen). Ve kefâ billâhi şehîdâ.
Meali:
Sana ne iyilik gelirse Allah'tandır. Sana ne kötülük gelirse kendindendir. (Ey Muhammed!) Seni insanlara bir peygamber olarak gönderdik. Şahit olarak Allah yeter.
Sadakallahul Aziym — NİSÂ Suresi 79. ayet
Euzubillahimineşşeytanirracim
Bismillahirrahmenirrahim
Men yeşfa' şefâaten haseneten yekun lehû nasîbun minhâ, ve men yeşfa' şefâaten seyyieten yekun lehu kiflun minhâ. Ve kânallâhu alâ kulli şey'in mukîtâ.
Meali:
Esteuzubillah
Kim güzel bir (işte) aracılık ederse, ona o işin sevabından bir pay vardır. Kim de kötü bir (işte) aracılık ederse, ona da o kötülükten bir pay vardır. Allah'ın her şeye gücü yeter.
Sadakallahul Aziym — NİSÂ Suresi 85. ayet
![[Resim: dikkat.gif]](https://efsane1turk.net/icon/threadicons/dikkat.gif)
Dikkat: Helal yiyip helal içen, doğruluktan bir nebze dönmeyen, ve galû'da verdiği sözünden caymamış olan bir hafız varsa, lütfen bu yukarıda yazdığım iki ayet Kur'an'da var mı yok mu bir baksın, ve bize bildirsin. Ben bu iki rivayeti şimdiye kadar hadis olarak biliyordum; amma bu gün Google'da "iyilik ve kötülükle" ilgili ayet, hadis arattım ve bu ikisini "kuranmeali.org" sayfasında ayet olarak verdi. Ya ben yanlış biliyormuşum, bunlar hadis değil ayetmiş; yahut da yoksa birileri yeni bir Kur'an mı yazmaya çalışıyor?
---oOo---
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:
"İnsan, güzel huyu ve güzel ahlakı ile cennetin en üstün derecelerine kavuşabilir. İbadetlerle ve nafilelerle bu derecelere kavuşamaz. Kötü huy ve kötü ahlak da insanı cehennemin en aşağısına sürükler."
(Hadis-i Şerif; Taberânî)
Yine bu hadiste de bir şüphem var. Ve "İnsan farzlarla Allah'a yaklaşır, sonra nafilelerle daha da yaklaşır ve sonu öyle olur ki Allah onun tutan eli kolu olur, gören gözü olur..." hadisi ile ters. İkinci hadiste nafilelerle yaklaşır derken, orada bu ilk hadiste de nafilelerle yaklaşamaz diyor. Bu ne tezat? Ya hadis yanlış, ya yorum yanlış, ya tercüme yanlış, ya rivayetlerden birisi yanlış.
Hz. Ebû Hüreyre (radıyallahu anh) anlatıyor:
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:
"Allah Teâlâ Hazretleri şöyle ferman buyurdu: Kulumu bana yaklaştıran şeyler arasında en çok hoşuma gideni, ona farz kıldığım şeyleri eda etmesidir. Kulum bana nafile ibadetlerle yaklaşmaya devam eder, sonunda sevgime erer. Onu bir sevdim mi artık ben onun işittiği kulağı, gördüğü gözü, tuttuğu eli, yürüdüğü ayağı (aklettiği kalbi, konuştuğu dili) olurum. Benden bir şey isteyince onu veririm; benden sığınma talep etti mi onu himayeme alır, korurum."
(Hadis-i Şerif; Buhârî, Rikak 38)
"Allâhumme salli alâ Muhammedin ve alâ âli Muhammed. Kemâ salleyte alâ İbrâhîme ve alâ âli İbrâhîme inneke hamîdun mecîd."
"Allâhumme bârik alâ Muhammedin ve alâ âli Muhammed. Kemâ bârakte alâ İbrâhîme ve alâ âli İbrâhîme inneke hamîdun mecîd."
Yolculuğumuza başlıyoruz:
İyileri doğuran da bir ana, kötüleri doğuran da bir ana. İyileri doğurtan da bir baba, kötüleri doğurtan da bir baba. Ve o zaman insanlık Hz. Âdem'den türediyse, ve Hz. Âdem iyiliğin de babası, kötülüğün de babası. Ve insana "Âdemoğlu" deniyorsa, o zaman insan iyiliğin de, kötülüğün de hem mesulü, hem faili. Ve o zaman bütün suçları üstüne yıktığımız şeytan ve cinler kim? Bir tefekkür ediniz.
Ve yukarıdaki ayetin sıhhatini biz, bize verilen cüzi ilimle şöyle kıyas edip bir karara varalım. Ve yukarıda dedik ki: İyileri de doğuran bir ana, yine doğurtan da bir baba; kötüleri de. Ve o zaman iyilik de andan veya rahimden, kötülük de rahimden dersek olur, değil mi? Ve kıyas yapıyoruz; kıyas dinde hüccettir. Ve öyle olunca iyilik de kötülük de yine Âdem'den deyince, iyilik de Rahmân'dan, kötülük de Rahmân'dan demiş olmaz mıyız? Ve toplamı ise "Bismillahirrahmânirrahîm". O zaman Rahmân ve Rahîm'in toplamı Allah ise, Allah Âdem'de tecelli ediyorsa, insan Âdem'den türediyse, ve insan Allah'ın suretinde yaratılan ve yeryüzündeki halifesi ise, iyilik de insandan, kötülük de insandan meydana çıkıyor demek olmaz mı? Veya hayvanlardaki hâli de bir erkek, bir dişi; ve toplamı yine insanın bir sıfatı olan cibilliyat; bir ahlakın gezen, yürüyen hâli.
Öyle olunca Rahmân ile Rahîm'in bütünü, yani Allah bütün; ve Rahmân ve Rahîm onun iki ilk parçası demek olur. Ve iyilik de kötülük de Rahmân'dan ve Rahîm'den, anneden babadan; veya toplamı olan insan ve hayvandan ise, yani öyle olunca insanoğlundan ise, bu da demek olur ki iyilik de Allah'tan, kötülük de Allah'tan. Ve "Âmentü"deki "hayrihî ve şerrihî minallâhi teâlâ" dediğimiz iman meselesi... Öyle olunca bu yukarıdaki birinci ayet, imanın esası ile zıt. Ya bu ayetin sıhhati yanlış, yahut bu Kur'an'dan bir ayet değil, yahut yanlış tercüme, ya da birileri Kur'an'ı oynadı! Ve yeni Kur'an yazmaya çalışıyor. Ve biz bir zamanlar Mekke'nin yahut Medine'nin hâdimlerinden birinin gördüğü rüyada, "Kur'an yeryüzünden kalkacak, ve ancak akıllardaki kalacak" diye bir rivayet duyduk. Öyle olunca bu kâfir deccal, artık Kur'an'ı silmeye başlamış veya silmeyi başarmış.
Ve düşünün artık: Atomun parçasına inildi ve elementlere hükmeder hâle geldi insanoğlu. Ve öyle olunca Kur'an ayetlerinin silinmesi ise... Hani zamanda yolculuk filmi vardı ya; araba yapıp zamanda yolculuk yapıyordu. Ve öyle olunca, zamanda bir yeri değiştirince, ilerdeki olmuş olaylar ve çekilmiş resimler falan değişip silinmeye başlıyor, ve yerine yeni hâlleri gözükmeye başlıyordu ya... Yani Hızır kıssası da böyle yani. Hızır olayların akışını değiştiriyor, ve her an o hâlâ görevde ve değişiklik yapabiliyorsa; ve bir gün bu kâfirler de bu Hızır sırrına ereceklerse, o gelecekte bir yerdeyse, onlar o sırrа erince, artık onlar da zamanda yolculuk edebilecek demek olur. Ve zamanda ileri geri gidip onlar da bazı olayları değiştirebilirse, Kur'an'ı silme ihtimalleri de var yani. Ve o rivayet, Mekke'nin hâdiminin gördüğü rüya hak o zaman. Ve kâfir deccal, yeni Kur'an yazmaya çalışıyor o zaman.
Ve dedik ki helal yiyen, içen bir HAFIZ baksın o ayetlere. Ve Tıp'ta keşfedilmiş ki ruhî hastalıkların sebebi bazı yiyecekler ve gazlar sebep oluyor; yahut beyine oksijen gitmemesi sebebi ile... Yahut rüyada işte susadınsa çaylar, çeşmeler, akarsular görüyorsun yani. Ve yine bedeninde bir yerin uykuda büküldü kaldı ve kan gitmiyorsa, rüyada seni boğuyorlar falan gibi rüyalar görüyorsun; ve korku ile uyanırsın ki o bükük kalan yerini açabilesin diye, uyandırılıyorsun yani. Öyle olunca diğer hastalıklar da, yine bazı yiyeceklerin bedendeki ihtiyacının karşılanamaması, veyahut o maddeden fazla alınması sonucu, ihtiyaç fazlası maddelerin bedende hastalıklara yol açtığı aşikâredir. Yahut GDO'su bozuk maddelerde içindekiler ve onların gideceği adres ve harita ve oranlar yanlış olduğu için... Mesela demirin bir kütle ağırlığı var; ve eğer o meyvada yahut yiyecekte, demir diye bize bakırın kodunu değiştirip, bakırı bize demir diye yutturuyorsa, o GDO'lu madde, ve vücudun hassas terazisi demir diye tartacak; fakat demirin kütle ağırlığı fazla olduğu için mesela 1 metreküp demir ile 1 metreküp bakır aynı ağırlıkta değil. Ve demir yerine bakır yutturunca, hem madde yanlış ve hem gramaj olarak az gelecek o bakır; ve hem demirin görevini o bakır göremeyecek. Ve böylece GDO'su, yani "inhalt verzeichnis" yanlış düzenlenmiş, ve prospektüsündeki kullanım kuralları yanlış düzenlenmiş GDO'su bozuk madde, yine bedende bir sürü hasarlara, hastalıklara, arızalara, alarmlara yol açıyor.
Öyle olunca bedende işler yolunda giderse ve yiyecek ve içecekler bio, veya yani asli manası ile orijinal hâlinde ise, o zaman vücut ihtiyaçlarını aldığı müddetçe hasta olmaz. Öyle olunca, yani yiyecekler işte elementlerin vücuda alınması için gerekli maddeler. Yani demir alacak; gidip bir kilo demir alıp yiyemezsin. Amma bazı yiyecekler demir içerir ve demirini onlardan alırsın. Yine alüminyum için aynı; veya moleküller, su gibi bazı bileşikleri alman lazımdır; onlar da yine bazı yemekler pişirilerek bileşik halini almış hâlde vücuda alırız.
Öyle olunca geçen anlattık: Elementler yemez, içmez, cinsi münasebet yapmaz, erkeği dişisi olmaz demek; yani meleklerin sıfatlarını elementlerde de görüyoruz dedik. Ve öyle olunca işte bizler gözümüzün çalışması için gereken meleklerimizi yiyecekler yolu ile almalıyız ki gözümüz iyi görsün. Çünkü deniyor ki havuç yiyenin, turp yiyenin gözleri iyi görür. Peki havuç ne? Bitki havuçta ne maddeleri var? Toprak havucun içine neler katmış, bakınca anlıyoruz. Turp ve havuç gibi bitkilerde bizim gözümüzde çalışacak olan melekler var. Ve öyle olunca, gözde 300 bin meleke var rivayeti ile, gözde çalışacak olan işçi meleklerinden birisi de işte havuç ile vücuda alınır.
Öyle olunca havuçta tavşan maması. Ve sen de havuça karşı bir zaafın varsa, havucu çok seviyorsan, senin cibilliyatın o zaman havuç yiyen bir canlı olabilir. Bu belki de bir tavşan demek olur. Ve senin cibilliyatın o zaman bir tavşan; ve senin ahlakın da havuç yediğin için tavşan gibi ürkek birisi olursun. Yanında seslice "haf" deseler belinler, korkarsın. Çünkü tavşansın, yani ürkek canlısın demek olur. Yine bayır yukarı çok güzel koşabilirsin, amma bayır aşağı zorlanırsın. Yani tavşandaki özellikler sende de vardır.
Yine yumurta ve tavuğu çok seviyorsan, belki de bir de yumurta çalıyorsan, tavuk çalıyorsan, yahut evde başkasının yumurtasını, tavuk hissesini yiyorsan, belki de sen bir tilkisin o zaman. Ve tilkideki ahlak sende tecelli eder; ve çalmak, çırpmak... Yani öyle olunca işte günahlarda, ne yediysen seni ya güzel bir ahlaka götürür, ya da kötü bir sıfata bürünmene sebep olur.
Öyle olunca işte "insan yediğindendir" kuralı ile, insan sadece koyun yiyince koyun gibi uysal olmaz, belki de semiz hayvan; ve hasen bitkiler yiyince işte göcek ahlaklı olur. Ve kötü ve çirkin ve helal olmayan hayvanlar ve gıdalarla beslenirse, işte ahlakında da değişmeler olur. Öyle olunca sen tatlı çok seviyorsan belki bir arısın. Amma sana illa tatlı ye diye aşılamak için senin önüne üç öğün tatlı koymak seni ARI yapmaz. Amma sendeki tabii hâlin, senin yaratılış cibilliyatında arılık varsa, sen doğal olarak tatlıyı, balı çok seversin. Amma bal seven bir arı değil, bal yapmaz, beleşçi kılıç arı. Ve bir de AYI da bal sever; yine ayrı ahlak, ve ayrı bir cibilliyat yine...
Öyle olunca günah ve yanlış eğilimler de helal gıda ile çözülebilecek ve tedavi edilebilecek kötü sıfatlardır yani. Amma mesela adam darda, zorda kaldı; ona çalmak o zaman farz olur. Artık çalacak ve karnını doyurup hayatta kalacak. Yani ona o anda çalmak günah olmaz. Benim bir din dersleri hocam vardı İmam Hatip'teyken, yaşıyorsa kulakları çınlasın, ismi Ali Rıza Erçel'di. Yaşıyor mu, sağ mı, öldü mü bilmiyorum amma; işte o anlattı: Ağzına sinek kurt atmış, ve boğazı kurtlanmış. Ve bu adam sigara içmezken, doktor ona sigara içmesini tavsiye etmiş. O da o kurtları rahatsız edip öldürmek için sigara içtiğini söyledi. Yani sigara kötü ve zararlı diye biliyoruz; amma işte ihtiyaç hâlinde alkol de sigara da sana ilaç olur. Ve içmen, yemen üzerine farz ve vacip hükmünde olur. Yani öyle olunca, yine bedeninde kurt olan insan, yani Eyyûb sıfatında bir insan; o öğretmenin Ali Rıza Hoca yani. Öyle olunca Eyyûb'un şu günümüzdeki tedavisine doktor "sigara içmek" diye karar kılmış. Amma bu boğazdaki kurtlar için. Yani öyle olunca, "Herkes cehennemden geçecek" hadisi ile ve ayeti ile:
Euzubillahimineşşeytanirracim
Bismillahirrahmenirrahim
Ve in minkum illâ vâriduhâ, kâne alâ rabbike hatmen makdıyyâ.
Meali:
Esteuzubillah
Ve sizden biriniz (bile hariç olmamak üzere hepiniz), illâ (muhakkak) ona (cehenneme) varacaksınız. İçinizden oraya uğramayacak hiçbir kimse yoktur. (Bu), senin Rabbinin üzerine (aldığı) kesinleşmiş bir hükümdür.
Sadakallahul Aziym — MERYEM Suresi 71. ayet
İsa cehennemini çarmıhta yaşadı o zaman. Yine Eyyûb hasta oldu da yaşadı. Yine İbrahim cehennemini mancınıkta yaşadı, o çile ile yani. Yine Muhammed taşlanarak, başına deve işkembesi dökülerek; yine Uhud'da dişi kırılarak yaşadı. O zaman günahsız kimse yok; oraya herkes uğrayacaksa, yine Muhammed bile cehennemden de geçip de cennete varıyorsa, o zaman geçen hafta dedik: Cennet de bu dünyada, cehennem de bu dünyada; burası hem dünya hem de ahiret. Öyle olunca birileri hesap görürken, birileri hayata yeni başlıyor. Yani öyle olunca işte Amerika ve hurikan, yani kasırga... Ve dedik ya, Kızılderilileri öldürenlerin ceza çekmesi gerektiğinden bahsettik geçen hafta. Ve bu gün ise Amerika'da fırtına kopuyor; ve cennet gibi Amerika, bazılarına cehennem oldu. O zaman cennet de cehennem de sabit bir yerde değil. Allah bir arı ile bile sana cehennemi yaşatır. Nitekim anlatılır: Nemrud'u bir sivrisinek öldürmüş; ve burnundan giren bir sivrisinek beynine zarar vermiş, ve ona sivrisinek cehennem zebanisi olmuş. Öyle olunca:
Euzubillahimineşşeytanirracim
Bismillahirrahmenirrahim
Men amile sâlihan fe li nefsihî, ve men esâe fe aleyhâ summe ilâ rabbikum turceûn.
Meali:
Esteuzubillah
Kim salih bir amel işlerse, kendi lehine işlemiş olur. Kim de kötülük yaparsa, kendi aleyhine yapmış olur. Sonra Rabbinize döndürüleceksiniz.
Sadakallahul Aziym — CÂSİYE Suresi 15. ayet
Ve bu ayette işte geçen haftalarda anlattığımız "Kim ne ederse kendine eder, döner yine kendine eder" kuralı yani. Bir iyilik yaptın, ve sonunda bir kaza oldu ve kurtuldun; dediler "Bir iyiliğin el germiş sana" yani. Ve Muhammed dedi:
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:
"Sadaka belâyı def eder ve ömrü uzatır."
(Hadis-i Şerif; Heysemî, Mecmaü'z-Zevâid, III/63)
Yani öyle olunca yaptığın iyilik döner yine seni bulur. Yine bir kötülük yaparsan da, geçen anlattığımız gibi, o da döner sana cehennem ve cehennem zebanisi olarak yine seni bulur. Yani öyle olunca peygamberler de günahsız falan değildir yani. Eğer Eyyûb hasta olduysa, bugün rahat içinde yaşayanlar var iken, Eyyûb gibi ulü'l-azm bir peygamber çile çektiyse, o çile onun cehennemi demek olur. Ve öyle olunca yaptığın bir kötülük ve günahın da yine döner seni bulur.
Bu FETÖ olayları yüzünden tarikatten ve hakikatten kaçar oldu insanlar, ve tarikimize girmekten korkuyorlar; "Yanı kendi ne de nereye götürecek milleti?" dercesine yani. İşte Musa olsan, ulü'l-azm Musa peygamber olsan, ardına takılanları götüreceğin yer denizin yanına kadar; orası da kapana kısıldığın yerdir. Ve denizden geçirecek olan ise Allah'tır. Biz tarikimize girecek ve zikrimizi çekecek olanlara ne cennet vaad ediyoruz, ne de şeyhlik, gavslık, kutupluk... Yani denize kadar bizimle gelmek isteyen varsa ardımıza takılsınlar diyoruz yani. Denizden geçirecek olan Allah'tır; cennete, cehenneme koyacak olan yine Allah'tır; yine gavs edecek de, sultan, padişah edecek olan da Allah'tır.
(Müminlerin iman yönünden en faziletlisi ahlakça en iyi olanıdır.) [Tirmizî]
(Şüphesiz güzel ahlak, güneşin buzu erittiği gibi günahları eritir.) [Harâitî]
(Bir Müslüman güzel ahlakı sayesinde, gündüzleri oruç tutan, geceleri ibadet eden kimselerin derecesine kavuşur.) [İ. Ahmed]
(Cehenneme girmesi haram olan ve Cehennemin de onu yakması haram olan kimseyi bildiriyorum. Dikkat ediniz! Bu kimse insanlara kolaylık, yumuşaklık gösterendir.) [İ. Ahmed]
(İbadetlerin en kolayı, az konuşmak ve iyi huylu olmaktır.) [İbni Ebiddünya]
(Sıcak su buzu erittiği gibi, iyi huylu olmak günahları eritir, yok eder. Sirke balı bozup yenilmez hâle soktuğu gibi, kötü huylu olmak ibadetleri bozup yok eder.) [Taberânî]
(Yavaş, yumuşak davranmak, Allahü teâlânın kuluna verdiği büyük bir ihsandır. Aceleci olmak, şeytanın yoludur. Allahü teâlânın sevdiği şey, yumuşak ve ağırbaşlı olmaktır.) [E. Ya'lâ]
(Müminler, muhakkak kurtuluşa ermiştir. Namazlarını huşu içinde kılar, boş ve lüzumsuz şeylerden yüz çevirir, zekâtlarını verir, iffetlerini korur, emanet ve ahidlerine riayet ederler.) [Mü'minûn 1-8]
Geçen hafta dedik ki bizler iyi işler yapınca, mesela dört iyilik yaptık, bir tane de hata yaptık; Allah o iyilikler ile hatamızı siler. Yani "İnnel hasenât yüzhibnes seyyiât" dedik. Ve yine buna hüccet olan ikinci bir ayet de:
Euzubillahimineşşeytanirracim
Bismillahirrahmenirrahim
Vellezîne âmenû ve amilûs sâlihâti le nukeffirenne anhum seyyiâtihim ve le necziyennehum ahsenellezî kânû ya'melûn.
Meali:
Esteuzubillah
İman edip doğru ve yararlı işler yapanlara gelince, biz onların günahlarını ve kötülüklerini mutlaka sileriz, ve onları yaptıklarının en güzeline (sevaplarına) göre mükâfatlandırırız.
Sadakallahul Aziym — ANKEBÛT Suresi 7. ayet
Yine Zümer Suresi'nde aynı hüküm var:
(Allah onların [müminlerin] kötülüklerini örter, onlara işledikleri şeylerin en güzellerinin karşılığını verir.) [Zümer 35]
(Müminin yanına giren, güzel bir bahçeye girmiş gibi ferahlık duyar.) [Deylemî]
(Mümin lanet etmez, kötülemez, müstehcen konuşmaz ve hayasız olmaz.) [Hâkim]
(Mümin arıya benzer; konduğu dalı kırmaz, oraya zarar vermez. Toplayıp bıraktığı eseri de güzeldir.) [Beyhakî]
(Mümin yumuşaktır, hafiftir. Mûnis bir deve gibi boyun eğer; "Ih" denince, yer sert olsa da çöker.) [Beyhakî]
(Mümin sert değildir. Yumuşaklığından dolayı ahmak zannedilir.) [Deylemî]
(Mümin geçim ehlidir. Arkadaşına rahatlık verir. Münafık ise geçimsizdir, arkadaşına sıkıntı verir.) [Dârekutnî]
(Halkın elindekine göz dikmemek, müminin alametlerindendir.) [Dârekutnî]
(Komşusu kötülüğünden emin olmayan, mümin olamaz.) [Buhârî]
(Çevrendekilerle güzel komşuluk et ve kendin için sevdiğini, başkaları için de sev ki Müslüman olasın.) [Harâitî]
Euzubillahimineşşeytanirracim
Bismillahirrahmenirrahim
Lâ yukellifullâhu nefsen illâ vus'ahâ lehâ mâ kesebet ve aleyhâ mektesebet rabbenâ lâ tuâhıznâ in nesînâ ev ahta'nâ, rabbenâ ve lâ tahmil aleynâ ısran kemâ hameltehu alellezîne min kablinâ, rabbenâ ve lâ tuhammilnâ mâ lâ tâkate lenâ bih(bihî), va'fu annâ, vagfir lenâ, verhamnâ, ente mevlânâ fensurnâ alel kavmil kâfirîn.
Meali:
Esteuzubillah
Allah kimseyi gücünün yettiğinden başkasıyla mükellef kılmaz (sorumlu tutmaz). Kazandığı (dereceler) onundur ve iktisap ettiği (kazandığı negatif dereceler) de onundur (sorumluluğu onun üzerindedir). Rabbimiz! Şâyet unuttuysak veya hata yaptıysak bizi aheze etme (sorgulama). Rabbimiz, bizden öncekilere yüklediğin gibi bizim üzerimize ağır yük yükleme. Rabbimiz, takat (güç) yetiremeyeceğimiz şeyi bize yükleme. Ve bizi af ve mağfiret et ve bize rahmet et (Rahîm esması ile bize tecelli et, rahmet nurunu gönder). Sen bizim Mevlâmızsın. Artık kâfirler kavmine karşı bize yardım et.
Sadakallahul Aziym — BAKARA Suresi 286. ayet
Ve bu ayette diyor ki: Allah kimseye kaldıramayacağı yük yüklemez. Ve öyle olunca senin ağaç hâlin mesela, en ağır meyvalardan elma, portakal, ayva ya da nar oldu diyelim. Ve dalın, budağın kırılacak kadar ayva meyvası verirse Allah, dalın budağın kırılır, meyvaların büyüyünce. Ve senin sahibin de bakıp sana acıyıp dalın budağın kırılmasın diye destek vermezse, dalın budağın kırılır. Yine kiraz gevrek bir ağaç; ve meyva verdin, ve çocuklar indirmek için dalına budağına çıktı. Ve amma çatakların gevrek olduğu için, meyvanı toplamak, yemek isterken dalını budağını kırabilirler. Ne oldu o zaman? "Allah kimseye kaldıramayacağı yük yüklemez" değil de, siz deyin ki diyor Rabbim: "Rabbim Allahım, kaldıramayacağım yük yükleme" diye dua edin diyor. Yani "Allah kaldıramayacağı yük yüklemez" demeyin.
Yani mesela Menzil şeyhi, Nakşi şeyhi Abdülbaki, o kadar ünlü oldu ki gelen gelene, gecede iki bin, üç bin kişi ziyaret etmeye başladı. Amma dalın budağın kırılacak kadar meyva verince... Kiraz meyvası olsan mesela, bazı kirazlara su yetmeyecek ve getiremeyecek; ve bazıları küçük, bazıları iri, büyük olacak; bazılarını kurt yiyecek. Yani gücün yetmez hâle gelecek. Benim mesela fındık ağacım vardı. Bu sene ben biraz yavaş davrandım ve az indirdim, ve yukarılarına uzanamadım; ve geldi göknar kargaları hepsini topladı gitti. Yani gücüm yukarısını toplamaya belki yetmedi, belki vaktim olmadığından yavaş davrandım toplayıp hasat etmekte. Ve Abdülbaki de artık sofilerine yetemez oldu. Ve bizim burada bulunduğumuz yerde, bizim Nakşilere intisab ettiğimiz tekke vardı; işte sonunda orası da kapandı, kaç sene oldu. Çünkü artık Abdülbaki'nin müşterisi çoğalınca, bu kadar çok meyva verince, artık bazı yerlere yetemez oldu. Çünkü demek ki "Çok meyva ver" değil de, "Kaldırabileceğim kadar ver" deyin diyor Rabbim. Ne diyor?
Rabbenâ ve lâ tuhammilnâ mâ lâ tâkate lenâ bih.
Rabbimiz, takat (güç) yetiremeyeceğimiz şeyi bize yükleme.
Deyin diyor Rab. Öyle olunca Abdülbaki, bak bu kadar çok meyva ve sofi isteyip durma. Bak dalın budağın kırılmaya başladı da, işte biz buradaki tekkede, sofiler kavga eder olduk da, birbirimizi yemektense tekkeyi kapatalım dediler. Yani öyle olunca çok sofi sahibi olmak da marifet değil yani. Bir ağaç ne kadar meyva kaldırabilir, değil mi? Hele bir de ayva, nar, elma, portakal gibi falan ağır meyvalar ise meyvan yani.
Rabbimiz, takat getiremeyeceğimiz yükü bize yükleme.
---oOo---
أَأَللَّهُمَّ أَرِنَا الْحَقَّ حَقاً وَ ارْزُقْنَا اتِّبَاعَهْ وَ أَرِنَا الْبَاطِلَ بَاطِلاً وَ ارْزُقْنَا اجْتِنَابَهْ
''Allahım! Bizlere hakkı Hak gösterip ona tabi olmayı, bâtılı da Bâtıl gösterip ondan yüz çevirmeyi nasip eyle..!''
وَآخِرُ دَعْوَاهُمْ أَنِ الْحَمْدُ لِلّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ
Ve âhıru da'vâhum enil hamdulillâhi rabbil âlemîne, Amiyn.
Elfatiha maassalavat.
سُبْحاَنَكَ اللَّهُمَّ وَبِحَمْدِكَ، أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلهَ إِلاَّ أَنْتَ، أَسْتَغْفِرُكَ وَأَتُوبُ إِلَيْكَ
Sübhâneke Allahümme ve bihamdik, eşhedü en lâ ilâhe illâ ent, estağfirullahe ve etûbu ileyk.
--OoO--
Kar©glan
Başağaçlı Raşit Tunca
Schrems, 12 Eylül 2017 Pazar
Original Kar © glan
(Kar©glan'ın 12 Eylül 2017 Vaazı)
أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ الرَّحِيم
مَّا أَصَابَكَ مِنْ حَسَنَةٍ فَمِنَ اللّهِ وَمَا أَصَابَكَ مِن سَيِّئَةٍ فَمِن نَّفْسِكَ وَأَرْسَلْنَاكَ لِلنَّاسِ رَسُولاً وَكَفَى بِاللّهِ شَهِيدًا
Euzubillahimineşşeytanirracim
Bismillahirrahmenirrahim
Mâ esâbeke min hasenetin fe minallâh(minallâhi), ve mâ esâbeke min seyyietin fe min nefsike. Ve erselnâke lin nâsi resûlâ(resûlen). Ve kefâ billâhi şehîdâ.
Meali:
Sana ne iyilik gelirse Allah'tandır. Sana ne kötülük gelirse kendindendir. (Ey Muhammed!) Seni insanlara bir peygamber olarak gönderdik. Şahit olarak Allah yeter.
Sadakallahul Aziym — NİSÂ Suresi 79. ayet
أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ الرَّحِيم
مَّن يَشْفَعْ شَفَاعَةً حَسَنَةً يَكُن لَّهُ نَصِيبٌ مِّنْهَا وَمَن يَشْفَعْ شَفَاعَةً سَيِّئَةً يَكُن لَّهُ كِفْلٌ مِّنْهَا وَكَانَ اللّهُ عَلَى كُلِّ شَيْءٍ مُّقِيتًا
Euzubillahimineşşeytanirracim
Bismillahirrahmenirrahim
Men yeşfa' şefâaten haseneten yekun lehû nasîbun minhâ, ve men yeşfa' şefâaten seyyieten yekun lehu kiflun minhâ. Ve kânallâhu alâ kulli şey'in mukîtâ.
Meali:
Esteuzubillah
Kim güzel bir (işte) aracılık ederse, ona o işin sevabından bir pay vardır. Kim de kötü bir (işte) aracılık ederse, ona da o kötülükten bir pay vardır. Allah'ın her şeye gücü yeter.
Sadakallahul Aziym — NİSÂ Suresi 85. ayet
Dikkat: Helal yiyip helal içen, doğruluktan bir nebze dönmeyen, ve galû'da verdiği sözünden caymamış olan bir hafız varsa, lütfen bu yukarıda yazdığım iki ayet Kur'an'da var mı yok mu bir baksın, ve bize bildirsin. Ben bu iki rivayeti şimdiye kadar hadis olarak biliyordum; amma bu gün Google'da "iyilik ve kötülükle" ilgili ayet, hadis arattım ve bu ikisini "kuranmeali.org" sayfasında ayet olarak verdi. Ya ben yanlış biliyormuşum, bunlar hadis değil ayetmiş; yahut da yoksa birileri yeni bir Kur'an mı yazmaya çalışıyor?---oOo---
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:
"İnsan, güzel huyu ve güzel ahlakı ile cennetin en üstün derecelerine kavuşabilir. İbadetlerle ve nafilelerle bu derecelere kavuşamaz. Kötü huy ve kötü ahlak da insanı cehennemin en aşağısına sürükler."
(Hadis-i Şerif; Taberânî)
Yine bu hadiste de bir şüphem var. Ve "İnsan farzlarla Allah'a yaklaşır, sonra nafilelerle daha da yaklaşır ve sonu öyle olur ki Allah onun tutan eli kolu olur, gören gözü olur..." hadisi ile ters. İkinci hadiste nafilelerle yaklaşır derken, orada bu ilk hadiste de nafilelerle yaklaşamaz diyor. Bu ne tezat? Ya hadis yanlış, ya yorum yanlış, ya tercüme yanlış, ya rivayetlerden birisi yanlış.
Hz. Ebû Hüreyre (radıyallahu anh) anlatıyor:
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:
"Allah Teâlâ Hazretleri şöyle ferman buyurdu: Kulumu bana yaklaştıran şeyler arasında en çok hoşuma gideni, ona farz kıldığım şeyleri eda etmesidir. Kulum bana nafile ibadetlerle yaklaşmaya devam eder, sonunda sevgime erer. Onu bir sevdim mi artık ben onun işittiği kulağı, gördüğü gözü, tuttuğu eli, yürüdüğü ayağı (aklettiği kalbi, konuştuğu dili) olurum. Benden bir şey isteyince onu veririm; benden sığınma talep etti mi onu himayeme alır, korurum."
(Hadis-i Şerif; Buhârî, Rikak 38)
"Allâhumme salli alâ Muhammedin ve alâ âli Muhammed. Kemâ salleyte alâ İbrâhîme ve alâ âli İbrâhîme inneke hamîdun mecîd."
"Allâhumme bârik alâ Muhammedin ve alâ âli Muhammed. Kemâ bârakte alâ İbrâhîme ve alâ âli İbrâhîme inneke hamîdun mecîd."
Yolculuğumuza başlıyoruz:
İyileri doğuran da bir ana, kötüleri doğuran da bir ana. İyileri doğurtan da bir baba, kötüleri doğurtan da bir baba. Ve o zaman insanlık Hz. Âdem'den türediyse, ve Hz. Âdem iyiliğin de babası, kötülüğün de babası. Ve insana "Âdemoğlu" deniyorsa, o zaman insan iyiliğin de, kötülüğün de hem mesulü, hem faili. Ve o zaman bütün suçları üstüne yıktığımız şeytan ve cinler kim? Bir tefekkür ediniz.
Ve yukarıdaki ayetin sıhhatini biz, bize verilen cüzi ilimle şöyle kıyas edip bir karara varalım. Ve yukarıda dedik ki: İyileri de doğuran bir ana, yine doğurtan da bir baba; kötüleri de. Ve o zaman iyilik de andan veya rahimden, kötülük de rahimden dersek olur, değil mi? Ve kıyas yapıyoruz; kıyas dinde hüccettir. Ve öyle olunca iyilik de kötülük de yine Âdem'den deyince, iyilik de Rahmân'dan, kötülük de Rahmân'dan demiş olmaz mıyız? Ve toplamı ise "Bismillahirrahmânirrahîm". O zaman Rahmân ve Rahîm'in toplamı Allah ise, Allah Âdem'de tecelli ediyorsa, insan Âdem'den türediyse, ve insan Allah'ın suretinde yaratılan ve yeryüzündeki halifesi ise, iyilik de insandan, kötülük de insandan meydana çıkıyor demek olmaz mı? Veya hayvanlardaki hâli de bir erkek, bir dişi; ve toplamı yine insanın bir sıfatı olan cibilliyat; bir ahlakın gezen, yürüyen hâli.
Öyle olunca Rahmân ile Rahîm'in bütünü, yani Allah bütün; ve Rahmân ve Rahîm onun iki ilk parçası demek olur. Ve iyilik de kötülük de Rahmân'dan ve Rahîm'den, anneden babadan; veya toplamı olan insan ve hayvandan ise, yani öyle olunca insanoğlundan ise, bu da demek olur ki iyilik de Allah'tan, kötülük de Allah'tan. Ve "Âmentü"deki "hayrihî ve şerrihî minallâhi teâlâ" dediğimiz iman meselesi... Öyle olunca bu yukarıdaki birinci ayet, imanın esası ile zıt. Ya bu ayetin sıhhati yanlış, yahut bu Kur'an'dan bir ayet değil, yahut yanlış tercüme, ya da birileri Kur'an'ı oynadı! Ve yeni Kur'an yazmaya çalışıyor. Ve biz bir zamanlar Mekke'nin yahut Medine'nin hâdimlerinden birinin gördüğü rüyada, "Kur'an yeryüzünden kalkacak, ve ancak akıllardaki kalacak" diye bir rivayet duyduk. Öyle olunca bu kâfir deccal, artık Kur'an'ı silmeye başlamış veya silmeyi başarmış.
Ve düşünün artık: Atomun parçasına inildi ve elementlere hükmeder hâle geldi insanoğlu. Ve öyle olunca Kur'an ayetlerinin silinmesi ise... Hani zamanda yolculuk filmi vardı ya; araba yapıp zamanda yolculuk yapıyordu. Ve öyle olunca, zamanda bir yeri değiştirince, ilerdeki olmuş olaylar ve çekilmiş resimler falan değişip silinmeye başlıyor, ve yerine yeni hâlleri gözükmeye başlıyordu ya... Yani Hızır kıssası da böyle yani. Hızır olayların akışını değiştiriyor, ve her an o hâlâ görevde ve değişiklik yapabiliyorsa; ve bir gün bu kâfirler de bu Hızır sırrına ereceklerse, o gelecekte bir yerdeyse, onlar o sırrа erince, artık onlar da zamanda yolculuk edebilecek demek olur. Ve zamanda ileri geri gidip onlar da bazı olayları değiştirebilirse, Kur'an'ı silme ihtimalleri de var yani. Ve o rivayet, Mekke'nin hâdiminin gördüğü rüya hak o zaman. Ve kâfir deccal, yeni Kur'an yazmaya çalışıyor o zaman.
Ve dedik ki helal yiyen, içen bir HAFIZ baksın o ayetlere. Ve Tıp'ta keşfedilmiş ki ruhî hastalıkların sebebi bazı yiyecekler ve gazlar sebep oluyor; yahut beyine oksijen gitmemesi sebebi ile... Yahut rüyada işte susadınsa çaylar, çeşmeler, akarsular görüyorsun yani. Ve yine bedeninde bir yerin uykuda büküldü kaldı ve kan gitmiyorsa, rüyada seni boğuyorlar falan gibi rüyalar görüyorsun; ve korku ile uyanırsın ki o bükük kalan yerini açabilesin diye, uyandırılıyorsun yani. Öyle olunca diğer hastalıklar da, yine bazı yiyeceklerin bedendeki ihtiyacının karşılanamaması, veyahut o maddeden fazla alınması sonucu, ihtiyaç fazlası maddelerin bedende hastalıklara yol açtığı aşikâredir. Yahut GDO'su bozuk maddelerde içindekiler ve onların gideceği adres ve harita ve oranlar yanlış olduğu için... Mesela demirin bir kütle ağırlığı var; ve eğer o meyvada yahut yiyecekte, demir diye bize bakırın kodunu değiştirip, bakırı bize demir diye yutturuyorsa, o GDO'lu madde, ve vücudun hassas terazisi demir diye tartacak; fakat demirin kütle ağırlığı fazla olduğu için mesela 1 metreküp demir ile 1 metreküp bakır aynı ağırlıkta değil. Ve demir yerine bakır yutturunca, hem madde yanlış ve hem gramaj olarak az gelecek o bakır; ve hem demirin görevini o bakır göremeyecek. Ve böylece GDO'su, yani "inhalt verzeichnis" yanlış düzenlenmiş, ve prospektüsündeki kullanım kuralları yanlış düzenlenmiş GDO'su bozuk madde, yine bedende bir sürü hasarlara, hastalıklara, arızalara, alarmlara yol açıyor.
Öyle olunca bedende işler yolunda giderse ve yiyecek ve içecekler bio, veya yani asli manası ile orijinal hâlinde ise, o zaman vücut ihtiyaçlarını aldığı müddetçe hasta olmaz. Öyle olunca, yani yiyecekler işte elementlerin vücuda alınması için gerekli maddeler. Yani demir alacak; gidip bir kilo demir alıp yiyemezsin. Amma bazı yiyecekler demir içerir ve demirini onlardan alırsın. Yine alüminyum için aynı; veya moleküller, su gibi bazı bileşikleri alman lazımdır; onlar da yine bazı yemekler pişirilerek bileşik halini almış hâlde vücuda alırız.
Öyle olunca geçen anlattık: Elementler yemez, içmez, cinsi münasebet yapmaz, erkeği dişisi olmaz demek; yani meleklerin sıfatlarını elementlerde de görüyoruz dedik. Ve öyle olunca işte bizler gözümüzün çalışması için gereken meleklerimizi yiyecekler yolu ile almalıyız ki gözümüz iyi görsün. Çünkü deniyor ki havuç yiyenin, turp yiyenin gözleri iyi görür. Peki havuç ne? Bitki havuçta ne maddeleri var? Toprak havucun içine neler katmış, bakınca anlıyoruz. Turp ve havuç gibi bitkilerde bizim gözümüzde çalışacak olan melekler var. Ve öyle olunca, gözde 300 bin meleke var rivayeti ile, gözde çalışacak olan işçi meleklerinden birisi de işte havuç ile vücuda alınır.
Öyle olunca havuçta tavşan maması. Ve sen de havuça karşı bir zaafın varsa, havucu çok seviyorsan, senin cibilliyatın o zaman havuç yiyen bir canlı olabilir. Bu belki de bir tavşan demek olur. Ve senin cibilliyatın o zaman bir tavşan; ve senin ahlakın da havuç yediğin için tavşan gibi ürkek birisi olursun. Yanında seslice "haf" deseler belinler, korkarsın. Çünkü tavşansın, yani ürkek canlısın demek olur. Yine bayır yukarı çok güzel koşabilirsin, amma bayır aşağı zorlanırsın. Yani tavşandaki özellikler sende de vardır.
Yine yumurta ve tavuğu çok seviyorsan, belki de bir de yumurta çalıyorsan, tavuk çalıyorsan, yahut evde başkasının yumurtasını, tavuk hissesini yiyorsan, belki de sen bir tilkisin o zaman. Ve tilkideki ahlak sende tecelli eder; ve çalmak, çırpmak... Yani öyle olunca işte günahlarda, ne yediysen seni ya güzel bir ahlaka götürür, ya da kötü bir sıfata bürünmene sebep olur.
Öyle olunca işte "insan yediğindendir" kuralı ile, insan sadece koyun yiyince koyun gibi uysal olmaz, belki de semiz hayvan; ve hasen bitkiler yiyince işte göcek ahlaklı olur. Ve kötü ve çirkin ve helal olmayan hayvanlar ve gıdalarla beslenirse, işte ahlakında da değişmeler olur. Öyle olunca sen tatlı çok seviyorsan belki bir arısın. Amma sana illa tatlı ye diye aşılamak için senin önüne üç öğün tatlı koymak seni ARI yapmaz. Amma sendeki tabii hâlin, senin yaratılış cibilliyatında arılık varsa, sen doğal olarak tatlıyı, balı çok seversin. Amma bal seven bir arı değil, bal yapmaz, beleşçi kılıç arı. Ve bir de AYI da bal sever; yine ayrı ahlak, ve ayrı bir cibilliyat yine...
Öyle olunca günah ve yanlış eğilimler de helal gıda ile çözülebilecek ve tedavi edilebilecek kötü sıfatlardır yani. Amma mesela adam darda, zorda kaldı; ona çalmak o zaman farz olur. Artık çalacak ve karnını doyurup hayatta kalacak. Yani ona o anda çalmak günah olmaz. Benim bir din dersleri hocam vardı İmam Hatip'teyken, yaşıyorsa kulakları çınlasın, ismi Ali Rıza Erçel'di. Yaşıyor mu, sağ mı, öldü mü bilmiyorum amma; işte o anlattı: Ağzına sinek kurt atmış, ve boğazı kurtlanmış. Ve bu adam sigara içmezken, doktor ona sigara içmesini tavsiye etmiş. O da o kurtları rahatsız edip öldürmek için sigara içtiğini söyledi. Yani sigara kötü ve zararlı diye biliyoruz; amma işte ihtiyaç hâlinde alkol de sigara da sana ilaç olur. Ve içmen, yemen üzerine farz ve vacip hükmünde olur. Yani öyle olunca, yine bedeninde kurt olan insan, yani Eyyûb sıfatında bir insan; o öğretmenin Ali Rıza Hoca yani. Öyle olunca Eyyûb'un şu günümüzdeki tedavisine doktor "sigara içmek" diye karar kılmış. Amma bu boğazdaki kurtlar için. Yani öyle olunca, "Herkes cehennemden geçecek" hadisi ile ve ayeti ile:
أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ الرَّحِيم
وَإِن مِّنكُمْ إِلَّا وَارِدُهَا كَانَ عَلَى رَبِّكَ حَتْمًا مَّقْضِيًّا
Euzubillahimineşşeytanirracim
Bismillahirrahmenirrahim
Ve in minkum illâ vâriduhâ, kâne alâ rabbike hatmen makdıyyâ.
Meali:
Esteuzubillah
Ve sizden biriniz (bile hariç olmamak üzere hepiniz), illâ (muhakkak) ona (cehenneme) varacaksınız. İçinizden oraya uğramayacak hiçbir kimse yoktur. (Bu), senin Rabbinin üzerine (aldığı) kesinleşmiş bir hükümdür.
Sadakallahul Aziym — MERYEM Suresi 71. ayet
İsa cehennemini çarmıhta yaşadı o zaman. Yine Eyyûb hasta oldu da yaşadı. Yine İbrahim cehennemini mancınıkta yaşadı, o çile ile yani. Yine Muhammed taşlanarak, başına deve işkembesi dökülerek; yine Uhud'da dişi kırılarak yaşadı. O zaman günahsız kimse yok; oraya herkes uğrayacaksa, yine Muhammed bile cehennemden de geçip de cennete varıyorsa, o zaman geçen hafta dedik: Cennet de bu dünyada, cehennem de bu dünyada; burası hem dünya hem de ahiret. Öyle olunca birileri hesap görürken, birileri hayata yeni başlıyor. Yani öyle olunca işte Amerika ve hurikan, yani kasırga... Ve dedik ya, Kızılderilileri öldürenlerin ceza çekmesi gerektiğinden bahsettik geçen hafta. Ve bu gün ise Amerika'da fırtına kopuyor; ve cennet gibi Amerika, bazılarına cehennem oldu. O zaman cennet de cehennem de sabit bir yerde değil. Allah bir arı ile bile sana cehennemi yaşatır. Nitekim anlatılır: Nemrud'u bir sivrisinek öldürmüş; ve burnundan giren bir sivrisinek beynine zarar vermiş, ve ona sivrisinek cehennem zebanisi olmuş. Öyle olunca:
أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ الرَّحِيم
مَنْ عَمِلَ صَالِحًا فَلِنَفْسِهِ وَمَنْ أَسَاء فَعَلَيْهَا ثُمَّ إِلَى رَبِّكُمْ تُرْجَعُونَ
Euzubillahimineşşeytanirracim
Bismillahirrahmenirrahim
Men amile sâlihan fe li nefsihî, ve men esâe fe aleyhâ summe ilâ rabbikum turceûn.
Meali:
Esteuzubillah
Kim salih bir amel işlerse, kendi lehine işlemiş olur. Kim de kötülük yaparsa, kendi aleyhine yapmış olur. Sonra Rabbinize döndürüleceksiniz.
Sadakallahul Aziym — CÂSİYE Suresi 15. ayet
Ve bu ayette işte geçen haftalarda anlattığımız "Kim ne ederse kendine eder, döner yine kendine eder" kuralı yani. Bir iyilik yaptın, ve sonunda bir kaza oldu ve kurtuldun; dediler "Bir iyiliğin el germiş sana" yani. Ve Muhammed dedi:
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:
"Sadaka belâyı def eder ve ömrü uzatır."
(Hadis-i Şerif; Heysemî, Mecmaü'z-Zevâid, III/63)
Yani öyle olunca yaptığın iyilik döner yine seni bulur. Yine bir kötülük yaparsan da, geçen anlattığımız gibi, o da döner sana cehennem ve cehennem zebanisi olarak yine seni bulur. Yani öyle olunca peygamberler de günahsız falan değildir yani. Eğer Eyyûb hasta olduysa, bugün rahat içinde yaşayanlar var iken, Eyyûb gibi ulü'l-azm bir peygamber çile çektiyse, o çile onun cehennemi demek olur. Ve öyle olunca yaptığın bir kötülük ve günahın da yine döner seni bulur.
Bu FETÖ olayları yüzünden tarikatten ve hakikatten kaçar oldu insanlar, ve tarikimize girmekten korkuyorlar; "Yanı kendi ne de nereye götürecek milleti?" dercesine yani. İşte Musa olsan, ulü'l-azm Musa peygamber olsan, ardına takılanları götüreceğin yer denizin yanına kadar; orası da kapana kısıldığın yerdir. Ve denizden geçirecek olan ise Allah'tır. Biz tarikimize girecek ve zikrimizi çekecek olanlara ne cennet vaad ediyoruz, ne de şeyhlik, gavslık, kutupluk... Yani denize kadar bizimle gelmek isteyen varsa ardımıza takılsınlar diyoruz yani. Denizden geçirecek olan Allah'tır; cennete, cehenneme koyacak olan yine Allah'tır; yine gavs edecek de, sultan, padişah edecek olan da Allah'tır.
(Müminlerin iman yönünden en faziletlisi ahlakça en iyi olanıdır.) [Tirmizî]
(Şüphesiz güzel ahlak, güneşin buzu erittiği gibi günahları eritir.) [Harâitî]
(Bir Müslüman güzel ahlakı sayesinde, gündüzleri oruç tutan, geceleri ibadet eden kimselerin derecesine kavuşur.) [İ. Ahmed]
(Cehenneme girmesi haram olan ve Cehennemin de onu yakması haram olan kimseyi bildiriyorum. Dikkat ediniz! Bu kimse insanlara kolaylık, yumuşaklık gösterendir.) [İ. Ahmed]
(İbadetlerin en kolayı, az konuşmak ve iyi huylu olmaktır.) [İbni Ebiddünya]
(Sıcak su buzu erittiği gibi, iyi huylu olmak günahları eritir, yok eder. Sirke balı bozup yenilmez hâle soktuğu gibi, kötü huylu olmak ibadetleri bozup yok eder.) [Taberânî]
(Yavaş, yumuşak davranmak, Allahü teâlânın kuluna verdiği büyük bir ihsandır. Aceleci olmak, şeytanın yoludur. Allahü teâlânın sevdiği şey, yumuşak ve ağırbaşlı olmaktır.) [E. Ya'lâ]
(Müminler, muhakkak kurtuluşa ermiştir. Namazlarını huşu içinde kılar, boş ve lüzumsuz şeylerden yüz çevirir, zekâtlarını verir, iffetlerini korur, emanet ve ahidlerine riayet ederler.) [Mü'minûn 1-8]
Geçen hafta dedik ki bizler iyi işler yapınca, mesela dört iyilik yaptık, bir tane de hata yaptık; Allah o iyilikler ile hatamızı siler. Yani "İnnel hasenât yüzhibnes seyyiât" dedik. Ve yine buna hüccet olan ikinci bir ayet de:
أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ الرَّحِيم
وَالَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ لَنُكَفِّرَنَّ عَنْهُمْ سَيِّئَاتِهِمْ وَلَنَجْزِيَنَّهُمْ أَحْسَنَ الَّذِي كَانُوا يَعْمَلُونَ
Euzubillahimineşşeytanirracim
Bismillahirrahmenirrahim
Vellezîne âmenû ve amilûs sâlihâti le nukeffirenne anhum seyyiâtihim ve le necziyennehum ahsenellezî kânû ya'melûn.
Meali:
Esteuzubillah
İman edip doğru ve yararlı işler yapanlara gelince, biz onların günahlarını ve kötülüklerini mutlaka sileriz, ve onları yaptıklarının en güzeline (sevaplarına) göre mükâfatlandırırız.
Sadakallahul Aziym — ANKEBÛT Suresi 7. ayet
Yine Zümer Suresi'nde aynı hüküm var:
(Allah onların [müminlerin] kötülüklerini örter, onlara işledikleri şeylerin en güzellerinin karşılığını verir.) [Zümer 35]
(Müminin yanına giren, güzel bir bahçeye girmiş gibi ferahlık duyar.) [Deylemî]
(Mümin lanet etmez, kötülemez, müstehcen konuşmaz ve hayasız olmaz.) [Hâkim]
(Mümin arıya benzer; konduğu dalı kırmaz, oraya zarar vermez. Toplayıp bıraktığı eseri de güzeldir.) [Beyhakî]
(Mümin yumuşaktır, hafiftir. Mûnis bir deve gibi boyun eğer; "Ih" denince, yer sert olsa da çöker.) [Beyhakî]
(Mümin sert değildir. Yumuşaklığından dolayı ahmak zannedilir.) [Deylemî]
(Mümin geçim ehlidir. Arkadaşına rahatlık verir. Münafık ise geçimsizdir, arkadaşına sıkıntı verir.) [Dârekutnî]
(Halkın elindekine göz dikmemek, müminin alametlerindendir.) [Dârekutnî]
(Komşusu kötülüğünden emin olmayan, mümin olamaz.) [Buhârî]
(Çevrendekilerle güzel komşuluk et ve kendin için sevdiğini, başkaları için de sev ki Müslüman olasın.) [Harâitî]
أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ الرَّحِيم
لاَ يُكَلِّفُ اللّهُ نَفْسًا إِلاَّ وُسْعَهَا لَهَا مَا كَسَبَتْ وَعَلَيْهَا مَا اكْتَسَبَتْ رَبَّنَا لاَ تُؤَاخِذْنَا إِن نَّسِينَا أَوْ أَخْطَأْنَا رَبَّنَا وَلاَ تَحْمِلْ عَلَيْنَا إِصْرًا كَمَا حَمَلْتَهُ عَلَى الَّذِينَ مِن قَبْلِنَا رَبَّنَا وَلاَ تُحَمِّلْنَا مَا لاَ طَاقَةَ لَنَا بِهِ وَاعْفُ عَنَّا وَاغْفِرْ لَنَا وَارْحَمْنَآ أَنتَ مَوْلاَنَا فَانصُرْنَا عَلَى الْقَوْمِ الْكَافِرِينَ
Euzubillahimineşşeytanirracim
Bismillahirrahmenirrahim
Lâ yukellifullâhu nefsen illâ vus'ahâ lehâ mâ kesebet ve aleyhâ mektesebet rabbenâ lâ tuâhıznâ in nesînâ ev ahta'nâ, rabbenâ ve lâ tahmil aleynâ ısran kemâ hameltehu alellezîne min kablinâ, rabbenâ ve lâ tuhammilnâ mâ lâ tâkate lenâ bih(bihî), va'fu annâ, vagfir lenâ, verhamnâ, ente mevlânâ fensurnâ alel kavmil kâfirîn.
Meali:
Esteuzubillah
Allah kimseyi gücünün yettiğinden başkasıyla mükellef kılmaz (sorumlu tutmaz). Kazandığı (dereceler) onundur ve iktisap ettiği (kazandığı negatif dereceler) de onundur (sorumluluğu onun üzerindedir). Rabbimiz! Şâyet unuttuysak veya hata yaptıysak bizi aheze etme (sorgulama). Rabbimiz, bizden öncekilere yüklediğin gibi bizim üzerimize ağır yük yükleme. Rabbimiz, takat (güç) yetiremeyeceğimiz şeyi bize yükleme. Ve bizi af ve mağfiret et ve bize rahmet et (Rahîm esması ile bize tecelli et, rahmet nurunu gönder). Sen bizim Mevlâmızsın. Artık kâfirler kavmine karşı bize yardım et.
Sadakallahul Aziym — BAKARA Suresi 286. ayet
Ve bu ayette diyor ki: Allah kimseye kaldıramayacağı yük yüklemez. Ve öyle olunca senin ağaç hâlin mesela, en ağır meyvalardan elma, portakal, ayva ya da nar oldu diyelim. Ve dalın, budağın kırılacak kadar ayva meyvası verirse Allah, dalın budağın kırılır, meyvaların büyüyünce. Ve senin sahibin de bakıp sana acıyıp dalın budağın kırılmasın diye destek vermezse, dalın budağın kırılır. Yine kiraz gevrek bir ağaç; ve meyva verdin, ve çocuklar indirmek için dalına budağına çıktı. Ve amma çatakların gevrek olduğu için, meyvanı toplamak, yemek isterken dalını budağını kırabilirler. Ne oldu o zaman? "Allah kimseye kaldıramayacağı yük yüklemez" değil de, siz deyin ki diyor Rabbim: "Rabbim Allahım, kaldıramayacağım yük yükleme" diye dua edin diyor. Yani "Allah kaldıramayacağı yük yüklemez" demeyin.
Yani mesela Menzil şeyhi, Nakşi şeyhi Abdülbaki, o kadar ünlü oldu ki gelen gelene, gecede iki bin, üç bin kişi ziyaret etmeye başladı. Amma dalın budağın kırılacak kadar meyva verince... Kiraz meyvası olsan mesela, bazı kirazlara su yetmeyecek ve getiremeyecek; ve bazıları küçük, bazıları iri, büyük olacak; bazılarını kurt yiyecek. Yani gücün yetmez hâle gelecek. Benim mesela fındık ağacım vardı. Bu sene ben biraz yavaş davrandım ve az indirdim, ve yukarılarına uzanamadım; ve geldi göknar kargaları hepsini topladı gitti. Yani gücüm yukarısını toplamaya belki yetmedi, belki vaktim olmadığından yavaş davrandım toplayıp hasat etmekte. Ve Abdülbaki de artık sofilerine yetemez oldu. Ve bizim burada bulunduğumuz yerde, bizim Nakşilere intisab ettiğimiz tekke vardı; işte sonunda orası da kapandı, kaç sene oldu. Çünkü artık Abdülbaki'nin müşterisi çoğalınca, bu kadar çok meyva verince, artık bazı yerlere yetemez oldu. Çünkü demek ki "Çok meyva ver" değil de, "Kaldırabileceğim kadar ver" deyin diyor Rabbim. Ne diyor?
رَبَّنَا وَلاَ تُحَمِّلْنَا مَا لاَ طَاقَةَ لَنَا بِهِ
Rabbenâ ve lâ tuhammilnâ mâ lâ tâkate lenâ bih.
Rabbimiz, takat (güç) yetiremeyeceğimiz şeyi bize yükleme.
Deyin diyor Rab. Öyle olunca Abdülbaki, bak bu kadar çok meyva ve sofi isteyip durma. Bak dalın budağın kırılmaya başladı da, işte biz buradaki tekkede, sofiler kavga eder olduk da, birbirimizi yemektense tekkeyi kapatalım dediler. Yani öyle olunca çok sofi sahibi olmak da marifet değil yani. Bir ağaç ne kadar meyva kaldırabilir, değil mi? Hele bir de ayva, nar, elma, portakal gibi falan ağır meyvalar ise meyvan yani.
Rabbimiz, takat getiremeyeceğimiz yükü bize yükleme.
---oOo---
أَأَللَّهُمَّ أَرِنَا الْحَقَّ حَقاً وَ ارْزُقْنَا اتِّبَاعَهْ وَ أَرِنَا الْبَاطِلَ بَاطِلاً وَ ارْزُقْنَا اجْتِنَابَهْ
''Allahım! Bizlere hakkı Hak gösterip ona tabi olmayı, bâtılı da Bâtıl gösterip ondan yüz çevirmeyi nasip eyle..!''
وَآخِرُ دَعْوَاهُمْ أَنِ الْحَمْدُ لِلّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ
Ve âhıru da'vâhum enil hamdulillâhi rabbil âlemîne, Amiyn.
Elfatiha maassalavat.
سُبْحاَنَكَ اللَّهُمَّ وَبِحَمْدِكَ، أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلهَ إِلاَّ أَنْتَ، أَسْتَغْفِرُكَ وَأَتُوبُ إِلَيْكَ
Sübhâneke Allahümme ve bihamdik, eşhedü en lâ ilâhe illâ ent, estağfirullahe ve etûbu ileyk.
--OoO--
Kar©glan
Başağaçlı Raşit Tunca
Schrems, 12 Eylül 2017 Pazar
Original Kar © glan
Arı Bal Yapmaz, Bal Yapan Allah'tır
(Kar©glan'ın 21 Eylül 2017 Vaazı)
Euzubillahimineşşeytanirracim
Bismillahirrahmenirrahim
Ve evhâ rabbuke ilân nahli enittehızî minel cibâli buyûten ve mineş şeceri ve mimmâ ya'rişûn. Summe kulî min kullis semerâti feslukî subule rabbiki zululen, yahrucu min butûnihâ şarâbun muhtelifun elvânuhu fîhi şifâun lin nâs(nâsi), inne fî zâlike le âyeten li kavmin yetefekkerûn.
Meali:
Rabbin, bal arısına şöyle ilham etti: "Dağlardan, ağaçlardan ve insanların yaptıkları çardaklardan (kovanlardan) kendine evler edin. Sonra meyvelerin hepsinden ye de Rabbinin sana kolaylaştırdığı (yaylım) yollarına gir." Onların karınlarından çeşitli renklerde bal çıkar. Onda insanlar için şifa vardır. Şüphesiz bunda düşünen bir (toplum) için bir ibret vardır.
Sadakallahul Aziym — NAHL Suresi 68 ve 69. ayet
---oOo---
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:
"Âlimler, nebîlerin varisleridir."
(Hadis-i Şerif; Tirmizî)
"Allâhumme salli alâ Muhammedin ve alâ âli Muhammed. Kemâ salleyte alâ İbrâhîme ve alâ âli İbrâhîme inneke hamîdun mecîd."
"Allâhumme bârik alâ Muhammedin ve alâ âli Muhammed. Kemâ bârakte alâ İbrâhîme ve alâ âli İbrâhîme inneke hamîdun mecîd."
Yolculuğumuza başlıyoruz:
Urganın ucunu ocağın birine bağladım, yönümü ona tuttum, sırtımı güneşe döndüm. Artık yazdan geçip sonbahar ve kışa doğru yol alıyorum. Yine iki vakit namaz daha kaçtı. Sana geliyorum kardelen çiçeği; ama bil ki sende de fazla eylenmem, senden sonra da bahar var yine. Amma Muhammed, Hatice'den sonra bir gece bir çiçekte, diğer gece diğer çiçekteydi. Arı bir çiçekte karar kılmaz; yoksa baldaki tat, çeşni ve şifa olmaz. Mevsim kışa yol tuttu artık. Ey gece, ey karanlık, ey kâinatın dibi! Çekim gücün yüksekse mevsim kardelene kadar varabilir; yoksa belki de başımıza daha varmadan kıyametler kopar.
Kim yakîn oldu cihâna gelmeği
İndiler gökden melekler sâf sâf
Kâbe gibi kıldılar evim tavaf
Hûriler geldi bölük bölük
Buğûr yüzleri nûrundan evim doldu nûr
Çevre yânıma gelip oturdular
Mustafâ'yı birbirine muştular
Dediler oğlun gibi hiç bir oğul
Yâradılâlı cihân gelmiş değil
Bû senin oğlun gibi kadr-ı cemîl
Bir anâya vermemiştir ol Celîl
Ûlu devlet buldun ey dildâr sen
Doğiserdir senden ol hulk-ı hasen
Bû gelen "ilm-î ledün" sultânıdır
Bû gelen tevhîd ü irfân kânıdır
Bû gîce ol gîcedir kim, ol şerîf
Nûr ile âlemleri eyler latîf
Allâhümme salli alâ Muhammediv
Ve alâ âli Muhammed
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:
"Âlimler, nebîlerin varisleridir."
(Hadis-i Şerif; Tirmizî)
Ve bu hadiste işaret edilen Muhammed'in mirasını devralan Hz. Mehdî aleyhisselam ise... O zaman o (Muhammed) Hatice'den sonra çokça kadınla evlenmiş; ve çokça kadınla evlenmenin faziletlerinden birisi işte bal yapmak için çokça gül koklamak gerekliliğidir. Ne kadar çok gül kokladın, balda o kadar şifa var demek olur. Çünkü arı çiçek çiçek gezdikçe, her çiçekten başka bir şifa ve öz alıp da onu balına yaparken ona katar; ve balda binbir derde ondan şifa vardır.
Peki bu günümüzde çok çiçek koklamak yasakken, yani çok evlilik insanlara uygunsuz gelmekte iken, ve yasalarca yasak iken, ikinci eşi kanun kabul etmezken... Peki zamanın bal yapan arısı, arı beyi, Mehdî aleyhisselam ise, o zaman bu hikmet ondan nasıl tecelli edecek demek yok mu? Bunu Allah bilir, Mehdî de bilir. Bu hikmet onda tecelli etmezse, bu vaazlar onda bu kadar güzel ve tali olamaz, sofrası bu kadar güzel olamaz yani.
Peygamberimiz su içtiği zaman dibinde bırakır ve kalanını içmesi için sağındakine verirdi; o da bir yudum alır, o da sağındakine verirdi. Ve bazı âlimlerin de bunu yapmış olması, bu sünneti eda etmiş olmaları sonucu, ve bu "artık su"dan içen sofiler, bazıları su içmesine rağmen sanki ballı süt tadı almışlar. Yani işte bu sünnetin sebebi hikmeti de budur yani. Bal yapan arı çiçekten öz alır, onu incitmeden bırakır, ikinci çiçeğe geçer; ikinci çiçekten de balını alır, üçüncü çiçeğe... Ve böylece ashab, işte Muhammed'den suyu alır, bir yudum içer, ve sonra diğerine verirdi ki bu bereket çoğalsın, artsın, eksilmesin yani.
Ve Hz. Ali ve soyu bu sünnetin sahipleridir; yani kimler onlar? "Ehl-i Beyt"; onun mirasını devralan hakiki âlimlerdir, hakiki Muhammed'in soyunu devam ettiren Ali soyu yani, arı soyu. Ve geçen hafta dedi ki: Arı konduğu dalı üzmez, ondan özü alır; ve sonra onun bıraktığı vakit o yine çiçektir, kırılmamıştır.
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:
"(Mümin arıya benzer; konduğu dalı kırmaz, oraya zarar vermez. Toplayıp bıraktığı eseri de güzeldir.)"
(Hadis-i Şerif; Beyhakî)
Geçen haftaki hadisi yine böylece yazalım ve diyelim ki: "Kapadığın kapıyı vurup da çıkma, belki bir daha açman icabet eder." Ve arı döner gelir o çiçeğe bir daha konar, bir daha bal alır ki, aldığı bal bir damla bile olmayan bir şey zaten. Ve Hz. Muhammed Hatice ile evliyken, onu Hatice kimseyle paylaşmamışken, dünyalar güzeli Ayşe'ye sıra gelince, o Muhammed'i 12 kişiyle paylaşmak durumunda kalmış. Yani öyle olunca Muhammed'i her gönül seviyor; ismi ne, nick ismi, lakabı ne? "Habibullah" — en sevilen, en çok sevilen demek. Her gönül O'nu ayrı seviyor; O ise bütün herkesi sevmek zorunda, o gönlüne herkesi almak zorunda. Amma bireyler, onu tek seviyor ve özel seviyor. Ve Mehdî bu mirası aldıysa, onu herkes sevecek; o ise herkesi sevecek ve...
-------------------
Nedir bu çektiğim senden
Gönül derdin hiç bitmiyor
Yediğin darbelere bak
Bu da mı sana yetmiyor gönül
Her çiçekten bal alırsın
Her gördüğünle kalırsın
Sen kendini ne sanırsın
Belki bir gün uslanırsın gönül
Uslan artık deli gönül
Bak gelip geçiyor ömür
Uslan artık deli divane gönül
Dünya sana kalır sanma
Geleceği dünden sorma
Her gün gördüğün rüyayı
Aldanıp ta hayra yorma gönül
Hepimiz bir misafiriz
Zaman gelince göçeriz
Ecel acı can alırken
Her şeyimizden geçeriz gönül
-----------------
"Her çiçekten bal alırsın, sen kendini ne sanırsın" deme ey yâr! Bak bu hikmeti bir nebze anlatabildimse... "Mustafâ'yı birbirine muştular" budur yani. Elden ele, gönülden gönüle gezen bir Muhammed var. Hani bir çocuk ki o Muhammed; ve hurilerin hepsi inmiş o gece, ve O doğunca birisi eline alıp diğerine vermiş onu, ve elden ele vermişler. İlk doğduğunda yani "Mustafâ'yı birbirine muştular"; yani bütün hurilerde elden ele, gönülden gönüle gezen Muhammed ise bir tek kimse; o ise bütün hurileri sevecek. Bir arı bir günde en az üç sefer yaparmış ve yedi yüz bin çiçek koklarmış. Yani Allah bunu da, bu hikmeti de arıya vermiş; ve arı diye bir canlı yaratmış ki gönülden gönüle gezer, çiçek çiçek gezer. Ve ama bu ancak bahar gelince, yaz gelince olur.
Kardelen ise senenin başında ilk çiçek ve meyva veren; yani 3 G'den sonra — Gar, Gış, Gıyamet'ten sonra — yani karlardan sonra ilk çiçek açan, ona bal özü veren. Onun yeri ve değeri unutulur mu? Amma paylaşmak, Hatice'ye paylaşmak yok. Amma Hatice, Muhammed'in ilkiyse; amma Mehdî'nin ilki kim, ilk meyvası kim? Ama diğer herkese onu paye etmek var; onun sevgisini paye etmek var. Sen ey ikinci yâr, üçüncü yâr, paylaşmak zorundasın. "Sadece benim olsun" demek, ancak bizim sensizliğimizdir. "Severim amma sevdiğimi başkasına sevdirtmem" demek yani bencillik yani. Evet, arı olmak da zor, arıya çiçek olmak da.
Bülbülün figanı dağları aşmışsa, ey bülbül, seni duyan birisi var burada. Aradığın cevap yukarıda vaazda bir yerde yazıyor; hem de bir de Allah katında yazıyor. Eğer Levh-i Mahfuz'a bakıp da okuyabilirsen, o Mehdî kimin yâri, orada yazılı; Yusuf kimin yâri, İbrahim kimin yâri, Musa kimin yâri yazılı...
Ve Hac mevsimi geçti, ve hicrî yeni yıla girdik. Hicrî 1439'muş bu sene. Ve Arap takvimleri bu günü hicrî yılbaşı gösteriyor. Ve Muharrem'in onu, Aşure ve Hüseyin Efendimiz'in susuz şehit edilişi... Daha önceki vaazlarımızda buna geniş yer verdik. Ve yine aynı sünnete ittiba etti. Ve daha dün ya da önceki gün, hanım bahçede çamaşır sermeye çıktığında ayva dalının altından geçerken, ayvalar ağırlıktan yerlere kadar neredeyse uzandılar. Amma işte başı ayvanın birine değmiş, ve daha ermemiş ham ayva kopuvermiş. Yani iki gün önce Muharrem'in onuymuş yani. Amma aya, kamere baksak değil; ben baktım, 18 Eylül'de hilal son halinde gözüktü ve sonraki gece içtima, ve ondan sonraki gece ve günü, yani 20 Eylül, hicrî yılbaşı idi. Amma Allah katında ise, iki gün önce ayva koparım mevsimine girildiğini gösterdi. Bu sene yaz sıcak geçince, herhalde bazı yerlerde ayva erken erdi o zaman. Bizdekiler daha ham, ama işte ham ayva kopmuş. Yani Kerbelâ günü geçti; yani bu hafta Aşure haftası demek olur. Artık aşure pişiriniz. Bugün Allahu a'lem Muharrem'in 12'sindeyiz. Amma ne aydan bakıp da bilebilirsin bunu, ne güneşten; ancak Allah biliyor işte, ve bize de malum oluyor yani. Hayatın serencamı gibi malum oluyor yani.
Hicrî yeni yılınız ve Aşure haftanız mübarek olsun. Rabbim, Hüseyin Efendimiz ve efradına da gani gani rahmet eylesin.
Mehdî Kimdir?
Hasan ve Hüseyin'den olma Muhammed'in son parçası. Yani öyle olunca, Hasan ve Hüseyin kim? Muhammed'in Ali'den, Fatma'dan olma iki parçası. Ali kim? Muhammed'in amcasının oğlu; yani Muhammed'in doğduğu yıldızın parçasının parçası, ve Muhammed'in amca oğlu yani. Peygamberimizin dedesi Abdülmüttalib ve onun oğulları... Hz. Peygamber Efendimizin (a.s.m.) 10 amcası bulunduğu, babasıyla beraber 11 erkek kardeş olduğu belirtilir.
İsimleri:
Haris, Zübeyr, Ebû Tâlib, Ebû Leheb, Kusem, Dırar, Mukavvim, Hacl, Hz. Hamza (r.a.) ve Hz. Abbas (r.a.)'dır.
Yani güneş sistemimizin yapısı ve 11 gezegen ve güneş; ve yine Yusuf sistemi, 11 kardeş ve Yusuf; yine Hz. İsa, 12 Havari ve İsa. Ve güneş ise Muhammed. Muhammed ise ilk yaratılan Nur deniyor. Nur demek ise ay, yani kamer demek oluyor. Yani öyle olunca batmayan güneşin ilk parçası, ona ay olmuş olan ilk güneş... Güneş amma, işte onun da bir bütünü olunca, ilk kopan parça: Hidrojen. Ve Allah'tan ayrılan ilk parça. Ve öyle olunca yine kıyas yaptık; dersimiz dinde kıyas, yine dinde kıyas hüccettir. Ve kıyas ettik. Ve sayılarda 1, yani "Bir", tek ve bütün; ve bütün diğer sayılar ise ondan kopanlar. Yani ondan ayrılan iki parçaya biz "iki" diyoruz. Öyle olunca atomun yapısındaki bölünme, ve kâinatın ve insanın yaratılmasında yapı aynı desek mi acaba? Bundan başka yöntemi de var mıdır Allah'ın? Çünkü Allah her şeyi eşeyli yarattığını buyuruyor; "ezvac" diyor. Peki bu bölünme yöntemi dışındaki yolu ne acaba, diyelim.
Cevap: Evet var; İsa ve Mehdî yöntemi. İsa nasıl doğdu? Bölünme yolu ile mi? Hayır. Yani ruhlar nasıl çoğalır? Yani ruhların üreme şekli nasıldır? Yani parça koparma yöntemi mi? Hayır. Kur'an'da bu yöntem şöyle izah ediliyor:
Euzubillahimineşşeytanirracim
Bismillahirrahmenirrahim
Kâlet rabbi ennâ yekûnu lî veledun ve lem yemsesnî beşer(beşerun), kâle kezâlikillâhu yahluku mâ yeşâ'(yeşâu) izâ kadâ emren fe innemâ yekûlu lehu kun fe yekûn.
Meali:
Esteuzubillah
(Hz. Meryem): "Rabbim, benim çocuğum nasıl olur? Bana bir beşer dokunmadı" dedi. (Allah şöyle buyurdu): "İşte böyle, Allah dilediğini yaratır. Bir emrin (işin) olmasını takdir ettiği zaman, sadece ona 'Ol!' der, o hemen olur."
Sadakallahul Aziym — ÂLİ İMRÂN Suresi 47. ayet
Yani bu ayet gösteriyor ki ruh veya ruhlar, koparma yöntemi ile üremiyormuş; ve "Kün fe yekün" ile ürüyormuş. Yine kıyas yaparsak:
Euzubillahimineşşeytanirracim
Bismillahirrahmenirrahim
Fe lem taktulûhum ve lâkinnallâhe katelehum, ve mâ rameyte iz rameyte ve lâkinnallâhe ramâ, ve li yubliyel mu'minîne minhu belâen hasenâ(hasenen), innallâhe semîun alîm.
Meali:
Esteuzubillah
Onları siz öldürmediniz ama onları Allah öldürdü. Ve attığın zaman da sen atmadın ama Allah attı. Ve Allah, mü'minleri kendisinden ahsen belâ ile imtihan eder. Muhakkak ki Allah, işitendir ve bilendir.
Sadakallahul Aziym — ENFÂL Suresi 17. ayet
Bu ayette Davud aleyhisselamın attığı taştan dolayı "Onu sen atmadın, Allah attı" diyorsa, o zaman kıyas yapalım: Arı da bal yapmaz, bal yapan da Allah'tır. Nakşiler öyle der: "Sen viz viz yap yeter, bal yapacak olan Allah'tır" derler yani. Öyle olunca Allah'tan gayrı mevcudat yok ise, her yerde ve her şeyde O varsa, o zaman bal yapan da arı değildir; bal yapan Allah'tır.
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:
"Şüphesiz Cennette bir ağaç vardır ki, bir binici gölgesinde yüz yıl yürür de o gölgenin sonuna erişemez."
İkinci rivayet:
"Şüphesiz Cennette bir ağaç vardır ki, süratle koşan at binicisi gölgesinde yüz yıl yürür de o gölgenin sonuna erişemez."
"Tûbâ, Cennette bir ağaçtır. Uzunluğu yüz yıldır. Cennet ehlinin elbisesi onun çiçek kapçıklarındandır."
Ve bu hadisi yine kıyas yolu ile tefsir edersek: Yani bir insanın bedeni bütün; ve bedendeki bir de parçalar var. El, kol, ayak birer başka bütün. Ve yine eldeki her bir tırnak yine başka bir bütün. Ve tırnak, insan bedenine göre küçük bir parça; yine kirpikler. Ve her bir kirpik ise çok daha küçük parça. Amma her bir kirpiğin içinde de onu oluşturan küçük parçalar, atomlar, moleküller var. Ve sorsan ki o kirpiği oluşturan küçük parçanın birisine: "Cennette bir tane ağaç var, ismi kirpik" ve desen ki: "Sen gibi birisi onun etrafında yüz yıl dönse ancak etrafını döner" dersen yeridir. Çünkü kirpiği oluşturan bir atom o kadar küçük ki mikroskopla görülebiliyor. Ve öyle olunca o mikroskobik büyüklükteki parçaya, bir kirpiğin kalınlığı yüz yıl gidilecek bir yol gibi gelecektir elbet.
Öyle olunca, Muhammed vakti bir beden ise — yani onun vaktinin vahdet-i vücudu olan beden ise — onların cenneti ise; Mehdî vaktindeki başka bir vahdet-i vücuttaki beden ise... O zaman Muhammed vaktinin insanına, Mehdî vaktindeki bedendeki Tûbâ ağacı veya ses telinin kalınlığı, veya kirpiğin kalınlığı sanki yüzyıllık mesafe gibi olur. Öyle olunca Muhammed ve ehli bir başka yaşayışla yaşıyorlarsa, onlar içimizdekiler ise, o zaman işte içimizdekilerin de abdeste ihtiyacı var. Ve o yüzden vücuda saf su içmek, onların guslünü, abdestini yapmasını sağlar. Bu yüzden tarikatimiz, mevsim tarikatında işte zemzem suyu duasından ve Es'elüke duasından sonra, ağzının genişliği dibinin derinliğinden geniş olan tastan su ya da süt içilir dedik ki, bu su ya da süt işte içimizdeki o küçük bedenlerin dünyasında ve parçalara yağmur olacak bizim. Üstümüzdeki vahdet olan bedende içecek; onun içtiği de bize yağmur, kar olacak. O yüzden biz mevsim tarikiyiz; yani Râşidî tarikatı, mevsim tarikatı. Yolu biz keşfettik, ve bize keşfettirdi Rabbim. Ve yolu çizen biziz. Ve öğrenmek isteyen zikrimize devam edecek, ve desturumuza uygun hareket edecek, vaazlarımızı dinleyecek, ve her gün yeni bir yolda yol alacak.
Rabbim, bu ahir zamanda aklın arttığı şu çağda insanlığa İsa'yı da Mehdî'yi de anlama idraki versin.
---oOo---
أَأَللَّهُمَّ أَرِنَا الْحَقَّ حَقاً وَ ارْزُقْنَا اتِّبَاعَهْ وَ أَرِنَا الْبَاطِلَ بَاطِلاً وَ ارْزُقْنَا اجْتِنَابَهْ
''Allahım! Bizlere hakkı Hak gösterip ona tabi olmayı, bâtılı da Bâtıl gösterip ondan yüz çevirmeyi nasip eyle..!''
وَآخِرُ دَعْوَاهُمْ أَنِ الْحَمْدُ لِلّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ
Ve âhıru da'vâhum enil hamdulillâhi rabbil âlemîne, Amiyn.
Elfatiha maassalavat.
سُبْحاَنَكَ اللَّهُمَّ وَبِحَمْدِكَ، أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلهَ إِلاَّ أَنْتَ، أَسْتَغْفِرُكَ وَأَتُوبُ إِلَيْكَ
Sübhâneke Allahümme ve bihamdik, eşhedü en lâ ilâhe illâ ent, estağfirullahe ve etûbu ileyk.
--OoO--
Kar©glan
Başağaçlı Raşit Tunca
Schrems, 21 Eylül 2017 Perşembe
Original Kar © glan
(Kar©glan'ın 21 Eylül 2017 Vaazı)
أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ الرَّحِيم
وَأَوْحَى رَبُّكَ إِلَى النَّحْلِ أَنِ اتَّخِذِي مِنَ الْجِبَالِ بُيُوتًا وَمِنَ الشَّجَرِ وَمِمَّا يَعْرِشُونَ ثُمَّ كُلِي مِن كُلِّ الثَّمَرَاتِ فَاسْلُكِي سُبُلَ رَبِّكِ ذُلُلًا يَخْرُجُ مِن بُطُونِهَا شَرَابٌ مُّخْتَلِفٌ أَلْوَانُهُ فِيهِ شِفَاء لِلنَّاسِ إِنَّ فِي ذَلِكَ لآيَةً لِّقَوْمٍ يَتَفَكَّرُونَ
Euzubillahimineşşeytanirracim
Bismillahirrahmenirrahim
Ve evhâ rabbuke ilân nahli enittehızî minel cibâli buyûten ve mineş şeceri ve mimmâ ya'rişûn. Summe kulî min kullis semerâti feslukî subule rabbiki zululen, yahrucu min butûnihâ şarâbun muhtelifun elvânuhu fîhi şifâun lin nâs(nâsi), inne fî zâlike le âyeten li kavmin yetefekkerûn.
Meali:
Rabbin, bal arısına şöyle ilham etti: "Dağlardan, ağaçlardan ve insanların yaptıkları çardaklardan (kovanlardan) kendine evler edin. Sonra meyvelerin hepsinden ye de Rabbinin sana kolaylaştırdığı (yaylım) yollarına gir." Onların karınlarından çeşitli renklerde bal çıkar. Onda insanlar için şifa vardır. Şüphesiz bunda düşünen bir (toplum) için bir ibret vardır.
Sadakallahul Aziym — NAHL Suresi 68 ve 69. ayet
---oOo---
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:
"Âlimler, nebîlerin varisleridir."
(Hadis-i Şerif; Tirmizî)
"Allâhumme salli alâ Muhammedin ve alâ âli Muhammed. Kemâ salleyte alâ İbrâhîme ve alâ âli İbrâhîme inneke hamîdun mecîd."
"Allâhumme bârik alâ Muhammedin ve alâ âli Muhammed. Kemâ bârakte alâ İbrâhîme ve alâ âli İbrâhîme inneke hamîdun mecîd."
Yolculuğumuza başlıyoruz:
Urganın ucunu ocağın birine bağladım, yönümü ona tuttum, sırtımı güneşe döndüm. Artık yazdan geçip sonbahar ve kışa doğru yol alıyorum. Yine iki vakit namaz daha kaçtı. Sana geliyorum kardelen çiçeği; ama bil ki sende de fazla eylenmem, senden sonra da bahar var yine. Amma Muhammed, Hatice'den sonra bir gece bir çiçekte, diğer gece diğer çiçekteydi. Arı bir çiçekte karar kılmaz; yoksa baldaki tat, çeşni ve şifa olmaz. Mevsim kışa yol tuttu artık. Ey gece, ey karanlık, ey kâinatın dibi! Çekim gücün yüksekse mevsim kardelene kadar varabilir; yoksa belki de başımıza daha varmadan kıyametler kopar.
Kim yakîn oldu cihâna gelmeği
İndiler gökden melekler sâf sâf
Kâbe gibi kıldılar evim tavaf
Hûriler geldi bölük bölük
Buğûr yüzleri nûrundan evim doldu nûr
Çevre yânıma gelip oturdular
Mustafâ'yı birbirine muştular
Dediler oğlun gibi hiç bir oğul
Yâradılâlı cihân gelmiş değil
Bû senin oğlun gibi kadr-ı cemîl
Bir anâya vermemiştir ol Celîl
Ûlu devlet buldun ey dildâr sen
Doğiserdir senden ol hulk-ı hasen
Bû gelen "ilm-î ledün" sultânıdır
Bû gelen tevhîd ü irfân kânıdır
Bû gîce ol gîcedir kim, ol şerîf
Nûr ile âlemleri eyler latîf
Allâhümme salli alâ Muhammediv
Ve alâ âli Muhammed
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:
"Âlimler, nebîlerin varisleridir."
(Hadis-i Şerif; Tirmizî)
Ve bu hadiste işaret edilen Muhammed'in mirasını devralan Hz. Mehdî aleyhisselam ise... O zaman o (Muhammed) Hatice'den sonra çokça kadınla evlenmiş; ve çokça kadınla evlenmenin faziletlerinden birisi işte bal yapmak için çokça gül koklamak gerekliliğidir. Ne kadar çok gül kokladın, balda o kadar şifa var demek olur. Çünkü arı çiçek çiçek gezdikçe, her çiçekten başka bir şifa ve öz alıp da onu balına yaparken ona katar; ve balda binbir derde ondan şifa vardır.
Peki bu günümüzde çok çiçek koklamak yasakken, yani çok evlilik insanlara uygunsuz gelmekte iken, ve yasalarca yasak iken, ikinci eşi kanun kabul etmezken... Peki zamanın bal yapan arısı, arı beyi, Mehdî aleyhisselam ise, o zaman bu hikmet ondan nasıl tecelli edecek demek yok mu? Bunu Allah bilir, Mehdî de bilir. Bu hikmet onda tecelli etmezse, bu vaazlar onda bu kadar güzel ve tali olamaz, sofrası bu kadar güzel olamaz yani.
Peygamberimiz su içtiği zaman dibinde bırakır ve kalanını içmesi için sağındakine verirdi; o da bir yudum alır, o da sağındakine verirdi. Ve bazı âlimlerin de bunu yapmış olması, bu sünneti eda etmiş olmaları sonucu, ve bu "artık su"dan içen sofiler, bazıları su içmesine rağmen sanki ballı süt tadı almışlar. Yani işte bu sünnetin sebebi hikmeti de budur yani. Bal yapan arı çiçekten öz alır, onu incitmeden bırakır, ikinci çiçeğe geçer; ikinci çiçekten de balını alır, üçüncü çiçeğe... Ve böylece ashab, işte Muhammed'den suyu alır, bir yudum içer, ve sonra diğerine verirdi ki bu bereket çoğalsın, artsın, eksilmesin yani.
Ve Hz. Ali ve soyu bu sünnetin sahipleridir; yani kimler onlar? "Ehl-i Beyt"; onun mirasını devralan hakiki âlimlerdir, hakiki Muhammed'in soyunu devam ettiren Ali soyu yani, arı soyu. Ve geçen hafta dedi ki: Arı konduğu dalı üzmez, ondan özü alır; ve sonra onun bıraktığı vakit o yine çiçektir, kırılmamıştır.
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:
"(Mümin arıya benzer; konduğu dalı kırmaz, oraya zarar vermez. Toplayıp bıraktığı eseri de güzeldir.)"
(Hadis-i Şerif; Beyhakî)
Geçen haftaki hadisi yine böylece yazalım ve diyelim ki: "Kapadığın kapıyı vurup da çıkma, belki bir daha açman icabet eder." Ve arı döner gelir o çiçeğe bir daha konar, bir daha bal alır ki, aldığı bal bir damla bile olmayan bir şey zaten. Ve Hz. Muhammed Hatice ile evliyken, onu Hatice kimseyle paylaşmamışken, dünyalar güzeli Ayşe'ye sıra gelince, o Muhammed'i 12 kişiyle paylaşmak durumunda kalmış. Yani öyle olunca Muhammed'i her gönül seviyor; ismi ne, nick ismi, lakabı ne? "Habibullah" — en sevilen, en çok sevilen demek. Her gönül O'nu ayrı seviyor; O ise bütün herkesi sevmek zorunda, o gönlüne herkesi almak zorunda. Amma bireyler, onu tek seviyor ve özel seviyor. Ve Mehdî bu mirası aldıysa, onu herkes sevecek; o ise herkesi sevecek ve...
-------------------
Nedir bu çektiğim senden
Gönül derdin hiç bitmiyor
Yediğin darbelere bak
Bu da mı sana yetmiyor gönül
Her çiçekten bal alırsın
Her gördüğünle kalırsın
Sen kendini ne sanırsın
Belki bir gün uslanırsın gönül
Uslan artık deli gönül
Bak gelip geçiyor ömür
Uslan artık deli divane gönül
Dünya sana kalır sanma
Geleceği dünden sorma
Her gün gördüğün rüyayı
Aldanıp ta hayra yorma gönül
Hepimiz bir misafiriz
Zaman gelince göçeriz
Ecel acı can alırken
Her şeyimizden geçeriz gönül
-----------------
"Her çiçekten bal alırsın, sen kendini ne sanırsın" deme ey yâr! Bak bu hikmeti bir nebze anlatabildimse... "Mustafâ'yı birbirine muştular" budur yani. Elden ele, gönülden gönüle gezen bir Muhammed var. Hani bir çocuk ki o Muhammed; ve hurilerin hepsi inmiş o gece, ve O doğunca birisi eline alıp diğerine vermiş onu, ve elden ele vermişler. İlk doğduğunda yani "Mustafâ'yı birbirine muştular"; yani bütün hurilerde elden ele, gönülden gönüle gezen Muhammed ise bir tek kimse; o ise bütün hurileri sevecek. Bir arı bir günde en az üç sefer yaparmış ve yedi yüz bin çiçek koklarmış. Yani Allah bunu da, bu hikmeti de arıya vermiş; ve arı diye bir canlı yaratmış ki gönülden gönüle gezer, çiçek çiçek gezer. Ve ama bu ancak bahar gelince, yaz gelince olur.
Kardelen ise senenin başında ilk çiçek ve meyva veren; yani 3 G'den sonra — Gar, Gış, Gıyamet'ten sonra — yani karlardan sonra ilk çiçek açan, ona bal özü veren. Onun yeri ve değeri unutulur mu? Amma paylaşmak, Hatice'ye paylaşmak yok. Amma Hatice, Muhammed'in ilkiyse; amma Mehdî'nin ilki kim, ilk meyvası kim? Ama diğer herkese onu paye etmek var; onun sevgisini paye etmek var. Sen ey ikinci yâr, üçüncü yâr, paylaşmak zorundasın. "Sadece benim olsun" demek, ancak bizim sensizliğimizdir. "Severim amma sevdiğimi başkasına sevdirtmem" demek yani bencillik yani. Evet, arı olmak da zor, arıya çiçek olmak da.
Bülbülün figanı dağları aşmışsa, ey bülbül, seni duyan birisi var burada. Aradığın cevap yukarıda vaazda bir yerde yazıyor; hem de bir de Allah katında yazıyor. Eğer Levh-i Mahfuz'a bakıp da okuyabilirsen, o Mehdî kimin yâri, orada yazılı; Yusuf kimin yâri, İbrahim kimin yâri, Musa kimin yâri yazılı...
Ve Hac mevsimi geçti, ve hicrî yeni yıla girdik. Hicrî 1439'muş bu sene. Ve Arap takvimleri bu günü hicrî yılbaşı gösteriyor. Ve Muharrem'in onu, Aşure ve Hüseyin Efendimiz'in susuz şehit edilişi... Daha önceki vaazlarımızda buna geniş yer verdik. Ve yine aynı sünnete ittiba etti. Ve daha dün ya da önceki gün, hanım bahçede çamaşır sermeye çıktığında ayva dalının altından geçerken, ayvalar ağırlıktan yerlere kadar neredeyse uzandılar. Amma işte başı ayvanın birine değmiş, ve daha ermemiş ham ayva kopuvermiş. Yani iki gün önce Muharrem'in onuymuş yani. Amma aya, kamere baksak değil; ben baktım, 18 Eylül'de hilal son halinde gözüktü ve sonraki gece içtima, ve ondan sonraki gece ve günü, yani 20 Eylül, hicrî yılbaşı idi. Amma Allah katında ise, iki gün önce ayva koparım mevsimine girildiğini gösterdi. Bu sene yaz sıcak geçince, herhalde bazı yerlerde ayva erken erdi o zaman. Bizdekiler daha ham, ama işte ham ayva kopmuş. Yani Kerbelâ günü geçti; yani bu hafta Aşure haftası demek olur. Artık aşure pişiriniz. Bugün Allahu a'lem Muharrem'in 12'sindeyiz. Amma ne aydan bakıp da bilebilirsin bunu, ne güneşten; ancak Allah biliyor işte, ve bize de malum oluyor yani. Hayatın serencamı gibi malum oluyor yani.
Hicrî yeni yılınız ve Aşure haftanız mübarek olsun. Rabbim, Hüseyin Efendimiz ve efradına da gani gani rahmet eylesin.
Mehdî Kimdir?
Hasan ve Hüseyin'den olma Muhammed'in son parçası. Yani öyle olunca, Hasan ve Hüseyin kim? Muhammed'in Ali'den, Fatma'dan olma iki parçası. Ali kim? Muhammed'in amcasının oğlu; yani Muhammed'in doğduğu yıldızın parçasının parçası, ve Muhammed'in amca oğlu yani. Peygamberimizin dedesi Abdülmüttalib ve onun oğulları... Hz. Peygamber Efendimizin (a.s.m.) 10 amcası bulunduğu, babasıyla beraber 11 erkek kardeş olduğu belirtilir.
İsimleri:
Haris, Zübeyr, Ebû Tâlib, Ebû Leheb, Kusem, Dırar, Mukavvim, Hacl, Hz. Hamza (r.a.) ve Hz. Abbas (r.a.)'dır.
Yani güneş sistemimizin yapısı ve 11 gezegen ve güneş; ve yine Yusuf sistemi, 11 kardeş ve Yusuf; yine Hz. İsa, 12 Havari ve İsa. Ve güneş ise Muhammed. Muhammed ise ilk yaratılan Nur deniyor. Nur demek ise ay, yani kamer demek oluyor. Yani öyle olunca batmayan güneşin ilk parçası, ona ay olmuş olan ilk güneş... Güneş amma, işte onun da bir bütünü olunca, ilk kopan parça: Hidrojen. Ve Allah'tan ayrılan ilk parça. Ve öyle olunca yine kıyas yaptık; dersimiz dinde kıyas, yine dinde kıyas hüccettir. Ve kıyas ettik. Ve sayılarda 1, yani "Bir", tek ve bütün; ve bütün diğer sayılar ise ondan kopanlar. Yani ondan ayrılan iki parçaya biz "iki" diyoruz. Öyle olunca atomun yapısındaki bölünme, ve kâinatın ve insanın yaratılmasında yapı aynı desek mi acaba? Bundan başka yöntemi de var mıdır Allah'ın? Çünkü Allah her şeyi eşeyli yarattığını buyuruyor; "ezvac" diyor. Peki bu bölünme yöntemi dışındaki yolu ne acaba, diyelim.
Cevap: Evet var; İsa ve Mehdî yöntemi. İsa nasıl doğdu? Bölünme yolu ile mi? Hayır. Yani ruhlar nasıl çoğalır? Yani ruhların üreme şekli nasıldır? Yani parça koparma yöntemi mi? Hayır. Kur'an'da bu yöntem şöyle izah ediliyor:
أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ الرَّحِيم
قَالَتْ رَبِّ أَنَّى يَكُونُ لِي وَلَدٌ وَلَمْ يَمْسَسْنِي بَشَرٌ قَالَ كَذَلِكِ اللّهُ يَخْلُقُ مَا يَشَاء إِذَا قَضَى أَمْرًا فَإِنَّمَا يَقُولُ لَهُ كُن فَيَكُونُ
Euzubillahimineşşeytanirracim
Bismillahirrahmenirrahim
Kâlet rabbi ennâ yekûnu lî veledun ve lem yemsesnî beşer(beşerun), kâle kezâlikillâhu yahluku mâ yeşâ'(yeşâu) izâ kadâ emren fe innemâ yekûlu lehu kun fe yekûn.
Meali:
Esteuzubillah
(Hz. Meryem): "Rabbim, benim çocuğum nasıl olur? Bana bir beşer dokunmadı" dedi. (Allah şöyle buyurdu): "İşte böyle, Allah dilediğini yaratır. Bir emrin (işin) olmasını takdir ettiği zaman, sadece ona 'Ol!' der, o hemen olur."
Sadakallahul Aziym — ÂLİ İMRÂN Suresi 47. ayet
Yani bu ayet gösteriyor ki ruh veya ruhlar, koparma yöntemi ile üremiyormuş; ve "Kün fe yekün" ile ürüyormuş. Yine kıyas yaparsak:
أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ الرَّحِيم
فَلَمْ تَقْتُلُوهُمْ وَلَكِنَّ اللّهَ قَتَلَهُمْ وَمَا رَمَيْتَ إِذْ رَمَيْتَ وَلَكِنَّ اللّهَ رَمَى وَلِيُبْلِيَ الْمُؤْمِنِينَ مِنْهُ بَلاء حَسَناً إِنَّ اللّهَ سَمِيعٌ عَلِيمٌ
Euzubillahimineşşeytanirracim
Bismillahirrahmenirrahim
Fe lem taktulûhum ve lâkinnallâhe katelehum, ve mâ rameyte iz rameyte ve lâkinnallâhe ramâ, ve li yubliyel mu'minîne minhu belâen hasenâ(hasenen), innallâhe semîun alîm.
Meali:
Esteuzubillah
Onları siz öldürmediniz ama onları Allah öldürdü. Ve attığın zaman da sen atmadın ama Allah attı. Ve Allah, mü'minleri kendisinden ahsen belâ ile imtihan eder. Muhakkak ki Allah, işitendir ve bilendir.
Sadakallahul Aziym — ENFÂL Suresi 17. ayet
Bu ayette Davud aleyhisselamın attığı taştan dolayı "Onu sen atmadın, Allah attı" diyorsa, o zaman kıyas yapalım: Arı da bal yapmaz, bal yapan da Allah'tır. Nakşiler öyle der: "Sen viz viz yap yeter, bal yapacak olan Allah'tır" derler yani. Öyle olunca Allah'tan gayrı mevcudat yok ise, her yerde ve her şeyde O varsa, o zaman bal yapan da arı değildir; bal yapan Allah'tır.
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:
"Şüphesiz Cennette bir ağaç vardır ki, bir binici gölgesinde yüz yıl yürür de o gölgenin sonuna erişemez."
İkinci rivayet:
"Şüphesiz Cennette bir ağaç vardır ki, süratle koşan at binicisi gölgesinde yüz yıl yürür de o gölgenin sonuna erişemez."
"Tûbâ, Cennette bir ağaçtır. Uzunluğu yüz yıldır. Cennet ehlinin elbisesi onun çiçek kapçıklarındandır."
Ve bu hadisi yine kıyas yolu ile tefsir edersek: Yani bir insanın bedeni bütün; ve bedendeki bir de parçalar var. El, kol, ayak birer başka bütün. Ve yine eldeki her bir tırnak yine başka bir bütün. Ve tırnak, insan bedenine göre küçük bir parça; yine kirpikler. Ve her bir kirpik ise çok daha küçük parça. Amma her bir kirpiğin içinde de onu oluşturan küçük parçalar, atomlar, moleküller var. Ve sorsan ki o kirpiği oluşturan küçük parçanın birisine: "Cennette bir tane ağaç var, ismi kirpik" ve desen ki: "Sen gibi birisi onun etrafında yüz yıl dönse ancak etrafını döner" dersen yeridir. Çünkü kirpiği oluşturan bir atom o kadar küçük ki mikroskopla görülebiliyor. Ve öyle olunca o mikroskobik büyüklükteki parçaya, bir kirpiğin kalınlığı yüz yıl gidilecek bir yol gibi gelecektir elbet.
Öyle olunca, Muhammed vakti bir beden ise — yani onun vaktinin vahdet-i vücudu olan beden ise — onların cenneti ise; Mehdî vaktindeki başka bir vahdet-i vücuttaki beden ise... O zaman Muhammed vaktinin insanına, Mehdî vaktindeki bedendeki Tûbâ ağacı veya ses telinin kalınlığı, veya kirpiğin kalınlığı sanki yüzyıllık mesafe gibi olur. Öyle olunca Muhammed ve ehli bir başka yaşayışla yaşıyorlarsa, onlar içimizdekiler ise, o zaman işte içimizdekilerin de abdeste ihtiyacı var. Ve o yüzden vücuda saf su içmek, onların guslünü, abdestini yapmasını sağlar. Bu yüzden tarikatimiz, mevsim tarikatında işte zemzem suyu duasından ve Es'elüke duasından sonra, ağzının genişliği dibinin derinliğinden geniş olan tastan su ya da süt içilir dedik ki, bu su ya da süt işte içimizdeki o küçük bedenlerin dünyasında ve parçalara yağmur olacak bizim. Üstümüzdeki vahdet olan bedende içecek; onun içtiği de bize yağmur, kar olacak. O yüzden biz mevsim tarikiyiz; yani Râşidî tarikatı, mevsim tarikatı. Yolu biz keşfettik, ve bize keşfettirdi Rabbim. Ve yolu çizen biziz. Ve öğrenmek isteyen zikrimize devam edecek, ve desturumuza uygun hareket edecek, vaazlarımızı dinleyecek, ve her gün yeni bir yolda yol alacak.
Rabbim, bu ahir zamanda aklın arttığı şu çağda insanlığa İsa'yı da Mehdî'yi de anlama idraki versin.
---oOo---
أَأَللَّهُمَّ أَرِنَا الْحَقَّ حَقاً وَ ارْزُقْنَا اتِّبَاعَهْ وَ أَرِنَا الْبَاطِلَ بَاطِلاً وَ ارْزُقْنَا اجْتِنَابَهْ
''Allahım! Bizlere hakkı Hak gösterip ona tabi olmayı, bâtılı da Bâtıl gösterip ondan yüz çevirmeyi nasip eyle..!''
وَآخِرُ دَعْوَاهُمْ أَنِ الْحَمْدُ لِلّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ
Ve âhıru da'vâhum enil hamdulillâhi rabbil âlemîne, Amiyn.
Elfatiha maassalavat.
سُبْحاَنَكَ اللَّهُمَّ وَبِحَمْدِكَ، أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلهَ إِلاَّ أَنْتَ، أَسْتَغْفِرُكَ وَأَتُوبُ إِلَيْكَ
Sübhâneke Allahümme ve bihamdik, eşhedü en lâ ilâhe illâ ent, estağfirullahe ve etûbu ileyk.
--OoO--
Kar©glan
Başağaçlı Raşit Tunca
Schrems, 21 Eylül 2017 Perşembe
Original Kar © glan
Cennet Nerededir? Yerde mi, Gökte mi?
(Kar©glan'ın 29 Eylül 2017 Vaazı)
Euzubillahimineşşeytanirracim
Bismillahirrahmenirrahim
**87/A'LÂ-1:** Sebbihısme rabbikel a'lâ.
Rabbinin "Âlâ" ismini tesbih et.
**87/A'LÂ-2:** Ellezî halaka fesevvâ.
O ki yarattı, sonra sevva etti (dizayn etti, düzenledi).
**87/A'LÂ-3:** Vellezî kaddere fe hedâ.
Ve O ki, bir kader tayin etti. Sonra da hidayet etti.
**87/A'LÂ-4:** Vellezî ahrecel mer'â.
Ve O ki, yerden mera (yeşillikler) çıkardı.
**87/A'LÂ-5:** Fe cealehu gusâen ahvâ.
Sonra da onu siyah atık haline getirdi.
**87/A'LÂ-6:** Senukriuke fe lâ tensâ.
(Kur'ân'ı) sana, Biz okutacağız; bundan sonra sen unutmayacaksın.
**87/A'LÂ-7:** İllâ mâ şâallâh(şâallâhu), innehu ya'lemul cehre ve mâ yahfâ.
Ancak (bu) Allah'ın dilediği şeydir. Muhakkak ki O, açık ve gizli olanı bilir.
**87/A'LÂ-8:** Ve nuyessiruke lil yusrâ.
Ve kolay gelmesi için Biz (O'nu) sana kolaylaştıracağız.
**87/A'LÂ-9:** Fe zekkir in nefeatiz zikrâ.
O hâlde, eğer zikir fayda verecekse zikret (zikri öğret, öğüt ver).
**87/A'LÂ-10:** Seyezzekkeru men yahşâ.
Allah'a karşı huşû duyan kişi zikir yapacaktır (ve tezekkür edecektir).
**87/A'LÂ-11:** Ve yetecennebuhel eşkâ.
Ve şâkî olan, ondan (zikirden) içtinap edecek (kaçınıp zikretmeyecek).
**87/A'LÂ-12:** Ellezî yaslen nârel kubrâ.
Ki o (şâkî), büyük ateşe atılacak.
**87/A'LÂ-13:** Summe lâ yemûtu fîhâ ve lâ yahyâ.
Sonra onun içinde (ateşte) ölmez ve de hayat bulmaz.
**87/A'LÂ-14:** Kad efleha men tezekkâ.
Nefsini tezkiye eden kimse felâha (kurtuluşa) ermiştir.
**87/A'LÂ-15:** Ve zekeresme rabbihî fe sallâ.
Ve (o nefsini tezkiye eden) Rabbinin İsmi'ni zikretti ve de namaz kıldı.
**87/A'LÂ-16:** Bel tu'sırûnel hayâted dunyâ.
Hayır, siz dünya hayatını üstün tutuyorsunuz (tercih ediyorsunuz).
**87/A'LÂ-17:** Vel âhıretu hayrun ve ebkâ.
Ve ahiret hayatı daha hayırlıdır ve bâkidir (devamlıdır).
**87/A'LÂ-18:** İnne hâzâ le fîs suhufîl ûlâ.
Muhakkak ki bu, evvelki sahifelerde de elbette var.
**87/A'LÂ-19:** Suhufi ibrâhîme ve mûsâ.
(Hz.) İbrâhîm'in ve (Hz.) Musa'nın sahifelerinde (var).
Meali:
Sadakallahul Aziym — A'LÂ Suresi 1 ila 19. ayet
---oOo---
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:
"Anne, cennet kapılarının ortasındadır."
(Hadis-i Şerif; İbn Hanbel, V, 198)
"Cennet annelerin ayakları altındadır."
(Hadis-i Şerif; Nesâî, Cihad 6)
"Allâhumme salli alâ Muhammedin ve alâ âli Muhammed. Kemâ salleyte alâ İbrâhîme ve alâ âli İbrâhîme inneke hamîdun mecîd."
"Allâhumme bârik alâ Muhammedin ve alâ âli Muhammed. Kemâ bârakte alâ İbrâhîme ve alâ âli İbrâhîme inneke hamîdun mecîd."
Yolculuğumuza başlıyoruz:
Euzubillahimineşşeytanirracim
Bismillahirrahmenirrahim
Ve men ya'mel mines sâlihâti min zekerin ev unsâ ve huve mu'minun fe ulâike yedhulûnel cennete ve lâ yuzlemûne nakîrâ.
Meali:
Esteuzubillah
Mü'min olarak, erkek veya kadın, her kim salih ameller işlerse, işte onlar cennete girerler ve zerre kadar haksızlığa uğratılmazlar.
Sadakallahul Aziym — NİSÂ Suresi 124. ayet
Euzubillahimineşşeytanirracim
Bismillahirrahmenirrahim
Ve vassaynâl insâne bi vâlideyhi, hamelethu ummuhu vehnen alâ vehnin ve fisâluhu fî âmeyni enişkurlî ve li vâlideyke, ileyyel masîr. Ve in câhedâke alâ en tuşrike bî mâ leyse leke bihî ilmun fe lâ tutı'humâ ve sâhibhumâ fîd dunyâ ma'rûfen vettebi' sebîle men enâbe ileyye, summe ileyye merciukum fe unebbiukum bi mâ kuntum ta'melûn.
Meali:
Esteuzubillah
İnsana da, anne babasına iyi davranmasını emrettik. Annesi, onu her gün biraz daha güçsüz düşerek karnında taşımıştır. Onun sütten kesilmesi de iki yıl içinde olur. (İşte onun için) önce Bana, sonra da ana, babana şükret diye tavsiyede bulunmuşuzdur. Dönüş ancak Banadır. Eğer, hakkında hiçbir bilgi sahibi olmadığın bir şeyi Bana ortak koşman için seninle uğraşırlarsa, onlara itaat etme. Fakat dünyada onlarla iyi geçin. Bana yönelenlerin yoluna uy. Sonra dönüşünüz ancak Banadır. Ben de size yapmakta olduğunuz şeyleri haber vereceğim.
Sadakallahul Aziym — LOKMAN Suresi 14 ve 15. ayet
İbrahim Hakkı Hazretlerinin Marifetnâmesi'nde yer verdiği konulardan birisi de şudur:
Ârifler demişlerdir ki: Âlemde insan ahlâkı, türlü hayvanların şekil ve suretlerinin benzer ve misalleri, insan nefsinde de vardır ki, hayvanî kötü ahlâklardır. Meselâ:
Kibir sureti kaplana benzerdir.
Tasallut sureti aslana benzerdir.
Haset sureti kurda benzerdir…
Gazap sureti köpektir;
Hile sureti tilkidir;
Gaflet sureti tavşandır;
Ferce yönelik şehvet sureti eşektir;
Arkadan yaklaşma sureti domuzdur;
Midevî şehvetin sureti koyundur;
Oburluk sureti inektir;
Tama sureti karıncadır;
Cimrilik sureti faredir;
Kin sureti beyaz devedir;
Vecd sureti kırmızı devedir;
Düşmanlık sureti yılandır;
Ezanın, sıkıntı vermenin sureti akreptir;
Vesvese sureti sarı arıdır ve diğer ahlâk suretleri, sair hayvanların şekillerine benzer. Hatta kötü ahlaktan birine galip olan gönül, rüyada kendini o surette olan hayvana dahi galip görür… Bütün hayvan suretleri ve kâinatın şekilleri insanın içinde ve dışında suret bulup şekillenmiştir.
Bu açıklamayı şu ayet ispat edip durur:
Euzubillahimineşşeytanirracim
Bismillahirrahmenirrahim
Ve lekad alimtumullezîne'tedev minkum fîs sebti fe kulnâ lehum kûnû kıradeten hâsiîn. Fe cealnâhâ nekâlen li mâ beyne yedeyhâ ve mâ halfehâ ve mev'ızaten lil muttakîn.
Meali:
Esteuzubillah
Şüphesiz siz, içinizden Cumartesi yasağını çiğneyenleri bilirsiniz. Biz onlara, "Aşağılık maymunlar olun" demiştik. Biz bunu, hem onu görenlere, hem de sonra geleceklere bir ibret ve Allah'a karşı gelmekten sakınanlara da bir öğüt kıldık.
Sadakallahul Aziym — BAKARA Suresi 65 ve 66. ayet
--ALINTI--
Burada söz konusu edilen ibret dersinden maksat, Allah'a karşı isyan edenlerin cezasız kalmayacağıdır. Bu ibret dersi, hiç kimsenin sonsuz ilim ve kudret sahibi yüce Allah'a karşı küçük aklıyla kurnazlık yapmak gibi bir gaflete saplanmaması konusunda yapılan bir uyarıdır. Bu uyarıdan ders almayanlar burada veya öteki dünyada, rezil-rüsvay olmuş, aşağılanmış bir şekilde cezalandırılacaklardır.
Diğer taraftan, insanlık faziletinden mahrum kalmış bir insan, şeklen insan da olsa, manen ameline göre bir hayvanın suretine girmiştir.
Elmalılı'nın izahına göre, insan ile maymun arasındaki fark, bir kıl ve kuyruktan ibaret olmayıp akıl, mantık ve ahlâk farkı vardır. Maymunun bütün hüneri taklitçiliğidir. Halbuki maymunun önünde günlerce ateş yakılsa, karşısında ısınması öğretilse, sonra da bir kıra götürülüp önüne odun ve kibrit konsa, odunları kendi başına yakıp ısınması mümkün değildir. İşte maneviyatı silinmiş insanlar da böyledir. Onlar kör bir taklitten başka bir şey düşünemezler. İlk bakışta insan gibi görünseler de hakikatte maymundan başka bir şey değillerdir. Fındığı kırar, yer de bir fındık ağacını dikmeyi idrak edemezler. (Hak Dini Kur'ân Dili, ilgili ayetlerin tefsiri)
Demek ki, Allah'a isyan eden kimseler insanlıktan çıkmış sayılırlar. Görünüşte insan suretinde yaşasalar bile, amellerine göre manen bir hayvan sıfatını almışlardır.
--ALINTI SONU--
İsa Efendimiz son yemekte ortadaki ekmeği böldü ve dedi: "Bu benim etim, yiyin." Sonra şerbet vardı; vişne veya üzüm şerbeti. "Bu da benim kanım, için." dedi. Yani o, o elementlerin kendini oluşturacak olan parçalar olduğunu biliyordu. Fakat onları o, havarilerine yedirdi. Ve o havarileri olarak hayat sürdü, misyonunu tamam etti. Ve Hristiyanlık diye bir din, dünyada ikinci büyük din oldu. Ve onlar yine onun lokmalarını, onun müsaadesi ile yediler. Amma dedi: "Sofradakilerden yanınızda, evinize götürmeyin bundan." Alıp gidenler domuz suretine çarpıldılar.
Bunlar hepsi gösteriyor ki insanlar yaptıkları ameller neticesinde ya iyi bir insan suretine, ya da kötü ahlakları sebebi ile kötü bir hayvan sıfatına çarpılıyorlar. Çarpılmaktan kasıt işte yeni hayatlarında o hayvan olarak dünyaya gelip... Ve mesela dünya dünya diye dünyaya ve ömre doymayan birisi, karga suretine çarpılıp yeni hayatını karga suretinde sürmekte. Ve ona beş yüz sene ömür bahşeden Rab, onu yaz kış ayakta, uyku, dünek yok ve bir lokmaya muhtaç halde bırakıyor ki: "Al sana taptığın ömür, bak bakalım bu senin için hayırlı mı?" dercesine, ona bir nevi yaptığı yanlıştan dönmesini, hayatın bir serencamı olarak talim ediyor.
Euzubillahimineşşeytanirracim
Bismillahirrahmenirrahim
**5/MÂİDE-27:** Vetlu aleyhim nebeebney âdeme bil hakkı iz karrebâ kurbânen fe tukubbile min ehadihimâ ve lem yutekabbel minel âhar(âhari) kâle le aktulennek(aktulenneke) kâle innemâ yetekabbelullâhu minel muttekîn(muttekîne).
Ve onlara Adem'in iki oğlunun haberini (kıssasını, aralarında geçen olayı) hakkıyla oku. Allah'a yaklaştıracak kurban sunmuşlardı. (Kurban) ikisinin birinden kabul edilir ve diğerinden ise kabul edilmez. (Kurbanı kabul edilmeyen) "Seni mutlaka öldüreceğim" dedi. O da, "Allah sadece takvâ sahiplerinden kabul eder." dedi.
**5/MÂİDE-28:** Lein besadte ileyye yedeke li taktulenî mâ ene bi bâsitın yediye ileyke li aktulek(aktuleke), innî ehâfullâhe rabbel âlemîn(âlemîne).
Gerçekten, eğer sen, beni öldürmek için elini bana uzatırsan, ben seni öldürmek için elimi sana uzatacak değilim. Muhakkak ki ben, âlemlerin Rabb'i olan Allah'tan korkarım.
**5/MÂİDE-29:** İnnî urîdu en tebûe bi ismî ve ismike fe tekûne min ashâbin nâr(nâri), ve zâlike cezâûz zâlimîn(zâlimîne).
Gerçekten ben, benim günahım ile kendi günahını yüklenmeni, böylece ateş halkından olmanı dilerim. Ve zâlimlerin cezası, işte budur.
**5/MÂİDE-30:** Fe tavveat lehu nefsuhu katle ahîhi fe katelehu fe asbaha minel hâsirîn(hâsirîne).
Bunun üzerine nefsi, onu, kardeşini öldürmeye kandırdı (kolay ve zevkli gösterdi). Böylece onu öldürdü, sonra hüsrana uğrayanlardan oldu.
**5/MÂİDE-31:** Fe beasallâhu gurâben yebhasu fîl ardı li yuriyehu keyfe yuvârî sev'ete ahîh(ahîhi) kâle yâ veyletâ e aceztu en ekûne misle hâzel gurâbi fe uvâriye sev'ete ahî, fe asbaha minen nâdimîn(nâdimîne).
Sonra, Allah, ona, kardeşinin cesedini nasıl gömeceğini göstermek için yeri eşeleyen bir karga gönderdi. "Yazıklar olsun bana, bu karga gibi olup böylece kardeşimin cesedini gömmekten aciz mi oldum?" dedi. Sonra da pişman olanlardan oldu.
**5/MÂİDE-32:** Min ecli zâlik(zâlike), ketebnâ alâ benî isrâîle ennehu men katele nefsen bi gayri nefsin ev fesâdin fîl ardı fe ke ennemâ katelen nâse cemîa(cemîan) ve men ahyâhâ fe ke ennemâ ahyen nâse cemîa(cemîan) ve lekad câethum rusulunâ bil beyyinâti summe inne kesîran minhum ba'de zâlike fîl ardı le musrifûn(musrifûne).
İşte bundan dolayı (Tevrat'ta) İsrailoğullarına şöyle yazdık: Kim bir kişiyi, bir kişi karşılığında olmaksızın veya yeryüzünde bir fesata karşılık olmaksızın öldürürse, muhakkak ki o bütün insanları öldürmüş gibidir. Kim de (bir kişinin hayatını kurtarmak suretiyle) yaşatırsa bütün insanları yaşatmış gibi olur. Ve andolsun ki Resûl'lerimiz onlara apaçık deliller ile geldi. Sonra da, şüphesiz onlardan birçoğu, bundan sonra gerçekten yeryüzünde aşırı giden müsrifler oldular.
**5/MÂİDE-33:** İnnemâ cezâûllezîne yuhâribûnallâhe ve resûlehu ve yes'avne fil ardı fesâden en yukattelû ev yusallebû ev tukattaa eydîhim ve erculuhum min hılâfin ev yunfev minel ard(ardı), zâlike lehum hızyun fîd dunyâ ve lehum fîl âhırati azâbun azîm(azîmun).
Allah ve O'nun Resûl'ü ile harp edenlerin ve yeryüzünde fesat ve bozgunculuk çıkarmaya çalışanların cezası, ancak öldürülmeleri veya asılmaları ya da ellerinin ve ayaklarının çapraz kesilmesi veya bulundukları yerden sürülmeleridir. Bu onların dünyadaki rezilliğidir. Ve ahirette ise, onlara "büyük azap" vardır.
**5/MÂİDE-34:** İllellezîne tâbû min kabli en takdirû aleyhim, fa'lemû ennallâhe gafûrun rahîm(rahîmun).
Onları sizin (yenerek) ele geçirmenizden önce tövbe edenler hariç. Artık Allah'ın Gafûr (mağfiret eden) olduğunu, Rahîm (rahmet nuru gönderen) olduğunu biliniz!
**5/MÂİDE-35:** Yâ eyyuhellezîne âmenûttekûllâhe vebtegû ileyhil vesîlete ve câhidû fî sebîlihi leallekum tuflihûn(tuflihûne).
Ey âmenû olanlar (Allah'a ulaşmayı, teslim olmayı dileyenler); Allah'a karşı takva sahibi olun ve O'na ulaştıracak vesileyi isteyin. Ve O'nun yolunda cihad edin. Umulur ki böylece siz felâha erersiniz.
**5/MÂİDE-36:** İnnellezîne keferû lev enne lehum mâ fîl ardı cemîan ve mislehu meahu li yeftedû bihî min azâbi yevmil kıyâmeti mâ tukubbile minhum, ve lehum azâbun elîm(elîmun).
Muhakkak ki o kâfir olanlar, eğer yeryüzünde olanların hepsi, ve onunla birlikte bir misli daha onların olsa, kıyamet gününün azabından kurtulmak için onları feda edecek olsalar (fidye olarak verseler), onlardan kabul edilmez. Ve onlar için "acı azap" vardır.
**5/MÂİDE-37:** Yurîdûne en yahrucû minen nâri ve mâ hum bi hâricîne minhâ, ve lehum azâbun mukîm(mukîmun).
Ateşten çıkmak isterler ve onlar oradan çıkacak değillerdir. Ve, onlar için "daimî azap" vardır.
**5/MÂİDE-38:** Ves sâriku ves sârikatu faktaû eydiyehumâ cezâen bimâ kesebâ nekâlen minallâh(minallâhi) vallâhu azîzun hakîm(hakîmun).
Ve, hırsızlık yapan erkek ve kadının yaptıklarına karşılık olmak üzere, Allah'tan bir ceza olarak ellerini kesin. Ve Allah Azîz'dir, Hakîm'dir (hüküm ve hikmet sahibidir).
**5/MÂİDE-39:** Fe men tâbe min ba'di zulmihî ve aslaha fe innallâhe yetûbu aleyh(aleyhi) innallâhe gafûrun rahîm(rahîmun).
Artık kim, yaptığı zulümden sonra tövbe ederse ve ıslâh olursa, o taktirde, muhakkak ki Allah onun tövbesini kabul eder. Muhakkak ki Allah, Gafur'dur, Rahîm'dir.
**5/MÂİDE-40:** E lem ta'lem ennallâhe lehu mulkus semâvâti vel ardı yuazzibu men yeşâu ve yagfiru limen yeşâ(yeşâu) vallâhu alâ kulli şey'in kadîr(kadîrun).
Göklerin ve yerin mülkünün Allah'ın olduğunu bilmiyor musun? Dilediğine azap eder ve dilediğini mağfiret eder. Ve Allah her şeye kaadirdir.
Euzubillahimineşşeytanirracim
Bismillahirrahmenirrahim
**78/NEBE-31:** İnne lil muttekîne mefâzâ(mefâzen).
Muhakkak ki, muttakiler (takva sahipleri) için kurtuluş (ve kazanç) vardır.
**78/NEBE-32:** Hadâika ve a'nâbâ(a'nâben).
Bahçeler ve üzüm bağları vardır.
**78/NEBE-33:** Ve kevâıbe etrâbâ(etrâben).
Ve o günlerde onlarla aynı yaşta, memeleri büyütülüp dikleştirilmiş, şahane endamlı genç kızlar. (Burada televizyonlardaki mama plastik Hasan Fındık aklıma geliyor; ve diyor ki meme ve göğüs güzelleştirme operasyonları uzmanı Hasan Fındık. Yani ciğerim, o vakit bu vakit; ve kadınlar artık dik ve dolgun ve güzel memeli kızlar, kadınlar. Yani öyle olunca ve vakit bu vakit; peki cennet neresi, burası mı, daha yukarısı mı?)
**78/NEBE-34:** Ve ke'sen dihâkâ(dihâkan).
Ve içi dolu kadehler vardır.
**78/NEBE-35:** Lâ yes'meûne fîhâ lagven ve lâ kizzâbâ(kizzâben).
Orada boş söz ve yalan işitmezler.
**78/NEBE-36:** Cezâen min rabbike atâen hısâbâ(hısâben).
(Bunlar) Rabbin tarafından, hesaba karşılık verilen mükâfattır (ihsanlardır).
**78/NEBE-37:** Rabbis semâvâti vel ardı ve mâ beynehumer rahmâni lâ yemlikûne minhu hitâbâ(hitâben).
(Allah) göklerin ve yerin ve onların arasında bulunanların Rahmân olan Rabbidir. (Hiç kimse) O'ndan bir hitaba mâlik değildir.
**78/NEBE-38:** Yevme yekûmur rûhu vel melâiketu saffâ(saffen), lâ yetekellemûne illâ men ezine lehur rahmânu ve kâle sevâbâ(sevâben).
O gün, ruh (devrin imamının ruhu) ve (arşı tutan) melekler, saf saf hazır bulunurlar. Rahmân'ın kendisine izin verdiği kişiden başka kimse konuşamaz. Ve (izin verilen) sadece sevap söylemiştir.
**78/NEBE-39:** Zâlikel yevmul hakk(hakku), femen şâettehaze ilâ rabbihî meâbâ(meâben).
İşte o gün (mürşidin eli Hakk'a ulaşmak üzere öpüldüğü ve ona tâbî olunduğu gün), Hakk günüdür. Dileyen (Allah'a ulaşmayı dileyen) kişi, kendisine Rabbine ulaştıran (yolu, Sıratı Mustakîm'i) yol ittihaz eder. (Allah'a ulaşan kişiye Allah) meab (sığınak, melce) olur.
**78/NEBE-40:** İnnâ enzernâkum azâben karîbâ(karîben), yevme yenzurul mer'u mâ kaddemet yedâhu ve yekûlul kâfiru yâ leytenî kuntu turâbâ(turâben).
Muhakkak ki, sizi yakın bir azapla uyardık. O gün kişi, elleri ile takdim ettiği şeye bakacak. Ve kâfir olan: "Keşke ben toprak olsaydım." diyecek.
-----------------------
Zikirimizdeki Kelime-i Tevhid Zikrine Gelince
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:
"Her gün 100 kere 'Lâ İlâhe İllallahü Vahdehu Lâ Şerîkeleh Lehül Mülkü ve Lehül Hamdü ve Hüve Âlâ Külli Şey'in Kadîr' diyen kimse, 10 köle azad etmiş gibi olur; kendisine 100 sevap yazılır, yüz günahı silinir, o gün akşama kadar şeytanın şerrinden emin olur. Hiçbir kimse hiçbir ibadetle bu seviyeye ulaşamaz; ancak ondan daha fazla yapan müstesna."
(Hadis-i Şerif; Buhârî, Müslim)
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:
"Gezdiği sokakta bir kere söyleyenin bir milyon günahı bağışlanır, defterine bir milyon sevap yazılır ve kendisi için cennette bir köşk inşa edilir."
(Hadis-i Şerif; Ahmed İbn Hanbel)
"LÂ İLÂHE İLLALLAH" bütün günahları mahveder, mizana konulmaz; çünkü onun karşısında bir şey durmaz. 1 kere sadakatle söylendiğinde, 4000 büyük günahı defterden sildirir ve 4000 derece yükseltir.
Ve işte o zamanları yaşıyoruz. Çünkü benim üniversite öğrenciliğim vaktinde Sabancı'nın bir gökdeleni vardı; ve binlerce oda, onlarca kat. Demek olur ki bu Sabancı, önceki hayatında çokça Kelime-i Tevhid çeken biriydi ki ona işte her bir "LÂ İLÂHE İLLALLAH" zikrine bir kat ve bir oda verilmiş. Her bir kat kaç daire, kaç oda, kaç tane köşk verilmiş... Ondan daha çok köşkü olan insanlar da var. Mesela USA Başkanı Trump Amca, gökdelen oteller kralı. Dünyada bu köşkler... Peki bunlar köşk değil de möşk mü? Ey gafil, aha sana cennet, aha sana köşk! Ve bunlar Muhammed vakti yoktu. Ne oldu o zaman? Ve eğer bir ileri zaman geçerken dünya bir yukarı yükseliyorsa, o zaman sema veya cennet gelecek demek. Ve gelecek ise, dünün geleceği biziz; bizim geleceğimiz de yarınlar olur. Ve yarınlar cennet demek olur. Ve bir gün ölümün de çaresi bulunursa, sonsuz yaşama sırrı da ifşa olmuş olur. Ve hastalıklar da gen teknolojisi ile çözülürse, artık hastalık diye de bir şey olmaz. Ve o zamanlar gelecek demek ki... Ve daha sen cenneti nerede arıyon? Gökteyse, lan zaten biz dünün semasıyız; yarın, bir gün ise bizim semamız olur. Ve Mülk Suresi'nde öyle buyurmuyor mu Rab:
Euzubillahimineşşeytanirracim
Bismillahirrahmenirrahim
Ellezî halaka seb'a semâvâtin tibâkâ(tibâkan), mâ terâ fî halkır rahmâni min tefâvut(tefâvutin), ferciıl basara hel terâ min futûr. Summerciıl basara kerrateyni yenkalib lieykel basaru hâsien ve huve hasîr.
Meali:
Esteuzubillah
O, yedi göğü tabaka tabaka yaratandır. Rahmân'ın yaratışında hiçbir uyumsuzluk göremezsin. Geleceğinize "future" bir kere daha bak! Hiçbir çatlak (ve düzensizlik) görüyor musun? Sonra tekrar tekrar bak; bakışların (aradığı çatlak ve düzensizliği bulamayıp) âciz ve bitkin hâlde sana dönecektir.
Sadakallahul Aziym — MÜLK Suresi 3 ve 4. ayet
Ölümsüzlüğe gelince: Yine bazı insanlar vardır ki, buna astral seyahat diyorlar. Yani tasavvufun tüm gayesi olan işlem, en son raddeye varınca alınacak olan meyva; yani ruhu bedenden çıkarabilmek hâli. Ve bazıları bunu Budizm'le yapıyor, bazıları İslam'la, bazıları sihir ve büyücülükle, bazıları Esmaül Hüsna ile, bazıları da zikir ile yapıyor. Ve ruh bedenden çıkıp geri dönmesini öğrenince, ve çıkıp her yere gidebilince, ve duvardan geçebilince, ve ilerde olanları görebilince... Bu beden ona sınır değildir ki; yani artık onun için beden sadece bir kaporta. Ve böyle bir insan, ruhunu bedenden çıkarabilen birisi için, artık ölümün bir manası var mı? Ölüm ne? Ruhun bedenden ayrılması. Amma işte ondan sonrası mühim: Yeni bir bedene girebilmek. Ve bunu da başarabilen bir ruh, artık ölümsüzlüğe de erdi. Eski yen bedenden çıkar, bir de ona tekme atar: "Artık eskidin, ben yeni bedene gidiyorum." der. Ve aynen Matrix'teki Mr. Smith gibi bu bedenler de hapsolup ve o kan kokusundan nefret ediyon: "Bu bedenden çıkmam lazım" diyor. Ve sonunda çıkmasını öğreniyor. Ve amma işte Matrix'te veya Mehdî'de bunu öğreniyor. Ve bir gün Mehdî'de bunu başarıyor; ve bedenden çıkıp başka bedene girebiliyor. Ve öyle olunca, yani bu ruh derecesine, bu nefis derecesine yükselen birisi için artık ölümün bir manası yok demek olur. Ve bugün bunu yapan onlarca insan biliyorum ben. Ve demek ki o zaman onlar bunu da burada, dünyada başka bedene geçip de yapıyorsa bu işi... Bazıları artık "Orada cennette sonsuz kalırlar" sırrına ermişler demek olur. Cennet neresi o zaman? Burası neresi? Cennet yerde mi, gökte mi? Yoksa anaların ayağının altında mı? Yani neresi orası? Bu dünya... Analar nerede geziyor, yürüyor? Bu dünyada, uzayda değil lan, bakın! Ve biraz da siz tefekkür ediniz.
---------
Zikrimizdeki Salavat-ı Kebîr'deki:
Allahumme salli ala seyyidina Feryail,
Allahumme salli ala seyyidina Ferruh,
Kimdir, nedir, necidir derseniz: Allahu Teâlâ Hz. Âdem'i ilk topraktan halkettiğinde, daha içine ruh üflenmemiş hâli — çamur testi veya çamur biblo gibiyken — rivayete göre 40 sene cile rüzgârı estirmiş, 1 senede sürur rüzgârı estirmiş ki, onun görevli meleğinin birisinin ismi Feryail, diğerinin ismi de Ferruh veya ferah ve sürurdur. Bu yüzden insan ömrünün 40'ta biri sürur ve ferahdır; diğer 39'u cile ve caba ve gayret ile geçer. Ve sonunda ise varılan cennet, ve gelecek ve günümüz.
Ve cennette bazılarına, cennetin en fakirine bir dünya verilecek. Yani adamın bir mahallesi var, ömrü boyu mahallesinden dışarı çıkmamış; yahut köyü var, köyünden dışarı hiç çıkmamış. Yani öyle olunca onun dünyası köy kadar küçük. Diğerinin dünyası ise birkaç şehir gezmiş, biraz büyük. Birisi bütün Türkiye'yi, yahut hangi ülkeden ise ülkesini geziyor; biraz daha büyük dünyası var. Yine birisine öyle uluslararası pasaport vermişler, vize vermişler, dünyayı geziyor; daha büyük dünyası var. Zengin, cennetin zengini.
Yine bir rivayet: "Onların tahtları vardır; tahtlarında otururlar, kurulurlar" hadisi. Yani lan, dün sultan tahtı diye bir koltuk yapmışlar; sadece bir sultan o koltukta oturuyordu. Bugün herkesin evinde koltuk takımı var; her evde herkesin tahtı, taht koltuğu var. Kimilerinin televizyon koltuğu, kiminin bilgisayar koltuğu, kiminin oturma odası koltuğu, kiminin masajlı falan filan. Yani herkes tahtlarda oturuyor yine bu çağda. Daha ne o zaman?
Yine başka rivayet: "Onlar tahtlarında oturup hurileri seyrederler." Lan, Swimsuit mankenlerini seyredenleri düşün. Adam koltuğuna kasalamış, mayolu Swimsuit mankenleri seyrediyor. İsterse, zenginse birisini alıp götürüyor. Binlerce kızla yatan zenginler var. Ve hangi huriyi arıyon sen? İşte bu huriler, dik memeli, iri göğüslü huriler. Yani Adnan Hoca'nın hurilere bir bak. Yani silikonlu bayanlar demek o dik memeli veya iri memeli demek de. Anlayan ârif, anlamayan hâlâ öldükten sonra gideceğiz diye cennet beklesin dursun. Yaptınsa bir iyilik, yeni bedene geçersin; yoksa bir köpek olursun, bir lokma sahibi vercek de doyacan yani.
Ve hurilerin içleri gözükecekden kasıt da, yani kemikleri gözükecek değil; içleri, yani çıplak vücutları gözükecek demek o da. Yani Swimsuit mankenleri, yani mayolu ya da iç çamaşırlı mankenler işte lan. Bunlara bak, seyreden birileri var mı? Var. Sen bakamıyorsan, sen o derecede değilsin. Daha ne? Bunu anlamayacak ne var?
Rabbim, inanan mümin kullarına ve Mehdî ve cemaatine, bu cennet gibi zamana erdikten sonra hata yapıp da Âdem ile Havva gibi cennetten kovulup dertlere düçar olmaktan muaf buyursun; ve zamanımızın, Mehdî vaktinin, o ruhun vaktinin kıymetini bilmek nasip etsin.
--oOo---
أَأَللَّهُمَّ أَرِنَا الْحَقَّ حَقاً وَ ارْزُقْنَا اتِّبَاعَهْ وَ أَرِنَا الْبَاطِلَ بَاطِلاً وَ ارْزُقْنَا اجْتِنَابَهْ
''Allahım! Bizlere hakkı Hak gösterip ona tabi olmayı, bâtılı da Bâtıl gösterip ondan yüz çevirmeyi nasip eyle..!''
وَآخِرُ دَعْوَاهُمْ أَنِ الْحَمْدُ لِلّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ
Ve âhıru da'vâhum enil hamdulillâhi rabbil âlemîne,
Amiyn.
Elfatiha maassalavat.
سُبْحاَنَكَ اللَّهُمَّ وَبِحَمْدِكَ، أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلهَ إِلاَّ أَنْتَ، أَسْتَغْفِرُكَ وَأَتُوبُ إِلَيْكَ
Sübhâneke Allahümme ve bihamdik, eşhedü en lâ ilâhe illâ ent, estağfirullahe ve etûbu ileyk.
--OoO--
Kar©glan
Başağaçlı Raşit Tunca
Schrems, 29 Eylül 2017 Cuma
Original Kar © glan
(Kar©glan'ın 29 Eylül 2017 Vaazı)
أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ الرَّحِيم
سُوۡرَةُ الاٴعلی
بِسۡمِ ٱللهِ ٱلرَّحۡمَـٰنِ ٱلرَّحِيمِ
سَبِّحِ ٱسۡمَ رَبِّكَ ٱلۡأَعۡلَى (١) ٱلَّذِى خَلَقَ فَسَوَّىٰ (٢) وَٱلَّذِى قَدَّرَ فَهَدَىٰ (٣) وَٱلَّذِىٓ أَخۡرَجَ ٱلۡمَرۡعَىٰ (٤) فَجَعَلَهُ ۥ غُثَآءً أَحۡوَىٰ (٥) سَنُقۡرِئُكَ فَلَا تَنسَىٰٓ (٦) إِلَّا مَا شَآءَ ٱللَّهُۚ إِنَّهُ ۥ يَعۡلَمُ ٱلۡجَهۡرَ وَمَا يَخۡفَىٰ (٧) وَنُيَسِّرُكَ لِلۡيُسۡرَىٰ (٨) فَذَكِّرۡ إِن نَّفَعَتِ ٱلذِّكۡرَىٰ (٩) سَيَذَّكَّرُ مَن يَخۡشَىٰ (١٠) وَيَتَجَنَّبُہَا ٱلۡأَشۡقَى (١١) ٱلَّذِى يَصۡلَى ٱلنَّارَ ٱلۡكُبۡرَىٰ (١٢) ثُمَّ لَا يَمُوتُ فِيہَا وَلَا يَحۡيَىٰ (١٣) قَدۡ أَفۡلَحَ مَن تَزَكَّىٰ (١٤) وَذَكَرَ ٱسۡمَ رَبِّهِۦ فَصَلَّىٰ (١٥) بَلۡ تُؤۡثِرُونَ ٱلۡحَيَوٰةَ ٱلدُّنۡيَا (١٦) وَٱلۡأَخِرَةُ خَيۡرٌ۬ وَأَبۡقَىٰٓ (١٧) إِنَّ هَـٰذَا لَفِى ٱلصُّحُفِ ٱلۡأُولَىٰ (١٨) صُحُفِ إِبۡرَٲهِيمَ وَمُوسَىٰ (١٩)
بِسۡمِ ٱللهِ ٱلرَّحۡمَـٰنِ ٱلرَّحِيمِ
سَبِّحِ ٱسۡمَ رَبِّكَ ٱلۡأَعۡلَى (١) ٱلَّذِى خَلَقَ فَسَوَّىٰ (٢) وَٱلَّذِى قَدَّرَ فَهَدَىٰ (٣) وَٱلَّذِىٓ أَخۡرَجَ ٱلۡمَرۡعَىٰ (٤) فَجَعَلَهُ ۥ غُثَآءً أَحۡوَىٰ (٥) سَنُقۡرِئُكَ فَلَا تَنسَىٰٓ (٦) إِلَّا مَا شَآءَ ٱللَّهُۚ إِنَّهُ ۥ يَعۡلَمُ ٱلۡجَهۡرَ وَمَا يَخۡفَىٰ (٧) وَنُيَسِّرُكَ لِلۡيُسۡرَىٰ (٨) فَذَكِّرۡ إِن نَّفَعَتِ ٱلذِّكۡرَىٰ (٩) سَيَذَّكَّرُ مَن يَخۡشَىٰ (١٠) وَيَتَجَنَّبُہَا ٱلۡأَشۡقَى (١١) ٱلَّذِى يَصۡلَى ٱلنَّارَ ٱلۡكُبۡرَىٰ (١٢) ثُمَّ لَا يَمُوتُ فِيہَا وَلَا يَحۡيَىٰ (١٣) قَدۡ أَفۡلَحَ مَن تَزَكَّىٰ (١٤) وَذَكَرَ ٱسۡمَ رَبِّهِۦ فَصَلَّىٰ (١٥) بَلۡ تُؤۡثِرُونَ ٱلۡحَيَوٰةَ ٱلدُّنۡيَا (١٦) وَٱلۡأَخِرَةُ خَيۡرٌ۬ وَأَبۡقَىٰٓ (١٧) إِنَّ هَـٰذَا لَفِى ٱلصُّحُفِ ٱلۡأُولَىٰ (١٨) صُحُفِ إِبۡرَٲهِيمَ وَمُوسَىٰ (١٩)
Euzubillahimineşşeytanirracim
Bismillahirrahmenirrahim
**87/A'LÂ-1:** Sebbihısme rabbikel a'lâ.
Rabbinin "Âlâ" ismini tesbih et.
**87/A'LÂ-2:** Ellezî halaka fesevvâ.
O ki yarattı, sonra sevva etti (dizayn etti, düzenledi).
**87/A'LÂ-3:** Vellezî kaddere fe hedâ.
Ve O ki, bir kader tayin etti. Sonra da hidayet etti.
**87/A'LÂ-4:** Vellezî ahrecel mer'â.
Ve O ki, yerden mera (yeşillikler) çıkardı.
**87/A'LÂ-5:** Fe cealehu gusâen ahvâ.
Sonra da onu siyah atık haline getirdi.
**87/A'LÂ-6:** Senukriuke fe lâ tensâ.
(Kur'ân'ı) sana, Biz okutacağız; bundan sonra sen unutmayacaksın.
**87/A'LÂ-7:** İllâ mâ şâallâh(şâallâhu), innehu ya'lemul cehre ve mâ yahfâ.
Ancak (bu) Allah'ın dilediği şeydir. Muhakkak ki O, açık ve gizli olanı bilir.
**87/A'LÂ-8:** Ve nuyessiruke lil yusrâ.
Ve kolay gelmesi için Biz (O'nu) sana kolaylaştıracağız.
**87/A'LÂ-9:** Fe zekkir in nefeatiz zikrâ.
O hâlde, eğer zikir fayda verecekse zikret (zikri öğret, öğüt ver).
**87/A'LÂ-10:** Seyezzekkeru men yahşâ.
Allah'a karşı huşû duyan kişi zikir yapacaktır (ve tezekkür edecektir).
**87/A'LÂ-11:** Ve yetecennebuhel eşkâ.
Ve şâkî olan, ondan (zikirden) içtinap edecek (kaçınıp zikretmeyecek).
**87/A'LÂ-12:** Ellezî yaslen nârel kubrâ.
Ki o (şâkî), büyük ateşe atılacak.
**87/A'LÂ-13:** Summe lâ yemûtu fîhâ ve lâ yahyâ.
Sonra onun içinde (ateşte) ölmez ve de hayat bulmaz.
**87/A'LÂ-14:** Kad efleha men tezekkâ.
Nefsini tezkiye eden kimse felâha (kurtuluşa) ermiştir.
**87/A'LÂ-15:** Ve zekeresme rabbihî fe sallâ.
Ve (o nefsini tezkiye eden) Rabbinin İsmi'ni zikretti ve de namaz kıldı.
**87/A'LÂ-16:** Bel tu'sırûnel hayâted dunyâ.
Hayır, siz dünya hayatını üstün tutuyorsunuz (tercih ediyorsunuz).
**87/A'LÂ-17:** Vel âhıretu hayrun ve ebkâ.
Ve ahiret hayatı daha hayırlıdır ve bâkidir (devamlıdır).
**87/A'LÂ-18:** İnne hâzâ le fîs suhufîl ûlâ.
Muhakkak ki bu, evvelki sahifelerde de elbette var.
**87/A'LÂ-19:** Suhufi ibrâhîme ve mûsâ.
(Hz.) İbrâhîm'in ve (Hz.) Musa'nın sahifelerinde (var).
Meali:
Sadakallahul Aziym — A'LÂ Suresi 1 ila 19. ayet
---oOo---
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:
"Anne, cennet kapılarının ortasındadır."
(Hadis-i Şerif; İbn Hanbel, V, 198)
"Cennet annelerin ayakları altındadır."
(Hadis-i Şerif; Nesâî, Cihad 6)
"Allâhumme salli alâ Muhammedin ve alâ âli Muhammed. Kemâ salleyte alâ İbrâhîme ve alâ âli İbrâhîme inneke hamîdun mecîd."
"Allâhumme bârik alâ Muhammedin ve alâ âli Muhammed. Kemâ bârakte alâ İbrâhîme ve alâ âli İbrâhîme inneke hamîdun mecîd."
Yolculuğumuza başlıyoruz:
أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ الرَّحِيم
وَمَن يَعْمَلْ مِنَ الصَّالِحَاتَ مِن ذَكَرٍ أَوْ أُنثَى وَهُوَ مُؤْمِنٌ فَأُوْلَئِكَ يَدْخُلُونَ الْجَنَّةَ وَلاَ يُظْلَمُونَ نَقِيرًا
Euzubillahimineşşeytanirracim
Bismillahirrahmenirrahim
Ve men ya'mel mines sâlihâti min zekerin ev unsâ ve huve mu'minun fe ulâike yedhulûnel cennete ve lâ yuzlemûne nakîrâ.
Meali:
Esteuzubillah
Mü'min olarak, erkek veya kadın, her kim salih ameller işlerse, işte onlar cennete girerler ve zerre kadar haksızlığa uğratılmazlar.
Sadakallahul Aziym — NİSÂ Suresi 124. ayet
أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ الرَّحِيم
وَوَصَّيْنَا الْإِنسَانَ بِوَالِدَيْهِ حَمَلَتْهُ أُمُّهُ وَهْنًا عَلَى وَهْنٍ وَفِصَالُهُ فِي عَامَيْنِ أَنِ اشْكُرْ لِي وَلِوَالِدَيْكَ إِلَيَّ الْمَصِيرُ وَإِن جَاهَدَاكَ عَلى أَن تُشْرِكَ بِي مَا لَيْسَ لَكَ بِهِ عِلْمٌ فَلَا تُطِعْهُمَا وَصَاحِبْهُمَا فِي الدُّنْيَا مَعْرُوفًا وَاتَّبِعْ سَبِيلَ مَنْ أَنَابَ إِلَيَّ ثُمَّ إِلَيَّ مَرْجِعُكُمْ فَأُنَبِّئُكُم بِمَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ
Euzubillahimineşşeytanirracim
Bismillahirrahmenirrahim
Ve vassaynâl insâne bi vâlideyhi, hamelethu ummuhu vehnen alâ vehnin ve fisâluhu fî âmeyni enişkurlî ve li vâlideyke, ileyyel masîr. Ve in câhedâke alâ en tuşrike bî mâ leyse leke bihî ilmun fe lâ tutı'humâ ve sâhibhumâ fîd dunyâ ma'rûfen vettebi' sebîle men enâbe ileyye, summe ileyye merciukum fe unebbiukum bi mâ kuntum ta'melûn.
Meali:
Esteuzubillah
İnsana da, anne babasına iyi davranmasını emrettik. Annesi, onu her gün biraz daha güçsüz düşerek karnında taşımıştır. Onun sütten kesilmesi de iki yıl içinde olur. (İşte onun için) önce Bana, sonra da ana, babana şükret diye tavsiyede bulunmuşuzdur. Dönüş ancak Banadır. Eğer, hakkında hiçbir bilgi sahibi olmadığın bir şeyi Bana ortak koşman için seninle uğraşırlarsa, onlara itaat etme. Fakat dünyada onlarla iyi geçin. Bana yönelenlerin yoluna uy. Sonra dönüşünüz ancak Banadır. Ben de size yapmakta olduğunuz şeyleri haber vereceğim.
Sadakallahul Aziym — LOKMAN Suresi 14 ve 15. ayet
İbrahim Hakkı Hazretlerinin Marifetnâmesi'nde yer verdiği konulardan birisi de şudur:
Ârifler demişlerdir ki: Âlemde insan ahlâkı, türlü hayvanların şekil ve suretlerinin benzer ve misalleri, insan nefsinde de vardır ki, hayvanî kötü ahlâklardır. Meselâ:
Kibir sureti kaplana benzerdir.
Tasallut sureti aslana benzerdir.
Haset sureti kurda benzerdir…
Gazap sureti köpektir;
Hile sureti tilkidir;
Gaflet sureti tavşandır;
Ferce yönelik şehvet sureti eşektir;
Arkadan yaklaşma sureti domuzdur;
Midevî şehvetin sureti koyundur;
Oburluk sureti inektir;
Tama sureti karıncadır;
Cimrilik sureti faredir;
Kin sureti beyaz devedir;
Vecd sureti kırmızı devedir;
Düşmanlık sureti yılandır;
Ezanın, sıkıntı vermenin sureti akreptir;
Vesvese sureti sarı arıdır ve diğer ahlâk suretleri, sair hayvanların şekillerine benzer. Hatta kötü ahlaktan birine galip olan gönül, rüyada kendini o surette olan hayvana dahi galip görür… Bütün hayvan suretleri ve kâinatın şekilleri insanın içinde ve dışında suret bulup şekillenmiştir.
Bu açıklamayı şu ayet ispat edip durur:
أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ الرَّحِيم
لَقَدْ عَلِمْتُمُ الَّذِينَ اعْتَدَواْ مِنكُمْ فِي السَّبْتِ فَقُلْنَا لَهُمْ كُونُواْ قِرَدَةً خَاسِئِينَ فَجَعَلْنَاهَا نَكَالاً لِّمَا بَيْنَ يَدَيْهَا وَمَا خَلْفَهَا وَمَوْعِظَةً لِّلْمُتَّقِينَ
Euzubillahimineşşeytanirracim
Bismillahirrahmenirrahim
Ve lekad alimtumullezîne'tedev minkum fîs sebti fe kulnâ lehum kûnû kıradeten hâsiîn. Fe cealnâhâ nekâlen li mâ beyne yedeyhâ ve mâ halfehâ ve mev'ızaten lil muttakîn.
Meali:
Esteuzubillah
Şüphesiz siz, içinizden Cumartesi yasağını çiğneyenleri bilirsiniz. Biz onlara, "Aşağılık maymunlar olun" demiştik. Biz bunu, hem onu görenlere, hem de sonra geleceklere bir ibret ve Allah'a karşı gelmekten sakınanlara da bir öğüt kıldık.
Sadakallahul Aziym — BAKARA Suresi 65 ve 66. ayet
--ALINTI--
Burada söz konusu edilen ibret dersinden maksat, Allah'a karşı isyan edenlerin cezasız kalmayacağıdır. Bu ibret dersi, hiç kimsenin sonsuz ilim ve kudret sahibi yüce Allah'a karşı küçük aklıyla kurnazlık yapmak gibi bir gaflete saplanmaması konusunda yapılan bir uyarıdır. Bu uyarıdan ders almayanlar burada veya öteki dünyada, rezil-rüsvay olmuş, aşağılanmış bir şekilde cezalandırılacaklardır.
Diğer taraftan, insanlık faziletinden mahrum kalmış bir insan, şeklen insan da olsa, manen ameline göre bir hayvanın suretine girmiştir.
Elmalılı'nın izahına göre, insan ile maymun arasındaki fark, bir kıl ve kuyruktan ibaret olmayıp akıl, mantık ve ahlâk farkı vardır. Maymunun bütün hüneri taklitçiliğidir. Halbuki maymunun önünde günlerce ateş yakılsa, karşısında ısınması öğretilse, sonra da bir kıra götürülüp önüne odun ve kibrit konsa, odunları kendi başına yakıp ısınması mümkün değildir. İşte maneviyatı silinmiş insanlar da böyledir. Onlar kör bir taklitten başka bir şey düşünemezler. İlk bakışta insan gibi görünseler de hakikatte maymundan başka bir şey değillerdir. Fındığı kırar, yer de bir fındık ağacını dikmeyi idrak edemezler. (Hak Dini Kur'ân Dili, ilgili ayetlerin tefsiri)
Demek ki, Allah'a isyan eden kimseler insanlıktan çıkmış sayılırlar. Görünüşte insan suretinde yaşasalar bile, amellerine göre manen bir hayvan sıfatını almışlardır.
--ALINTI SONU--
İsa Efendimiz son yemekte ortadaki ekmeği böldü ve dedi: "Bu benim etim, yiyin." Sonra şerbet vardı; vişne veya üzüm şerbeti. "Bu da benim kanım, için." dedi. Yani o, o elementlerin kendini oluşturacak olan parçalar olduğunu biliyordu. Fakat onları o, havarilerine yedirdi. Ve o havarileri olarak hayat sürdü, misyonunu tamam etti. Ve Hristiyanlık diye bir din, dünyada ikinci büyük din oldu. Ve onlar yine onun lokmalarını, onun müsaadesi ile yediler. Amma dedi: "Sofradakilerden yanınızda, evinize götürmeyin bundan." Alıp gidenler domuz suretine çarpıldılar.
Bunlar hepsi gösteriyor ki insanlar yaptıkları ameller neticesinde ya iyi bir insan suretine, ya da kötü ahlakları sebebi ile kötü bir hayvan sıfatına çarpılıyorlar. Çarpılmaktan kasıt işte yeni hayatlarında o hayvan olarak dünyaya gelip... Ve mesela dünya dünya diye dünyaya ve ömre doymayan birisi, karga suretine çarpılıp yeni hayatını karga suretinde sürmekte. Ve ona beş yüz sene ömür bahşeden Rab, onu yaz kış ayakta, uyku, dünek yok ve bir lokmaya muhtaç halde bırakıyor ki: "Al sana taptığın ömür, bak bakalım bu senin için hayırlı mı?" dercesine, ona bir nevi yaptığı yanlıştan dönmesini, hayatın bir serencamı olarak talim ediyor.
أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ الرَّحِيم
وَٱتۡلُ عَلَيۡہِمۡ نَبَأَ ٱبۡنَىۡ ءَادَمَ بِٱلۡحَقِّ إِذۡ قَرَّبَا قُرۡبَانً۬ا فَتُقُبِّلَ مِنۡ أَحَدِهِمَا وَلَمۡ يُتَقَبَّلۡ مِنَ ٱلۡأَخَرِ قَالَ لَأَقۡتُلَنَّكَۖ قَالَ إِنَّمَا يَتَقَبَّلُ ٱللَّهُ مِنَ ٱلۡمُتَّقِينَ (٢٧) لَٮِٕنۢ بَسَطتَ إِلَىَّ يَدَكَ لِتَقۡتُلَنِى مَآ أَنَا۟ بِبَاسِطٍ۬ يَدِىَ إِلَيۡكَ لِأَقۡتُلَكَۖ إِنِّىٓ أَخَافُ ٱللَّهَ رَبَّ ٱلۡعَـٰلَمِينَ (٢٨) إِنِّىٓ أُرِيدُ أَن تَبُوٓأَ بِإِثۡمِى وَإِثۡمِكَ فَتَكُونَ مِنۡ أَصۡحَـٰبِ ٱلنَّارِۚ وَذَٲلِكَ جَزَٲٓؤُاْ ٱلظَّـٰلِمِينَ (٢٩) فَطَوَّعَتۡ لَهُ ۥ نَفۡسُهُ ۥ قَتۡلَ أَخِيهِ فَقَتَلَهُ ۥ فَأَصۡبَحَ مِنَ ٱلۡخَـٰسِرِينَ (٣٠) فَبَعَثَ ٱللَّهُ غُرَابً۬ا يَبۡحَثُ فِى ٱلۡأَرۡضِ لِيُرِيَهُ ۥ كَيۡفَ يُوَٲرِى سَوۡءَةَ أَخِيهِۚ قَالَ يَـٰوَيۡلَتَىٰٓ أَعَجَزۡتُ أَنۡ أَكُونَ مِثۡلَ هَـٰذَا ٱلۡغُرَابِ فَأُوَٲرِىَ سَوۡءَةَ أَخِىۖ فَأَصۡبَحَ مِنَ ٱلنَّـٰدِمِينَ (٣١) مِنۡ أَجۡلِ ذَٲلِكَ ڪَتَبۡنَا عَلَىٰ بَنِىٓ إِسۡرَٲٓءِيلَ أَنَّهُ ۥ مَن قَتَلَ نَفۡسَۢا بِغَيۡرِ نَفۡسٍ أَوۡ فَسَادٍ۬ فِى ٱلۡأَرۡضِ فَڪَأَنَّمَا قَتَلَ ٱلنَّاسَ جَمِيعً۬ا وَمَنۡ أَحۡيَاهَا فَڪَأَنَّمَآ أَحۡيَا ٱلنَّاسَ جَمِيعً۬اۚ وَلَقَدۡ جَآءَتۡهُمۡ رُسُلُنَا بِٱلۡبَيِّنَـٰتِ ثُمَّ إِنَّ كَثِيرً۬ا مِّنۡهُم بَعۡدَ ذَٲلِكَ فِى ٱلۡأَرۡضِ لَمُسۡرِفُونَ (٣٢) إِنَّمَا جَزَٲٓؤُاْ ٱلَّذِينَ يُحَارِبُونَ ٱللَّهَ وَرَسُولَهُ ۥ وَيَسۡعَوۡنَ فِى ٱلۡأَرۡضِ فَسَادًا أَن يُقَتَّلُوٓاْ أَوۡ يُصَلَّبُوٓاْ أَوۡ تُقَطَّعَ أَيۡدِيهِمۡ وَأَرۡجُلُهُم مِّنۡ خِلَـٰفٍ أَوۡ يُنفَوۡاْ مِنَ ٱلۡأَرۡضِۚ ذَٲلِكَ لَهُمۡ خِزۡىٌ۬ فِى ٱلدُّنۡيَاۖ وَلَهُمۡ فِى ٱلۡأَخِرَةِ عَذَابٌ عَظِيمٌ (٣٣) إِلَّا ٱلَّذِينَ تَابُواْ مِن قَبۡلِ أَن تَقۡدِرُواْ عَلَيۡہِمۡۖ فَٱعۡلَمُوٓاْ أَنَّ ٱللَّهَ غَفُورٌ۬ رَّحِيمٌ۬ (٣٤) يَـٰٓأَيُّهَا ٱلَّذِينَ ءَامَنُواْ ٱتَّقُواْ ٱللَّهَ وَٱبۡتَغُوٓاْ إِلَيۡهِ ٱلۡوَسِيلَةَ وَجَـٰهِدُواْ فِى سَبِيلِهِۦ لَعَلَّڪُمۡ تُفۡلِحُونَ (٣٥) إِنَّ ٱلَّذِينَ ڪَفَرُواْ لَوۡ أَنَّ لَهُم مَّا فِى ٱلۡأَرۡضِ جَمِيعً۬ا وَمِثۡلَهُ ۥ مَعَهُ ۥ لِيَفۡتَدُواْ بِهِۦ مِنۡ عَذَابِ يَوۡمِ ٱلۡقِيَـٰمَةِ مَا تُقُبِّلَ مِنۡهُمۡۖ وَلَهُمۡ عَذَابٌ أَلِيمٌ۬ (٣٦) يُرِيدُونَ أَن يَخۡرُجُواْ مِنَ ٱلنَّارِ وَمَا هُم بِخَـٰرِجِينَ مِنۡہَاۖ وَلَهُمۡ عَذَابٌ۬ مُّقِيمٌ۬ (٣٧) وَٱلسَّارِقُ وَٱلسَّارِقَةُ فَٱقۡطَعُوٓاْ أَيۡدِيَهُمَا جَزَآءَۢ بِمَا كَسَبَا نَكَـٰلاً۬ مِّنَ ٱللَّهِۗ وَٱللَّهُ عَزِيزٌ حَكِيمٌ۬ (٣٨) فَمَن تَابَ مِنۢ بَعۡدِ ظُلۡمِهِۦ وَأَصۡلَحَ فَإِنَّ ٱللَّهَ يَتُوبُ عَلَيۡهِۗ إِنَّ ٱللَّهَ غَفُورٌ۬ رَّحِيمٌ (٣٩) أَلَمۡ تَعۡلَمۡ أَنَّ ٱللَّهَ لَهُ ۥ مُلۡكُ ٱلسَّمَـٰوَٲتِ وَٱلۡأَرۡضِ يُعَذِّبُ مَن يَشَآءُ وَيَغۡفِرُ لِمَن يَشَآءُۗ وَٱللَّهُ عَلَىٰ ڪُلِّ شَىۡءٍ۬ قَدِيرٌ۬ (٤٠)
Euzubillahimineşşeytanirracim
Bismillahirrahmenirrahim
**5/MÂİDE-27:** Vetlu aleyhim nebeebney âdeme bil hakkı iz karrebâ kurbânen fe tukubbile min ehadihimâ ve lem yutekabbel minel âhar(âhari) kâle le aktulennek(aktulenneke) kâle innemâ yetekabbelullâhu minel muttekîn(muttekîne).
Ve onlara Adem'in iki oğlunun haberini (kıssasını, aralarında geçen olayı) hakkıyla oku. Allah'a yaklaştıracak kurban sunmuşlardı. (Kurban) ikisinin birinden kabul edilir ve diğerinden ise kabul edilmez. (Kurbanı kabul edilmeyen) "Seni mutlaka öldüreceğim" dedi. O da, "Allah sadece takvâ sahiplerinden kabul eder." dedi.
**5/MÂİDE-28:** Lein besadte ileyye yedeke li taktulenî mâ ene bi bâsitın yediye ileyke li aktulek(aktuleke), innî ehâfullâhe rabbel âlemîn(âlemîne).
Gerçekten, eğer sen, beni öldürmek için elini bana uzatırsan, ben seni öldürmek için elimi sana uzatacak değilim. Muhakkak ki ben, âlemlerin Rabb'i olan Allah'tan korkarım.
**5/MÂİDE-29:** İnnî urîdu en tebûe bi ismî ve ismike fe tekûne min ashâbin nâr(nâri), ve zâlike cezâûz zâlimîn(zâlimîne).
Gerçekten ben, benim günahım ile kendi günahını yüklenmeni, böylece ateş halkından olmanı dilerim. Ve zâlimlerin cezası, işte budur.
**5/MÂİDE-30:** Fe tavveat lehu nefsuhu katle ahîhi fe katelehu fe asbaha minel hâsirîn(hâsirîne).
Bunun üzerine nefsi, onu, kardeşini öldürmeye kandırdı (kolay ve zevkli gösterdi). Böylece onu öldürdü, sonra hüsrana uğrayanlardan oldu.
**5/MÂİDE-31:** Fe beasallâhu gurâben yebhasu fîl ardı li yuriyehu keyfe yuvârî sev'ete ahîh(ahîhi) kâle yâ veyletâ e aceztu en ekûne misle hâzel gurâbi fe uvâriye sev'ete ahî, fe asbaha minen nâdimîn(nâdimîne).
Sonra, Allah, ona, kardeşinin cesedini nasıl gömeceğini göstermek için yeri eşeleyen bir karga gönderdi. "Yazıklar olsun bana, bu karga gibi olup böylece kardeşimin cesedini gömmekten aciz mi oldum?" dedi. Sonra da pişman olanlardan oldu.
**5/MÂİDE-32:** Min ecli zâlik(zâlike), ketebnâ alâ benî isrâîle ennehu men katele nefsen bi gayri nefsin ev fesâdin fîl ardı fe ke ennemâ katelen nâse cemîa(cemîan) ve men ahyâhâ fe ke ennemâ ahyen nâse cemîa(cemîan) ve lekad câethum rusulunâ bil beyyinâti summe inne kesîran minhum ba'de zâlike fîl ardı le musrifûn(musrifûne).
İşte bundan dolayı (Tevrat'ta) İsrailoğullarına şöyle yazdık: Kim bir kişiyi, bir kişi karşılığında olmaksızın veya yeryüzünde bir fesata karşılık olmaksızın öldürürse, muhakkak ki o bütün insanları öldürmüş gibidir. Kim de (bir kişinin hayatını kurtarmak suretiyle) yaşatırsa bütün insanları yaşatmış gibi olur. Ve andolsun ki Resûl'lerimiz onlara apaçık deliller ile geldi. Sonra da, şüphesiz onlardan birçoğu, bundan sonra gerçekten yeryüzünde aşırı giden müsrifler oldular.
**5/MÂİDE-33:** İnnemâ cezâûllezîne yuhâribûnallâhe ve resûlehu ve yes'avne fil ardı fesâden en yukattelû ev yusallebû ev tukattaa eydîhim ve erculuhum min hılâfin ev yunfev minel ard(ardı), zâlike lehum hızyun fîd dunyâ ve lehum fîl âhırati azâbun azîm(azîmun).
Allah ve O'nun Resûl'ü ile harp edenlerin ve yeryüzünde fesat ve bozgunculuk çıkarmaya çalışanların cezası, ancak öldürülmeleri veya asılmaları ya da ellerinin ve ayaklarının çapraz kesilmesi veya bulundukları yerden sürülmeleridir. Bu onların dünyadaki rezilliğidir. Ve ahirette ise, onlara "büyük azap" vardır.
**5/MÂİDE-34:** İllellezîne tâbû min kabli en takdirû aleyhim, fa'lemû ennallâhe gafûrun rahîm(rahîmun).
Onları sizin (yenerek) ele geçirmenizden önce tövbe edenler hariç. Artık Allah'ın Gafûr (mağfiret eden) olduğunu, Rahîm (rahmet nuru gönderen) olduğunu biliniz!
**5/MÂİDE-35:** Yâ eyyuhellezîne âmenûttekûllâhe vebtegû ileyhil vesîlete ve câhidû fî sebîlihi leallekum tuflihûn(tuflihûne).
Ey âmenû olanlar (Allah'a ulaşmayı, teslim olmayı dileyenler); Allah'a karşı takva sahibi olun ve O'na ulaştıracak vesileyi isteyin. Ve O'nun yolunda cihad edin. Umulur ki böylece siz felâha erersiniz.
**5/MÂİDE-36:** İnnellezîne keferû lev enne lehum mâ fîl ardı cemîan ve mislehu meahu li yeftedû bihî min azâbi yevmil kıyâmeti mâ tukubbile minhum, ve lehum azâbun elîm(elîmun).
Muhakkak ki o kâfir olanlar, eğer yeryüzünde olanların hepsi, ve onunla birlikte bir misli daha onların olsa, kıyamet gününün azabından kurtulmak için onları feda edecek olsalar (fidye olarak verseler), onlardan kabul edilmez. Ve onlar için "acı azap" vardır.
**5/MÂİDE-37:** Yurîdûne en yahrucû minen nâri ve mâ hum bi hâricîne minhâ, ve lehum azâbun mukîm(mukîmun).
Ateşten çıkmak isterler ve onlar oradan çıkacak değillerdir. Ve, onlar için "daimî azap" vardır.
**5/MÂİDE-38:** Ves sâriku ves sârikatu faktaû eydiyehumâ cezâen bimâ kesebâ nekâlen minallâh(minallâhi) vallâhu azîzun hakîm(hakîmun).
Ve, hırsızlık yapan erkek ve kadının yaptıklarına karşılık olmak üzere, Allah'tan bir ceza olarak ellerini kesin. Ve Allah Azîz'dir, Hakîm'dir (hüküm ve hikmet sahibidir).
**5/MÂİDE-39:** Fe men tâbe min ba'di zulmihî ve aslaha fe innallâhe yetûbu aleyh(aleyhi) innallâhe gafûrun rahîm(rahîmun).
Artık kim, yaptığı zulümden sonra tövbe ederse ve ıslâh olursa, o taktirde, muhakkak ki Allah onun tövbesini kabul eder. Muhakkak ki Allah, Gafur'dur, Rahîm'dir.
**5/MÂİDE-40:** E lem ta'lem ennallâhe lehu mulkus semâvâti vel ardı yuazzibu men yeşâu ve yagfiru limen yeşâ(yeşâu) vallâhu alâ kulli şey'in kadîr(kadîrun).
Göklerin ve yerin mülkünün Allah'ın olduğunu bilmiyor musun? Dilediğine azap eder ve dilediğini mağfiret eder. Ve Allah her şeye kaadirdir.
أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ الرَّحِيم
إِنَّ لِلۡمُتَّقِينَ مَفَازًا (٣١) حَدَآٮِٕقَ وَأَعۡنَـٰبً۬ا (٣٢) وَكَوَاعِبَ أَتۡرَابً۬ا (٣٣) وَكَأۡسً۬ا دِهَاقً۬ا (٣٤) لَّا يَسۡمَعُونَ فِيہَا لَغۡوً۬ا وَلَا كِذَّٲبً۬ا (٣٥) جَزَآءً۬ مِّن رَّبِّكَ عَطَآءً حِسَابً۬ا (٣٦) رَّبِّ ٱلسَّمَـٰوَٲتِ وَٱلۡأَرۡضِ وَمَا بَيۡنَہُمَا ٱلرَّحۡمَـٰنِۖ لَا يَمۡلِكُونَ مِنۡهُ خِطَابً۬ا (٣٧) يَوۡمَ يَقُومُ ٱلرُّوحُ وَٱلۡمَلَـٰٓٮِٕكَةُ صَفًّ۬اۖ لَّا يَتَكَلَّمُونَ إِلَّا مَنۡ أَذِنَ لَهُ ٱلرَّحۡمَـٰنُ وَقَالَ صَوَابً۬ا (٣٨) ذَٲلِكَ ٱلۡيَوۡمُ ٱلۡحَقُّۖ فَمَن شَآءَ ٱتَّخَذَ إِلَىٰ رَبِّهِۦ مَـَٔابًا (٣٩) إِنَّآ أَنذَرۡنَـٰكُمۡ عَذَابً۬ا قَرِيبً۬ا يَوۡمَ يَنظُرُ ٱلۡمَرۡءُ مَا قَدَّمَتۡ يَدَاهُ وَيَقُولُ ٱلۡكَافِرُ يَـٰلَيۡتَنِى كُنتُ تُرَٲبَۢا (٤٠)
Euzubillahimineşşeytanirracim
Bismillahirrahmenirrahim
**78/NEBE-31:** İnne lil muttekîne mefâzâ(mefâzen).
Muhakkak ki, muttakiler (takva sahipleri) için kurtuluş (ve kazanç) vardır.
**78/NEBE-32:** Hadâika ve a'nâbâ(a'nâben).
Bahçeler ve üzüm bağları vardır.
**78/NEBE-33:** Ve kevâıbe etrâbâ(etrâben).
Ve o günlerde onlarla aynı yaşta, memeleri büyütülüp dikleştirilmiş, şahane endamlı genç kızlar. (Burada televizyonlardaki mama plastik Hasan Fındık aklıma geliyor; ve diyor ki meme ve göğüs güzelleştirme operasyonları uzmanı Hasan Fındık. Yani ciğerim, o vakit bu vakit; ve kadınlar artık dik ve dolgun ve güzel memeli kızlar, kadınlar. Yani öyle olunca ve vakit bu vakit; peki cennet neresi, burası mı, daha yukarısı mı?)
**78/NEBE-34:** Ve ke'sen dihâkâ(dihâkan).
Ve içi dolu kadehler vardır.
**78/NEBE-35:** Lâ yes'meûne fîhâ lagven ve lâ kizzâbâ(kizzâben).
Orada boş söz ve yalan işitmezler.
**78/NEBE-36:** Cezâen min rabbike atâen hısâbâ(hısâben).
(Bunlar) Rabbin tarafından, hesaba karşılık verilen mükâfattır (ihsanlardır).
**78/NEBE-37:** Rabbis semâvâti vel ardı ve mâ beynehumer rahmâni lâ yemlikûne minhu hitâbâ(hitâben).
(Allah) göklerin ve yerin ve onların arasında bulunanların Rahmân olan Rabbidir. (Hiç kimse) O'ndan bir hitaba mâlik değildir.
**78/NEBE-38:** Yevme yekûmur rûhu vel melâiketu saffâ(saffen), lâ yetekellemûne illâ men ezine lehur rahmânu ve kâle sevâbâ(sevâben).
O gün, ruh (devrin imamının ruhu) ve (arşı tutan) melekler, saf saf hazır bulunurlar. Rahmân'ın kendisine izin verdiği kişiden başka kimse konuşamaz. Ve (izin verilen) sadece sevap söylemiştir.
**78/NEBE-39:** Zâlikel yevmul hakk(hakku), femen şâettehaze ilâ rabbihî meâbâ(meâben).
İşte o gün (mürşidin eli Hakk'a ulaşmak üzere öpüldüğü ve ona tâbî olunduğu gün), Hakk günüdür. Dileyen (Allah'a ulaşmayı dileyen) kişi, kendisine Rabbine ulaştıran (yolu, Sıratı Mustakîm'i) yol ittihaz eder. (Allah'a ulaşan kişiye Allah) meab (sığınak, melce) olur.
**78/NEBE-40:** İnnâ enzernâkum azâben karîbâ(karîben), yevme yenzurul mer'u mâ kaddemet yedâhu ve yekûlul kâfiru yâ leytenî kuntu turâbâ(turâben).
Muhakkak ki, sizi yakın bir azapla uyardık. O gün kişi, elleri ile takdim ettiği şeye bakacak. Ve kâfir olan: "Keşke ben toprak olsaydım." diyecek.
-----------------------
Zikirimizdeki Kelime-i Tevhid Zikrine Gelince
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:
"Her gün 100 kere 'Lâ İlâhe İllallahü Vahdehu Lâ Şerîkeleh Lehül Mülkü ve Lehül Hamdü ve Hüve Âlâ Külli Şey'in Kadîr' diyen kimse, 10 köle azad etmiş gibi olur; kendisine 100 sevap yazılır, yüz günahı silinir, o gün akşama kadar şeytanın şerrinden emin olur. Hiçbir kimse hiçbir ibadetle bu seviyeye ulaşamaz; ancak ondan daha fazla yapan müstesna."
(Hadis-i Şerif; Buhârî, Müslim)
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:
"Gezdiği sokakta bir kere söyleyenin bir milyon günahı bağışlanır, defterine bir milyon sevap yazılır ve kendisi için cennette bir köşk inşa edilir."
(Hadis-i Şerif; Ahmed İbn Hanbel)
"LÂ İLÂHE İLLALLAH" bütün günahları mahveder, mizana konulmaz; çünkü onun karşısında bir şey durmaz. 1 kere sadakatle söylendiğinde, 4000 büyük günahı defterden sildirir ve 4000 derece yükseltir.
Ve işte o zamanları yaşıyoruz. Çünkü benim üniversite öğrenciliğim vaktinde Sabancı'nın bir gökdeleni vardı; ve binlerce oda, onlarca kat. Demek olur ki bu Sabancı, önceki hayatında çokça Kelime-i Tevhid çeken biriydi ki ona işte her bir "LÂ İLÂHE İLLALLAH" zikrine bir kat ve bir oda verilmiş. Her bir kat kaç daire, kaç oda, kaç tane köşk verilmiş... Ondan daha çok köşkü olan insanlar da var. Mesela USA Başkanı Trump Amca, gökdelen oteller kralı. Dünyada bu köşkler... Peki bunlar köşk değil de möşk mü? Ey gafil, aha sana cennet, aha sana köşk! Ve bunlar Muhammed vakti yoktu. Ne oldu o zaman? Ve eğer bir ileri zaman geçerken dünya bir yukarı yükseliyorsa, o zaman sema veya cennet gelecek demek. Ve gelecek ise, dünün geleceği biziz; bizim geleceğimiz de yarınlar olur. Ve yarınlar cennet demek olur. Ve bir gün ölümün de çaresi bulunursa, sonsuz yaşama sırrı da ifşa olmuş olur. Ve hastalıklar da gen teknolojisi ile çözülürse, artık hastalık diye de bir şey olmaz. Ve o zamanlar gelecek demek ki... Ve daha sen cenneti nerede arıyon? Gökteyse, lan zaten biz dünün semasıyız; yarın, bir gün ise bizim semamız olur. Ve Mülk Suresi'nde öyle buyurmuyor mu Rab:
أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ الرَّحِيم
الَّذِي خَلَقَ سَبْعَ سَمَاوَاتٍ طِبَاقًا مَّا تَرَى فِي خَلْقِ الرَّحْمَنِ مِن تَفَاوُتٍ فَارْجِعِ الْبَصَرَ هَلْ تَرَى مِن فُطُورٍ ثُمَّ ارْجِعِ الْبَصَرَ كَرَّتَيْنِ يَنقَلِبْ إِلَيْكَ الْبَصَرُ خَاسِأً وَهُوَ حَسِيرٌ
Euzubillahimineşşeytanirracim
Bismillahirrahmenirrahim
Ellezî halaka seb'a semâvâtin tibâkâ(tibâkan), mâ terâ fî halkır rahmâni min tefâvut(tefâvutin), ferciıl basara hel terâ min futûr. Summerciıl basara kerrateyni yenkalib lieykel basaru hâsien ve huve hasîr.
Meali:
Esteuzubillah
O, yedi göğü tabaka tabaka yaratandır. Rahmân'ın yaratışında hiçbir uyumsuzluk göremezsin. Geleceğinize "future" bir kere daha bak! Hiçbir çatlak (ve düzensizlik) görüyor musun? Sonra tekrar tekrar bak; bakışların (aradığı çatlak ve düzensizliği bulamayıp) âciz ve bitkin hâlde sana dönecektir.
Sadakallahul Aziym — MÜLK Suresi 3 ve 4. ayet
Ölümsüzlüğe gelince: Yine bazı insanlar vardır ki, buna astral seyahat diyorlar. Yani tasavvufun tüm gayesi olan işlem, en son raddeye varınca alınacak olan meyva; yani ruhu bedenden çıkarabilmek hâli. Ve bazıları bunu Budizm'le yapıyor, bazıları İslam'la, bazıları sihir ve büyücülükle, bazıları Esmaül Hüsna ile, bazıları da zikir ile yapıyor. Ve ruh bedenden çıkıp geri dönmesini öğrenince, ve çıkıp her yere gidebilince, ve duvardan geçebilince, ve ilerde olanları görebilince... Bu beden ona sınır değildir ki; yani artık onun için beden sadece bir kaporta. Ve böyle bir insan, ruhunu bedenden çıkarabilen birisi için, artık ölümün bir manası var mı? Ölüm ne? Ruhun bedenden ayrılması. Amma işte ondan sonrası mühim: Yeni bir bedene girebilmek. Ve bunu da başarabilen bir ruh, artık ölümsüzlüğe de erdi. Eski yen bedenden çıkar, bir de ona tekme atar: "Artık eskidin, ben yeni bedene gidiyorum." der. Ve aynen Matrix'teki Mr. Smith gibi bu bedenler de hapsolup ve o kan kokusundan nefret ediyon: "Bu bedenden çıkmam lazım" diyor. Ve sonunda çıkmasını öğreniyor. Ve amma işte Matrix'te veya Mehdî'de bunu öğreniyor. Ve bir gün Mehdî'de bunu başarıyor; ve bedenden çıkıp başka bedene girebiliyor. Ve öyle olunca, yani bu ruh derecesine, bu nefis derecesine yükselen birisi için artık ölümün bir manası yok demek olur. Ve bugün bunu yapan onlarca insan biliyorum ben. Ve demek ki o zaman onlar bunu da burada, dünyada başka bedene geçip de yapıyorsa bu işi... Bazıları artık "Orada cennette sonsuz kalırlar" sırrına ermişler demek olur. Cennet neresi o zaman? Burası neresi? Cennet yerde mi, gökte mi? Yoksa anaların ayağının altında mı? Yani neresi orası? Bu dünya... Analar nerede geziyor, yürüyor? Bu dünyada, uzayda değil lan, bakın! Ve biraz da siz tefekkür ediniz.
---------
Zikrimizdeki Salavat-ı Kebîr'deki:
Allahumme salli ala seyyidina Feryail,
Allahumme salli ala seyyidina Ferruh,
Kimdir, nedir, necidir derseniz: Allahu Teâlâ Hz. Âdem'i ilk topraktan halkettiğinde, daha içine ruh üflenmemiş hâli — çamur testi veya çamur biblo gibiyken — rivayete göre 40 sene cile rüzgârı estirmiş, 1 senede sürur rüzgârı estirmiş ki, onun görevli meleğinin birisinin ismi Feryail, diğerinin ismi de Ferruh veya ferah ve sürurdur. Bu yüzden insan ömrünün 40'ta biri sürur ve ferahdır; diğer 39'u cile ve caba ve gayret ile geçer. Ve sonunda ise varılan cennet, ve gelecek ve günümüz.
Ve cennette bazılarına, cennetin en fakirine bir dünya verilecek. Yani adamın bir mahallesi var, ömrü boyu mahallesinden dışarı çıkmamış; yahut köyü var, köyünden dışarı hiç çıkmamış. Yani öyle olunca onun dünyası köy kadar küçük. Diğerinin dünyası ise birkaç şehir gezmiş, biraz büyük. Birisi bütün Türkiye'yi, yahut hangi ülkeden ise ülkesini geziyor; biraz daha büyük dünyası var. Yine birisine öyle uluslararası pasaport vermişler, vize vermişler, dünyayı geziyor; daha büyük dünyası var. Zengin, cennetin zengini.
Yine bir rivayet: "Onların tahtları vardır; tahtlarında otururlar, kurulurlar" hadisi. Yani lan, dün sultan tahtı diye bir koltuk yapmışlar; sadece bir sultan o koltukta oturuyordu. Bugün herkesin evinde koltuk takımı var; her evde herkesin tahtı, taht koltuğu var. Kimilerinin televizyon koltuğu, kiminin bilgisayar koltuğu, kiminin oturma odası koltuğu, kiminin masajlı falan filan. Yani herkes tahtlarda oturuyor yine bu çağda. Daha ne o zaman?
Yine başka rivayet: "Onlar tahtlarında oturup hurileri seyrederler." Lan, Swimsuit mankenlerini seyredenleri düşün. Adam koltuğuna kasalamış, mayolu Swimsuit mankenleri seyrediyor. İsterse, zenginse birisini alıp götürüyor. Binlerce kızla yatan zenginler var. Ve hangi huriyi arıyon sen? İşte bu huriler, dik memeli, iri göğüslü huriler. Yani Adnan Hoca'nın hurilere bir bak. Yani silikonlu bayanlar demek o dik memeli veya iri memeli demek de. Anlayan ârif, anlamayan hâlâ öldükten sonra gideceğiz diye cennet beklesin dursun. Yaptınsa bir iyilik, yeni bedene geçersin; yoksa bir köpek olursun, bir lokma sahibi vercek de doyacan yani.
Ve hurilerin içleri gözükecekden kasıt da, yani kemikleri gözükecek değil; içleri, yani çıplak vücutları gözükecek demek o da. Yani Swimsuit mankenleri, yani mayolu ya da iç çamaşırlı mankenler işte lan. Bunlara bak, seyreden birileri var mı? Var. Sen bakamıyorsan, sen o derecede değilsin. Daha ne? Bunu anlamayacak ne var?
Rabbim, inanan mümin kullarına ve Mehdî ve cemaatine, bu cennet gibi zamana erdikten sonra hata yapıp da Âdem ile Havva gibi cennetten kovulup dertlere düçar olmaktan muaf buyursun; ve zamanımızın, Mehdî vaktinin, o ruhun vaktinin kıymetini bilmek nasip etsin.
--oOo---
أَأَللَّهُمَّ أَرِنَا الْحَقَّ حَقاً وَ ارْزُقْنَا اتِّبَاعَهْ وَ أَرِنَا الْبَاطِلَ بَاطِلاً وَ ارْزُقْنَا اجْتِنَابَهْ
''Allahım! Bizlere hakkı Hak gösterip ona tabi olmayı, bâtılı da Bâtıl gösterip ondan yüz çevirmeyi nasip eyle..!''
وَآخِرُ دَعْوَاهُمْ أَنِ الْحَمْدُ لِلّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ
Ve âhıru da'vâhum enil hamdulillâhi rabbil âlemîne,
Amiyn.
Elfatiha maassalavat.
سُبْحاَنَكَ اللَّهُمَّ وَبِحَمْدِكَ، أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلهَ إِلاَّ أَنْتَ، أَسْتَغْفِرُكَ وَأَتُوبُ إِلَيْكَ
Sübhâneke Allahümme ve bihamdik, eşhedü en lâ ilâhe illâ ent, estağfirullahe ve etûbu ileyk.
--OoO--
Kar©glan
Başağaçlı Raşit Tunca
Schrems, 29 Eylül 2017 Cuma
Original Kar © glan
Dinimizde "Seyyiat" Kötülükler ve "Müseyyiiyn" Kötülük Yapan Kimseler — "Cürüm" Günah ve "Mücrimler" Günahkârlar
(Kar©glan'ın 8 Ekim 2017 Vaazı)
Euzubillahimineşşeytanirracim
Bismillahirrahmenirrahim
Yâ eyyuhâllezîne âmenû lâ tehûnûllâhe ver resûle ve tehûnû emânâtikum ve entum ta'lemûn. Va'lemû ennemâ emvâlukum ve evlâdukum fitnetun ve ennallâhe indehû ecrun azîm. Yâ eyyuhâllezîne âmenû in tettekullâhe yec'al lekum furkânen ve yukeffir ankum seyyiâtikum ve yagfir lekum, vallâhu zul fadlil azîm.
Meali:
Ey iman edenler! Allah'a ve Peygamber'e hainlik etmeyin. Bile bile kendi yüklendiğiniz emanetlerinize (eş ve çocuklarınıza) de hainlik etmeyin. Bilin ki mallarınız ve çoluk çocuğunuz birer deneme, imtihan aracıdır. (O imtihanı başarabilenler için) Allah katında büyük bir mükâfat vardır. Ey iman edenler! Eğer Allah'a karşı gelmekten sakınırsanız; O, size iyiyi kötüden ayırt edecek bir anlayış verir ve sizin kötülüklerinizi örter, sizi bağışlar. Allah, büyük lütuf sahibidir.
Sadakallahul Aziym — ENFÂL Suresi 27, 28 ve 29. ayet
---oOo---
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:
"Haram maldan verilen sadaka (Allah katında) kabul olmaz. Haram ile beslenen vücudu ancak ateş (cehennem) temizler."
(Hadis-i Şerif)
"Allâhumme salli alâ Muhammedin ve alâ âli Muhammed. Kemâ salleyte alâ İbrâhîme ve alâ âli İbrâhîme inneke hamîdun mecîd."
"Allâhumme bârik alâ Muhammedin ve alâ âli Muhammed. Kemâ bârakte alâ İbrâhîme ve alâ âli İbrâhîme inneke hamîdun mecîd."
Yolculuğumuza başlıyoruz:
Seyyiat ve Müseyyiiyn Nedir?
Allahü Teâlâ'nın Peygamberleri ve kitapları vasıtasıyla kullarına yasak ettiği, inananların kullanmasına izin vermediği zararlı, çirkin iş veya davranışlara; veya yapılması ve kullanılması insanlara, hayvanlara, bitkilere, doğaya ve kâinata zararlı olan fiil, davranış ve eylemlere dinimizde "Seyyiat" diyoruz. Bunları yapan kimselere de ism-i mef'ul olarak "Müseyyiiyn" diyoruz. İslâm'da ve halk dilinde bunlara kısaca "Haram" diyoruz. Ve İslam'ın, Allah'ın, Peygamber'in yapılmasında mahsur görmeyip de güzel gördüğü ve izin verdiği iş veya davranışlara; veya yapılması ve kullanılması insanlara, hayvanlara, bitkilere, doğaya ve kâinata faydalı olan fiil, davranış ve eylemlere ve şeylere de "Helâl" denir.
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:
"Allah-u Teâlâ'nın kulları arasında en çok sevdiği, helâle, harama dikkat ederek çalışıp kazanan kimsedir."
(Hadis-i Şerif)
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:
"Bir kimse, hiç haram karıştırmadan kırk gün helâl yerse, Allahü teâlâ onun kalbini nur ile doldurur, kalbine nehirler gibi hikmet (faydalı bilgi) akıtır. Kalbinden dünyâ sevgisini giderir."
(Hadis-i Şerif)
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:
"Ümmetim üzerine öyle bir zaman gelecek ki, insanlar yalnız malın, paranın gelmesini düşünüp helâlini, harâmını düşünmeyecekler."
(Hadis-i Şerif)
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Yine Buyurdular:
"Bir kimsenin üzerindeki elbisesinde haram bir tel, iplik olsa, o elbise ile kılınan namaz ve yapılan duâ kabul olmaz."
(Hadis-i Şerif)
Dinimizde Seyyiat Cinsinden Olan Fiil ve Davranışlardan Bazıları Şunlardır:
Allah'a şirk (ortak) koşmak, Haksız yere adam öldürmek, Zinâ etmek, Sihir ve Büyü yapmak, Hırsızlık yapmak, Fâiz yemek, Nâmuslu kadına iftirâ etmek, Yetim malı yemek, Harpten kaçmak, Müslüman ana babaya âsî olmak, Harem-i Şerif'te, yani ihram mevkiinde günah işlemek, Gerek sıvı halde olsun, gerekse toz veya hap halinde olsun serhoşluk verici olan maddeleri içmek ve kullanmak veya kullandırmak, Zinayı günah ve suç saymamak, İlaç firmaları ve fabrikaları çok para kazansın diye hastalık ve mikrop üretmek ve bunları topluma yaymak, Evcil veya yaban domuzu eti ve yağını yemek veya yedirmek, eşek etini Müslümanlara dana eti diye yedirmek, Nifak, iki yüzlülük, sözleri ile inançlarının başka olması, Kibir, gurur, büyüklük taslamak, Rüşvetin her türlüsü. Peygamberimiz "Rüşvet alan da veren de Cehennem ateşindedir" buyurmuştur, Din ilimlerini, insanlar kendisi için "Yahu bu ne büyük âlimmiş" desinler diye öğrenip o niyetle ilim okutmak, yahut para kazanmak, zengin olmak için din ilmi okumak ve okutmak, memuriyetleri, makam ve mevkileri, işleri ehliyeti ve liyakati olmayanlara vermek, Zulm etmek. Zulm adaletin ve insafın tersidir. Sokağa çöp atmak, otosunu yanlış yere park ederek trafiği zorlaştırmak, gerekmediği halde zırt vırt korna çalmak bile zulümdür, Aldatmak. Peygamberimiz (Salat ve selam olsun ona) "Bizi aldatan bizden değildir" buyurmuşlardır. Müslüman, savaş hileleri dışında kimseyi aldatmaz, doğru konuşur, doğru hareket eder, Tecessüs, yani insanların gizli günah, ayıp ve pisliklerini araştırmak, bunları ifşa etmek. Gizli kameralar koymak, gizli mikrofonlar, insanların özel hayatını kaydeden cihazlar. Bazen bunlarla insanlara şantaj yapma, cimrilik, Gıybet etmek. Gıybet, bir kimse hakkında, doğru da olsa, duyduğunda hoşlanmayacağı, üzüleceği bir söz söylemektir, Bala şeker ve glikoz karıştırmak veya pirince taş katmak veya bozuk mal satmak vb. ticaretinde aldatmaya başvurmak, Elinde imkân olduğu halde zulmü, haksızlığı, kötülüğü, fıskı, fücuru protesto etmemek, nehy-i münker yapmamak, Yağcılık, yalakalık, dalkavukluk. Efendimiz "Övücülerin suratlarına toprak saçınız" buyurmuşlardır, Kendisini kurtaracak kadar ilmihalini (inanç, ibadet, temizlik, muamelat, ahlak) bilgilerini öğrenmemek; bu bilgileri çoluk çocuğuna öğretmemek, öğrettirmemek, Parayı, malı, zenginliği ana değer, put haline getirmek, Cinsel veya başka konulardaki şehvetlerine esir olmak, Nefs-i emmâresinin bütün isteklerini yerine getirmek, Mü'minlere düşmanlık etmek, İhalelere fesat karıştırmak, hayvanlara kötü davranmak, fakirlere kötü davranmak, bitkilerin tabiatını bozmak, hayvanların tabiatını bozmak, israf, suyu israf etmek, yakıtları israf etmek, yiyecekleri israf etmek, zamanı israf etmek, sağlığına zararlı maddeler kullanmak sigara gibi, veya vücuduna zararlı olan dövme, piercing gibi şeyler yapmak yaptırmak, izansızlık, yani büyüklerine saygı duymamak; bu evde ana babasına olduğu gibi, veya büyüğün küçüğünü sevip gözetmesi de aynıdır; veya iş yerinde patron, işçibaşı ve işçi sırasında sıraya ve saygıya riayet etmek; veya devlet büyüklerine saygı, Din veya Dünya âlimi olan büyüklerine saygı gibi, trafiği öğrenmeyip de trafiğe ve kurallarına uymamak gibi... Dünyamızda insanların koyduğu kural ve yasalar da olsa onlara da uymak şeriatin dahilindedir. Yine bulunduğu ve gittiği devletin veya bulunduğu apartmanın, sokağın veya memleketin kural ve yasalarına uymak ve anayasaya uymak da yine şeriatin dışında değildir... Bunlara, bunların benzerleri gibi birçok kerih görülmüş ve yasaklanmış fiillerin tamamı seyyiat cinsindendir. Bunları yapanlar da işte müseyyiiyn; veya bunların tamamı birer "cürümdür", yani günah işlerdir ve bunları yapanlara "mücrim" veya "günahkâr" denilir.
Ve biz Râşidî Zikir Evradımızda işte bunlardan da Allah'a sığınırız ve deriz ki:
"Vağfu anna vağfirlenâ verhamnâ ente mevlânâ fensurnâ ales seyyietil müseyyiîn."
Manası: "(Rabbimiz) Bizi affet, bizi bağışla, bize acı! Sen bizim Mevlâmızsın. Kötülük yapanlara karşı bize yardım et."
"Vağfu anna vağfirlenâ verhamnâ ente mevlânâ fensurnâ alel kavmil mücrimîn."
Manası: "(Rabbimiz) Bizi affet, bizi bağışla, bize acı! Sen bizim Mevlâmızsın. Günahkârlara karşı bize yardım et."
Ve yine:
"Allahümme vedfeannâ seyyietil müseyyiîn."
Manası: "Allahım, kötülük yapanların kötülüklerini bizden uzaklaştır."
"Allahümme vedfeannâ cürmel mücrimîn."
Manası: "Allahım, günahkârların günahlarını bizden uzaklaştır."
Ve yine:
"Rabbenâ efriğ aleynâ sabren ve sebbit akdâmenâ vensurnâ alel kavmil mücrimîn."
Manası: "Ey Rabbimiz! Üzerimize bolca yağan yağmur gibi sabır yağdır, ayaklarımızı sağlam bastır ve şu günahkârlar kavmine karşı bize yardım et."
"Rabbenâ efriğ aleynâ sabren ve sebbit akdâmenâ vensurnâ ales seyyietil müseyyiîn."
Manası: "Ey Rabbimiz! Üzerimize bolca yağan yağmur gibi sabır yağdır, ayaklarımızı sağlam bastır ve şu kötülük yapanların kötülüklerine karşı bize yardım et."
Diye zikrederiz.
İctihad ve Müctehid
Dinde içtihad ve müctehid konusunda diyorlar ki: Mesela abdest konusunda nas olarak, delil olarak "kollar yıkanır" var. Ve insanlar ise bunun dirseklere kadar mı, yoksa dirseklerden yukarıya kadar mı diye sormuşlar. Ve bunun hakkında işte bir âlimin, sünnete ve Kur'an'a dayanarak vereceği bir hüküm, yani ya dirseklere kadar, ya da dirseklerden yukarısına kadar diye karar verecek. Ve bu kararına içtihad, ve bu kararı veren adama da müctehid denilir, demişler. Yani bu kadar gaflet olur mu Allah aşkına? Aynen temel ile Hızır'ın hikâyesi gibi... "Tilkinin kuyruğu suya değdi miydi, değmedi miydi?" diye bir karara varamamışlar. Ve bu konuda karara varan müctehid olacakmış. Yani bu kadar asılsız bir meselede karar vermek çok büyük marifet mi oluyor? Yani soran da gafil zaten, cevaplayan da gafil. Buna dinde çok mu ihtiyaç var yani? Ha dirseklerin üstüne kadar olmuş, haaa da dirseklere kadar olmuş, ne fark eder?
Cimri kumaş satan kimse, manifaturacı vardır; her metrede bir iki santim kısa keser, iki santim kâr ettim zanneder. Bir de gönlü bol manifaturacı vardır; o da her sattığındaki kumaşa eksik olmasın diye 5 santim fazla ölçer de keser. Sen şimdi ayırt et, karar ver: Hangisi daha güzel amel işlemiştir? Tabii ki suyun az olduğu yerde, sudan tasarruf için bol bol kullanmak israfıdır. Amma su varken de dirseklerin kuru kalması bence hoş olmaz. Yani ayakkabı ve çizme gibi: Birisi ayak bileklerine kadar, diğeri ise ayak bileklerini biraz geçince çizme deniyor. Yani bunu abartıp da taa kıçına kadar çizme yapan da var. Amma ne için? Hani derin olmayan göle girenler için yapılmış, yani ıslanmamak için, su içinde çalışanlar için... Lazım mı o da? Lazım tabii, yerine göre; çarşıda gezmek için değil. Amma bazı kadın çizmelerini de yine dizlere kadar yapmışlar; neden? Daha güzel görünmek için. Yani kardeşim nereden tırpan vursan farklı bir sonuç çıkıyor yani. Böyle bir konuda "dirseklere kadar yıkanır" demek de yanlış olur, dirsekleri geçerek de yıkamak da yanlış olur. Çünkü ceket yapmışlar belin hafif altına kadar; sonra bir moda daha çıkmış ve "frag" diye bir ceket çıkmış, diz kapaklarına kadar uzun. Dün sırtına giyecek ceket bulamayan insanlık, artık zenginleşince bu sefer frag ceket çıkarmış, kumaştan kısmamış. Dün soğuktan korunmak içindi ceket; bu gün moda diye giyilir olmuşsa, yine varlık, yokluk hepsi ayrı bir hukuk meydana getiriyor. Yani dün ekmeğine katık olarak soğan yeterken, bu gün insanlık zenginleşti ve artık fast food döner kebabın içindeki salatanın parçası oldu soğan. Yani artık soğan ekmek bu insanlığa yavan kaçar azizim.
Ve öyle olunca varlığı varlık bilip, yokluğu yokluk bilmek lazım. Ve dünün âlimi bir karar verdi: "Onlar her şeyi söylemiş, sonrakilere bir şey bırakmamış" lafı çok yanlış. Her gün yeni hukuk ve yeni hükümler lazım. Ve işte:
Zamana ve gidişata uygun hüküm çıkarabilen âlime müctehid denilir.
Yoksa tilkinin kuyruğu suya... içtihadları ile ne dünyada ne de dinde bir yere varabiliriz.
---------
Peygamberimizin vefatından az önce, Ebû Bekir'e namazı kıldırmasını emretmiş, ve o da geçip kıldırmış diye biliniyor. Ve biz de öyle biliyorduk. Rivayetler ne derece sağlıklı ve doğru, Allahu a'lem. Amma bana gelen yeni bir ışık ile bunun öyle olmadığına karar verdim. Ve bana gelen ilhamda ise, Peygamber o ana kadar kimseye imamlık vermemiş. Ve o gün ise Peygamberimiz hasta, namaz kıldırabilecek takati ve dermanı yok. Ve ashab bekliyorlar; ve namaz ise vakti çıkmak üzere. Ve bunun üzerine Ebû Bekir buna el atar ve geçer öne, Peygamberden gördüğü gibi namazı kıldırmaya çalışır. Ve bundan az sonra Peygamber kalkar gelir, bakSA ki ümmeti artık bu işi ele almışlar. Görür ki o olmadan da bu işi, artık bu dini yürütebilecekler ve sevinir. Ve Ebû Bekir onun geldiğini hissedince çekilmek istese de, o "Dur yerinde" der. Ve artık onun, ondan sonraki ümmetin imamı olacağını anlar ve buna müsaade eder. Bizim keşfen bildiğimiz bir husustur. Konu yoruma açık...
--------------------------
Tövbenizin de Tövbeye İhtiyacı Var
Euzubillahimineşşeytanirracim
Bismillahirrahmenirrahim
Yâ eyyuhâllezîne âmenû, âminû billâhi ve resûlihî vel kitâbillezî nezzele alâ resûlihî vel kitâbillezî enzele min kabl(kablu). Ve men yekfur billâhi ve melâiketihî ve kutubihî ve rusulihî vel yevmil âhıri fe kad dalle dalâlen baîdâ.
Meali:
Esteuzubillah
Ey iman edenler! Tekrar tekrar iman edin! Allah'a, Peygamberine, Peygamberine indirdiği kitaba ve daha önce indirdiği kitaba iman edin. Kim Allah'ı, meleklerini, kitaplarını, peygamberlerini ve ahiret gününü inkâr ederse, derin bir sapıklığa düşmüş olur.
Sadakallahul Aziym — NİSÂ Suresi 136. ayet
Daha önce sesli sohbetimizde bahsettiğimiz bir meseleyi de yazıya dökelim ve kayıtlı belge olsun inşallah.
Avusturya'da bulunduğum yere bir tane Nakşibendi Tekkesi açıldı. Ve ben tarikatlerden filan korkan, kaçan adam, bunlara baktım, inandım ve Nakşibendi tarikatına intisab ettim. Yaklaşık olarak 1993 senesiydi. Ve Viyana'da, Tekke'den büyük olan Nakşi Camisi var; ve orada Nakşi Vekili Osman Ağabeyimiz var. Ve bir gün bunlar Almanya'daki Nakşi Dergâhına ziyaret düzenlediler. Orada vekil, rahmetli Yarbay Mehmet ILDIRAR var. Ve ben de bu ziyarete kendi arabamla katıldım. Ve onlar grupcak gitti, ve benim kayınpeder rahmetli o zamanlar Almanya'daydı; hem onu ziyaret edelim, hem de oradan dergâha gidelim diye yola çıktık. Oradan kayınpederi de aldık ve Almanya Dortmund'da dergâha vardık ve girdik.
Abdest alacağım, abdesthaneye gittim; sıra var. Ve uzun bir oluk gibi tenekeden, yani sacdan lavabo yapmışlar. Ve fakat herkes tükürmüş, sümkürmüş, kangsırmış ve lavabo tıkanmış. Ve içimden bir ses duydum ve bana dedi ki:
"Ben her gün sizi yıkayıp temizliyorum; sen de beni bir kere temizlesen ne olur." dedi.
Anladım ki Allah'ın rahmeti, lavabadaki su benimle konuşuyor. Allahu a'lem, aynı ses iki defa tekrar etti. Ve ben de baktım lavabo tıkanık; artık pis falan demedim, daldırdım elimi, tıkanık yeri açtım ve lavabo aktı, temizlendi. Ve sonra imtihan bu ya, Allahu a'lem sabun da yoktu orada; sonra ellerimi yıkamak için... Tam iyi hatırlamıyorum amma. Daha sonra Almanya'dan döndük. Ve Viyana'daki vekil Osman Ağabeyimiz de Menzil'e, şeyhi ziyarete gitmiş. O da benden gördüğünü orada tuvaletlerde yapmış. Ve girmiş, bakmış ki tuvalet pis, ve girişmiş temizlemiş. Dışarı çıkmış; ardına birisi girmiş, hemen tekrar pislemiş. O da demiş "Temiz tutun burayı" diye. Amma çıkan adam da:
"Temizledin de marifet mi yaptın? Yapacaksan yap, yapmayacaksan ne konuşuyorsun?" demiş ona.
Yani tuvalet temiz kalmaz ki; biri pislemese, diğeri girip pisler. Binler insan, binler çeşit ahlak sahibi insan var. Öyle deyince o adam, Osman Abi "Bu işin böyle olmadığını anladım" dedi. Yani işte yukarıdaki ayetteki "Ey iman edenler, tekrar iman edin" demek de budur. Yani sen tuvaleti temizledin amma on beş dakika sonra yine kirlendi. O zaman erinip yerinmiyorsan bir daha temizle. Amma deme kimseye "Burayı temiz tut"; illa kirlenecektir. Hiç kirlenmese bir gün sonra yine kirlenir. Yani öyle olunca su ve lavabo seni hep temizliyor; bir gün de sen onları temizle. Yine tuvalet seni her gün temizliyor; bir gün de sen tuvaleti temizle. Onlar da Allah'ın melekleri işte; bizi temizlemekle görevli melekleri. Eğer temizlendiğin su temiz değilse, sen elli kere yıkan dur, temiz olmazsın ki... Yani temizlendiklerini de temizle ki tertemiz olasın.
Bir tenceren var; yemek yaptın ve bir öğün yedin, kirLendi. İkinci öğün yeni yemek yapmak için onu yıkayacan, sonra kullancan; ve yine kirLendi. Bu sefer üçüncü öğün geldi, yine önce tencereyi temizlemen lazım, değil mi? Yani öyle olunca Nakşiler rabıta öncesi ve her namaz öncesi "25 Estağfirullah" çekerler. Ne güzel ahlak! Çünkü sabah kalktın, öğleye kadar, bildiğin bilmediğin ne kadar günah işledin belki; ve namaza duracan, önce temizlendin, tövbe, estağfirullah dedin ve öyle namaza durdun. Sonra ikindi namazı; yine öğleden ikindiye kadar kirlendin ve yine "25 Estağfirullah" ile namaza durdun. Bak ne güzel: Dünyada kirlendiğini hissettikçe, kirlendikçe yıkanıyorsun. Manevi kirlerden de temizlenmek işte tövbe iledir. O yüzden Nakşiler der ki:
"Tövbenizin de tövbeye ihtiyacı var."
Yani su, temizleyici madde bak, amma su da bizim kirlerimiz ile kirlenince, onun da temizlenmeye ihtiyacı varmış. Ve bana dedi: "Ben sizi hep temizliyorum, sen de beni bir kere temizlesen ne olur" dedi. Yani ey iman edenler, bir daha tövbe ediniz, bir daha tövbe ediniz. Yani iman meselesi de böyledir.
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:
"Kıyametten hemen önce karanlık gecenin parçaları gibi fitneler var. Kişi o fitnelerde mü'min (imanlı) olarak sabaha erer, akşama kâfir olur; mü'min olarak akşama erer, sabaha kâfir çıkar. O fitnede oturan, ayakta durandan hayırlıdır. Yürüyen, koşandan hayırlıdır. Öyleyse yaylarınızı kırın, kirişlerinizi parçalayın, kılıçlarınızı da taşa vurun. Sizden birinin evine girerlerse, Hz. Âdem'in iki oğlundan hayırlısı olsun (ölen olsun, öldüren değil)."
(Hadis-i Şerif; Ebû Dâvûd, Fiten 2, (4259, 4262); Tirmizî, Fiten 33, (2205))
O hâlde "Ey iman edenler! Tekrar tekrar iman edin!"
Kim yapıyor bu farzı ve görevi bu günümüzde? Nakşiler tabii ki; o "25 Estağfirullah" ile. Ve biz de o yoldan geçtiğimiz için, biz de tarikimize girenlere tavsiye ediyoruz. Fakat bizimki onlardan ayrı ve farklı olsun; ve bizim tarikimize girenler 25 estağfirullah değil de her namaz ve rabıta öncesi "13 Estağfirullah" çeksinler.
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:
"(Mümin arıya benzer; konduğu dalı kırmaz, oraya zarar vermez. Toplayıp bıraktığı eseri de güzeldir.)"
(Hadis-i Şerif; Beyhakî)
----------------
Ve geldik ara geçiş mevsimi olan sonbahara. Ve Eylül, Ekim derken kışa yaklaştık. Ve dedik ya: Cehennem de bu dünyada kurulmuş, cennet de bu dünyada kurulmuş. Ve anlatılır ki Firavun'un sarayında Musa çocukken Firavun'un sakalından çeker ve Firavun'un canı yanar. Bunun üstüne "Bu çocuk o çocuk olmasın" der; yani Firavun'u yerle bir edecek çocuk der. Musa'nın annesi de sarayda hizmetli; ve o da der ki: "Bu daha çocuk, bilmez ki ne yaptığını" der. Onun üstüne Firavun Musa'yı daha çocukken testten geçirir. Ve eğer aklı eriyorsa onu da diğer çocuklar gibi öldürecek. Ve ateş ve altın koyarlar önüne: "Ateşimi alacak yahut altını mı?" diye. Musa Efendimiz tam altını alacakken melekler ile desteklenir, ve o ateşi eline alır, ve bir de ağzına götürür, ve dili yanar. O yüzden peltek kalmıştır dili. Ve konuşurken onun demek istediklerini kardeşi Harun daha iyi anladığı için, işte onun duası üzerine ona yardımcı olarak Allah Harun aleyhisselamı vermiş. Ve Musa'nın söylediklerini Firavun'a ve diğer kimselere o tercüme ederdi.
Euzubillahimineşşeytanirracim
Bismillahirrahmenirrahim
Kâle rabbişrah lî sadrî. Ve yessir lî emrî. Vahlul ukdeten min lisânî. Yefkahû kavlî. Vec'al lî vezîren min ehlî. Hârûne ahî. Uşdud bihî ezrî.
Meali:
Esteuzubillah
Musa: "Rab'bim!" dedi, "Yüreğime genişlik ver, Ve bana işimi kolaylaştır. Dilimdeki tutukluğu çöz ki sözümü anlasınlar, sözlerimi idrak etsinler. Ve ailemden biri olan kardeşim Harun'u bana yardımcı kıl. Onunla gücümü artır."
Sadakallahul Aziym — TÂHÂ Suresi 25, 26, 27, 28, 29, 30, 31. ayet
Ve o devirde tercüman mı olur? Ve Allah yaparsa olur. Ve Harun'un lakabı ise işte "Tercümanullah"tır.
"Allahümme salli alâ seyyidinâ Harun Tercümanullah."
İşte Hz. Musa daha bebekken, reşid bile değilken, ona yaptıkları günah yazılmazken... Ne günah işledi de dili yandı? Dili yanmasa kelle gidecek, ve böyle kekeme veya peltek kaldı demek yok mu? Çünkü o ceza önceki versiyonundan kalma cezadır da ondan. Yoksa çocuğun günahı mı olur? Hem de peygamber olacak çocuk... Amma varmış ki ceza olarak dili yanmış; ve hem de pepe kalacak kadar yanmış. Demek ki önceki hayatında dili ile suçlar işledi ki, Allah onun dilini yeni hâlinde daha çocukken yaktı. Yani o da cehennemini yaşadı yine. Ey insanoğlu, sen her türlü melanetliği yapıp da, bir de ceza görmeden kaçıp kurtulacağını mı sanırsın? Ey gafil insan! Vallahi Hz. Musa'nın dilini yakan Allah, sen eğer suç olarak zina ediyorsan, senin de ... yakmayacağından emin misin? Güvende misin?!
Euzubillahimineşşeytanirracim
Bismillahirrahmenirrahim
İzâ zulziletil ardu zilzâlehâ. Ve ahracetil ardu eskâlehâ. Ve kâlel insânu mâ lehâ. Yevme izin tuhaddisu ahbârahâ. Bi enne rabbeke evhâ lehâ. Yevme izin yasdurun nâsu eştâten li yurav a'mâlehum. Fe men ya'mel miskâle zerratin hayran yerahu. Ve men ya'mel miskâle zerratin şerran yerahu.
Meali:
Esteuzubillah
Yeryüzü kendine has bir sarsıntıya uğratıldığı, içindekileri dışarıya çıkarıp attığı ve insan "Ona ne oluyor?" dediği zaman, İşte o gün yer, kendi haberlerini anlatır. Çünkü Rabbin ona (öyle) vahyetmiştir. O gün insanlar amellerinin kendilerine gösterilmesi için bölük bölük kabirlerinden çıkacaklardır. Artık kim zerre ağırlığınca bir hayır işlerse, onun mükâfatını görecektir. Kim de zerre ağırlığınca bir kötülük işlerse, onun cezasını görecektir.
Sadakallahul Aziym — ZİLZÂL Suresi 1 ila 8. ayet
İşte Musa, Firavun'un meyvası; Firavun'un yetiştirdiği tatlı meyva. Veya karpuz gibi yerde yetişen sebze cinsi meyva; ne sebze ne meyva, ara geçiş maddesi. Yani Hz. Nuh'un oğlu Kenan ise Nuh gibi peygamberin bahçesinde yetişen ekşi bir meyva, çünkü iman etmemiş, tatlı değil. Ve meyvalar çoğunlukla dalda yetişirken, tatlı sebzelerden çilek ve karpuz sebze cinsi amma meyva ve yerde yetişiyor. Ve yine avokado sebze olmasına rağmen o da dalda yetişiyor; yani ara geçiş formu. Yani işte yazdan kışa geçerken mevsim sonbahara uğruyor; ve sıcaktan soğuğa doğru, ve tatlıdan ekşi ve acıya doğru. Yani yine ilkbahar ise karanlık ve soğuktan, yani kıştan yaza ve sıcağa doğru. Yani gittikçe tatlanan meyvalar; ve en son ise karpuz var, üzüm var. Sonbahar meyvalarından daha sonra ayva var ki, tatlısı yapılır amma tatlı meyva değil. Yine kabak sebzesi, ve tatlısı yapılır. Ve ilkbahar meyvaları ise erik gibi, vişne, kiraz gibi hafif ekşimsi; ve fakat sonradan gittikçe tatlanan meyvalar. Ve artık kışa geliyoruz; ve ekşi meyva portakal, mandalina, yani ekşi. Ve öyleyse Kenan kış ya da sonbahar çocuğu; ve Musa ise yaz veya ilkbahar çocuğu. Biri tatlı, biri ekşi.
Hz. Hasan ve Hüseyin daha çocukken, Peygamberimizin yanında oynarlarken, Cebrail aleyhisselam cübbinin içinde, cennetten ayva, nar ve üzüm getirir ki, ayvayı Hz. Hüseyin alır, narı Hasan ve üzüm Mehdî'ye kalır. Ve Hasan ile Hüseyin sonbahar çocukları, ekşiler; ve Mehdî ise dünyanın ve kâinatın ömrünün sonuna konmuş olan, kırkta bir sürur rüzgârı olan o sürur vaktinin askeri; kâinatın ömrünün sonuna, son gürlüğü. Ve sonda amma yani sonbahara yakın, yaz meyvası, tatlı meyva: üzüm ve Mehdî.
Rabbim, insanlığa ve Mehdî askerine günahdan sonra tövbe nasip etsin; ömrünüzün hitamına Mehdî ve üzüm gibi son gürlüğü versin.
--oOo---
أَأَللَّهُمَّ أَرِنَا الْحَقَّ حَقاً وَ ارْزُقْنَا اتِّبَاعَهْ وَ أَرِنَا الْبَاطِلَ بَاطِلاً وَ ارْزُقْنَا اجْتِنَابَهْ
''Allahım! Bizlere hakkı Hak gösterip ona tabi olmayı, bâtılı da Bâtıl gösterip ondan yüz çevirmeyi nasip eyle..!''
وَآخِرُ دَعْوَاهُمْ أَنِ الْحَمْدُ لِلّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ
Ve âhıru da'vâhum enil hamdulillâhi rabbil âlemîne,
Amiyn.
Elfatiha maassalavat.
سُبْحاَنَكَ اللَّهُمَّ وَبِحَمْدِكَ، أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلهَ إِلاَّ أَنْتَ، أَسْتَغْفِرُكَ وَأَتُوبُ إِلَيْكَ
Sübhâneke Allahümme ve bihamdik, eşhedü en lâ ilâhe illâ ent, estağfirullahe ve etûbu ileyk.
--OoO--
Kar©glan
Başağaçlı Raşit Tunca
Schrems, 8 Ekim 2017 Pazar
Original Kar © glan
(Kar©glan'ın 8 Ekim 2017 Vaazı)
أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ الرَّحِيم
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ لاَ تَخُونُواْ اللّهَ وَالرَّسُولَ وَتَخُونُواْ أَمَانَاتِكُمْ وَأَنتُمْ تَعْلَمُونَ وَاعْلَمُواْ أَنَّمَا أَمْوَالُكُمْ وَأَوْلاَدُكُمْ فِتْنَةٌ وَأَنَّ اللّهَ عِندَهُ أَجْرٌ عَظِيمٌ يِا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ إَن تَتَّقُواْ اللّهَ يَجْعَل لَّكُمْ فُرْقَاناً وَيُكَفِّرْ عَنكُمْ سَيِّئَاتِكُمْ وَيَغْفِرْ لَكُمْ وَاللّهُ ذُو الْفَضْلِ الْعَظِيمِ
Euzubillahimineşşeytanirracim
Bismillahirrahmenirrahim
Yâ eyyuhâllezîne âmenû lâ tehûnûllâhe ver resûle ve tehûnû emânâtikum ve entum ta'lemûn. Va'lemû ennemâ emvâlukum ve evlâdukum fitnetun ve ennallâhe indehû ecrun azîm. Yâ eyyuhâllezîne âmenû in tettekullâhe yec'al lekum furkânen ve yukeffir ankum seyyiâtikum ve yagfir lekum, vallâhu zul fadlil azîm.
Meali:
Ey iman edenler! Allah'a ve Peygamber'e hainlik etmeyin. Bile bile kendi yüklendiğiniz emanetlerinize (eş ve çocuklarınıza) de hainlik etmeyin. Bilin ki mallarınız ve çoluk çocuğunuz birer deneme, imtihan aracıdır. (O imtihanı başarabilenler için) Allah katında büyük bir mükâfat vardır. Ey iman edenler! Eğer Allah'a karşı gelmekten sakınırsanız; O, size iyiyi kötüden ayırt edecek bir anlayış verir ve sizin kötülüklerinizi örter, sizi bağışlar. Allah, büyük lütuf sahibidir.
Sadakallahul Aziym — ENFÂL Suresi 27, 28 ve 29. ayet
---oOo---
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:
"Haram maldan verilen sadaka (Allah katında) kabul olmaz. Haram ile beslenen vücudu ancak ateş (cehennem) temizler."
(Hadis-i Şerif)
"Allâhumme salli alâ Muhammedin ve alâ âli Muhammed. Kemâ salleyte alâ İbrâhîme ve alâ âli İbrâhîme inneke hamîdun mecîd."
"Allâhumme bârik alâ Muhammedin ve alâ âli Muhammed. Kemâ bârakte alâ İbrâhîme ve alâ âli İbrâhîme inneke hamîdun mecîd."
Yolculuğumuza başlıyoruz:
Seyyiat ve Müseyyiiyn Nedir?
Allahü Teâlâ'nın Peygamberleri ve kitapları vasıtasıyla kullarına yasak ettiği, inananların kullanmasına izin vermediği zararlı, çirkin iş veya davranışlara; veya yapılması ve kullanılması insanlara, hayvanlara, bitkilere, doğaya ve kâinata zararlı olan fiil, davranış ve eylemlere dinimizde "Seyyiat" diyoruz. Bunları yapan kimselere de ism-i mef'ul olarak "Müseyyiiyn" diyoruz. İslâm'da ve halk dilinde bunlara kısaca "Haram" diyoruz. Ve İslam'ın, Allah'ın, Peygamber'in yapılmasında mahsur görmeyip de güzel gördüğü ve izin verdiği iş veya davranışlara; veya yapılması ve kullanılması insanlara, hayvanlara, bitkilere, doğaya ve kâinata faydalı olan fiil, davranış ve eylemlere ve şeylere de "Helâl" denir.
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:
"Allah-u Teâlâ'nın kulları arasında en çok sevdiği, helâle, harama dikkat ederek çalışıp kazanan kimsedir."
(Hadis-i Şerif)
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:
"Bir kimse, hiç haram karıştırmadan kırk gün helâl yerse, Allahü teâlâ onun kalbini nur ile doldurur, kalbine nehirler gibi hikmet (faydalı bilgi) akıtır. Kalbinden dünyâ sevgisini giderir."
(Hadis-i Şerif)
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:
"Ümmetim üzerine öyle bir zaman gelecek ki, insanlar yalnız malın, paranın gelmesini düşünüp helâlini, harâmını düşünmeyecekler."
(Hadis-i Şerif)
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Yine Buyurdular:
"Bir kimsenin üzerindeki elbisesinde haram bir tel, iplik olsa, o elbise ile kılınan namaz ve yapılan duâ kabul olmaz."
(Hadis-i Şerif)
Dinimizde Seyyiat Cinsinden Olan Fiil ve Davranışlardan Bazıları Şunlardır:
Allah'a şirk (ortak) koşmak, Haksız yere adam öldürmek, Zinâ etmek, Sihir ve Büyü yapmak, Hırsızlık yapmak, Fâiz yemek, Nâmuslu kadına iftirâ etmek, Yetim malı yemek, Harpten kaçmak, Müslüman ana babaya âsî olmak, Harem-i Şerif'te, yani ihram mevkiinde günah işlemek, Gerek sıvı halde olsun, gerekse toz veya hap halinde olsun serhoşluk verici olan maddeleri içmek ve kullanmak veya kullandırmak, Zinayı günah ve suç saymamak, İlaç firmaları ve fabrikaları çok para kazansın diye hastalık ve mikrop üretmek ve bunları topluma yaymak, Evcil veya yaban domuzu eti ve yağını yemek veya yedirmek, eşek etini Müslümanlara dana eti diye yedirmek, Nifak, iki yüzlülük, sözleri ile inançlarının başka olması, Kibir, gurur, büyüklük taslamak, Rüşvetin her türlüsü. Peygamberimiz "Rüşvet alan da veren de Cehennem ateşindedir" buyurmuştur, Din ilimlerini, insanlar kendisi için "Yahu bu ne büyük âlimmiş" desinler diye öğrenip o niyetle ilim okutmak, yahut para kazanmak, zengin olmak için din ilmi okumak ve okutmak, memuriyetleri, makam ve mevkileri, işleri ehliyeti ve liyakati olmayanlara vermek, Zulm etmek. Zulm adaletin ve insafın tersidir. Sokağa çöp atmak, otosunu yanlış yere park ederek trafiği zorlaştırmak, gerekmediği halde zırt vırt korna çalmak bile zulümdür, Aldatmak. Peygamberimiz (Salat ve selam olsun ona) "Bizi aldatan bizden değildir" buyurmuşlardır. Müslüman, savaş hileleri dışında kimseyi aldatmaz, doğru konuşur, doğru hareket eder, Tecessüs, yani insanların gizli günah, ayıp ve pisliklerini araştırmak, bunları ifşa etmek. Gizli kameralar koymak, gizli mikrofonlar, insanların özel hayatını kaydeden cihazlar. Bazen bunlarla insanlara şantaj yapma, cimrilik, Gıybet etmek. Gıybet, bir kimse hakkında, doğru da olsa, duyduğunda hoşlanmayacağı, üzüleceği bir söz söylemektir, Bala şeker ve glikoz karıştırmak veya pirince taş katmak veya bozuk mal satmak vb. ticaretinde aldatmaya başvurmak, Elinde imkân olduğu halde zulmü, haksızlığı, kötülüğü, fıskı, fücuru protesto etmemek, nehy-i münker yapmamak, Yağcılık, yalakalık, dalkavukluk. Efendimiz "Övücülerin suratlarına toprak saçınız" buyurmuşlardır, Kendisini kurtaracak kadar ilmihalini (inanç, ibadet, temizlik, muamelat, ahlak) bilgilerini öğrenmemek; bu bilgileri çoluk çocuğuna öğretmemek, öğrettirmemek, Parayı, malı, zenginliği ana değer, put haline getirmek, Cinsel veya başka konulardaki şehvetlerine esir olmak, Nefs-i emmâresinin bütün isteklerini yerine getirmek, Mü'minlere düşmanlık etmek, İhalelere fesat karıştırmak, hayvanlara kötü davranmak, fakirlere kötü davranmak, bitkilerin tabiatını bozmak, hayvanların tabiatını bozmak, israf, suyu israf etmek, yakıtları israf etmek, yiyecekleri israf etmek, zamanı israf etmek, sağlığına zararlı maddeler kullanmak sigara gibi, veya vücuduna zararlı olan dövme, piercing gibi şeyler yapmak yaptırmak, izansızlık, yani büyüklerine saygı duymamak; bu evde ana babasına olduğu gibi, veya büyüğün küçüğünü sevip gözetmesi de aynıdır; veya iş yerinde patron, işçibaşı ve işçi sırasında sıraya ve saygıya riayet etmek; veya devlet büyüklerine saygı, Din veya Dünya âlimi olan büyüklerine saygı gibi, trafiği öğrenmeyip de trafiğe ve kurallarına uymamak gibi... Dünyamızda insanların koyduğu kural ve yasalar da olsa onlara da uymak şeriatin dahilindedir. Yine bulunduğu ve gittiği devletin veya bulunduğu apartmanın, sokağın veya memleketin kural ve yasalarına uymak ve anayasaya uymak da yine şeriatin dışında değildir... Bunlara, bunların benzerleri gibi birçok kerih görülmüş ve yasaklanmış fiillerin tamamı seyyiat cinsindendir. Bunları yapanlar da işte müseyyiiyn; veya bunların tamamı birer "cürümdür", yani günah işlerdir ve bunları yapanlara "mücrim" veya "günahkâr" denilir.
Ve biz Râşidî Zikir Evradımızda işte bunlardan da Allah'a sığınırız ve deriz ki:
"Vağfu anna vağfirlenâ verhamnâ ente mevlânâ fensurnâ ales seyyietil müseyyiîn."
Manası: "(Rabbimiz) Bizi affet, bizi bağışla, bize acı! Sen bizim Mevlâmızsın. Kötülük yapanlara karşı bize yardım et."
"Vağfu anna vağfirlenâ verhamnâ ente mevlânâ fensurnâ alel kavmil mücrimîn."
Manası: "(Rabbimiz) Bizi affet, bizi bağışla, bize acı! Sen bizim Mevlâmızsın. Günahkârlara karşı bize yardım et."
Ve yine:
"Allahümme vedfeannâ seyyietil müseyyiîn."
Manası: "Allahım, kötülük yapanların kötülüklerini bizden uzaklaştır."
"Allahümme vedfeannâ cürmel mücrimîn."
Manası: "Allahım, günahkârların günahlarını bizden uzaklaştır."
Ve yine:
"Rabbenâ efriğ aleynâ sabren ve sebbit akdâmenâ vensurnâ alel kavmil mücrimîn."
Manası: "Ey Rabbimiz! Üzerimize bolca yağan yağmur gibi sabır yağdır, ayaklarımızı sağlam bastır ve şu günahkârlar kavmine karşı bize yardım et."
"Rabbenâ efriğ aleynâ sabren ve sebbit akdâmenâ vensurnâ ales seyyietil müseyyiîn."
Manası: "Ey Rabbimiz! Üzerimize bolca yağan yağmur gibi sabır yağdır, ayaklarımızı sağlam bastır ve şu kötülük yapanların kötülüklerine karşı bize yardım et."
Diye zikrederiz.
İctihad ve Müctehid
Dinde içtihad ve müctehid konusunda diyorlar ki: Mesela abdest konusunda nas olarak, delil olarak "kollar yıkanır" var. Ve insanlar ise bunun dirseklere kadar mı, yoksa dirseklerden yukarıya kadar mı diye sormuşlar. Ve bunun hakkında işte bir âlimin, sünnete ve Kur'an'a dayanarak vereceği bir hüküm, yani ya dirseklere kadar, ya da dirseklerden yukarısına kadar diye karar verecek. Ve bu kararına içtihad, ve bu kararı veren adama da müctehid denilir, demişler. Yani bu kadar gaflet olur mu Allah aşkına? Aynen temel ile Hızır'ın hikâyesi gibi... "Tilkinin kuyruğu suya değdi miydi, değmedi miydi?" diye bir karara varamamışlar. Ve bu konuda karara varan müctehid olacakmış. Yani bu kadar asılsız bir meselede karar vermek çok büyük marifet mi oluyor? Yani soran da gafil zaten, cevaplayan da gafil. Buna dinde çok mu ihtiyaç var yani? Ha dirseklerin üstüne kadar olmuş, haaa da dirseklere kadar olmuş, ne fark eder?
Cimri kumaş satan kimse, manifaturacı vardır; her metrede bir iki santim kısa keser, iki santim kâr ettim zanneder. Bir de gönlü bol manifaturacı vardır; o da her sattığındaki kumaşa eksik olmasın diye 5 santim fazla ölçer de keser. Sen şimdi ayırt et, karar ver: Hangisi daha güzel amel işlemiştir? Tabii ki suyun az olduğu yerde, sudan tasarruf için bol bol kullanmak israfıdır. Amma su varken de dirseklerin kuru kalması bence hoş olmaz. Yani ayakkabı ve çizme gibi: Birisi ayak bileklerine kadar, diğeri ise ayak bileklerini biraz geçince çizme deniyor. Yani bunu abartıp da taa kıçına kadar çizme yapan da var. Amma ne için? Hani derin olmayan göle girenler için yapılmış, yani ıslanmamak için, su içinde çalışanlar için... Lazım mı o da? Lazım tabii, yerine göre; çarşıda gezmek için değil. Amma bazı kadın çizmelerini de yine dizlere kadar yapmışlar; neden? Daha güzel görünmek için. Yani kardeşim nereden tırpan vursan farklı bir sonuç çıkıyor yani. Böyle bir konuda "dirseklere kadar yıkanır" demek de yanlış olur, dirsekleri geçerek de yıkamak da yanlış olur. Çünkü ceket yapmışlar belin hafif altına kadar; sonra bir moda daha çıkmış ve "frag" diye bir ceket çıkmış, diz kapaklarına kadar uzun. Dün sırtına giyecek ceket bulamayan insanlık, artık zenginleşince bu sefer frag ceket çıkarmış, kumaştan kısmamış. Dün soğuktan korunmak içindi ceket; bu gün moda diye giyilir olmuşsa, yine varlık, yokluk hepsi ayrı bir hukuk meydana getiriyor. Yani dün ekmeğine katık olarak soğan yeterken, bu gün insanlık zenginleşti ve artık fast food döner kebabın içindeki salatanın parçası oldu soğan. Yani artık soğan ekmek bu insanlığa yavan kaçar azizim.
Ve öyle olunca varlığı varlık bilip, yokluğu yokluk bilmek lazım. Ve dünün âlimi bir karar verdi: "Onlar her şeyi söylemiş, sonrakilere bir şey bırakmamış" lafı çok yanlış. Her gün yeni hukuk ve yeni hükümler lazım. Ve işte:
Zamana ve gidişata uygun hüküm çıkarabilen âlime müctehid denilir.
Yoksa tilkinin kuyruğu suya... içtihadları ile ne dünyada ne de dinde bir yere varabiliriz.
---------
Peygamberimizin vefatından az önce, Ebû Bekir'e namazı kıldırmasını emretmiş, ve o da geçip kıldırmış diye biliniyor. Ve biz de öyle biliyorduk. Rivayetler ne derece sağlıklı ve doğru, Allahu a'lem. Amma bana gelen yeni bir ışık ile bunun öyle olmadığına karar verdim. Ve bana gelen ilhamda ise, Peygamber o ana kadar kimseye imamlık vermemiş. Ve o gün ise Peygamberimiz hasta, namaz kıldırabilecek takati ve dermanı yok. Ve ashab bekliyorlar; ve namaz ise vakti çıkmak üzere. Ve bunun üzerine Ebû Bekir buna el atar ve geçer öne, Peygamberden gördüğü gibi namazı kıldırmaya çalışır. Ve bundan az sonra Peygamber kalkar gelir, bakSA ki ümmeti artık bu işi ele almışlar. Görür ki o olmadan da bu işi, artık bu dini yürütebilecekler ve sevinir. Ve Ebû Bekir onun geldiğini hissedince çekilmek istese de, o "Dur yerinde" der. Ve artık onun, ondan sonraki ümmetin imamı olacağını anlar ve buna müsaade eder. Bizim keşfen bildiğimiz bir husustur. Konu yoruma açık...
--------------------------
Tövbenizin de Tövbeye İhtiyacı Var
أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ الرَّحِيم
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ آمِنُواْ بِاللّهِ وَرَسُولِهِ وَالْكِتَابِ الَّذِي نَزَّلَ عَلَى رَسُولِهِ وَالْكِتَابِ الَّذِيَ أَنزَلَ مِن قَبْلُ وَمَن يَكْفُرْ بِاللّهِ وَمَلاَئِكَتِهِ وَكُتُبِهِ وَرُسُلِهِ وَالْيَوْمِ الآخِرِ فَقَدْ ضَلَّ ضَلاَلاً بَعِيدًا
Euzubillahimineşşeytanirracim
Bismillahirrahmenirrahim
Yâ eyyuhâllezîne âmenû, âminû billâhi ve resûlihî vel kitâbillezî nezzele alâ resûlihî vel kitâbillezî enzele min kabl(kablu). Ve men yekfur billâhi ve melâiketihî ve kutubihî ve rusulihî vel yevmil âhıri fe kad dalle dalâlen baîdâ.
Meali:
Esteuzubillah
Ey iman edenler! Tekrar tekrar iman edin! Allah'a, Peygamberine, Peygamberine indirdiği kitaba ve daha önce indirdiği kitaba iman edin. Kim Allah'ı, meleklerini, kitaplarını, peygamberlerini ve ahiret gününü inkâr ederse, derin bir sapıklığa düşmüş olur.
Sadakallahul Aziym — NİSÂ Suresi 136. ayet
Daha önce sesli sohbetimizde bahsettiğimiz bir meseleyi de yazıya dökelim ve kayıtlı belge olsun inşallah.
Avusturya'da bulunduğum yere bir tane Nakşibendi Tekkesi açıldı. Ve ben tarikatlerden filan korkan, kaçan adam, bunlara baktım, inandım ve Nakşibendi tarikatına intisab ettim. Yaklaşık olarak 1993 senesiydi. Ve Viyana'da, Tekke'den büyük olan Nakşi Camisi var; ve orada Nakşi Vekili Osman Ağabeyimiz var. Ve bir gün bunlar Almanya'daki Nakşi Dergâhına ziyaret düzenlediler. Orada vekil, rahmetli Yarbay Mehmet ILDIRAR var. Ve ben de bu ziyarete kendi arabamla katıldım. Ve onlar grupcak gitti, ve benim kayınpeder rahmetli o zamanlar Almanya'daydı; hem onu ziyaret edelim, hem de oradan dergâha gidelim diye yola çıktık. Oradan kayınpederi de aldık ve Almanya Dortmund'da dergâha vardık ve girdik.
Abdest alacağım, abdesthaneye gittim; sıra var. Ve uzun bir oluk gibi tenekeden, yani sacdan lavabo yapmışlar. Ve fakat herkes tükürmüş, sümkürmüş, kangsırmış ve lavabo tıkanmış. Ve içimden bir ses duydum ve bana dedi ki:
"Ben her gün sizi yıkayıp temizliyorum; sen de beni bir kere temizlesen ne olur." dedi.
Anladım ki Allah'ın rahmeti, lavabadaki su benimle konuşuyor. Allahu a'lem, aynı ses iki defa tekrar etti. Ve ben de baktım lavabo tıkanık; artık pis falan demedim, daldırdım elimi, tıkanık yeri açtım ve lavabo aktı, temizlendi. Ve sonra imtihan bu ya, Allahu a'lem sabun da yoktu orada; sonra ellerimi yıkamak için... Tam iyi hatırlamıyorum amma. Daha sonra Almanya'dan döndük. Ve Viyana'daki vekil Osman Ağabeyimiz de Menzil'e, şeyhi ziyarete gitmiş. O da benden gördüğünü orada tuvaletlerde yapmış. Ve girmiş, bakmış ki tuvalet pis, ve girişmiş temizlemiş. Dışarı çıkmış; ardına birisi girmiş, hemen tekrar pislemiş. O da demiş "Temiz tutun burayı" diye. Amma çıkan adam da:
"Temizledin de marifet mi yaptın? Yapacaksan yap, yapmayacaksan ne konuşuyorsun?" demiş ona.
Yani tuvalet temiz kalmaz ki; biri pislemese, diğeri girip pisler. Binler insan, binler çeşit ahlak sahibi insan var. Öyle deyince o adam, Osman Abi "Bu işin böyle olmadığını anladım" dedi. Yani işte yukarıdaki ayetteki "Ey iman edenler, tekrar iman edin" demek de budur. Yani sen tuvaleti temizledin amma on beş dakika sonra yine kirlendi. O zaman erinip yerinmiyorsan bir daha temizle. Amma deme kimseye "Burayı temiz tut"; illa kirlenecektir. Hiç kirlenmese bir gün sonra yine kirlenir. Yani öyle olunca su ve lavabo seni hep temizliyor; bir gün de sen onları temizle. Yine tuvalet seni her gün temizliyor; bir gün de sen tuvaleti temizle. Onlar da Allah'ın melekleri işte; bizi temizlemekle görevli melekleri. Eğer temizlendiğin su temiz değilse, sen elli kere yıkan dur, temiz olmazsın ki... Yani temizlendiklerini de temizle ki tertemiz olasın.
Bir tenceren var; yemek yaptın ve bir öğün yedin, kirLendi. İkinci öğün yeni yemek yapmak için onu yıkayacan, sonra kullancan; ve yine kirLendi. Bu sefer üçüncü öğün geldi, yine önce tencereyi temizlemen lazım, değil mi? Yani öyle olunca Nakşiler rabıta öncesi ve her namaz öncesi "25 Estağfirullah" çekerler. Ne güzel ahlak! Çünkü sabah kalktın, öğleye kadar, bildiğin bilmediğin ne kadar günah işledin belki; ve namaza duracan, önce temizlendin, tövbe, estağfirullah dedin ve öyle namaza durdun. Sonra ikindi namazı; yine öğleden ikindiye kadar kirlendin ve yine "25 Estağfirullah" ile namaza durdun. Bak ne güzel: Dünyada kirlendiğini hissettikçe, kirlendikçe yıkanıyorsun. Manevi kirlerden de temizlenmek işte tövbe iledir. O yüzden Nakşiler der ki:
"Tövbenizin de tövbeye ihtiyacı var."
Yani su, temizleyici madde bak, amma su da bizim kirlerimiz ile kirlenince, onun da temizlenmeye ihtiyacı varmış. Ve bana dedi: "Ben sizi hep temizliyorum, sen de beni bir kere temizlesen ne olur" dedi. Yani ey iman edenler, bir daha tövbe ediniz, bir daha tövbe ediniz. Yani iman meselesi de böyledir.
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:
"Kıyametten hemen önce karanlık gecenin parçaları gibi fitneler var. Kişi o fitnelerde mü'min (imanlı) olarak sabaha erer, akşama kâfir olur; mü'min olarak akşama erer, sabaha kâfir çıkar. O fitnede oturan, ayakta durandan hayırlıdır. Yürüyen, koşandan hayırlıdır. Öyleyse yaylarınızı kırın, kirişlerinizi parçalayın, kılıçlarınızı da taşa vurun. Sizden birinin evine girerlerse, Hz. Âdem'in iki oğlundan hayırlısı olsun (ölen olsun, öldüren değil)."
(Hadis-i Şerif; Ebû Dâvûd, Fiten 2, (4259, 4262); Tirmizî, Fiten 33, (2205))
O hâlde "Ey iman edenler! Tekrar tekrar iman edin!"
Kim yapıyor bu farzı ve görevi bu günümüzde? Nakşiler tabii ki; o "25 Estağfirullah" ile. Ve biz de o yoldan geçtiğimiz için, biz de tarikimize girenlere tavsiye ediyoruz. Fakat bizimki onlardan ayrı ve farklı olsun; ve bizim tarikimize girenler 25 estağfirullah değil de her namaz ve rabıta öncesi "13 Estağfirullah" çeksinler.
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:
"(Mümin arıya benzer; konduğu dalı kırmaz, oraya zarar vermez. Toplayıp bıraktığı eseri de güzeldir.)"
(Hadis-i Şerif; Beyhakî)
----------------
Ve geldik ara geçiş mevsimi olan sonbahara. Ve Eylül, Ekim derken kışa yaklaştık. Ve dedik ya: Cehennem de bu dünyada kurulmuş, cennet de bu dünyada kurulmuş. Ve anlatılır ki Firavun'un sarayında Musa çocukken Firavun'un sakalından çeker ve Firavun'un canı yanar. Bunun üstüne "Bu çocuk o çocuk olmasın" der; yani Firavun'u yerle bir edecek çocuk der. Musa'nın annesi de sarayda hizmetli; ve o da der ki: "Bu daha çocuk, bilmez ki ne yaptığını" der. Onun üstüne Firavun Musa'yı daha çocukken testten geçirir. Ve eğer aklı eriyorsa onu da diğer çocuklar gibi öldürecek. Ve ateş ve altın koyarlar önüne: "Ateşimi alacak yahut altını mı?" diye. Musa Efendimiz tam altını alacakken melekler ile desteklenir, ve o ateşi eline alır, ve bir de ağzına götürür, ve dili yanar. O yüzden peltek kalmıştır dili. Ve konuşurken onun demek istediklerini kardeşi Harun daha iyi anladığı için, işte onun duası üzerine ona yardımcı olarak Allah Harun aleyhisselamı vermiş. Ve Musa'nın söylediklerini Firavun'a ve diğer kimselere o tercüme ederdi.
أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ الرَّحِيم
قَالَ رَبِّ اشْرَحْ لِي صَدْرِي وَيَسِّرْ لِي أَمْرِي وَاحْلُلْ عُقْدَةً مِّن لِّسَانِي يَفْقَهُوا قَوْلِي وَاجْعَل لِّي وَزِيرًا مِّنْ أَهْلِي هَارُونَ أَخِي اشْدُدْ بِهِ أَزْرِي
Euzubillahimineşşeytanirracim
Bismillahirrahmenirrahim
Kâle rabbişrah lî sadrî. Ve yessir lî emrî. Vahlul ukdeten min lisânî. Yefkahû kavlî. Vec'al lî vezîren min ehlî. Hârûne ahî. Uşdud bihî ezrî.
Meali:
Esteuzubillah
Musa: "Rab'bim!" dedi, "Yüreğime genişlik ver, Ve bana işimi kolaylaştır. Dilimdeki tutukluğu çöz ki sözümü anlasınlar, sözlerimi idrak etsinler. Ve ailemden biri olan kardeşim Harun'u bana yardımcı kıl. Onunla gücümü artır."
Sadakallahul Aziym — TÂHÂ Suresi 25, 26, 27, 28, 29, 30, 31. ayet
Ve o devirde tercüman mı olur? Ve Allah yaparsa olur. Ve Harun'un lakabı ise işte "Tercümanullah"tır.
"Allahümme salli alâ seyyidinâ Harun Tercümanullah."
İşte Hz. Musa daha bebekken, reşid bile değilken, ona yaptıkları günah yazılmazken... Ne günah işledi de dili yandı? Dili yanmasa kelle gidecek, ve böyle kekeme veya peltek kaldı demek yok mu? Çünkü o ceza önceki versiyonundan kalma cezadır da ondan. Yoksa çocuğun günahı mı olur? Hem de peygamber olacak çocuk... Amma varmış ki ceza olarak dili yanmış; ve hem de pepe kalacak kadar yanmış. Demek ki önceki hayatında dili ile suçlar işledi ki, Allah onun dilini yeni hâlinde daha çocukken yaktı. Yani o da cehennemini yaşadı yine. Ey insanoğlu, sen her türlü melanetliği yapıp da, bir de ceza görmeden kaçıp kurtulacağını mı sanırsın? Ey gafil insan! Vallahi Hz. Musa'nın dilini yakan Allah, sen eğer suç olarak zina ediyorsan, senin de ... yakmayacağından emin misin? Güvende misin?!
أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ الرَّحِيم
إِذَا زُلْزِلَتِ الْأَرْضُ زِلْزَالَهَا وَأَخْرَجَتِ الْأَرْضُ أَثْقَالَهَا وَقَالَ الْإِنسَانُ مَا لَهَا يَوْمَئِذٍ تُحَدِّثُ أَخْبَارَهَا بِأَنَّ رَبَّكَ أَوْحَى لَهَا يَوْمَئِذٍ يَصْدُرُ النَّاسُ أَشْتَاتًا لِّيُرَوْا أَعْمَالَهُمْ فَمَن يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ خَيْرًا يَرَهُ وَمَن يَعْمَلْ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ شَرًّا يَرَهُ
Euzubillahimineşşeytanirracim
Bismillahirrahmenirrahim
İzâ zulziletil ardu zilzâlehâ. Ve ahracetil ardu eskâlehâ. Ve kâlel insânu mâ lehâ. Yevme izin tuhaddisu ahbârahâ. Bi enne rabbeke evhâ lehâ. Yevme izin yasdurun nâsu eştâten li yurav a'mâlehum. Fe men ya'mel miskâle zerratin hayran yerahu. Ve men ya'mel miskâle zerratin şerran yerahu.
Meali:
Esteuzubillah
Yeryüzü kendine has bir sarsıntıya uğratıldığı, içindekileri dışarıya çıkarıp attığı ve insan "Ona ne oluyor?" dediği zaman, İşte o gün yer, kendi haberlerini anlatır. Çünkü Rabbin ona (öyle) vahyetmiştir. O gün insanlar amellerinin kendilerine gösterilmesi için bölük bölük kabirlerinden çıkacaklardır. Artık kim zerre ağırlığınca bir hayır işlerse, onun mükâfatını görecektir. Kim de zerre ağırlığınca bir kötülük işlerse, onun cezasını görecektir.
Sadakallahul Aziym — ZİLZÂL Suresi 1 ila 8. ayet
İşte Musa, Firavun'un meyvası; Firavun'un yetiştirdiği tatlı meyva. Veya karpuz gibi yerde yetişen sebze cinsi meyva; ne sebze ne meyva, ara geçiş maddesi. Yani Hz. Nuh'un oğlu Kenan ise Nuh gibi peygamberin bahçesinde yetişen ekşi bir meyva, çünkü iman etmemiş, tatlı değil. Ve meyvalar çoğunlukla dalda yetişirken, tatlı sebzelerden çilek ve karpuz sebze cinsi amma meyva ve yerde yetişiyor. Ve yine avokado sebze olmasına rağmen o da dalda yetişiyor; yani ara geçiş formu. Yani işte yazdan kışa geçerken mevsim sonbahara uğruyor; ve sıcaktan soğuğa doğru, ve tatlıdan ekşi ve acıya doğru. Yani yine ilkbahar ise karanlık ve soğuktan, yani kıştan yaza ve sıcağa doğru. Yani gittikçe tatlanan meyvalar; ve en son ise karpuz var, üzüm var. Sonbahar meyvalarından daha sonra ayva var ki, tatlısı yapılır amma tatlı meyva değil. Yine kabak sebzesi, ve tatlısı yapılır. Ve ilkbahar meyvaları ise erik gibi, vişne, kiraz gibi hafif ekşimsi; ve fakat sonradan gittikçe tatlanan meyvalar. Ve artık kışa geliyoruz; ve ekşi meyva portakal, mandalina, yani ekşi. Ve öyleyse Kenan kış ya da sonbahar çocuğu; ve Musa ise yaz veya ilkbahar çocuğu. Biri tatlı, biri ekşi.
Hz. Hasan ve Hüseyin daha çocukken, Peygamberimizin yanında oynarlarken, Cebrail aleyhisselam cübbinin içinde, cennetten ayva, nar ve üzüm getirir ki, ayvayı Hz. Hüseyin alır, narı Hasan ve üzüm Mehdî'ye kalır. Ve Hasan ile Hüseyin sonbahar çocukları, ekşiler; ve Mehdî ise dünyanın ve kâinatın ömrünün sonuna konmuş olan, kırkta bir sürur rüzgârı olan o sürur vaktinin askeri; kâinatın ömrünün sonuna, son gürlüğü. Ve sonda amma yani sonbahara yakın, yaz meyvası, tatlı meyva: üzüm ve Mehdî.
Rabbim, insanlığa ve Mehdî askerine günahdan sonra tövbe nasip etsin; ömrünüzün hitamına Mehdî ve üzüm gibi son gürlüğü versin.
--oOo---
أَأَللَّهُمَّ أَرِنَا الْحَقَّ حَقاً وَ ارْزُقْنَا اتِّبَاعَهْ وَ أَرِنَا الْبَاطِلَ بَاطِلاً وَ ارْزُقْنَا اجْتِنَابَهْ
''Allahım! Bizlere hakkı Hak gösterip ona tabi olmayı, bâtılı da Bâtıl gösterip ondan yüz çevirmeyi nasip eyle..!''
وَآخِرُ دَعْوَاهُمْ أَنِ الْحَمْدُ لِلّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ
Ve âhıru da'vâhum enil hamdulillâhi rabbil âlemîne,
Amiyn.
Elfatiha maassalavat.
سُبْحاَنَكَ اللَّهُمَّ وَبِحَمْدِكَ، أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلهَ إِلاَّ أَنْتَ، أَسْتَغْفِرُكَ وَأَتُوبُ إِلَيْكَ
Sübhâneke Allahümme ve bihamdik, eşhedü en lâ ilâhe illâ ent, estağfirullahe ve etûbu ileyk.
--OoO--
Kar©glan
Başağaçlı Raşit Tunca
Schrems, 8 Ekim 2017 Pazar
Original Kar © glan
Ömrün Uzunluğu ile Gençlik, Dinçlik Ters Orantılıdır
(Kar©glan'ın 16 Ekim 2017 Vaazı)
Euzubillahimineşşeytanirracim
Bismillahirrahmenirrahim
El yevme nahtimu alâ efvâhihim ve tukellimunâ eydîhim ve teşhedu erculuhum bimâ kânû yeksibûn. Ve lev neşâu le tamesnâ alâ a'yunihim festebekûs sırâta fe ennâ yubsırûn. Ve lev neşâu le mesahnâhum alâ mekânetihim fe mâstetâû mudiyyen ve lâ yerciûn. Ve men nuammirhu nunekkishu fîl halk(halkı), e fe lâ ya'kılûn. e mâ allemnâhuş şi're ve mâ yenbagî lehu, in huve illâ zikrun ve kur'ânun mubîn. Li yunzira men kâne hayyen ve yehıkkal kavlu alâl kâfirîn. E ve lem yerav ennâ halaknâ lehum mimmâ amilet eydînâ en'âmen fe hum lehâ mâlikûn. Ve zellelnâhâ lehum fe minhâ rakûbuhum ve minhâ ye'kulûn. Ve lehum fîhâ menâfiu ve meşâribu, e fe lâ yeşkurûn.
Meali:
O gün biz onların ağızlarını mühürleriz. Elleri bize konuşur, ayakları da kazandıklarına şahitlik eder. Eğer dileseydik, onların gözlerini büsbütün kör ederdik de o zaman doğru yolu bulmaya koşuşurlar; ama nasıl göreceklerdi? Yine eğer dileseydik, oldukları yerde başka yaratıklara dönüştürürdük de ne ileri gidebilirler, ne geri dönebilirlerdi. Ve kimin ömrünü uzatırsak, onun yaratılışını tersine çeviririz (kuvvetini gideririz). Hâlâ akıl etmezler mi? Biz, o Peygamber'e şiir öğretmedik. Bu, ona yakışmaz da. O (O'na indirilen), sadece zikir ve apaçık Kur'ân'dır. Diri olanları uyarsın ve kâfirlerin istediği azab tahakkuk etsin diye Kur'an'ı indirdik. Görmediler mi ki, biz onlar için, ellerimizin (kudretimizin) eseri olan hayvanlar yarattık da onlar bu hayvanlara sahip oluyorlar. Biz, o hayvanları kendilerine boyun eğdirdik. Onlardan bir kısmı binekleridir, bir kısmını da yerler. Ve onlarda, kendileri için (birçok) menfaatler (yararlar) ve içecek şeyler (süt) vardır. Hâlâ şükretmezler mi?
Sadakallahul Aziym — YÂSÎN Suresi 65. ayetten 73. ayete kadar, 73 dahil
---oOo---
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:
Beş şey gelmeden evvel beş şeyi fırsat bil:
1. Ölüm gelmeden önce hayatının,
2. Hastalık gelmeden önce sağlığının,
3. Meşguliyet gelip çatmadan önce boş vaktinin,
4. İhtiyarlık gelmeden önce gençliğinin,
5. Fakirlik gelmeden önce zenginliğinin.
(Hadis-i Şerif; Hâkim'in Müstedrek'i, Ahmed bin Hanbel'in Zühdü, Ebû Nuaym'ın Hilyesi'nden)
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:
"Allahü Teâlâ'nın, tevbe eden gençten ziyâde sevdiği; günaha devam eden ihtiyardan da ziyâde buğzettiği hiçbir şey yoktur."
(Hadis-i Şerif; Kenzül-İrfan 196)
"Allâhumme salli alâ Muhammedin ve alâ âli Muhammed. Kemâ salleyte alâ İbrâhîme ve alâ âli İbrâhîme inneke hamîdun mecîd."
"Allâhumme bârik alâ Muhammedin ve alâ âli Muhammed. Kemâ bârakte alâ İbrâhîme ve alâ âli İbrâhîme inneke hamîdun mecîd."
Yolculuğumuza başlıyoruz:
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:
"Tekbiri, tahmidi, tesbihi ve tehlili sebebiyle Müslüman olarak ihtiyarlayan bir müminden daha efdal kimse yoktur."
(Tekbir: Allahü ekber; tahmid: Elhamdülillah; tesbih: Sübhanallah; tehlil ise: Lâ ilâhe illallah demektir.)
(Hadis-i Şerif; İ. Ahmed Müsned)
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:
"Ağaran kılları koparmayın! Çünkü bir kimsenin Müslüman olarak ağaran her kılı, Kıyamette kendisi için bir nur olur. O kıl sebebiyle bir günahı affolur, bir sevap yazılır."
(Hadis-i Şerif; Tirmizî)
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:
"Beyazlaşmış kılları koparmayın! O, Müslümanın nurudur."
(Hadis-i Şerif; Tirmizî)
Uzadıkça zayıflayan, kısaldıkça güçlenen ne vardır? Hani kavak dikersin, boyu uzun olsun diye yelersin ki daha uzun olsun; ve fakat o dikine uzandıkça güçlüdür. Amma işte onu kesip de tahta yahut sırık veya kiriş olarak kullanınca, o uzunluğu sebebi ile belli süreden sonra, iki ucu da bir yere dayansa bile bel verir; yahut bir ucu dayanıyorsa diğer ucu sarkar. Amma işte bir de söğüt ağacı vardır; onun da daha geniş ve kalın olması için üstünden kabaklanır ki, yani enine genişlesin diye işte... Ve bazı insanlar da böyledir: Bazıları enine geniş, bazıları ise boyuna uzun. Ve ömür de böyledir işte. Yâsîn Suresi'nde geçen o ayette geçtiği gibi, Allahu Teâlâ buyuruyor ki: "Birinizin ömrünü uzatırsak, onun gücünü tersine çeviririz." Yani ihtiyarlıkta çocuk gibi olur. Yaşlandıkça çocuklaşan insanlık... Çocuk nasıl bakıma, gözetime ihtiyacı varsa, ihtiyarlayınca yaşlıların da öyle ihtiyacı var.
**Hz. Mehdî (as) geniş vücutludur:**
"İri gövdeli, karnı büyük, iki uyluk arası açık. O (Hz. Mehdî (as))... heybetli bir şahıstır. Hz. Mehdî (as)'ın boyu, posu sanki Ben-i İsrail ricalindedir."
(Fevaidu Fevaidi'l Fikr Fi'l İmam El-Mehdi El-Muntazar)
"Hz. Mehdî (as)'ın işaretlerinden biri de günlerin ve gecelerin geçmesi ile yaşlanmamasıdır."
(Muntekab-ül Esar, Lütfullah Gülpaygani, s. 285)
"Hayyul Kayyûm" esmasının fazileti işte bundandır. Ve öyle ki biz Râşidî zikir evradımızda hem Ayetel Kürsî okuruz — o iki esmanın içinde geçtiği ayetleri — hem de ayrıca 10 defa "Yâ Hayyul Kayyûm" zikri çekeriz. Ve yine:
"Lâ ilâhe illallahü vahdehü lâ şerîke leh, lehül-mülkü ve lehül-hamdü yühyî ve yümîtu ve hüve hayyün lâ yemûtu biyedihil hayr ve hüve alâ külli şey'in kadîr" (10 Defa) zikrederiz yani.
Havas âlimleri demiş ki: Genç kalmanın sırrı "Hayyul Kayyûm" zikrindedir. Biz çektiğimiz zikri de, tarikimize girenlerin de çekmesini istiyoruz. Öyle olunca bizim ve askerlerimizin de "Hayyul Kayyûm" zikrinden nasibi olsun ki, yani genç ve diri görünsünler.
HZ. MEHDÎ (AS), YAŞINA GÖRE GENÇ GÖRÜNÜMLÜ OLACAKTIR
Ebu Salte Haravi, İmam Rıza'ya sorar:
"(Tanıyabilmemiz için) Kaim'imizin [Mehdî'nin] alameti nedir?"
İmam Rıza cevap verdi:
"[Mehdî'nin] Alametlerinden biri, yaşı ileri olmasına rağmen görünüşünün genç olmasıdır. Ona [Mehdî'ye] bakan biri, yaşının kırk ya da daha az olduğunu tahmin edecek. [Mehdî'nin] Alametlerinden bir diğeri de vefat edeceği zamana kadar hiç yaşlanmayacak olmasıdır."
(İmam Mehdî Hakkında Sorular ve Cevaplar, Seyyid Hüseyin Hüseyni)
"Mehdî zuhur ettiğinde insanların bir kısmı onu (Mehdî'yi) reddedecek, çünkü onlar yaşlı birini düşünürlerken o (Mehdî) onlara genç bir yüzle yaklaşacak."
(İmam Mehdî Hakkında Sorular ve Cevaplar, Seyyid Hüseyin Hüseyni)
HZ. MEHDÎ (AS)'DA HZ. NUH (AS)'IN MİZACI VARDIR
İmam Sajjad diyor ki: "İmam Mehdî'de Nuh [aleyhisselâm]'ın mizacı vardır ve bu, [Mehdî'nin] hayatının uzun olmasıdır."
(Kemal-ud din, s. 322 and Montakhabal, 2/275)
Euzubillahimineşşeytanirracim
Bismillahirrahmenirrahim
Allâhu lâ ilâhe illâ huvel hayyul kayyûm (kayyûmu), lâ te'huzuhu sinetun ve lâ nevm(nevmun), lehu mâ fîs semâvâti ve mâ fil ard(ardı), menzellezî yeşfeu indehû illâ bi iznih(iznihî) ya'lemu mâ beyne eydîhim ve mâ halfehum, ve lâ yuhîtûne bi şey'in min ilmihî illâ bi mâ şâe, vesia kursiyyuhus semâvâti vel ard(arda), ve lâ yeûduhu hıfzuhumâ ve huvel aliyyul azîm.
Meali:
Esteuzubillah
Allah ki, O'ndan başka ilâh yoktur (Sadece O vardır). Hayy'dır, Kayyûm'dur. O'nu ne bir uyuklama ve ne de bir uyku hali tutmaz. Göklerde ve yerde olan her şey O'nundur. O'nun izni olmadan, O'nun katında kim şefaat etme yetkisine sahiptir? Onların önlerinde ve arkalarında olanları (geçmiş ve geleceklerini) bilir. Ve O'nun ilminden, O'nun dilediğinden başka bir şey ihata edemezler (kavrayamazlar). O'nun kürsüsü gökleri ve yeri kaplamıştır. Ve o ikisini muhafaza etmek (yerlerin ve göklerin dengesini korumak, gözetmek), kendisine zor gelmez. Ve O Alâ'dır (çok yücedir), Azîm'dir (çok büyüktür).
Sadakallahul Aziym — BAKARA Suresi 255. ayet
Peygamberimiz (sav) de hadislerinde Mehdî cemaatinin önemli özelliğini şöyle haber vermiştir:
"Sayıları Bedir Ashabı (313) kadardır. Evvelkiler onları geçmediği gibi, sonrakiler de onlara yetişemezler. Onların sayıları Talut ile nehri geçenler kadardır."
(Kitab-ul Burhan Fi Alamet-i Mehdiyy-il Ahir Zaman, s. 57)
Talut ile nehri geçenler dediler ki:
Euzubillahimineşşeytanirracim
Bismillahirrahmenirrahim
Ve lemmâ berazû li câlûte ve cunûdihî kâlû rabbenâ efrig aleynâ sabren ve sebbit ekdâmenâ vensurnâ alel kavmil kâfirîn.
Meali:
Esteuzubillah
Ve (Talut'un askerleri), Calut ve onun askerlerinin (ordusunun) karşısına çıktıkları zaman şöyle dediler: "Rabbimiz, üzerimize sabır yağdır, ayaklarımızı (düşman karşısında) sabit kıl ve kâfirler kavmine karşı bize yardım et."
Sadakallahul Aziym — BAKARA Suresi 250. ayet
Ve biz tarikimize intisab edenlerin, ikindiden sonra zikredecek olanlar için, "Vağfir lenâ" duası yerine "Efrig" duasını okumalarını görev olarak veririz. Ve nedir o?
"Rabbenâ efrig aleynâ sabren ve sebbit akdâmenâ vensurnâ alel kavmil kâfirîn" diye devam eden dua; yani Talut ile nehri geçenlerin duası. Ve öyle olunca bizim askerlerimiz işte Talut ile nehri geçenlerin 2017 ve 2018... versiyonu olanlar olacaklar. Çünkü bu duaya devam edenler olacaklar; yani galip gelenler olacaklar inşallahur-Rahmân.
Mehdî askerleri hakkında yine buyruldu ki:
"Onların kalbleri demir gibidir ve onlar gündüz aslan, gece de âbidlerdir."
(Kitab-ul Burhan Fi Alamet-il Mehdiyy-il Ahir Zaman, 57)
"Ahir zamanda (son zamanlarda) belalar çoğalacak, halkı öyle ölüm ve katliamlar saracak ki, Allah'ın ve Resulullah'ın haremine sığınacaklar."
Mehdî aleyhisselam, o zamanlarda zuhur etmiş ve görevinin başında olacaktır işte. Ve zaman o günler; yani Mehdî görevinin başında, bilen ve anlayanlar için.
----------------
Geçen haftalarda anlattığımız cennetteki sonsuz yaşamdan bahsettik. Ve dedik ki: Ruhunu bedenden bir yöntem ile çıkarabilen kimse için artık ölümün bir manası yok. Çünkü ölüm demek, zamanı gelince ruhun bedenden ayrılması demek. Ve bunu daha yaşarken başarabilen için, artık ölmek ya da yaşamak aynı demek olur.
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:
"Ölmeden önce ölünüz."
(Hadis-i Şerif)
Peygamber Efendimiz "Mûtu kable en temûtu", yani "Ölmeden önce ölün" buyuruyor. Ve o ölmeden önce, hayattayken ruhunu bedenden çıkarabilen, yani ölmeden önce ölebilen birisi... Dedik ki, hele bir de ruhunu ayırdıktan sonra başka bir bedenin içine girebilen bir ruh için, artık sonsuz yaşama kavuştu demektir.
Euzubillahimineşşeytanirracim
Bismillahirrahmenirrahim
Ve lev terâ izil mucrimûne nâkısû ruûsihim inde rabbihim, rabbenâ ebsarnâ ve semi'nâ ferci'nâ na'mel sâlihan innâ mûkinûn.
Meali:
Esteuzubillah
Suçlular, Rablerinin huzurunda boyunlarını büküp, "Rabbimiz! (Gerçeği) gördük ve işittik. Artık şimdi bizi (dünyaya) geri döndür ki salih amel işleyelim. Biz artık kesin olarak inanmaktayız" dedikleri vakit, (onları) bir görsen!
Sadakallahul Aziym — SECDE Suresi 12. ayet
Ve bunu, yani ruhunu bedenden çıkarma işlemini bazıları Budizm'le, bazıları Hinduizm'le, bazıları İslam'la, bazıları cinlerle, bazıları sihir, büyü ile, bazıları tasavvuf ile, bazıları da zikir ile, din ve Kur'an ile yapmaktadır. Ve Hinduizm'de bu ruhun bedenden ayrılıp özgür kalmasını "Mokşa" olarak adlandırılır. Hindu, "Mokşa"ya erişinceye dek, gerçeği, özünü bulma yolunda, özünü gerçekleştirme üzerinde çalışması için tekrar tekrar yeniden dünyaya geleceğine inanır (ki gerçek sadece Brahman'ın var olduğudur). Bir insanın dünyaya tekrar ne olarak geldiği, doğanın dengesi tarafından yönetilen bir neden-sonuç ilkesi olan karma aracılığıyla belirlenir. Bir insanın geçmişte yaptıkları, gelecekte olacakları etkiler ve onlarla bağlantılıdır; buna geçmiş ve gelecek hayatlar da dahildir, diye inanırlar yani. İyi kimse isen artık daha iyi ve biraz daha kemal bulmuş bir insan olarak gelirsin dünyaya; yahut kötü ahlakların galip geldiyse ya hayvan, ya bir kuş gibi canlı olarak gelirsin dünyaya, ve o bedende tekâmüle devam edersin.
Euzubillahimineşşeytanirracim
Bismillahirrahmenirrahim
Ve aksemû billâhi cehde eymânihim lâ yeb'asullâhu men yemût(yemûtu), belâ va'den aleyhi hakkan ve lâkinne ekseran nâsi lâ ya'lemûn. Li yubeyyine lehumullezî yahtelifûne fîhi ve li ya'lemellezîne keferû ennehum kânû kâzibîn.
Meali:
Esteuzubillah
Onlar, "Allah, ölen bir kimseyi diriltmez" diye var güçleriyle Allah'a yemin ettiler. Hayır, diriltecek! Bu, yerine getirilmesini Allah'ın üzerine aldığı bir vaaddir. Fakat insanların çoğu bilmezler. (Bu diriltme) hakkında ihtilâfa düştükleri şeyin onlara beyan edilmesi (açıklanması) için ve inkâr edenlerin (kâfirlerin), kendilerinin şüphesiz (kesinlikle) yalancı olduklarını bilmeleri içindir.
Sadakallahul Aziym — NAHL Suresi 38 ve 39. ayet
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:
"İnsanın kuyruk sokumu kemiği dışındaki her şeyi, ölümünden sonra çürüyüp yok olacaktır. Kıyamet günü tekrar diriltme bu çürümeyen parçadan olacaktır."
(Hadis-i Şerif; Buhârî, "Tefsîr" 39/3; Müslim, "Fiten" 141, 142)
Yani insanın ferc uzvu... Yani öyle olunca, yani insanın tohumu, veya tohum üreten yeri, yani zeker ve rahimi... Hayır, insan çürüyünce zeker de çürür, rahim de çürür. Amma bu ne demek peki deyince: Yani kuyruk sokumu, iskeletin son ucu, yani kemikten ete geçiş noktası. Yani öyle olunca oradan da ötesi işte ya zeker ya rahim; ve oradan da ötesi insan menisi. Ve öyle olunca, nasıl elma ağacı kışın kurumasına rağmen, amma verdiği meyvadaki, içine sakladığı çekirdek ölmüyor ve saklı kalıyorsa, insan da işte tohumu ile ayakta kalır. Ve elmanın bütün formülü bu çekirdeğin içinde yazılı olduğu gibi, demek ki insanın bütün yaptığı, ettiği, lehine ve aleyhine kazandıkları da işte bu tohumun içinde yazılı demek olur. Ve öyle olunca onun verdiği tohum ile işte diri ve canlı kalır.
Ve halbuki yine vajinanın içerisinde spermin ömrü 8 saattir. Rahimdeki spermlerin 5 güne kadar ömrü vardır. Spermler su ile temas ederlerse birkaç saniye içinde ölürler. Musluk suyu veya sabunlu suyla spermler temas ederlerse ömürleri birkaç saniyedir. Sperm kuruyana kadar elde saatlerce hayatta kalabilir. Sperm kurur, ıslaklığı gider ise ömrü birkaç saniyedir.
Öyle olunca bu "Kıyamet günü tekrar diriltme, bu çürümeyen parçadan olacaktır" kuralına ters; bu parça meni olamaz o zaman. Yahut meni kurusa da Allah onu tekrar açabilecek demek olur. Çünkü elma çekirdeği elmanın içinde olduğu müddetçe diri değil; hatta elma yenip içinde çekirdek çıkarılınca ve kurutulunca, onu mevsiminde toprağa dikip, onu açacak olan can suyunu da verirsen, o açılıp yeniden elma dalı olmakta; ve bakıp büyütebilirsen o yine elma meyvesi vermekte. Peki insan tohumu da böyle ise, o zaman meni kurusa da Allah onu özel bir yağmur ile yeniden açacak demek olur. Çünkü su ile temas eden meni ve sperm ölür, demiş bilim adamları. Öyleyse meniyi açacak olan sıvı su değil; peki ne? O da belki kadının orgazm olduktan sonraki salgıladığı sıvı olabilir. Allahu a'lem. Yani o nada işte kadının yumurtası deniyor ya zaten; yani kadın ve bayan menisi yani.
---------------
Hz. Ebû Hüreyre "İki nefh (sura üfleme) arasında kırk var" deyince, ona bunun gün, ay yahut yıl mı olduğunu sordular. O bu sorulara karşı hep: "Bunu kesin olarak söyleyemem" diye cevap verdikten sonra şunu ilave etti: "Sonra Allah gökten bir su, yani meni şeklinde yağmur indirir; ve insanlar, bitkilerin bittiği gibi biterler. İnsanın her tarafı çürür, sadece 'acbu'z-zeneb' (kuyruk sokumu) çürümez. Kıyamet günü halk (yeniden yaratma) işi bundan inşa edilir."
(Hadis-i Şerif; Buhârî, Tefsîru Sûreti 78/1; Müslim, Fiten 141/2955)
Yine bu konudaki hadislerde kıyamet gününde bütün insanların diriltileceği, kabirden de ilk defa Hz. Muhammed'in kalkacağı bildirilmektedir. (Buhârî, "Tefsîr" 39/3; İbn Mâce, "Cenâiz" 58)
Hz. Peygamber bir hadislerinde, insanların diriltilirken ilk yaratılışlarındaki gibi olacaklarını haber vermiş (Buhârî, "Rikak" 45; Müslim, "Cennet" 55-59), bir başka hadiste de "Her kul, öldüğü hal üzere diriltilir" buyurmuştur. (Müslim, "Cennet" 83)
Euzubillahimineşşeytanirracim
Bismillahirrahmenirrahim
Ve vassâ bihâ ibrâhîmu benîhi ve ya'kûb(ya'kûbu), yâ beniyye innallâhestafâ lekumud dîne fe lâ temûtunne illâ ve entum muslimûn.
Meali:
Esteuzubillah
İbrâhîm de bunu oğullarına vasiyet etti, Yakup da: "Oğullarım" dedi, "Allah şüphesiz sizin için bir din seçti; siz de artık ancak Müslüman olarak ölün (Müslüman olarak ölmek dışında başka türlü ölmemeye çalışın!)."
Sadakallahul Aziym — BAKARA Suresi 132. ayet
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:
"Nasıl yaşarsanız öyle ölür ve nasıl ölürseniz öyle dirilirsiniz; nasıl dirilirseniz öyle haşrolunursunuz; nasıl haşrolunursanız, o hal üzere Cennet veya Cehenneme sürülürsünüz."
(Hadis-i Şerif; Müslim, Cennet 83; Aliyyülkârî, Mirkâtü'l-mefâtîh 1/332, 7/375, 8/431)
Ve bu hadis gösteriyor ki Hinduizmin söylediği o "Hinduizm'de bu ruhun bedenden ayrılıp özgür kalmasına 'Mokşa' olarak adlandırılır. Hindu, 'Mokşa'ya erişilene dek, gerçeği, öz-gerçekleştirme üzerinde çalışması için tekrar tekrar yeniden dünyaya geleceğine inanır (ki gerçek sadece Brahman'ın var olduğudur). Bir insanın dünyaya tekrar ne olarak geldiği, doğanın dengesi tarafından yönetilen bir neden-sonuç ilkesi olan karma aracılığıyla belirlenir. Bir insanın geçmişte yaptıkları gelecekte olacakları etkiler ve onlarla bağlantılıdır" inanışı ile aynı inanç demek olmaz mı? Yani Hinduizm'in de doğru tarafları var demek ki. Belki de o da 124 bin peygamberden birisinin açıkladığı kurallardı onlarda; zamanla belki bir kısmı unutuldu, bir kısmı da tahrif oldu belki.
Euzubillahimineşşeytanirracim
Bismillahirrahmenirrahim
Kullu nefsin zâikatul mevti summe ileynâ turceûn.
Meali:
Esteuzubillah
Bütün nefsler ölümü tadıcıdır. Sonra Bize döndürüleceksiniz.
Sadakallahul Aziym — ANKEBÛT Suresi 57. ayet
Euzubillahimineşşeytanirracim
Bismillahirrahmenirrahim
Men amile sâlihan min zekerin ev unsâ ve huve mu'minun fe le nuhyiyennehu hayâten tayyibeten, ve le necziyennehum ecrehum bi ahseni mâ kânû ya'melûn.
Meali:
Esteuzubillah
Mü'min olan kadın ve erkekten kim salih (nefsini tezkiye ve tasfiye edici) amel işlerse, o taktirde ona mutlaka (:::) (temiz, helâl) bir hayat yaşatırız. Ve onları, mutlaka yapmış oldukları amellerin ecirlerinden (bedellerinden) daha ahseni (güzeli) ile mükâfatlandıracağız.
Sadakallahul Aziym — NAHL Suresi 97. ayet
Ve cehennem ehline gelince: Kötü amel işleyenler de kötü bir halde cezaya müstehak olurlar. Ve öyle ki mesela ona buna domuzluk, kötülük edip hainlik düşünenler, domuz olarak halkolur; artık mümin bir bedende yol alamazlar. Çünkü mümin ve Müslüman olanlara domuz haram.
Euzubillahimineşşeytanirracim
Bismillahirrahmenirrahim
Yâ eyyetuhân nefsul mutmainneh, İrciî ilâ rabbiki râdıyeten mardıyyeten. Fedhulî fî ibâdî, Vedhulî cennetî.
Meali:
Esteuzubillah
Ey mutmain olan nefs! Sen O'ndan razı, O da senden razı olarak Rabbine dön! Kullarımın içine gir, ve böylece cennetime gir.
Sadakallahul Aziym — FECR Suresi 27, 28, 29, 30. ayet
Burada geçen "Kullarımın içine gir" kuralı gereği, onların, yani iyi kulların içine girmesi... Ve yani onlara artık cennet haram olur. Ve öyle olunca mesela ben, bundan seneler önce Avusturya'da Gresinger diye bir kasapta çalıştım. Ve orası büyük kasap fabrikası; yani hem inek eti, hem dana eti, hem tavuk eti, ve hem de afedersiniz domuz etinden mamuller üretiliyor. Büyük fabrika; sucuk, sosis, salam ve daha onlarca çeşit et mamulü üretiliyor. Ve öyle olunca adamlar o kadar tasarruflu ki, bizim beğenmediğimiz, yahut bize haram olan o domuzun bile hiçbir yerini israf etmiyorlar. Ve öyle olunca domuzun dilini taa kökünden kesmişler, taa gırtlağından bütün parçasıyla söküp koparmışlar ve kancalara takmışlar. Ve bunları işli pastırma fırınında pişirip aynen bir pastırma gibi dil pastırması yapmışlar. Ve onları ben de sabahki ilk işlerden birisi olarak kancalardan çıkarıp kazanlara dökmekti. Daha sonra da onlar paketlemede paket yapılıp satılacağı markete yol alıyor.
Peki biz eskiden çocuklar yalan söyledi mi ne diye kokuturduk? Yani "Allah dilini keser" diye kokuturduk. Bak, yalan söyleyenlerin dilini işte bu dünyada, hem de taa kökünden söküp koparıyorlar ve kancalara takıyorlar. Sonra onları ateşe sokuyorlar; dillerini ateşe sokuyorlar. Sonra da bir eve gidip... Artık ona cennette haram; mümin onu yemez. Öyle olunca gâvur dediğimiz, yahut domuz yemek helal olan bir millet, onu seve seve, kıya kıya, dile dile yiyor. Yani öyle olunca:
Euzubillahimineşşeytanirracim
Bismillahirrahmenirrahim
El habîsâtu lil habîsîne vel habîsûne lil habîsât(habîsâti), vet tay yi bâtu lit tay yi bîne vet tay yi bûne lit tay yi bâti, ulâike muberraûne mimmâ yekûlûn(yekûlûne), lehum magfiratun ve rızkun kerîm.
Meali:
Esteuzubillah
Pisler pisler içindir, temizler de temizler içindir. Temizlenip arınanlar için Allah'tan güzel rızıklar hazırlanmış ve onlara bağışlanma ve mağfiret vardır.
Sadakallahul Aziym — NÛR Suresi 26. ayet
Peki Müslüman yalan söyler mi? Söylüyor. Müslümanım, müminim diyenler de yalan dolana zaman geliyor başvuruyor; ve bir beladan çıkış kapısı olarak yalanı seçiyor. Öyle olunca onlar ne peki? Adam mesela koyunun dili olmuş... Müslümanlar da koyunu kurban edip ya normal et için kesiyor, sonra dilini de ağzından söküp çıkarıyor; sonra da onun üstünü bıçakla kazıyıp temizleyip fırına sürüyor, paça denilen yemeğin malzemesi yapıyor. Ve onu yine bir Müslüman yiyor ve bir mümin yiyor. Onun dili de cezaya müstehak oldu mu? Oldu. O da söküldü mü? Söküldü. Yine ateşe atıldı mı? Atıldı. Amma bunun farkı: Onu bir Müslüman yedi ve cennete girdi tekrar; ve ona cennet haram değil. Çünkü koyunun eti müminlere helal. Öyle olunca o cezasını çekti ve cennete dahil oldu demek olmaz mı? Bu ve kâfirinki de cezasını çekti, yine cennet gibi olan bedene girdi; ama o, yin-yang'ın kötü tarafı olan deccal ve şeytan askerinin bedenindeki parça oldu. Ve yine o, o yeni girdiği insanın daha da kötülük yapmasına yardımcı asker oldu. Ve o yeni halinde daha da büyük cezaya müstehak olacak. Bilin bakalım o ceza ne? Ne peki? Biraz da siz tefekkür edin.
Bu konuya bizim yorumumuz olarak, herkesin her hayvandan bir tane cibilliyatı var dedik. Bu tezimizi ispat edecek hususlardan şunlar:
Mesela bir durum oldu; ben o durumdan paçayı sıyırmak için yalan da söyleyebilirim. Amma doğruyu söyleyip o cezayı o anda çekmeyebilirim. Yalan söylersem, Allah muhafaza ilerde, gelecekteki hayatta benim de dilimin kesileceği bir hayvan olurum. Veya doğru söyleyip daha bu dünyadayken, o doğruyu söyleyince çekeceğim cezayı çekerim. İki seçenek; ikisinde de ceza var: Biri peşin, biri ilerde.
Yine mesela param kalmadı, ekmek yiyeceğim, karnım aç. Ve fırının camını kırıp ekmek çalabilirim de. Amma ben öyle bir kimse değilsem derim ki: "Acım, bana bir ekmek verir misin?" Ekmekçi amcaya söylerim ve gönlü ile vermesini de sağlayabilirim. Veya dilenir, iki kuruş alır ve ona ekmek alırım. Yani seçenekler var. İyi ya da kötü bir ahlak her zaman mevcut; hatta daha daha iyi bir hal veya daha daha kötü seçenekler de var ve mevcut.
Öyle olunca ben kötü bir fiili yapınca, benim cibilliyatım o an o kötü ahlakı yapan hayvanın sıfatına düşmekte. İyi işleri yapınca da bu sefer yükselip iyi bir sıfat kazanmakta, ulvî bir sıfatı kazanmakta. Bu taa melekliğe kadar giden bir yükselme. Öyle olunca her insanın yanında her cibilliyattan bir tane mevcut; ister iyi sıfat ve fiili işlesin, ister de kötü ve süflî, alçak bir sıfata düşsün. Öyle olunca bunlar da her insanın her cibilliyattan bir sıfatı olduğunu gösterir.
Şeytan dedi ki: "Eğilmeyeceğini, secde etmeyeceğini..." Öyle mi dedi? Allah onu Hz. Davud'un eline demir olarak verdi. "Bu kadar çok sert olduğunu iddia ediyor; al onu ısıt ve eğ, bük bakalım, bu sefer ne diyecek?" dedi. Ve Davud elinde demiri ateşleyip demircilik edip eğdi, büktü. Onun da eğilen bir cibilliyatı oldu. Halbuki demir eğilmez, bükülmez. Mesela taa bir söğüt ağacı gibi kalın bir demir parçasını eğmek mümkün olmayabilir; amma mesela inşaat teli gibi ince bir demir eğilir, bükülür ve insanlara hizmet edip işe yarar.
Allah, şeytanı işe yaramaz bir şey olarak halketmedi. O dahi tabiatına uygun olarak insana hizmet etmeye devam ediyor. Nitekim Hz. Süleyman onu Mescid-i Aksa'nın yapımında da hizmetli amele olarak kullandı. Yani sanma kötü dediğin hepten ıskarta ve işe yaramaz. Bugün en işe yaramaz dediklerin bile atılmayıp yeni hâle dönüştürülüyorsa, o zaman işte domuzun dilini bile israf ettirmeyen Allah, sanma seni kötü ve karanlık olarak halketti. Sen herkese kötülük yapıp hayat bulcan amma, senin de iyi bir tarafın var. "Yılanın zehrinde derman yaratan" Allah'ı unutma. Kötülerin başı şeytan bile işe yarıyorsa, senin işe yarayacağın bir yer illa vardır. Senin de tutulacak bir kulpun illa vardır, ey insanoğlu! Sen o kulpa, kopmaz kulpa yapış ve hakka ve cennete ulaş. Ve Allah'ın affetmeyeceği günahlardan "şirk" vardır; şirk dışında her şeyi affeder diye biliyoruz. Öyleyse Rabbimiz öyle dedi.
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Kudsi bir hadiste şöyle Buyurdular:
(Kudsi Hadis; anlamın Yüce Allah'a, sözlerin Hz. Peygamber'e (s.a.v.) ait olduğu hadistir.)
- Kullarım! Ben zulmetmeyi kendime haram kıldım. Onu sizin aranızda da haram kıldım. O halde birbirinize zulmetmeyin.
- Kullarım! Benim hidayet ettiklerimin dışında hepiniz dalalettesiniz. Benden hidayet dileyin ki sizi doğru yola ileteyim. (Hidayeti hak ediniz ki yolu açayım.)
- Kullarım! Benim doyurduklarımın dışında hepiniz açsınız. Benden yiyecek isteyin ki sizi doyurayım.
- Kullarım! Benim giydirdiklerimin dışında hepiniz çıplaksınız. Benden giyecek isteyin ki sizi giydireyim.
- Kullarım! Siz gece gündüz günah işlemektesiniz. Bütün günahları affeden de yalnız benim. Benden af dileyin ki sizi affedeyim.
- Kullarım! Bana zarar vermek elinizden gelmez ki bana zarar verebilesiniz. Bana fayda vermek elinizden gelmez ki fayda verebilesiniz.
- Kullarım! Evveliniz, ahiriniz, insan olanınız, cin olanınız, hepiniz toplansanız da, içinizdeki en günahkâr bir kişinin kalbine sahip olsanız, bu benim mülkümden bir şey eksiltmez.
- Kullarım! Evveliniz, ahiriniz, insanınız, cin olanınız, hepiniz bir yerde toplanıp benden istekte bulunacak olsanız, ben de her birine isteğini versem, bu benim mülkümden ancak iğnenin denize daldırılıp çıkarıldığında eksilttiği kadar bir şey eksiltebilir.
- Kullarım! İşte sizin amelleriniz. Ben onları sizin için saklar, sonra onları size iade ederim. Artık kim bir hayırda, iyilikte bulursa, Allah'a hamd etsin. Kim de bir kötülük bulursa, kendinden başkasını kınamasın.
(Hadis-i Şerif)
Ne olursan ol, O'nun kulun!
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:
Yüce Allah mahlûkatı yarattığında yanında bulunan Arş'ın üstündeki bir kitaba şöyle yazmıştır:
"Şüphesiz rahmetim, gazabımı geçmiştir."
(Hadis-i Şerif)
Kudsî hadis
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:
- Ben kulumun bana olan zannına göreyim. Beni zikrettiği zaman da ben onunla beraberim.
- O beni gönülden zikrederse, ben de onu gönülden zikrederim.
- O beni bir cemaat içinde zikrederse, ben onu, onunkinden daha hayırlı bir cemaat içinde zikrederim.
- O bana bir karış yaklaşırsa, ben ona bir arşın yaklaşırım.
- O bana bir arşın yaklaşırsa, ben ona bir kulaç yaklaşırım.
- O bana yürüyerek gelirse, ben ona koşarak gelirim.
(Hadis-i Şerif)
Ve mesela insanlardan bazıları dağa çıkmayı sever ve dağcılık sporu yapar. Kim olaki bunlar? Tabii ki keçi cibilliyatlılar bunlar. Dağa, en zirveye çıkmayı ölümüne seven kim var? Keçi var; hele dağ keçisi daha bir inatla çıkar. Ve Muhammed Mustafa ise, taa daha peygamber olmadan, bir keçi sıfatı varmış ki her sene bir müddet gidip "HİRA" dağına çıkarmış. Ve çıkışlarının birinde işte Cebrail ile vahiy gelip peygamber olduğu bildirilir. Yani keçi olmadan peygamber olmak yok demek ki. Öyle olunca bizler Müslümanlar da en azından onun sünnetine ittiba için, en az ömürde bir yapılan hac seyahatinde, işte turu düzenleyen, eğer organize ederse, veya biz kendimiz bilip de kendimiz gidersek, işte sünnet olarak Hira'ya çıkarız. Yine Mekke'den Medine'ye kaçarken saklandığı "SEVR" dağına çıkarız. Yani müminin ömründe en az iki tane keçisi olur demek olur. Ve bir de "Arafat" dağında da vakfe var, farz olan. Bir de Âdem keçisi olur. Eee etti mi üç keçi cibilliyatı. Yani her Müslüman hem Âdem'in evladı, hem de Müslümansa Muhammed ümmeti. Ve bir de düşmanlarından kaçtığı dağı olan keçi... Yani Eyyûb gibi oldun, o zaman Eyyûb dağına kaç; Yûnus gibi bir hal geldi başına, o zaman Yûnus dağına, tövbe dağına çık. Yani öyle olunca bir de günahtan ve düşmandan kaçtığı peygamberi vardır; en az üç peygamberi ve babası olur.
Öyle olunca ey Âdemoğlu, ey insan, ne yaparsan kendine yaparsın. Eğer bu iyilik ise iyiliklere kavuşur; şayet kötülük ise azab ve cehenneme müstehak olursun.
Rabbim, Mehdî ve askerine, kavşağa, yani yol ayrımına gelince, doğruyu, hidayet ve Mehdî yolunu seçmeyi nasip etsin.
---oOo---
أَأَللَّهُمَّ أَرِنَا الْحَقَّ حَقاً وَ ارْزُقْنَا اتِّبَاعَهْ وَ أَرِنَا الْبَاطِلَ بَاطِلاً وَ ارْزُقْنَا اجْتِنَابَهْ
''Allahım! Bizlere hakkı Hak gösterip ona tabi olmayı, bâtılı da Bâtıl gösterip ondan yüz çevirmeyi nasip eyle..!''
وَآخِرُ دَعْوَاهُمْ أَنِ الْحَمْدُ لِلّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ
Ve âhıru da'vâhum enil hamdulillâhi rabbil âlemîne, Amiyn.
Elfatiha maassalavat.
سُبْحاَنَكَ اللَّهُمَّ وَبِحَمْدِكَ، أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلهَ إِلاَّ أَنْتَ، أَسْتَغْفِرُكَ وَأَتُوبُ إِلَيْكَ
Sübhâneke Allahümme ve bihamdik, eşhedü en lâ ilâhe illâ ent, estağfirullahe ve etûbu ileyk.
--OoO--
Kar©glan
Başağaçlı Raşit Tunca
Schrems, 16 Ekim 2017 Pazartesi
Original Kar © glan
(Kar©glan'ın 16 Ekim 2017 Vaazı)
أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ الرَّحِيم
الْيَوْمَ نَخْتِمُ عَلَى أَفْوَاهِهِمْ وَتُكَلِّمُنَا أَيْدِيهِمْ وَتَشْهَدُ أَرْجُلُهُمْ بِمَا كَانُوا يَكْسِبُونَ وَلَوْ نَشَاء لَطَمَسْنَا عَلَى أَعْيُنِهِمْ فَاسْتَبَقُوا الصِّرَاطَ فَأَنَّى يُبْصِرُونَ وَلَوْ نَشَاء لَمَسَخْنَاهُمْ عَلَى مَكَانَتِهِمْ فَمَا اسْتَطَاعُوا مُضِيًّا وَلَا يَرْجِعُونَ وَمَنْ نُعَمِّرْهُ نُنَكِّسْهُ فِي الْخَلْقِ أَفَلَا يَعْقِلُونَ وَمَا عَلَّمْنَاهُ الشِّعْرَ وَمَا يَنبَغِي لَهُ إِنْ هُوَ إِلَّا ذِكْرٌ وَقُرْآنٌ مُّبِينٌ لِيُنذِرَ مَن كَانَ حَيًّا وَيَحِقَّ الْقَوْلُ عَلَى الْكَافِرِينَ أَوَلَمْ يَرَوْا أَنَّا خَلَقْنَا لَهُمْ مِمَّا عَمِلَتْ أَيْدِينَا أَنْعَامًا فَهُمْ لَهَا مَالِكُونَ وَذَلَّلْنَاهَا لَهُمْ فَمِنْهَا رَكُوبُهُمْ وَمِنْهَا يَأْكُلُونَ وَلَهُمْ فِيهَا مَنَافِعُ وَمَشَارِبُ أَفَلَا يَشْكُرُونَ
Euzubillahimineşşeytanirracim
Bismillahirrahmenirrahim
El yevme nahtimu alâ efvâhihim ve tukellimunâ eydîhim ve teşhedu erculuhum bimâ kânû yeksibûn. Ve lev neşâu le tamesnâ alâ a'yunihim festebekûs sırâta fe ennâ yubsırûn. Ve lev neşâu le mesahnâhum alâ mekânetihim fe mâstetâû mudiyyen ve lâ yerciûn. Ve men nuammirhu nunekkishu fîl halk(halkı), e fe lâ ya'kılûn. e mâ allemnâhuş şi're ve mâ yenbagî lehu, in huve illâ zikrun ve kur'ânun mubîn. Li yunzira men kâne hayyen ve yehıkkal kavlu alâl kâfirîn. E ve lem yerav ennâ halaknâ lehum mimmâ amilet eydînâ en'âmen fe hum lehâ mâlikûn. Ve zellelnâhâ lehum fe minhâ rakûbuhum ve minhâ ye'kulûn. Ve lehum fîhâ menâfiu ve meşâribu, e fe lâ yeşkurûn.
Meali:
O gün biz onların ağızlarını mühürleriz. Elleri bize konuşur, ayakları da kazandıklarına şahitlik eder. Eğer dileseydik, onların gözlerini büsbütün kör ederdik de o zaman doğru yolu bulmaya koşuşurlar; ama nasıl göreceklerdi? Yine eğer dileseydik, oldukları yerde başka yaratıklara dönüştürürdük de ne ileri gidebilirler, ne geri dönebilirlerdi. Ve kimin ömrünü uzatırsak, onun yaratılışını tersine çeviririz (kuvvetini gideririz). Hâlâ akıl etmezler mi? Biz, o Peygamber'e şiir öğretmedik. Bu, ona yakışmaz da. O (O'na indirilen), sadece zikir ve apaçık Kur'ân'dır. Diri olanları uyarsın ve kâfirlerin istediği azab tahakkuk etsin diye Kur'an'ı indirdik. Görmediler mi ki, biz onlar için, ellerimizin (kudretimizin) eseri olan hayvanlar yarattık da onlar bu hayvanlara sahip oluyorlar. Biz, o hayvanları kendilerine boyun eğdirdik. Onlardan bir kısmı binekleridir, bir kısmını da yerler. Ve onlarda, kendileri için (birçok) menfaatler (yararlar) ve içecek şeyler (süt) vardır. Hâlâ şükretmezler mi?
Sadakallahul Aziym — YÂSÎN Suresi 65. ayetten 73. ayete kadar, 73 dahil
---oOo---
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:
Beş şey gelmeden evvel beş şeyi fırsat bil:
1. Ölüm gelmeden önce hayatının,
2. Hastalık gelmeden önce sağlığının,
3. Meşguliyet gelip çatmadan önce boş vaktinin,
4. İhtiyarlık gelmeden önce gençliğinin,
5. Fakirlik gelmeden önce zenginliğinin.
(Hadis-i Şerif; Hâkim'in Müstedrek'i, Ahmed bin Hanbel'in Zühdü, Ebû Nuaym'ın Hilyesi'nden)
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:
"Allahü Teâlâ'nın, tevbe eden gençten ziyâde sevdiği; günaha devam eden ihtiyardan da ziyâde buğzettiği hiçbir şey yoktur."
(Hadis-i Şerif; Kenzül-İrfan 196)
"Allâhumme salli alâ Muhammedin ve alâ âli Muhammed. Kemâ salleyte alâ İbrâhîme ve alâ âli İbrâhîme inneke hamîdun mecîd."
"Allâhumme bârik alâ Muhammedin ve alâ âli Muhammed. Kemâ bârakte alâ İbrâhîme ve alâ âli İbrâhîme inneke hamîdun mecîd."
Yolculuğumuza başlıyoruz:
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:
"Tekbiri, tahmidi, tesbihi ve tehlili sebebiyle Müslüman olarak ihtiyarlayan bir müminden daha efdal kimse yoktur."
(Tekbir: Allahü ekber; tahmid: Elhamdülillah; tesbih: Sübhanallah; tehlil ise: Lâ ilâhe illallah demektir.)
(Hadis-i Şerif; İ. Ahmed Müsned)
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:
"Ağaran kılları koparmayın! Çünkü bir kimsenin Müslüman olarak ağaran her kılı, Kıyamette kendisi için bir nur olur. O kıl sebebiyle bir günahı affolur, bir sevap yazılır."
(Hadis-i Şerif; Tirmizî)
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:
"Beyazlaşmış kılları koparmayın! O, Müslümanın nurudur."
(Hadis-i Şerif; Tirmizî)
Uzadıkça zayıflayan, kısaldıkça güçlenen ne vardır? Hani kavak dikersin, boyu uzun olsun diye yelersin ki daha uzun olsun; ve fakat o dikine uzandıkça güçlüdür. Amma işte onu kesip de tahta yahut sırık veya kiriş olarak kullanınca, o uzunluğu sebebi ile belli süreden sonra, iki ucu da bir yere dayansa bile bel verir; yahut bir ucu dayanıyorsa diğer ucu sarkar. Amma işte bir de söğüt ağacı vardır; onun da daha geniş ve kalın olması için üstünden kabaklanır ki, yani enine genişlesin diye işte... Ve bazı insanlar da böyledir: Bazıları enine geniş, bazıları ise boyuna uzun. Ve ömür de böyledir işte. Yâsîn Suresi'nde geçen o ayette geçtiği gibi, Allahu Teâlâ buyuruyor ki: "Birinizin ömrünü uzatırsak, onun gücünü tersine çeviririz." Yani ihtiyarlıkta çocuk gibi olur. Yaşlandıkça çocuklaşan insanlık... Çocuk nasıl bakıma, gözetime ihtiyacı varsa, ihtiyarlayınca yaşlıların da öyle ihtiyacı var.
**Hz. Mehdî (as) geniş vücutludur:**
"İri gövdeli, karnı büyük, iki uyluk arası açık. O (Hz. Mehdî (as))... heybetli bir şahıstır. Hz. Mehdî (as)'ın boyu, posu sanki Ben-i İsrail ricalindedir."
(Fevaidu Fevaidi'l Fikr Fi'l İmam El-Mehdi El-Muntazar)
"Hz. Mehdî (as)'ın işaretlerinden biri de günlerin ve gecelerin geçmesi ile yaşlanmamasıdır."
(Muntekab-ül Esar, Lütfullah Gülpaygani, s. 285)
الْحَيُّ الْقَيُّومُ
"Hayyul Kayyûm" esmasının fazileti işte bundandır. Ve öyle ki biz Râşidî zikir evradımızda hem Ayetel Kürsî okuruz — o iki esmanın içinde geçtiği ayetleri — hem de ayrıca 10 defa "Yâ Hayyul Kayyûm" zikri çekeriz. Ve yine:
"Lâ ilâhe illallahü vahdehü lâ şerîke leh, lehül-mülkü ve lehül-hamdü yühyî ve yümîtu ve hüve hayyün lâ yemûtu biyedihil hayr ve hüve alâ külli şey'in kadîr" (10 Defa) zikrederiz yani.
Havas âlimleri demiş ki: Genç kalmanın sırrı "Hayyul Kayyûm" zikrindedir. Biz çektiğimiz zikri de, tarikimize girenlerin de çekmesini istiyoruz. Öyle olunca bizim ve askerlerimizin de "Hayyul Kayyûm" zikrinden nasibi olsun ki, yani genç ve diri görünsünler.
HZ. MEHDÎ (AS), YAŞINA GÖRE GENÇ GÖRÜNÜMLÜ OLACAKTIR
Ebu Salte Haravi, İmam Rıza'ya sorar:
"(Tanıyabilmemiz için) Kaim'imizin [Mehdî'nin] alameti nedir?"
İmam Rıza cevap verdi:
"[Mehdî'nin] Alametlerinden biri, yaşı ileri olmasına rağmen görünüşünün genç olmasıdır. Ona [Mehdî'ye] bakan biri, yaşının kırk ya da daha az olduğunu tahmin edecek. [Mehdî'nin] Alametlerinden bir diğeri de vefat edeceği zamana kadar hiç yaşlanmayacak olmasıdır."
(İmam Mehdî Hakkında Sorular ve Cevaplar, Seyyid Hüseyin Hüseyni)
"Mehdî zuhur ettiğinde insanların bir kısmı onu (Mehdî'yi) reddedecek, çünkü onlar yaşlı birini düşünürlerken o (Mehdî) onlara genç bir yüzle yaklaşacak."
(İmam Mehdî Hakkında Sorular ve Cevaplar, Seyyid Hüseyin Hüseyni)
HZ. MEHDÎ (AS)'DA HZ. NUH (AS)'IN MİZACI VARDIR
İmam Sajjad diyor ki: "İmam Mehdî'de Nuh [aleyhisselâm]'ın mizacı vardır ve bu, [Mehdî'nin] hayatının uzun olmasıdır."
(Kemal-ud din, s. 322 and Montakhabal, 2/275)
أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ الرَّحِيم
اللّهُ لاَ إِلَهَ إِلاَّ هُوَ الْحَيُّ الْقَيُّومُ لاَ تَأْخُذُهُ سِنَةٌ وَلاَ نَوْمٌ لَّهُ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الأَرْضِ مَن ذَا الَّذِي يَشْفَعُ عِنْدَهُ إِلاَّ بِإِذْنِهِ يَعْلَمُ مَا بَيْنَ أَيْدِيهِمْ وَمَا خَلْفَهُمْ وَلاَ يُحِيطُونَ بِشَيْءٍ مِّنْ عِلْمِهِ إِلاَّ بِمَا شَاء وَسِعَ كُرْسِيُّهُ السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضَ وَلاَ يَؤُودُهُ حِفْظُهُمَا وَهُوَ الْعَلِيُّ الْعَظِيمُ
Euzubillahimineşşeytanirracim
Bismillahirrahmenirrahim
Allâhu lâ ilâhe illâ huvel hayyul kayyûm (kayyûmu), lâ te'huzuhu sinetun ve lâ nevm(nevmun), lehu mâ fîs semâvâti ve mâ fil ard(ardı), menzellezî yeşfeu indehû illâ bi iznih(iznihî) ya'lemu mâ beyne eydîhim ve mâ halfehum, ve lâ yuhîtûne bi şey'in min ilmihî illâ bi mâ şâe, vesia kursiyyuhus semâvâti vel ard(arda), ve lâ yeûduhu hıfzuhumâ ve huvel aliyyul azîm.
Meali:
Esteuzubillah
Allah ki, O'ndan başka ilâh yoktur (Sadece O vardır). Hayy'dır, Kayyûm'dur. O'nu ne bir uyuklama ve ne de bir uyku hali tutmaz. Göklerde ve yerde olan her şey O'nundur. O'nun izni olmadan, O'nun katında kim şefaat etme yetkisine sahiptir? Onların önlerinde ve arkalarında olanları (geçmiş ve geleceklerini) bilir. Ve O'nun ilminden, O'nun dilediğinden başka bir şey ihata edemezler (kavrayamazlar). O'nun kürsüsü gökleri ve yeri kaplamıştır. Ve o ikisini muhafaza etmek (yerlerin ve göklerin dengesini korumak, gözetmek), kendisine zor gelmez. Ve O Alâ'dır (çok yücedir), Azîm'dir (çok büyüktür).
Sadakallahul Aziym — BAKARA Suresi 255. ayet
Peygamberimiz (sav) de hadislerinde Mehdî cemaatinin önemli özelliğini şöyle haber vermiştir:
"Sayıları Bedir Ashabı (313) kadardır. Evvelkiler onları geçmediği gibi, sonrakiler de onlara yetişemezler. Onların sayıları Talut ile nehri geçenler kadardır."
(Kitab-ul Burhan Fi Alamet-i Mehdiyy-il Ahir Zaman, s. 57)
Talut ile nehri geçenler dediler ki:
أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ الرَّحِيم
وَلَمَّا بَرَزُواْ لِجَالُوتَ وَجُنُودِهِ قَالُواْ رَبَّنَا أَفْرِغْ عَلَيْنَا صَبْرًا وَثَبِّتْ أَقْدَامَنَا وَانصُرْنَا عَلَى الْقَوْمِ الْكَافِرِينَ
Euzubillahimineşşeytanirracim
Bismillahirrahmenirrahim
Ve lemmâ berazû li câlûte ve cunûdihî kâlû rabbenâ efrig aleynâ sabren ve sebbit ekdâmenâ vensurnâ alel kavmil kâfirîn.
Meali:
Esteuzubillah
Ve (Talut'un askerleri), Calut ve onun askerlerinin (ordusunun) karşısına çıktıkları zaman şöyle dediler: "Rabbimiz, üzerimize sabır yağdır, ayaklarımızı (düşman karşısında) sabit kıl ve kâfirler kavmine karşı bize yardım et."
Sadakallahul Aziym — BAKARA Suresi 250. ayet
Ve biz tarikimize intisab edenlerin, ikindiden sonra zikredecek olanlar için, "Vağfir lenâ" duası yerine "Efrig" duasını okumalarını görev olarak veririz. Ve nedir o?
"Rabbenâ efrig aleynâ sabren ve sebbit akdâmenâ vensurnâ alel kavmil kâfirîn" diye devam eden dua; yani Talut ile nehri geçenlerin duası. Ve öyle olunca bizim askerlerimiz işte Talut ile nehri geçenlerin 2017 ve 2018... versiyonu olanlar olacaklar. Çünkü bu duaya devam edenler olacaklar; yani galip gelenler olacaklar inşallahur-Rahmân.
Mehdî askerleri hakkında yine buyruldu ki:
"Onların kalbleri demir gibidir ve onlar gündüz aslan, gece de âbidlerdir."
(Kitab-ul Burhan Fi Alamet-il Mehdiyy-il Ahir Zaman, 57)
"Ahir zamanda (son zamanlarda) belalar çoğalacak, halkı öyle ölüm ve katliamlar saracak ki, Allah'ın ve Resulullah'ın haremine sığınacaklar."
Mehdî aleyhisselam, o zamanlarda zuhur etmiş ve görevinin başında olacaktır işte. Ve zaman o günler; yani Mehdî görevinin başında, bilen ve anlayanlar için.
----------------
Geçen haftalarda anlattığımız cennetteki sonsuz yaşamdan bahsettik. Ve dedik ki: Ruhunu bedenden bir yöntem ile çıkarabilen kimse için artık ölümün bir manası yok. Çünkü ölüm demek, zamanı gelince ruhun bedenden ayrılması demek. Ve bunu daha yaşarken başarabilen için, artık ölmek ya da yaşamak aynı demek olur.
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:
"Ölmeden önce ölünüz."
(Hadis-i Şerif)
Peygamber Efendimiz "Mûtu kable en temûtu", yani "Ölmeden önce ölün" buyuruyor. Ve o ölmeden önce, hayattayken ruhunu bedenden çıkarabilen, yani ölmeden önce ölebilen birisi... Dedik ki, hele bir de ruhunu ayırdıktan sonra başka bir bedenin içine girebilen bir ruh için, artık sonsuz yaşama kavuştu demektir.
أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ الرَّحِيم
وَلَوْ تَرَى إِذِ الْمُجْرِمُونَ نَاكِسُو رُؤُوسِهِمْ عِندَ رَبِّهِمْ رَبَّنَا أَبْصَرْنَا وَسَمِعْنَا فَارْجِعْنَا نَعْمَلْ صَالِحًا إِنَّا مُوقِنُونَ
Euzubillahimineşşeytanirracim
Bismillahirrahmenirrahim
Ve lev terâ izil mucrimûne nâkısû ruûsihim inde rabbihim, rabbenâ ebsarnâ ve semi'nâ ferci'nâ na'mel sâlihan innâ mûkinûn.
Meali:
Esteuzubillah
Suçlular, Rablerinin huzurunda boyunlarını büküp, "Rabbimiz! (Gerçeği) gördük ve işittik. Artık şimdi bizi (dünyaya) geri döndür ki salih amel işleyelim. Biz artık kesin olarak inanmaktayız" dedikleri vakit, (onları) bir görsen!
Sadakallahul Aziym — SECDE Suresi 12. ayet
Ve bunu, yani ruhunu bedenden çıkarma işlemini bazıları Budizm'le, bazıları Hinduizm'le, bazıları İslam'la, bazıları cinlerle, bazıları sihir, büyü ile, bazıları tasavvuf ile, bazıları da zikir ile, din ve Kur'an ile yapmaktadır. Ve Hinduizm'de bu ruhun bedenden ayrılıp özgür kalmasını "Mokşa" olarak adlandırılır. Hindu, "Mokşa"ya erişinceye dek, gerçeği, özünü bulma yolunda, özünü gerçekleştirme üzerinde çalışması için tekrar tekrar yeniden dünyaya geleceğine inanır (ki gerçek sadece Brahman'ın var olduğudur). Bir insanın dünyaya tekrar ne olarak geldiği, doğanın dengesi tarafından yönetilen bir neden-sonuç ilkesi olan karma aracılığıyla belirlenir. Bir insanın geçmişte yaptıkları, gelecekte olacakları etkiler ve onlarla bağlantılıdır; buna geçmiş ve gelecek hayatlar da dahildir, diye inanırlar yani. İyi kimse isen artık daha iyi ve biraz daha kemal bulmuş bir insan olarak gelirsin dünyaya; yahut kötü ahlakların galip geldiyse ya hayvan, ya bir kuş gibi canlı olarak gelirsin dünyaya, ve o bedende tekâmüle devam edersin.
أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ الرَّحِيم
وَأَقْسَمُواْ بِاللّهِ جَهْدَ أَيْمَانِهِمْ لاَ يَبْعَثُ اللّهُ مَن يَمُوتُ بَلَى وَعْدًا عَلَيْهِ حَقًّا وَلكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لاَ يَعْلَمُونَ لِيُبَيِّنَ لَهُمُ الَّذِي يَخْتَلِفُونَ فِيهِ وَلِيَعْلَمَ الَّذِينَ كَفَرُواْ أَنَّهُمْ كَانُواْ كَاذِبِينَ
Euzubillahimineşşeytanirracim
Bismillahirrahmenirrahim
Ve aksemû billâhi cehde eymânihim lâ yeb'asullâhu men yemût(yemûtu), belâ va'den aleyhi hakkan ve lâkinne ekseran nâsi lâ ya'lemûn. Li yubeyyine lehumullezî yahtelifûne fîhi ve li ya'lemellezîne keferû ennehum kânû kâzibîn.
Meali:
Esteuzubillah
Onlar, "Allah, ölen bir kimseyi diriltmez" diye var güçleriyle Allah'a yemin ettiler. Hayır, diriltecek! Bu, yerine getirilmesini Allah'ın üzerine aldığı bir vaaddir. Fakat insanların çoğu bilmezler. (Bu diriltme) hakkında ihtilâfa düştükleri şeyin onlara beyan edilmesi (açıklanması) için ve inkâr edenlerin (kâfirlerin), kendilerinin şüphesiz (kesinlikle) yalancı olduklarını bilmeleri içindir.
Sadakallahul Aziym — NAHL Suresi 38 ve 39. ayet
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:
"İnsanın kuyruk sokumu kemiği dışındaki her şeyi, ölümünden sonra çürüyüp yok olacaktır. Kıyamet günü tekrar diriltme bu çürümeyen parçadan olacaktır."
(Hadis-i Şerif; Buhârî, "Tefsîr" 39/3; Müslim, "Fiten" 141, 142)
Yani insanın ferc uzvu... Yani öyle olunca, yani insanın tohumu, veya tohum üreten yeri, yani zeker ve rahimi... Hayır, insan çürüyünce zeker de çürür, rahim de çürür. Amma bu ne demek peki deyince: Yani kuyruk sokumu, iskeletin son ucu, yani kemikten ete geçiş noktası. Yani öyle olunca oradan da ötesi işte ya zeker ya rahim; ve oradan da ötesi insan menisi. Ve öyle olunca, nasıl elma ağacı kışın kurumasına rağmen, amma verdiği meyvadaki, içine sakladığı çekirdek ölmüyor ve saklı kalıyorsa, insan da işte tohumu ile ayakta kalır. Ve elmanın bütün formülü bu çekirdeğin içinde yazılı olduğu gibi, demek ki insanın bütün yaptığı, ettiği, lehine ve aleyhine kazandıkları da işte bu tohumun içinde yazılı demek olur. Ve öyle olunca onun verdiği tohum ile işte diri ve canlı kalır.
Ve halbuki yine vajinanın içerisinde spermin ömrü 8 saattir. Rahimdeki spermlerin 5 güne kadar ömrü vardır. Spermler su ile temas ederlerse birkaç saniye içinde ölürler. Musluk suyu veya sabunlu suyla spermler temas ederlerse ömürleri birkaç saniyedir. Sperm kuruyana kadar elde saatlerce hayatta kalabilir. Sperm kurur, ıslaklığı gider ise ömrü birkaç saniyedir.
Öyle olunca bu "Kıyamet günü tekrar diriltme, bu çürümeyen parçadan olacaktır" kuralına ters; bu parça meni olamaz o zaman. Yahut meni kurusa da Allah onu tekrar açabilecek demek olur. Çünkü elma çekirdeği elmanın içinde olduğu müddetçe diri değil; hatta elma yenip içinde çekirdek çıkarılınca ve kurutulunca, onu mevsiminde toprağa dikip, onu açacak olan can suyunu da verirsen, o açılıp yeniden elma dalı olmakta; ve bakıp büyütebilirsen o yine elma meyvesi vermekte. Peki insan tohumu da böyle ise, o zaman meni kurusa da Allah onu özel bir yağmur ile yeniden açacak demek olur. Çünkü su ile temas eden meni ve sperm ölür, demiş bilim adamları. Öyleyse meniyi açacak olan sıvı su değil; peki ne? O da belki kadının orgazm olduktan sonraki salgıladığı sıvı olabilir. Allahu a'lem. Yani o nada işte kadının yumurtası deniyor ya zaten; yani kadın ve bayan menisi yani.
---------------
Hz. Ebû Hüreyre "İki nefh (sura üfleme) arasında kırk var" deyince, ona bunun gün, ay yahut yıl mı olduğunu sordular. O bu sorulara karşı hep: "Bunu kesin olarak söyleyemem" diye cevap verdikten sonra şunu ilave etti: "Sonra Allah gökten bir su, yani meni şeklinde yağmur indirir; ve insanlar, bitkilerin bittiği gibi biterler. İnsanın her tarafı çürür, sadece 'acbu'z-zeneb' (kuyruk sokumu) çürümez. Kıyamet günü halk (yeniden yaratma) işi bundan inşa edilir."
(Hadis-i Şerif; Buhârî, Tefsîru Sûreti 78/1; Müslim, Fiten 141/2955)
Yine bu konudaki hadislerde kıyamet gününde bütün insanların diriltileceği, kabirden de ilk defa Hz. Muhammed'in kalkacağı bildirilmektedir. (Buhârî, "Tefsîr" 39/3; İbn Mâce, "Cenâiz" 58)
Hz. Peygamber bir hadislerinde, insanların diriltilirken ilk yaratılışlarındaki gibi olacaklarını haber vermiş (Buhârî, "Rikak" 45; Müslim, "Cennet" 55-59), bir başka hadiste de "Her kul, öldüğü hal üzere diriltilir" buyurmuştur. (Müslim, "Cennet" 83)
أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ الرَّحِيم
وَوَصَّى بِهَا إِبْرَاهِيمُ بَنِيهِ وَيَعْقُوبُ يَا بَنِيَّ إِنَّ اللّهَ اصْطَفَى لَكُمُ الدِّينَ فَلاَ تَمُوتُنَّ إَلاَّ وَأَنتُم مُّسْلِمُونَ
Euzubillahimineşşeytanirracim
Bismillahirrahmenirrahim
Ve vassâ bihâ ibrâhîmu benîhi ve ya'kûb(ya'kûbu), yâ beniyye innallâhestafâ lekumud dîne fe lâ temûtunne illâ ve entum muslimûn.
Meali:
Esteuzubillah
İbrâhîm de bunu oğullarına vasiyet etti, Yakup da: "Oğullarım" dedi, "Allah şüphesiz sizin için bir din seçti; siz de artık ancak Müslüman olarak ölün (Müslüman olarak ölmek dışında başka türlü ölmemeye çalışın!)."
Sadakallahul Aziym — BAKARA Suresi 132. ayet
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:
"Nasıl yaşarsanız öyle ölür ve nasıl ölürseniz öyle dirilirsiniz; nasıl dirilirseniz öyle haşrolunursunuz; nasıl haşrolunursanız, o hal üzere Cennet veya Cehenneme sürülürsünüz."
(Hadis-i Şerif; Müslim, Cennet 83; Aliyyülkârî, Mirkâtü'l-mefâtîh 1/332, 7/375, 8/431)
Ve bu hadis gösteriyor ki Hinduizmin söylediği o "Hinduizm'de bu ruhun bedenden ayrılıp özgür kalmasına 'Mokşa' olarak adlandırılır. Hindu, 'Mokşa'ya erişilene dek, gerçeği, öz-gerçekleştirme üzerinde çalışması için tekrar tekrar yeniden dünyaya geleceğine inanır (ki gerçek sadece Brahman'ın var olduğudur). Bir insanın dünyaya tekrar ne olarak geldiği, doğanın dengesi tarafından yönetilen bir neden-sonuç ilkesi olan karma aracılığıyla belirlenir. Bir insanın geçmişte yaptıkları gelecekte olacakları etkiler ve onlarla bağlantılıdır" inanışı ile aynı inanç demek olmaz mı? Yani Hinduizm'in de doğru tarafları var demek ki. Belki de o da 124 bin peygamberden birisinin açıkladığı kurallardı onlarda; zamanla belki bir kısmı unutuldu, bir kısmı da tahrif oldu belki.
أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ الرَّحِيم
كُلُّ نَفْسٍ ذَائِقَةُ الْمَوْتِ ثُمَّ إِلَيْنَا تُرْجَعُونَ
Euzubillahimineşşeytanirracim
Bismillahirrahmenirrahim
Kullu nefsin zâikatul mevti summe ileynâ turceûn.
Meali:
Esteuzubillah
Bütün nefsler ölümü tadıcıdır. Sonra Bize döndürüleceksiniz.
Sadakallahul Aziym — ANKEBÛT Suresi 57. ayet
أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ الرَّحِيم
مَنْ عَمِلَ صَالِحًا مِّن ذَكَرٍ أَوْ أُنثَى وَهُوَ مُؤْمِنٌ فَلَنُحْيِيَنَّهُ حَيَاةً طَيِّبَةً وَلَنَجْزِيَنَّهُمْ أَجْرَهُم بِأَحْسَنِ مَا كَانُواْ يَعْمَلُونَ
Euzubillahimineşşeytanirracim
Bismillahirrahmenirrahim
Men amile sâlihan min zekerin ev unsâ ve huve mu'minun fe le nuhyiyennehu hayâten tayyibeten, ve le necziyennehum ecrehum bi ahseni mâ kânû ya'melûn.
Meali:
Esteuzubillah
Mü'min olan kadın ve erkekten kim salih (nefsini tezkiye ve tasfiye edici) amel işlerse, o taktirde ona mutlaka (:::) (temiz, helâl) bir hayat yaşatırız. Ve onları, mutlaka yapmış oldukları amellerin ecirlerinden (bedellerinden) daha ahseni (güzeli) ile mükâfatlandıracağız.
Sadakallahul Aziym — NAHL Suresi 97. ayet
Ve cehennem ehline gelince: Kötü amel işleyenler de kötü bir halde cezaya müstehak olurlar. Ve öyle ki mesela ona buna domuzluk, kötülük edip hainlik düşünenler, domuz olarak halkolur; artık mümin bir bedende yol alamazlar. Çünkü mümin ve Müslüman olanlara domuz haram.
أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ الرَّحِيم
يَا أَيَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّةُ ارْجِعِي إِلَى رَبِّكِ رَاضِيَةً مَّرْضِيَّةً فَادْخُلِي فِي عِبَادِي وَادْخُلِي جَنَّتِي
Euzubillahimineşşeytanirracim
Bismillahirrahmenirrahim
Yâ eyyetuhân nefsul mutmainneh, İrciî ilâ rabbiki râdıyeten mardıyyeten. Fedhulî fî ibâdî, Vedhulî cennetî.
Meali:
Esteuzubillah
Ey mutmain olan nefs! Sen O'ndan razı, O da senden razı olarak Rabbine dön! Kullarımın içine gir, ve böylece cennetime gir.
Sadakallahul Aziym — FECR Suresi 27, 28, 29, 30. ayet
Burada geçen "Kullarımın içine gir" kuralı gereği, onların, yani iyi kulların içine girmesi... Ve yani onlara artık cennet haram olur. Ve öyle olunca mesela ben, bundan seneler önce Avusturya'da Gresinger diye bir kasapta çalıştım. Ve orası büyük kasap fabrikası; yani hem inek eti, hem dana eti, hem tavuk eti, ve hem de afedersiniz domuz etinden mamuller üretiliyor. Büyük fabrika; sucuk, sosis, salam ve daha onlarca çeşit et mamulü üretiliyor. Ve öyle olunca adamlar o kadar tasarruflu ki, bizim beğenmediğimiz, yahut bize haram olan o domuzun bile hiçbir yerini israf etmiyorlar. Ve öyle olunca domuzun dilini taa kökünden kesmişler, taa gırtlağından bütün parçasıyla söküp koparmışlar ve kancalara takmışlar. Ve bunları işli pastırma fırınında pişirip aynen bir pastırma gibi dil pastırması yapmışlar. Ve onları ben de sabahki ilk işlerden birisi olarak kancalardan çıkarıp kazanlara dökmekti. Daha sonra da onlar paketlemede paket yapılıp satılacağı markete yol alıyor.
Peki biz eskiden çocuklar yalan söyledi mi ne diye kokuturduk? Yani "Allah dilini keser" diye kokuturduk. Bak, yalan söyleyenlerin dilini işte bu dünyada, hem de taa kökünden söküp koparıyorlar ve kancalara takıyorlar. Sonra onları ateşe sokuyorlar; dillerini ateşe sokuyorlar. Sonra da bir eve gidip... Artık ona cennette haram; mümin onu yemez. Öyle olunca gâvur dediğimiz, yahut domuz yemek helal olan bir millet, onu seve seve, kıya kıya, dile dile yiyor. Yani öyle olunca:
أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ الرَّحِيم
الْخَبِيثَاتُ لِلْخَبِيثِينَ وَالْخَبِيثُونَ لِلْخَبِيثَاتِ وَالطَّيِّبَاتُ لِلطَّيِّبِينَ وَالطَّيِّبُونَ لِلطَّيِّبَاتِ أُوْلَئِكَ مُبَرَّؤُونَ مِمَّا يَقُولُونَ لَهُم مَّغْفِرَةٌ وَرِزْقٌ كَرِيمٌ
Euzubillahimineşşeytanirracim
Bismillahirrahmenirrahim
El habîsâtu lil habîsîne vel habîsûne lil habîsât(habîsâti), vet tay yi bâtu lit tay yi bîne vet tay yi bûne lit tay yi bâti, ulâike muberraûne mimmâ yekûlûn(yekûlûne), lehum magfiratun ve rızkun kerîm.
Meali:
Esteuzubillah
Pisler pisler içindir, temizler de temizler içindir. Temizlenip arınanlar için Allah'tan güzel rızıklar hazırlanmış ve onlara bağışlanma ve mağfiret vardır.
Sadakallahul Aziym — NÛR Suresi 26. ayet
Peki Müslüman yalan söyler mi? Söylüyor. Müslümanım, müminim diyenler de yalan dolana zaman geliyor başvuruyor; ve bir beladan çıkış kapısı olarak yalanı seçiyor. Öyle olunca onlar ne peki? Adam mesela koyunun dili olmuş... Müslümanlar da koyunu kurban edip ya normal et için kesiyor, sonra dilini de ağzından söküp çıkarıyor; sonra da onun üstünü bıçakla kazıyıp temizleyip fırına sürüyor, paça denilen yemeğin malzemesi yapıyor. Ve onu yine bir Müslüman yiyor ve bir mümin yiyor. Onun dili de cezaya müstehak oldu mu? Oldu. O da söküldü mü? Söküldü. Yine ateşe atıldı mı? Atıldı. Amma bunun farkı: Onu bir Müslüman yedi ve cennete girdi tekrar; ve ona cennet haram değil. Çünkü koyunun eti müminlere helal. Öyle olunca o cezasını çekti ve cennete dahil oldu demek olmaz mı? Bu ve kâfirinki de cezasını çekti, yine cennet gibi olan bedene girdi; ama o, yin-yang'ın kötü tarafı olan deccal ve şeytan askerinin bedenindeki parça oldu. Ve yine o, o yeni girdiği insanın daha da kötülük yapmasına yardımcı asker oldu. Ve o yeni halinde daha da büyük cezaya müstehak olacak. Bilin bakalım o ceza ne? Ne peki? Biraz da siz tefekkür edin.
Bu konuya bizim yorumumuz olarak, herkesin her hayvandan bir tane cibilliyatı var dedik. Bu tezimizi ispat edecek hususlardan şunlar:
Mesela bir durum oldu; ben o durumdan paçayı sıyırmak için yalan da söyleyebilirim. Amma doğruyu söyleyip o cezayı o anda çekmeyebilirim. Yalan söylersem, Allah muhafaza ilerde, gelecekteki hayatta benim de dilimin kesileceği bir hayvan olurum. Veya doğru söyleyip daha bu dünyadayken, o doğruyu söyleyince çekeceğim cezayı çekerim. İki seçenek; ikisinde de ceza var: Biri peşin, biri ilerde.
Yine mesela param kalmadı, ekmek yiyeceğim, karnım aç. Ve fırının camını kırıp ekmek çalabilirim de. Amma ben öyle bir kimse değilsem derim ki: "Acım, bana bir ekmek verir misin?" Ekmekçi amcaya söylerim ve gönlü ile vermesini de sağlayabilirim. Veya dilenir, iki kuruş alır ve ona ekmek alırım. Yani seçenekler var. İyi ya da kötü bir ahlak her zaman mevcut; hatta daha daha iyi bir hal veya daha daha kötü seçenekler de var ve mevcut.
Öyle olunca ben kötü bir fiili yapınca, benim cibilliyatım o an o kötü ahlakı yapan hayvanın sıfatına düşmekte. İyi işleri yapınca da bu sefer yükselip iyi bir sıfat kazanmakta, ulvî bir sıfatı kazanmakta. Bu taa melekliğe kadar giden bir yükselme. Öyle olunca her insanın yanında her cibilliyattan bir tane mevcut; ister iyi sıfat ve fiili işlesin, ister de kötü ve süflî, alçak bir sıfata düşsün. Öyle olunca bunlar da her insanın her cibilliyattan bir sıfatı olduğunu gösterir.
Şeytan dedi ki: "Eğilmeyeceğini, secde etmeyeceğini..." Öyle mi dedi? Allah onu Hz. Davud'un eline demir olarak verdi. "Bu kadar çok sert olduğunu iddia ediyor; al onu ısıt ve eğ, bük bakalım, bu sefer ne diyecek?" dedi. Ve Davud elinde demiri ateşleyip demircilik edip eğdi, büktü. Onun da eğilen bir cibilliyatı oldu. Halbuki demir eğilmez, bükülmez. Mesela taa bir söğüt ağacı gibi kalın bir demir parçasını eğmek mümkün olmayabilir; amma mesela inşaat teli gibi ince bir demir eğilir, bükülür ve insanlara hizmet edip işe yarar.
Allah, şeytanı işe yaramaz bir şey olarak halketmedi. O dahi tabiatına uygun olarak insana hizmet etmeye devam ediyor. Nitekim Hz. Süleyman onu Mescid-i Aksa'nın yapımında da hizmetli amele olarak kullandı. Yani sanma kötü dediğin hepten ıskarta ve işe yaramaz. Bugün en işe yaramaz dediklerin bile atılmayıp yeni hâle dönüştürülüyorsa, o zaman işte domuzun dilini bile israf ettirmeyen Allah, sanma seni kötü ve karanlık olarak halketti. Sen herkese kötülük yapıp hayat bulcan amma, senin de iyi bir tarafın var. "Yılanın zehrinde derman yaratan" Allah'ı unutma. Kötülerin başı şeytan bile işe yarıyorsa, senin işe yarayacağın bir yer illa vardır. Senin de tutulacak bir kulpun illa vardır, ey insanoğlu! Sen o kulpa, kopmaz kulpa yapış ve hakka ve cennete ulaş. Ve Allah'ın affetmeyeceği günahlardan "şirk" vardır; şirk dışında her şeyi affeder diye biliyoruz. Öyleyse Rabbimiz öyle dedi.
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Kudsi bir hadiste şöyle Buyurdular:
(Kudsi Hadis; anlamın Yüce Allah'a, sözlerin Hz. Peygamber'e (s.a.v.) ait olduğu hadistir.)
- Kullarım! Ben zulmetmeyi kendime haram kıldım. Onu sizin aranızda da haram kıldım. O halde birbirinize zulmetmeyin.
- Kullarım! Benim hidayet ettiklerimin dışında hepiniz dalalettesiniz. Benden hidayet dileyin ki sizi doğru yola ileteyim. (Hidayeti hak ediniz ki yolu açayım.)
- Kullarım! Benim doyurduklarımın dışında hepiniz açsınız. Benden yiyecek isteyin ki sizi doyurayım.
- Kullarım! Benim giydirdiklerimin dışında hepiniz çıplaksınız. Benden giyecek isteyin ki sizi giydireyim.
- Kullarım! Siz gece gündüz günah işlemektesiniz. Bütün günahları affeden de yalnız benim. Benden af dileyin ki sizi affedeyim.
- Kullarım! Bana zarar vermek elinizden gelmez ki bana zarar verebilesiniz. Bana fayda vermek elinizden gelmez ki fayda verebilesiniz.
- Kullarım! Evveliniz, ahiriniz, insan olanınız, cin olanınız, hepiniz toplansanız da, içinizdeki en günahkâr bir kişinin kalbine sahip olsanız, bu benim mülkümden bir şey eksiltmez.
- Kullarım! Evveliniz, ahiriniz, insanınız, cin olanınız, hepiniz bir yerde toplanıp benden istekte bulunacak olsanız, ben de her birine isteğini versem, bu benim mülkümden ancak iğnenin denize daldırılıp çıkarıldığında eksilttiği kadar bir şey eksiltebilir.
- Kullarım! İşte sizin amelleriniz. Ben onları sizin için saklar, sonra onları size iade ederim. Artık kim bir hayırda, iyilikte bulursa, Allah'a hamd etsin. Kim de bir kötülük bulursa, kendinden başkasını kınamasın.
(Hadis-i Şerif)
Ne olursan ol, O'nun kulun!
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:
Yüce Allah mahlûkatı yarattığında yanında bulunan Arş'ın üstündeki bir kitaba şöyle yazmıştır:
"Şüphesiz rahmetim, gazabımı geçmiştir."
(Hadis-i Şerif)
Kudsî hadis
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:
- Ben kulumun bana olan zannına göreyim. Beni zikrettiği zaman da ben onunla beraberim.
- O beni gönülden zikrederse, ben de onu gönülden zikrederim.
- O beni bir cemaat içinde zikrederse, ben onu, onunkinden daha hayırlı bir cemaat içinde zikrederim.
- O bana bir karış yaklaşırsa, ben ona bir arşın yaklaşırım.
- O bana bir arşın yaklaşırsa, ben ona bir kulaç yaklaşırım.
- O bana yürüyerek gelirse, ben ona koşarak gelirim.
(Hadis-i Şerif)
Ve mesela insanlardan bazıları dağa çıkmayı sever ve dağcılık sporu yapar. Kim olaki bunlar? Tabii ki keçi cibilliyatlılar bunlar. Dağa, en zirveye çıkmayı ölümüne seven kim var? Keçi var; hele dağ keçisi daha bir inatla çıkar. Ve Muhammed Mustafa ise, taa daha peygamber olmadan, bir keçi sıfatı varmış ki her sene bir müddet gidip "HİRA" dağına çıkarmış. Ve çıkışlarının birinde işte Cebrail ile vahiy gelip peygamber olduğu bildirilir. Yani keçi olmadan peygamber olmak yok demek ki. Öyle olunca bizler Müslümanlar da en azından onun sünnetine ittiba için, en az ömürde bir yapılan hac seyahatinde, işte turu düzenleyen, eğer organize ederse, veya biz kendimiz bilip de kendimiz gidersek, işte sünnet olarak Hira'ya çıkarız. Yine Mekke'den Medine'ye kaçarken saklandığı "SEVR" dağına çıkarız. Yani müminin ömründe en az iki tane keçisi olur demek olur. Ve bir de "Arafat" dağında da vakfe var, farz olan. Bir de Âdem keçisi olur. Eee etti mi üç keçi cibilliyatı. Yani her Müslüman hem Âdem'in evladı, hem de Müslümansa Muhammed ümmeti. Ve bir de düşmanlarından kaçtığı dağı olan keçi... Yani Eyyûb gibi oldun, o zaman Eyyûb dağına kaç; Yûnus gibi bir hal geldi başına, o zaman Yûnus dağına, tövbe dağına çık. Yani öyle olunca bir de günahtan ve düşmandan kaçtığı peygamberi vardır; en az üç peygamberi ve babası olur.
Öyle olunca ey Âdemoğlu, ey insan, ne yaparsan kendine yaparsın. Eğer bu iyilik ise iyiliklere kavuşur; şayet kötülük ise azab ve cehenneme müstehak olursun.
Rabbim, Mehdî ve askerine, kavşağa, yani yol ayrımına gelince, doğruyu, hidayet ve Mehdî yolunu seçmeyi nasip etsin.
---oOo---
أَأَللَّهُمَّ أَرِنَا الْحَقَّ حَقاً وَ ارْزُقْنَا اتِّبَاعَهْ وَ أَرِنَا الْبَاطِلَ بَاطِلاً وَ ارْزُقْنَا اجْتِنَابَهْ
''Allahım! Bizlere hakkı Hak gösterip ona tabi olmayı, bâtılı da Bâtıl gösterip ondan yüz çevirmeyi nasip eyle..!''
وَآخِرُ دَعْوَاهُمْ أَنِ الْحَمْدُ لِلّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ
Ve âhıru da'vâhum enil hamdulillâhi rabbil âlemîne, Amiyn.
Elfatiha maassalavat.
سُبْحاَنَكَ اللَّهُمَّ وَبِحَمْدِكَ، أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلهَ إِلاَّ أَنْتَ، أَسْتَغْفِرُكَ وَأَتُوبُ إِلَيْكَ
Sübhâneke Allahümme ve bihamdik, eşhedü en lâ ilâhe illâ ent, estağfirullahe ve etûbu ileyk.
--OoO--
Kar©glan
Başağaçlı Raşit Tunca
Schrems, 16 Ekim 2017 Pazartesi
Original Kar © glan
İyilerin Varacağı Yer ve Mekân ve Zaman ve Kur'an'da Cennet Kavramı
(Kar©glan'ın 24 Ekim 2017 Vaazı)
Euzubillahimineşşeytanirracim
Bismillahirrahmenirrahim
Kellâ inne kitâbel ebrâri le fî illiyyîn. Ve mâ edrâke mâ illiyyûn. Kitâbun merkûm. Yeşheduhul mukarrabûn. innel ebrâre le fî naîm. Alâl erâiki yanzurûn. Ta'rifu fî vucûhihim nadraten naîm. Yuskavne min rahîkın mahtûm. Hitâmuhu miskun. Ve fî zâlike felyetenâfesil mutenâfisûn. Ve mizâcuhu min tesnîm. Aynen yeşrabu bihâl mukarrabûn. İnnellezîne ecramû kânû minellezîne âmenû yadhakûn.
Meali:
Hayır, muhakkak ki ebrar olanların (iyilerin) kitapları (kayıtları, hayat filmleri) elbette İlliyyîn'dedir. Ve İlliyyîn'in ne olduğunu sen bilir misin? O rakamlandırılmış bir kitaptır, kayıttır; insanların hayat filmidir (İlliyyûn filmi, yani frekansla kaydedilmiş ve yayınlanabilen şimdiki video ve filmlerdir). Ve orada, iyiler, yani muhakkak ki ebrar olanlar, elbette ni'metler içindedir. Tahtlar üzerinde (oturup) seyrederler (Yani tahttan kasıt şimdiki koltuklar, sandalyeler, modern oturulacak düzenekler). Sen, ni'metin pırıltısını (mutluluklarını, sevincini) onların yüzlerinde görüp anlarsın. Onlara, kapakları mühürlenmiş, kapağını sadece kendilerinin açacağı halis şerbetlerden, içeceklerden sunulur (Bu günkü fanta, kola, tamek, meyve suyu, Uludağ gazoz; hatta bira, rakı ve benzeri kapağı mühürlü kapatılmış ve satın alan kimsenin açacağı, daha önce kimsenin onu açmadığı içecek ve şerbetler; ve bal ve reçel gibi konserveler gibi yiyecekler, ve paketinde bisküvitler, paketinde çikolatalar). Onun sonu; yani o vaktin sonuna varanların sonunda bir de kapağı açılmamış parfüm ve miskler de vardır (paketinde ve kabında şahane parfüm ve misk kokusudur). Ve yarışanlar, artık bunda (o vakte erişmek için) yarışsınlar (Ve evet, bizler çok şükürler olsun ki o vakte erişenleriz). Bunun sebebine gelince tesnîmdir; yani sanayileşmedir. Onların tadına ancak işte Allah'a yaklaşanlar bakabilir ve o vakte varabilir (Ve bizler hepimiz seçilmiş kimseleriz; yani öyle alelade değil, eskiden, önceki hayatında kayda değer bir güzellik ve iyilik yapmış kimseleriz demek ki, bu vakte erdik).
Sadakallahul Aziym — MUTAFFİFÎN Suresi 17'den 28. ayete kadar, 28 dahil
---oOo---
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:
"Cennette ağaç yoktur. Tesbih, tahmid, temcid ve tehlil okuyarak — yani (Sübhânallahi velhamdü lillahi ve lâ ilâhe illallahü vallahü ekber) diyerek — oraya çok ağaç dikiniz."
(Hadis-i Şerif)
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:
"Yüz kere tesbih (SÜBHANALLAH), İsmail (a.s.)ın neslinden yüz köle azat etmeye denktir. Yüz kere tahmid (ELHAMDÜLİLLAH), Allah yolunda gazaya çıkarılmak üzere eğerlenmiş, hazırlanmış yüz atı infak etmeye denktir. Yüz kere tekbir (ALLAHUEKBER), kabul edilmiş yüz deveyi kurban etmeye denktir. Yüz kere tehlil (LÂ İLÂHE İLLALLAH), yerle gök arasını sevapla doldurur."
(Hadis-i Şerif; Ümmühânî, Taberânî, Müsned)
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:
"İki kelime vardır. Söylemesi çok kolaydır. Terazide çok ağır gelirler. Allahü teâlâ bu iki kelimeyi çok sever: 'SübhânAllahi ve bi-hamdihi' ve 'SübhânAllahil-azîm'."
(Hadis-i Şerif)
Euzubillahimineşşeytanirracim
Bismillahirrahmenirrahim
İnnallâhe yuhıbbut tevvâbîne ve yuhibbul mutetahhirîn.
Meali:
Esteuzubillah
Muhakkak ki Allah, tevvâbîn olanları (tövbe edenleri) sever ve temizlenenleri sever (Yani tövbe edenleri ve abdest ile, banyo ile, vücut bakımı ile sık sık temizlenenleri sever).
Sadakallahul Aziym — BAKARA Suresi 222. ayet
"Allâhumme salli alâ Muhammedin ve alâ âli Muhammed. Kemâ salleyte alâ İbrâhîme ve alâ âli İbrâhîme inneke hamîdun mecîd."
"Allâhumme bârik alâ Muhammedin ve alâ âli Muhammed. Kemâ bârakte alâ İbrâhîme ve alâ âli İbrâhîme inneke hamîdun mecîd."
Yolculuğumuza başlıyoruz:
Abdullah bin Mes'ud (r.a.)'dan: Peygamber Efendimiz (s.a.v.) buyurdu ki:
"Mi'rac gecesinde Hz. İbrahim'i (a.s.) gördüm." Bana şöyle dedi:
"Yâ Muhammed! Ümmetine benden selam söyle ve onlara bildir ki cennete fidan dikmeyi çoğaltsınlar! Çünkü cennetin toprağı güzel, suyu tatlı, arzı geniş ve düzlüktür!" dedi. Peygamber Efendimiz (s.a.v.) "Cennete dikilecek fidan nedir?" diye sordu. Hz. İbrahim aleyhisselam "Cennete dikilecek fidan: 'Sübhanallahi ve'l-hamdü lillahi ve lâ ilâhe illallahu vallahu ekber, ve lâ havle ve lâ kuvvete illâ billah'tır!" dedi.
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:
"Kıyamet günü bana insanların en yakını, bana en çok salâvat okuyandır."
(Hadis-i Şerif; İbnu Mes'ud)
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:
"Her kim günde yüz kere 'Bir ve ortaksız olarak Allah'tan başka hiçbir ilah yoktur. Mülk O'nundur, hamd O'nundur, O her şeye kadirdir!' derse, bu dua o kimse için on köle azat etme sevabına denk olur. Ve kendisine yüz hasene yazılır, yüz günah da silinir. O gün akşamlayana kadar şeytandan korunmuş olur. Ve hiçbir kimse onun yaptığından daha faziletli bir iş yapamaz. Meğer ki ondan daha çok okuyan bir kimse olsun. Ve her kim günde yüz kere 'Subhanallah ve bi-hamdihi' (Allah'ı, O'na hamd ederek tesbih ederim) derse, o kimsenin günahları deniz köpüğü kadar bile çok olsa dökülür."
(Hadis-i Şerif; Müslim 4857)
Bu zikir işte bizim Râşidî zikir evradımızdaki 55. sıradaki:
"Lâ ilâhe illallahü vahdehü lâ şerîke leh, lehül-mülkü ve lehül-hamdü yühyî ve yümîtu ve hüve hayyün lâ yemûtu biyedihil hayr ve hüve alâ külli şey'in kadîr" zikridir.
Ve yine yaptığımız "58. sıradaki 'Subhanallahi ve bihamdihi, Subhanallahil-azîm, Estağfirullah.'" (33 defa tekrar ettiğimiz zikrimizdir.)
Yine Peygamberimiz "Kıyamet günü bana insanların en yakını, bana en çok salâvat okuyandır" buyurdu. Ve biz zikir evradımızda yine O'na, zikirimizin 101. sırasında 100 defa "Allâhumme salli alâ Seyyidina Muhammedin ve alâ âli seyyidina Muhammed." diye salavat getiririz.
İbnu Abbas radiyallahu anhuma anlatıyor: "Rasulullah aleyhissalâtu vesselâm buyurdular ki:
"Kim bana salâvat okumayı unutursa, cennetin yolunu terketmiş olur."
(Hadis-i Şerif)
Amr İbnu Rabi'a radiyallahu anh anlatıyor: "Rasulullah aleyhissalâtu vesselâm buyurdular ki:
"Bana salâvat okuyan bir mü'min yoktur ki ona melekler rahmet duası etmemiş olsun. Bu, bana salâvat okuduğu müddetçe devam eder. Öyleyse kul bunu, ister az ister çok yapsın!"
(Hadis-i Şerif)
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:
"Şüphesiz ki doğruluk iyiliğe götürür ve kuşkusuz ki iyilik de cennete götürür. Ve yine şüphesiz ki kişi doğru söyleye söyleye sıddîk (doğru sözlü) diye yazılır. Ve şüphesiz ki yalancılık facirliğe (şerre) götürür. Ve kuşkusuz ki facirlik de cehenneme götürür. Ve yine şüphesiz ki kişi yalan söyleye söyleye kezzâb (çok yalancı) diye yazılır" buyurdu.
(Hadis-i Şerif; Müslim 2607/103)
Bunlar gösteriyor ki bizim tarikatimizin zikir evradı olan "Râşidî Zikir Evradı" öyle alelade zikirler değil; Peygamberimizden ve Kur'an'dan tasdikli, ve efdaliyet ve fazileti üstün olan zikirlerin cemiisidir, yani toplamıdır. Yine zikrin önemini belirten ayet:
Euzubillahimineşşeytanirracim
Bismillahirrahmenirrahim
Ellezîne âmenû ve tatmainnu kulûbuhum bi zikrillâh(zikrillâhi) e lâ bi zikrillâhi tatmainnul kulûb.
Meali:
Esteuzubillah
Bunlar, iman edenler ve gönülleri Allah'ın zikriyle sükûnete erenlerdir (mutmain olanlardır). Bilesiniz ki, kalpler ancak Allah'ı anmakla huzur bulur (mutmain olur).
Sadakallahul Aziym — RA'D Suresi 28. ayet
Ve ahirzamanda, o altın çağ olan Mehdî vaktindeki insanlar, Allah'ın, onun hürmetine insanlığa verdiği nimetlerin içinde boğulup da Allah'ı unutanlar olması sebebiyle... Suyun içinde olup da sudan habersiz olanlar baksın. Sohbetlerimizde bu nimetlerin neler olduğunu hatırlatıyoruz. Ve zikirimizde de Rabbimize en az günde 100 defa hamdediyoruz ki o nimetler artsın, eksilmesin diye. Ve bu da Kur'an'da yine ayet ile sabit:
Euzubillahimineşşeytanirracim
Bismillahirrahmenirrahim
E ve acibtum en câekum zikrun min rabbikum alâ raculin minkum li yunzirekum, vezkurû iz cealekum hulefâe min ba'di kavmi nûhın ve zâdekum fil halkı bastaten, fezkurû âlâallâhi leallekum tuflihûn.
Meali:
Esteuzubillah
Ve sizi uyarması için sizden (içinizden biri gibi olan Mehdî'ye) bir adama Rabbinizden bir zikir gelmesine mi şaşırdınız? (Mehdî'nin zikir evradına mı şaşırdınız?) Nuh kavminden sonra sizi halifeler kıldığını (onların yerine sizi getirdiğini) ve yaratılışta sizin gücünüzü arttırdığını (bedeninizi büyük ve kuvvetli yarattığını) hatırlayın. Artık Allah'ın üzerinizdeki nimetlerini zikredin ki böylece kurtuluşa erersiniz.
Sadakallahul Aziym — A'RÂF Suresi 69. ayet
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:
Aziz ve Celil olan Allah şöyle buyurdu:
"Ben salih kullarım için ahiret azığı olarak hiçbir gözün görmediği, hiçbir kulağın işitmediği ve hiçbir insanın aklına gelmedik bir takım nimetler hazırladım. Allah'ın sizleri bu sözlerle muttali kıldığı şeyleri bir yana bırak. Bir de bunlardan başka O'nun sizleri muttali kılmadığı bir şey vardır ki, o en büyüktür" buyurdu.
(Hadis-i Şerif; Müslim 2824/3, Buhârî 3053)
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:
Allah cenneti yarattığı vakit Cebrail'e şöyle dedi:
"Git cennete bak."
Cebrail gidip cennete baktı.
Sonra geldi ve:
"Ey Rabbim! İzzetine yemin olsun ki, cenneti kim işitirse muhakkak ona girer" dedi.
Sonra Allah onu zorluklarla donatıp:
"Ey Cibrîl! Git cennete bak" buyurdu. Cibrîl gitti ve cennete baktı.
Sonra geldi ve:
"Ey Rabbim! İzzetine yemin olsun ki, ona kimsenin girememesinden korktum" dedi...
(Hadis-i Şerif; Ebû Dâvûd 4744, Tirmizî 2685)
Enes bin Malik (Radiyallahu Anh) şöyle dedi:
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:
"Cennet nefse hoş gelmeyen şeylerle kuşatılmış. Cehennem de nefsin arzularıyla kuşatılmıştır" buyurdu.
(Hadis-i Şerif; Tirmizî, Menâkıp 69)
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:
"Cennete giren, nimetlere erişir, darlık çekmez, elbisesi eskimez, gençliği yıpranmaz. Ve cennette gözlerin görmediği, kulakların duymadığı ve hatıra gelmeyen nimetler vardır."
(Hadis-i Şerif; İhyâ C. 4 S. 976)
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:
"Sen cennette kuşlara bakarsın. Birini arzu edince hemen pişmiş ve kızarmış olarak gelir." (Bu günkü gril tavuklar, hindiler, ördekler; ister marketten al gel pişir ye, istersen adam senin için pişirip gril etmiş vaziyette de satıyor zaten. Tutcan derdi yok, tüyünü yolcan derdi yok... Yani bugünümüz yine.)
(Hadis-i Şerif; İhyâ C. 4 S. 979)
Abdullah bin Ömer (Radiyallahu Anhuma) şöyle dedi:
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:
"Cennet ehli cennete vardığı, cehennem ehli de cehenneme vardığında ölüm, alacalı bir koç suretinde getirilir. Cennetle cehennem arasında yatırılıp kesilir.
Sonra bir münadi:
'Ey cennet ahalisi! Artık ölüm yoktur. Ey cehennem ahalisi! Artık ölüm yoktur' diye nida eder. Bu hâdise sebebiyle cennet ehlinin ferahı bir kat daha artar, cehennem ehlinin hüzün ve kederi ise bir kat daha artar" buyurdu.
(Hadis-i Şerif; Müslim 2850/43, Buhârî 6457, İbn Mâce 4327, Tirmizî 2682)
Yani ölümsüzlük ilerde keşfedilecek bir durum demektir. Yani öyle olunca artık insanlar öyle bir vakte erecekler ki, genç kalmanın sırrı çözülecek, ve yine ölümün sırrı çözülecek, yine hastalıklar olmayacak.
Ve bizim zikirimizde bulunan zikirler; ya hadis, ya ayet, ya da korktuğumuz şeylerden Allah'a sığınma, Allah'a dayanma dualarıdır.
Euzubillahimineşşeytanirracim
Bismillahirrahmenirrahim
Ve kâle rabbukumud'ûnî estecib lekum, innellezîne yestekbirûne an ibâdetî se yedhulûne cehenneme dâhırîn.
Meali:
Esteuzubillah
Ve Rabbimiz şöyle buyurdu: "Bana dua ediniz ki size icabet edeyim, duânıza cevap vereyim. Allah'a kul olmaktan kibirlenenler, Allah'a kulluk etmeyi kibirlerine yediremeyenler, muhakkak ki hakir ve zelil olarak cehenneme girecekler."
Sadakallahul Aziym — MÜ'MİN 60. ayet
Euzubillahimineşşeytanirracim
Bismillahirrahmenirrahim
İnnel muslimîne vel muslimâti vel mu'minîne vel mu'minâti vel kânitîne vel kânitâti ves sâdikîne ves sâdikâti ves sâbirîne ves sâbirâti vel hâşiîne vel hâşiâti vel mutesaddikîne vel mutesaddikâti ves sâimîne ves sâimâti vel hâfızîne furûcehum vel hâfızâti vez zâkirînallâhe kesîran vez zâkirâti eaddallâhu lehum magfiraten ve ecran azîmâ.
Meali:
Esteuzubillah
Şüphesiz Müslüman erkeklerle Müslüman kadınlar, mü'min erkeklerle mü'min kadınlar, itaatkâr erkeklerle itaatkâr kadınlar, doğru erkeklerle doğru kadınlar, sabreden erkeklerle sabreden kadınlar, Allah'a derinden saygı duyan erkekler, Allah'a derinden saygı duyan kadınlar, sadaka veren erkeklerle sadaka veren kadınlar, oruç tutan erkeklerle oruç tutan kadınlar, namuslarını koruyan erkeklerle namuslarını koruyan kadınlar, Allah'ı çokça anan (zikreden) erkeklerle çokça anan kadınlar var ya; işte onlar için Allah bağışlanma ve büyük bir mükâfat hazırlamıştır.
Sadakallahul Aziym — AHZÂB Suresi 35. ayet
Euzubillahimineşşeytanirracim
Bismillahirrahmenirrahim
Fezkurûnî ezkurkum veşkurû lî ve lâ tekfurûn.
Meali:
Esteuzubillah
Öyle ise Beni zikredin ki Ben de sizi zikredeyim; Beni anın ki Ben de sizi anayım. Ve Bana şükredin ve Beni inkâr etmeyin.
Sadakallahul Aziym — BAKARA Suresi 152. ayet
Ve yine zikrin en büyük ibadet ve kulluk olduğunu, bakın Kur'an'da Rabbimiz nasıl bildiriyor:
Euzubillahimineşşeytanirracim
Bismillahirrahmenirrahim
Utlu mâ ûhıye ileyke minel kitâbi ve ekımıs salâte, innes salâte tenhâ anil fahşâi vel munker(munkeri), ve le zikrullâhi ekber(ekberu), vallâhu ya'lemu mâ tasneûn.
Meali:
Esteuzubillah
Kulluk olarak sana vahyedilen kitabı oku (Kur'an oku), Namazını kıl. Muhakkak ki salât (namaz), fuhuştan ve münkerden nehyeder (Yani namaz günaha girmekten korur). Ve kulluğun en yüksek olanı da Allah'ı zikretmektir. Ve Allah, yaptığınız şeyleri bilir.
Sadakallahul Aziym — ANKEBÛT Suresi 45. ayet
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:
"Rabbini zikredenle etmeyenin hâli, diri ile ölünün hâli gibidir."
(Hadis-i Şerif; Buhârî, Daavât 66.)
Euzubillahimineşşeytanirracim
Bismillahirrahmenirrahim
Yâ eyyuhâllezîne âmenûzkurûllâhe zikran kesîrân.
Meali:
Esteuzubillah
Ey iman edenler! Allah'ı çokça zikredin.
Sadakallahul Aziym — AHZÂB Suresi 41. ayet
Zikir Nedir ve Nasıl Yapılır?
Zikir, hatırlamak, anmak demektir.
Şimdi üç türlü zikir bilinmektedir:
1. Dille, söylemekle yapılan zikirdir. Söylerken kalb birlikte hatırlamaz. Yalnız dille söylenen zikrin, kalbi temizlemekte faydası pek az olur. İbadet sevabı hâsıl olur. Aşağıdaki âyet-i kerime kalben zikretmeyenler içindir:
(Kalbleri Allahü teâlâyı zikretmeyenlere azap vardır.) [Zümer 22]
2. Yalnız kalble yapılan zikirdir. Dil söylemez. Üç ayet meali şöyledir:
(Rabbinizi, yalvararak ve gizli ve sessiz çağırınız!) [A'râf 55]
(Kalbler, ancak Allah'ı zikretmekle itminana [sükûna, rahata] kavuşur.) [Ra'd 28]
(Rabbini, içinden zikret!) [A'râf 205]
3. Dille kalbin birlikte yaptığı zikirdir.
Zikir, Allahü teâlâyı hatırlamak, O'nun ismini söylemekle veya çok sevdiği bir velisini görmekle olur. Çünkü hadis-i şerifte, (Onlar görüldüğü vakit, Allah hatırlanır) buyuruldu. İsmini işitirken, söylerken başka şey düşünülebilir. Onu hatırlamak şüpheli olur. Onu devamlı hatırlamak için her gün binlerce söylemek lazım olur. Evliyayı severek, inanarak görünce muhakkak hatırlanacağı müjdelendi. Görmek gözle olduğu gibi, velinin şeklini, suretini kalbine, hayaline getirmekle de görmüş gibi olup, Allahü teâlâyı hatırlamaya sebep olur. Böyle, kalble görmeye rabıta denir ki, kalbi Allahü teâlâdan başka şeyleri sevmekten, onları düşünmekten kurtaran vasıta ve temiz kalbe, ihlâsa kavuşturan yoldur.
Vird Ne Demektir?
Allah'a vuslat yolunda vird, günlük ders olarak yapılan zikirdir. Yani her gün yapılan zikirlere vird denir. Ve bu vird ve zikirlerin toplamına evrad denilir. Bu ders ve zikir ve vird, müridin kalbindeki manevi hastalıkları yok etmesi için verilir. Vird dersine, sofiler arasında "tesbih çekmek" adı da verilir. Vird ve varidat, aynı kökten türetilmiş Arapça iki kelimedir. Varidat, kalbe gelen ilham ve manevi feyizler demektir. Virde devam ettikçe, zamanla zikir torban, yani kalbin o zikir ile dolduğunda, o vird ve zikrin hâdimi olan melekler, o tesbihin hassas hususlarında sana ilham edip bilgi verirler ve o konularda sana yardımcı olurlar.
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:
"Ümmetimin en hayırlıları, görüldüklerinde Allah hatırlanan kimselerdir. En şerlileri ise, söz götürüp getiren, birbirini seven insanların arasını açan, suçsuz ve masumlara sıkıntı vermeyi meslek edinen kimselerdir."
(Hadis-i Şerif; Müsned, IV/277)
"Allah'ın veli kulları kimlerdir?" diye sorulduğunda:
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:
"Onlar öyle kimselerdir ki, görüldükleri zaman Allah Celle Celaluhü Hazretleri hatıra gelir."
(Hadis-i Şerif; Taberî, 4/2731)
(Hep sadıklarla birlikte bulunun!) [Tevbe 119]
(Rablerini isteyenlerle beraber olmaya çalış!) [En'âm 52]
Bu iki âyet-i kerime ve yukarıdaki hadis meali, büyüklere rabıtayı bildiriyor. Bu rabıtayı yapmak, (Allahü teâlânın sevdiklerini hatırlamak, Allahu Teâlâ'nın rahmet etmesine sebep olur).
Zikir, dil ve beden ile yapılan kalbî bir uyanıklık içinde gerçekleştirilmelidir. Zira zikir, gaflet ve nisyanın, yani unutmanın, gafletin zıddı demektir. Bu anlamda zikir, Allah'ı unutmamak; yani hiçbir hal ve şartta O'ndan gafil olmamaktır. Dolayısıyla gafleti gidermeyen zikir, hakikatte zikir değildir.
Euzubillahimineşşeytanirracim
Bismillahirrahmenirrahim
İnnemâl mu'minûnellezîne izâ zukirallâhu vecilet kulûbuhum ve izâ tuliyet aleyhim âyâtuhu zâdethum îmânen ve alâ rabbihim yetevekkelûn.
Meali:
Esteuzubillah
Mü'minler ancak o kimselerdir ki; Allah anıldığı zaman kalpleri ürperir. O'nun âyetleri kendilerine okunduğu zaman (bu) onların imanlarını artırır. Onlar sadece Rablerine tevekkül ederler.
Sadakallahul Aziym — ENFÂL Suresi 2. ayet
Yine zikirimizin 10.1. sırasında "Ellezîne yezkurûnallâhe kıyâmen ve kuûden ve alâ cunûbihim ve yetefekkerûne fî halkıs semâvâti vel ard, rabbenâ mâ halakte hâzâ bâtılâ, subhâneke fekınâ azâben nâr" (10 defa zikrederiz) ki bu dahi Kur'an'dan, zikrin ve zikredenlerin önemini belirten Kur'an ayetidir.
Euzubillahimineşşeytanirracim
Bismillahirrahmenirrahim
Ellezîne yezkurûnallâhe kıyâmen ve kuûden ve alâ cunûbihim ve yetefekkerûne fî halkıs semâvâti vel ard(ardı), rabbenâ mâ halakte hâzâ bâtılâ(bâtılan), subhâneke fekınâ azâben nâr.
Meali:
Esteuzubillah
Onlar ayaktayken, otururken ve yanları üzerine yatarken Allah'ı anarlar, hatırlarlar (daima Allah'ı zikrederler). Göklerin ve yerin yaratılışı üzerinde düşünürler. "Rabbimiz! Bunu boş yere yaratmadın, seni eksikliklerden uzak tutarız. Bizi ateş azabından koru" derler.
Sadakallahul Aziym — ÂLİ İMRÂN Suresi 191. ayet
Yine zikirimizdeki "Sübhanallahi velhamdü lillahi ve lâ ilahe illallahü vallahü ekber. Ve lâ havle ve lâ kuvvete illâ billahi'l-aliyyi'l-azim." Zikri
Hz. Âdem (a.s.) yaratıldıktan sonra aksırdı. ALLAHU TEALA ona "Elhamdülillah" demesini ilham etti. Hamd edince, ALLAHU TEALA ona şöyle buyurdu: "YERHAMUKELLAH: Rabbin sana merhamet eder. Seni bunun için yarattım." Hz. Âdem'in cümlesini duyan melekler dediler ki: "Bu bizim için ikinci güzel ve şerefli kelimedir. Onu bırakmamız doğru olmaz." Bundan sonra "Sübhanallah, Elhamdülillah" demeye başladılar.
ALLAHU TEALA, Hz. Nuh (a.s.)'a halkına anlatmak üzere "Lâ ilâhe illallah" Kelime-i Tevhidini söylemelerini vahyetti. Ancak bu şekilde onlardan razı olabileceğini anlattı. Bunu duyan melekler dediler ki: "Bu da güzel ve şerefli bir kelime; bunu bırakmak da bize yakışmaz." Ve dualarına bunu da eklediler. Senelerce hep "Sübhanallahi velhamdülillahi vela ilahe illallah..." dediler.
Hz. İbrahim (a.s.)'e ALLAHU TEALA kurban emrini verdi. Kurban için kendisine bir koç gönderildi. Koçu görünce sevindi; "Allahu Ekber" dedi. Melekler bunu duyunca: "Bu dördüncü güzel kelimedir" dediler ve dualarına eklediler. Bundan sonra hep şöyle dediler: "Sübhanallahi velhamdü lillahi vela ilahe illallahu vallahu ekber." Cebrail (a.s.) bunu hikâye edince Rasulüllah (s.a.v.)'ın hoşuna gitti. "Lâ havle vela kuvvete illa billahil-aliyyi'l-azim." dedi. Bunu duyan Cebrail (a.s.) şöyle dedi: "Bu cümleyi de öbürlerine ekle." İsrafil (a.s.) Peygamber Efendimize (s.a.v.) geldi ve şöyle dedi: "Yâ Muhammed (s.a.v.), bir kimse:
Sübhanallahi velhamdü lillahi ve lâ ilahe illallahü vallahü ekber. Ve lâ havle ve lâ kuvvete illâ billahi'l-aliyyi'l-azim.
tesbihini bin defa okursa ALLAHU TEALA ona beş haslet ihsan eyler:
1. ALLAH (c.c.) onu çok zikreden zümre arasına yazar.
2. Gece ve gündüzde kendisini zikredenlerin en faziletlisi eyler.
3. Bu tesbihler, onun için Cennette dikili ağaçlar olur.
4. Bu tesbihler, o kimsenin günahlarını döker. Tıpkı bir ağacın kuru yapraklarını döktüğü gibi.
5. ALLAHU TEALA onu gözetir. ALLAHU TEALA bir kimseyi gözetirse ona azab etmez.
Ebû Zer radıyallahu anh'den rivayet edildiğine göre:
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:
"Her birinizin her bir eklemi için günde bir sadaka vermesi gerekir. İşte bu sebeple her tesbih bir sadaka, her hamd bir sadaka, her tehlîl (lâ ilâhe illallah demek) bir sadaka, her tekbîr bir sadaka, iyiliği tavsiye etmek sadaka, kötülükten sakındırmak sadakadır. Kuşluk vakti kılınan iki rek'at namaz bunların yerini tutar."
(Hadis-i Şerif; Müslim, Müsâfirîn 84, Zekât 56. Ayrıca bk. Buhârî, Sulh 11, Cihâd 72, 128; Ebû Dâvûd, Tatavvu 12, Edeb 160)
"Sübhanallahi velhamdü lillahi ve lâ ilahe illallahü vallahü ekber. Ve lâ havle ve lâ kuvvete illâ billahi'l-aliyyi'l-azim" Zikri:
Hem tesbih: SübhanAllah
Hem tekbir: Allahüekber
Hem tahmid: Hamd
Hem tehlil: Lâ ilâhe illAllah.
Hem temcid: Ve lâ havle ve lâ kuvvete illâ billahil aliyyül azim.
Söylemiş olmakla, en kıymetli tesbihi okumuş olur. Hem de sadaka vermiş olur.
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:
"Sübhânallâhi velhamdülillâhi velâ ilâhe illallahü vallâhü ekber demek, benim için, üzerine güneş doğan her şeyden daha kıymetlidir."
(Hadis-i Şerif; Müslim, "Zikir" 32)
Ve diyoruz ki: Dünyayı cennete çevirmek varken, dünyayı cehenneme çevirmeye çalışanlara ne diyelim ki... Ve:
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:
"Allah, dünyayı isteyene dünyayı verir, ahireti isteyene de ahireti verir; ikisini birden isteyen ikisinden de mahrum kalır."
(Hadis-i Şerif)
Eğer bu hadis sahih ise, o zaman Kur'an'daki:
Euzubillahimineşşeytanirracim
Bismillahirrahmenirrahim
Ve minhum men yekûlu rabbenâ âtinâ fîd dunyâ haseneten ve fîl âhirati haseneten ve kınâ azâben nâr. Ulâike lehum nasîbun mimmâ kesebû vallâhu serîul hısâb.
Meali:
Esteuzubillah
Ve onlardan (insanlardan) kim: "Rabbimiz bize dünyada hasene (güzellik ve iyilikler) ver ve ahirette de hasene (güzellik ve iyilikler) ver. Bizi ateşin azabından koru." derse, işte onlara ancak kazandıklarından bir nasip vardır. Allah, hesabı pek çabuk görendir.
Sadakallahul Aziym — BAKARA Suresi 201 ve 202. ayet
Ve yine:
Euzubillahimineşşeytanirracim
Bismillahirrahmenirrahim
Men kâne yurîdul âcilete accelnâ lehu fîhâ mâ neşâu li men nurîdu summe cealnâ lehu cehennem(cehenneme), yaslâhâ mezmûmen medhûrâ. Ve men erâdel âhırate ve seâ lehâ sa'yehâ ve huve mu'minun fe ulâike kâne sa'yuhum meşkûrâ, Kullen numiddu hâulâi ve hâulâi min atâi rabbike, ve mâ kâne atâu rabbike mahzûrâ.
Meali:
Esteuzubillah
Kim isteklerinin acele bu dünyada acil olarak verilsin olarak isterse, Allah istediği kimseye, dilediği şeyi ona orada acele verir. Sonra onu ahiretinde ise, gelecek hayatında ise onu cehennem ehli kıldık; zemmedilmiş, ayıplanmış ve rahmetten kovulmuş olarak ona cehenneme atılır. Kim de mü'min olarak ahireti ister ve ona ulaşmak için gereği gibi çalışırsa, işte bunların çalışmalarının karşılığı verilir. Rabbinin lütfundan her birine; onlara da, bunlara da verir (dünyayı isteyene de ahireti isteyene de verir. Rabbinin lütfu hiç kimseden yasaklanmış değildir, esirgenmez).
Sadakallahul Aziym — İSRÂ Suresi 18, 19, 20. ayet
Yani ahireti için isteyen demek ise, bugün kazandın ve yarının için biriktirmek; veya oğlun evlenecek, kızın gelin olacak, yine masraf ve para lazım; yahut yarının için başını sokacak bir ev almak istedin; yine hacca gitmek için para biriktirdin. Yani ahiretin için, yani gelecek planların için, ve geleceğin için istedin demek. Yoksa ahiret için istemek, öyle anlaşıldığı gibi öldükten sonrası için değil; yani yarınını düşündün demek yani. Allah: "Bu günü için isteyene de, yarını için isteyene de bolca verilir" diye buyuruyor; yani kimseden esirgenmez diyor Rabbim. Öyle olunca o hadisin sıhhati biraz doğru olmaz. Ve öyle olunca, yani ahiret yarınlar ve gelecek demektir. Yani öyle olunca kimi hemen olsun ister, kimi de geleceği için ister; yani işte durum budur.
Her namazın son oturuşu tahiyyatta "Rabbenâ dualarını" okumak sünnettir. Öyle olunca, yani Peygamberimiz ve Kur'an:
"Rabbimiz bize dünyada hasene (güzellik ve iyilikler) ver ve ahirette de hasene (güzellik ve iyilikler) ver." diye dua etmemizi tavsiye ederken, o zaman nereden çıktı bu "sadece ahiret için istemek"? Yani bugünü olmayanın yarını olur mu? Bugün sürünen birisi nasıl yarınını kazanacak? Bugün açlıktan çalan, çırpınan birisi nasıl yarınını kazanacak, değil mi? Öyleyse hem bu gün için, hem de yarın için; hem çalışıp hem de Allah'tan dua edip istemek lazım. Allah da diyor ki: Eğer yarının için çalışıp çabaladıysan, sana yarının, yani ahiretin de o var diyor. Güzel şeyler yapıp çalıştınsa, sana o var. Eeeee cennet neresi o zaman? Yani öldükten sonra mı? Yani hani ahiret ve ahiret yurdu ne o zaman yani?
Euzubillahimineşşeytanirracim
Bismillahirrahmenirrahim
Tilked dârul âhıratu nec'aluhâ lillezîne lâ yurîdûne uluvven fîl ardı ve lâ fesâdâ(fesâden), vel âkıbetu lil muttakîn.
Meali:
Esteuzubillah
İşte bu ahiret yurdu ki (Cennet veya gelecek zamanı) onu, yeryüzünde fesat çıkarmak istemeyenlere tahsis ederiz. Akıbet (güzel sonuç) muttekîlerindir (takva sahiplerinindir); yani dünyası ve ahireti için çalışıp çabalayanlarındır.
Sadakallahul Aziym — KASAS Suresi 83. ayet
O zaman bugün çalışıp çabalayanlar kimler? Müminler kavgada ve sadece namaz, oruç diye yatıp kalkmayı iyi kulluk sananlar. Ve oysaki adam dün televizyonu buldu, bugün bilgisayarı buldu, yarın daha neler bulup keşfedecek. Yatanlardan bir ses var mı? Yok. O yapmış, hazır al kullan; bu yapmış al kullan. Sonra da "Bu Yahudi de, bu gâvur" de... Gâvurun yaptığı lambayı kullan, gâvurun icad ettiği arabayı kullan, uçağı kullan, bilmem süpürgeyi kullan, fotoğraf makinesini, kamerayı kullan, interneti kullan, Face'i kullan, Tweet'i kullan; sonra da Twitter'dan, Facebook'tan "Allah yolunda cihad, gâvurları öldürmek farz" de. Bu ne acayip iştir! Onlara cennet yok de... Halbuki asıl cenneti onlar kazanmış; ve onlar bu dünyayı cennete çevirme yolunda neler icad etmiş! Cumartesi tatil yapmasını bile gâvur dediklerimizden öğrendik be gülüm; vergi sistemini gâvurdan öğrendik; yıllardır İslam'ın zekât sisteminin vergilendirme sistemi olduğunu daha kavrayamadık. Medeni hukuku gâvur dediklerimizden öğrendik. Ee bize ne kaldı? Yatıp kalk, namaz kıl, Allah'a kul olursun, cennet senin. Peki "Cennete ne hazırladın?" demek yok mu? Adam cennetine koltuk icad etmiş; ve bundan sonraki herkesin, artık cennet gibi bu gelecek zamanda, ahirzamanda herkesin koltuğu var artık. Bak cennetine koltuk ve taht hazırlamış. Birisi lavabo keşfetmiş, sifon, musluk keşfetmiş; bak içinde sıcak soğuk su akan saraylar hazırlamış cennetine. Peki sen ne hazırladın? "Oruç tuttum ya işte, ben de oruç hazırladım." İyi canım, iyi. Bunlar ile onlar... Fark nerede? Allah "Akıbet, çalışıp çabalayanların" diyor. Peki sen kavgayı mı hazırladın? "Mehdî gelecek, kâfirlerin boynunu vuracak." Peki kâfir kim lan? Bak senin lamban, araban, Face'in, internetin, cep telefonun hepsi o gâvurların sayesinde var. Bu dünya onların sayesinde cennete dönmüşken, sen ne hazırladın? Muhammed dedi mi ki "Gâvurların başını vuracaz"? Gafil işte, iyi vurmalar sana! Sen Muhammed'in onun vaktinde başka yerle savaş açarken duydun mu? Öyle olsa Bizans'a mektup yollamazdı da, Osmanlı gibi "Müslüman olun, yahut oraya gelir boynunuzu vururum" derdi. Yoksa gülüm, iyi vurmalar sana! Yani düşüncesiz işte, düşüncesiz!
Ve ne diyor yukarıdaki ayette? "Ahiret yurdunu dünyada fesat çıkarmayanlara vereceğiz" diyor. Öyleyse sen hâlâ ahiret yurdunda, yani gelecekte ve Mehdî zamanında fesat, kavga, savaş çıkarıyorsan, bil ki senin sonran yok. Çünkü sen bir daha gelmeyeceksin bu dünyaya; yahut cehennem çile yurduna atılacaksın, gelsen bile. Öyle olunca iyiler nerede olacak? Fesat çıkarmayanların yurdunda olacak. Ve sen Suriyelileri kaldır, kavgaya ettir, yurdundan et, evleri damları yık yum; Iraklıları kaldır, İran'a savaş açmaya kalk; olmadı yetmedi, şimdi de İspanya'da Karabağ çıkar. Ve sonra da ahiretin senin olacağını san. Sanma, umma! Allah'ın emri var; senin sonun cehennem.
Ve "Gâvurlara cennet yok" de... Bir de bak len, bak adamlara gâvur diyoruz; rahat onlarda idi, medeniyet onlarda idi. Atatürk bile gitti Avrupa'dan medeniyet aldı geldi; ve kadına saygı duyan Muhammed gibi kadına bile seçme, seçilme hakkı tanıdı. Senin ardından gittiğin Osmanlı, daha kadına seçme hakkı tanımayan düşüncesizler sürüsü, kadını cariye ilan eden gafiller sürüsü. Ve öyle olunca "Gâvura merhamet dilenmez, dua edilmez" denir. Peki bak, sen onun duasına ve ameline nasıl dua etmeyeceksin? Bu kadarına da nankörsün! Bak onun icadı olan cep telefonu elinden düşmüyor artık. Amma onun yaptığını kullan, ve ona bir teşekkürü çok gör. Seni karanlıktan kurtaran lambayı icad edene bir Fatiha'yı çok gör. Yaya, at, eşek sırtında iken motoru icad edip araba, uçak yapanı unut; sen ona bir Fatiha'yı çok gör. Çok nankörsün insanoğlu! Bak onlar senin de benim de onun da cennetine uçak hazırlamış; cennet gibi bu altın çağda uçak var, hızlı tren var, arabalar var, neler neler var! Ya sen ne hazırladın cennetine?
Kahvede siyaset yapıp, kâğıt oynamayı, yani argo ağzıyla sigara, içki ve fayans dizmeyi mi hazırladın? Tesbih diye bir zikirmatik icad edilmiş; sen onu da stres oyuncağı ve kabadayılık gösterisi olarak sallamayı icad ettin. Senin icadın tesbihi, zikri için değil de sallamayı icad ettin; icadın bu yani. O gâvur dediklerin tesbihten yola çıktı ve bilgisayar icad ettiler. Bilgisayarın ilk modeli hafızalı abaküs tesbih; ve sonunda vardığı nokta bugünkü ceplere inmiş bilgisayarlar. Yani öyle olunca "Âlâ, ağam, senin gelecekte işte çile" diyor Müslümanlar; "Neden fakir, neden çile içinde? Her Müslüman memleket fakir" deniyor. Çünkü hazırladıkları bunlar iken... El bak, yumuşak yataklar, yatlar, katlar hazırlamış. Ya sen? Ya sen, ey gafil Müslüman!
Euzubillahimineşşeytanirracim
Bismillahirrahmenirrahim
Ve en leyse lil insâni illâ mâ seâ.
Meali:
Esteuzubillah
Ve insan için, çalışmasından başka bir şey yoktur. (Çalışıp çabaladığı, kazandığından başka bir şey yoktur.)
Sadakallahul Aziym — NECM Suresi 39. ayet
Ve felsefeyi kötü gören gafillere... Yani felsefe demek, bir konuda akıl yürütme demektir; yani aklını çalıştırmak demektir. Peki tefekkür ne demek o zaman? Bir konuda fikir ibraz etmek demek. Fikir ne? Bir konuda düşünmek, ve "Bu budur, şu şudur" diye akıl yürütmek demektir. Ve Allah:
"Ellezîne yezkurûnallâhe kıyâmen ve kuûden ve alâ cunûbihim ve yetefekkerûne fî halkıs semâvâti vel ard, rabbenâ mâ halakte hâzâ bâtılâ, subhâneke fekınâ azâben nâr"
"Onlar etraflarına bakıp (kâinattaki yaratılan ayetlere bakıp) tefekkür ederler, ve bunların, yani bunca şeyin öyle boş yere, lüzumsuzca yaratılmadığının farkına varırlar" buyuruyor Rabbimiz bu ayette. Kim onlar? Müminler. Peki kim bakdı da keşfetti? Mesela yusufçuk böceğine bakıp iki pervaneli helikopter icad eden babam mı, yoksa o gâvur sandıkların mı? Kim o ayetlerden ibret almış? Sen "Gâvur" diyon; oysaki Rab onları mümin diyor.
Ebû'd-Derdâ -radıyallâhu anh- dan:
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:
"Bir saat tefekkür, kırk gece nâfile ibâdetten üstündür."
(Hadis-i Şerif; Deylemî, II, 70-71, no: 2397, 2400)
Aynı rivayetin "bin yıllık ibadete denk olduğu" hadisi de vardır.
Rabbim, Mehdî ve cemaatini, bugünü içinde, yarını, yani ahireti ve geleceği içinde çalışıp çabalayan, ve güzel şeyler hazırlayanlardan etsin. Âmin.
---oOo---
أَأَللَّهُمَّ أَرِنَا الْحَقَّ حَقاً وَ ارْزُقْنَا اتِّبَاعَهْ وَ أَرِنَا الْبَاطِلَ بَاطِلاً وَ ارْزُقْنَا اجْتِنَابَهْ
''Allahım! Bizlere hakkı Hak gösterip ona tabi olmayı, bâtılı da Bâtıl gösterip ondan yüz çevirmeyi nasip eyle..!''
وَآخِرُ دَعْوَاهُمْ أَنِ الْحَمْدُ لِلّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ
Ve âhıru da'vâhum enil hamdulillâhi rabbil âlemîne, Amiyn.
Elfatiha maassalavat.
سُبْحاَنَكَ اللَّهُمَّ وَبِحَمْدِكَ، أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلهَ إِلاَّ أَنْتَ، أَسْتَغْفِرُكَ وَأَتُوبُ إِلَيْكَ
Sübhâneke Allahümme ve bihamdik, eşhedü en lâ ilâhe illâ ent, estağfirullahe ve etûbu ileyk.
--OoO--
Kar©glan
Başağaçlı Raşit Tunca
Schrems, 24 Ekim 2017 Salı
Original Kar © glan
(Kar©glan'ın 24 Ekim 2017 Vaazı)
أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ الرَّحِيم
كَلَّا إِنَّ كِتَابَ الْأَبْرَارِ لَفِي عِلِّيِّينَ وَمَا أَدْرَاكَ مَا عِلِّيُّونَ كِتَابٌ مَّرْقُومٌ يَشْهَدُهُ الْمُقَرَّبُونَ إِنَّ الْأَبْرَارَ لَفِي نَعِيمٍ عَلَى الْأَرَائِكِ يَنظُرُونَ تَعْرِفُ فِي وُجُوهِهِمْ نَضْرَةَ النَّعِيمِ يُسْقَوْنَ مِن رَّحِيقٍ مَّخْتُومٍ خِتَامُهُ مِسْكٌ وَفِي ذَلِكَ فَلْيَتَنَافَسِ الْمُتَنَافِسُونَ وَمِزَاجُهُ مِن تَسْنِيمٍ عَيْنًا يَشْرَبُ بِهَا الْمُقَرَّبُونَ إِنَّ الَّذِينَ أَجْرَمُوا كَانُواْ مِنَ الَّذِينَ آمَنُوا يَضْحَكُونَ
Euzubillahimineşşeytanirracim
Bismillahirrahmenirrahim
Kellâ inne kitâbel ebrâri le fî illiyyîn. Ve mâ edrâke mâ illiyyûn. Kitâbun merkûm. Yeşheduhul mukarrabûn. innel ebrâre le fî naîm. Alâl erâiki yanzurûn. Ta'rifu fî vucûhihim nadraten naîm. Yuskavne min rahîkın mahtûm. Hitâmuhu miskun. Ve fî zâlike felyetenâfesil mutenâfisûn. Ve mizâcuhu min tesnîm. Aynen yeşrabu bihâl mukarrabûn. İnnellezîne ecramû kânû minellezîne âmenû yadhakûn.
Meali:
Hayır, muhakkak ki ebrar olanların (iyilerin) kitapları (kayıtları, hayat filmleri) elbette İlliyyîn'dedir. Ve İlliyyîn'in ne olduğunu sen bilir misin? O rakamlandırılmış bir kitaptır, kayıttır; insanların hayat filmidir (İlliyyûn filmi, yani frekansla kaydedilmiş ve yayınlanabilen şimdiki video ve filmlerdir). Ve orada, iyiler, yani muhakkak ki ebrar olanlar, elbette ni'metler içindedir. Tahtlar üzerinde (oturup) seyrederler (Yani tahttan kasıt şimdiki koltuklar, sandalyeler, modern oturulacak düzenekler). Sen, ni'metin pırıltısını (mutluluklarını, sevincini) onların yüzlerinde görüp anlarsın. Onlara, kapakları mühürlenmiş, kapağını sadece kendilerinin açacağı halis şerbetlerden, içeceklerden sunulur (Bu günkü fanta, kola, tamek, meyve suyu, Uludağ gazoz; hatta bira, rakı ve benzeri kapağı mühürlü kapatılmış ve satın alan kimsenin açacağı, daha önce kimsenin onu açmadığı içecek ve şerbetler; ve bal ve reçel gibi konserveler gibi yiyecekler, ve paketinde bisküvitler, paketinde çikolatalar). Onun sonu; yani o vaktin sonuna varanların sonunda bir de kapağı açılmamış parfüm ve miskler de vardır (paketinde ve kabında şahane parfüm ve misk kokusudur). Ve yarışanlar, artık bunda (o vakte erişmek için) yarışsınlar (Ve evet, bizler çok şükürler olsun ki o vakte erişenleriz). Bunun sebebine gelince tesnîmdir; yani sanayileşmedir. Onların tadına ancak işte Allah'a yaklaşanlar bakabilir ve o vakte varabilir (Ve bizler hepimiz seçilmiş kimseleriz; yani öyle alelade değil, eskiden, önceki hayatında kayda değer bir güzellik ve iyilik yapmış kimseleriz demek ki, bu vakte erdik).
Sadakallahul Aziym — MUTAFFİFÎN Suresi 17'den 28. ayete kadar, 28 dahil
---oOo---
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:
"Cennette ağaç yoktur. Tesbih, tahmid, temcid ve tehlil okuyarak — yani (Sübhânallahi velhamdü lillahi ve lâ ilâhe illallahü vallahü ekber) diyerek — oraya çok ağaç dikiniz."
(Hadis-i Şerif)
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:
"Yüz kere tesbih (SÜBHANALLAH), İsmail (a.s.)ın neslinden yüz köle azat etmeye denktir. Yüz kere tahmid (ELHAMDÜLİLLAH), Allah yolunda gazaya çıkarılmak üzere eğerlenmiş, hazırlanmış yüz atı infak etmeye denktir. Yüz kere tekbir (ALLAHUEKBER), kabul edilmiş yüz deveyi kurban etmeye denktir. Yüz kere tehlil (LÂ İLÂHE İLLALLAH), yerle gök arasını sevapla doldurur."
(Hadis-i Şerif; Ümmühânî, Taberânî, Müsned)
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:
"İki kelime vardır. Söylemesi çok kolaydır. Terazide çok ağır gelirler. Allahü teâlâ bu iki kelimeyi çok sever: 'SübhânAllahi ve bi-hamdihi' ve 'SübhânAllahil-azîm'."
(Hadis-i Şerif)
أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ الرَّحِيم
إِنَّ اللّهَ يُحِبُّ التَّوَّابِينَ وَيُحِبُّ الْمُتَطَهِّرِينَ
Euzubillahimineşşeytanirracim
Bismillahirrahmenirrahim
İnnallâhe yuhıbbut tevvâbîne ve yuhibbul mutetahhirîn.
Meali:
Esteuzubillah
Muhakkak ki Allah, tevvâbîn olanları (tövbe edenleri) sever ve temizlenenleri sever (Yani tövbe edenleri ve abdest ile, banyo ile, vücut bakımı ile sık sık temizlenenleri sever).
Sadakallahul Aziym — BAKARA Suresi 222. ayet
"Allâhumme salli alâ Muhammedin ve alâ âli Muhammed. Kemâ salleyte alâ İbrâhîme ve alâ âli İbrâhîme inneke hamîdun mecîd."
"Allâhumme bârik alâ Muhammedin ve alâ âli Muhammed. Kemâ bârakte alâ İbrâhîme ve alâ âli İbrâhîme inneke hamîdun mecîd."
Yolculuğumuza başlıyoruz:
Abdullah bin Mes'ud (r.a.)'dan: Peygamber Efendimiz (s.a.v.) buyurdu ki:
"Mi'rac gecesinde Hz. İbrahim'i (a.s.) gördüm." Bana şöyle dedi:
"Yâ Muhammed! Ümmetine benden selam söyle ve onlara bildir ki cennete fidan dikmeyi çoğaltsınlar! Çünkü cennetin toprağı güzel, suyu tatlı, arzı geniş ve düzlüktür!" dedi. Peygamber Efendimiz (s.a.v.) "Cennete dikilecek fidan nedir?" diye sordu. Hz. İbrahim aleyhisselam "Cennete dikilecek fidan: 'Sübhanallahi ve'l-hamdü lillahi ve lâ ilâhe illallahu vallahu ekber, ve lâ havle ve lâ kuvvete illâ billah'tır!" dedi.
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:
"Kıyamet günü bana insanların en yakını, bana en çok salâvat okuyandır."
(Hadis-i Şerif; İbnu Mes'ud)
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:
"Her kim günde yüz kere 'Bir ve ortaksız olarak Allah'tan başka hiçbir ilah yoktur. Mülk O'nundur, hamd O'nundur, O her şeye kadirdir!' derse, bu dua o kimse için on köle azat etme sevabına denk olur. Ve kendisine yüz hasene yazılır, yüz günah da silinir. O gün akşamlayana kadar şeytandan korunmuş olur. Ve hiçbir kimse onun yaptığından daha faziletli bir iş yapamaz. Meğer ki ondan daha çok okuyan bir kimse olsun. Ve her kim günde yüz kere 'Subhanallah ve bi-hamdihi' (Allah'ı, O'na hamd ederek tesbih ederim) derse, o kimsenin günahları deniz köpüğü kadar bile çok olsa dökülür."
(Hadis-i Şerif; Müslim 4857)
Bu zikir işte bizim Râşidî zikir evradımızdaki 55. sıradaki:
"Lâ ilâhe illallahü vahdehü lâ şerîke leh, lehül-mülkü ve lehül-hamdü yühyî ve yümîtu ve hüve hayyün lâ yemûtu biyedihil hayr ve hüve alâ külli şey'in kadîr" zikridir.
Ve yine yaptığımız "58. sıradaki 'Subhanallahi ve bihamdihi, Subhanallahil-azîm, Estağfirullah.'" (33 defa tekrar ettiğimiz zikrimizdir.)
Yine Peygamberimiz "Kıyamet günü bana insanların en yakını, bana en çok salâvat okuyandır" buyurdu. Ve biz zikir evradımızda yine O'na, zikirimizin 101. sırasında 100 defa "Allâhumme salli alâ Seyyidina Muhammedin ve alâ âli seyyidina Muhammed." diye salavat getiririz.
İbnu Abbas radiyallahu anhuma anlatıyor: "Rasulullah aleyhissalâtu vesselâm buyurdular ki:
"Kim bana salâvat okumayı unutursa, cennetin yolunu terketmiş olur."
(Hadis-i Şerif)
Amr İbnu Rabi'a radiyallahu anh anlatıyor: "Rasulullah aleyhissalâtu vesselâm buyurdular ki:
"Bana salâvat okuyan bir mü'min yoktur ki ona melekler rahmet duası etmemiş olsun. Bu, bana salâvat okuduğu müddetçe devam eder. Öyleyse kul bunu, ister az ister çok yapsın!"
(Hadis-i Şerif)
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:
"Şüphesiz ki doğruluk iyiliğe götürür ve kuşkusuz ki iyilik de cennete götürür. Ve yine şüphesiz ki kişi doğru söyleye söyleye sıddîk (doğru sözlü) diye yazılır. Ve şüphesiz ki yalancılık facirliğe (şerre) götürür. Ve kuşkusuz ki facirlik de cehenneme götürür. Ve yine şüphesiz ki kişi yalan söyleye söyleye kezzâb (çok yalancı) diye yazılır" buyurdu.
(Hadis-i Şerif; Müslim 2607/103)
Bunlar gösteriyor ki bizim tarikatimizin zikir evradı olan "Râşidî Zikir Evradı" öyle alelade zikirler değil; Peygamberimizden ve Kur'an'dan tasdikli, ve efdaliyet ve fazileti üstün olan zikirlerin cemiisidir, yani toplamıdır. Yine zikrin önemini belirten ayet:
أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ الرَّحِيم
الَّذِينَ آمَنُواْ وَتَطْمَئِنُّ قُلُوبُهُم بِذِكْرِ اللّهِ أَلاَ بِذِكْرِ اللّهِ تَطْمَئِنُّ الْقُلُوبُ
Euzubillahimineşşeytanirracim
Bismillahirrahmenirrahim
Ellezîne âmenû ve tatmainnu kulûbuhum bi zikrillâh(zikrillâhi) e lâ bi zikrillâhi tatmainnul kulûb.
Meali:
Esteuzubillah
Bunlar, iman edenler ve gönülleri Allah'ın zikriyle sükûnete erenlerdir (mutmain olanlardır). Bilesiniz ki, kalpler ancak Allah'ı anmakla huzur bulur (mutmain olur).
Sadakallahul Aziym — RA'D Suresi 28. ayet
Ve ahirzamanda, o altın çağ olan Mehdî vaktindeki insanlar, Allah'ın, onun hürmetine insanlığa verdiği nimetlerin içinde boğulup da Allah'ı unutanlar olması sebebiyle... Suyun içinde olup da sudan habersiz olanlar baksın. Sohbetlerimizde bu nimetlerin neler olduğunu hatırlatıyoruz. Ve zikirimizde de Rabbimize en az günde 100 defa hamdediyoruz ki o nimetler artsın, eksilmesin diye. Ve bu da Kur'an'da yine ayet ile sabit:
أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ الرَّحِيم
أَوَعَجِبْتُمْ أَن جَاءكُمْ ذِكْرٌ مِّن رَّبِّكُمْ عَلَى رَجُلٍ مِّنكُمْ لِيُنذِرَكُمْ وَاذكُرُواْ إِذْ جَعَلَكُمْ خُلَفَاء مِن بَعْدِ قَوْمِ نُوحٍ وَزَادَكُمْ فِي الْخَلْقِ بَسْطَةً فَاذْكُرُواْ آلاء اللّهِ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ
Euzubillahimineşşeytanirracim
Bismillahirrahmenirrahim
E ve acibtum en câekum zikrun min rabbikum alâ raculin minkum li yunzirekum, vezkurû iz cealekum hulefâe min ba'di kavmi nûhın ve zâdekum fil halkı bastaten, fezkurû âlâallâhi leallekum tuflihûn.
Meali:
Esteuzubillah
Ve sizi uyarması için sizden (içinizden biri gibi olan Mehdî'ye) bir adama Rabbinizden bir zikir gelmesine mi şaşırdınız? (Mehdî'nin zikir evradına mı şaşırdınız?) Nuh kavminden sonra sizi halifeler kıldığını (onların yerine sizi getirdiğini) ve yaratılışta sizin gücünüzü arttırdığını (bedeninizi büyük ve kuvvetli yarattığını) hatırlayın. Artık Allah'ın üzerinizdeki nimetlerini zikredin ki böylece kurtuluşa erersiniz.
Sadakallahul Aziym — A'RÂF Suresi 69. ayet
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:
Aziz ve Celil olan Allah şöyle buyurdu:
"Ben salih kullarım için ahiret azığı olarak hiçbir gözün görmediği, hiçbir kulağın işitmediği ve hiçbir insanın aklına gelmedik bir takım nimetler hazırladım. Allah'ın sizleri bu sözlerle muttali kıldığı şeyleri bir yana bırak. Bir de bunlardan başka O'nun sizleri muttali kılmadığı bir şey vardır ki, o en büyüktür" buyurdu.
(Hadis-i Şerif; Müslim 2824/3, Buhârî 3053)
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:
Allah cenneti yarattığı vakit Cebrail'e şöyle dedi:
"Git cennete bak."
Cebrail gidip cennete baktı.
Sonra geldi ve:
"Ey Rabbim! İzzetine yemin olsun ki, cenneti kim işitirse muhakkak ona girer" dedi.
Sonra Allah onu zorluklarla donatıp:
"Ey Cibrîl! Git cennete bak" buyurdu. Cibrîl gitti ve cennete baktı.
Sonra geldi ve:
"Ey Rabbim! İzzetine yemin olsun ki, ona kimsenin girememesinden korktum" dedi...
(Hadis-i Şerif; Ebû Dâvûd 4744, Tirmizî 2685)
Enes bin Malik (Radiyallahu Anh) şöyle dedi:
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:
"Cennet nefse hoş gelmeyen şeylerle kuşatılmış. Cehennem de nefsin arzularıyla kuşatılmıştır" buyurdu.
(Hadis-i Şerif; Tirmizî, Menâkıp 69)
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:
"Cennete giren, nimetlere erişir, darlık çekmez, elbisesi eskimez, gençliği yıpranmaz. Ve cennette gözlerin görmediği, kulakların duymadığı ve hatıra gelmeyen nimetler vardır."
(Hadis-i Şerif; İhyâ C. 4 S. 976)
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:
"Sen cennette kuşlara bakarsın. Birini arzu edince hemen pişmiş ve kızarmış olarak gelir." (Bu günkü gril tavuklar, hindiler, ördekler; ister marketten al gel pişir ye, istersen adam senin için pişirip gril etmiş vaziyette de satıyor zaten. Tutcan derdi yok, tüyünü yolcan derdi yok... Yani bugünümüz yine.)
(Hadis-i Şerif; İhyâ C. 4 S. 979)
Abdullah bin Ömer (Radiyallahu Anhuma) şöyle dedi:
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:
"Cennet ehli cennete vardığı, cehennem ehli de cehenneme vardığında ölüm, alacalı bir koç suretinde getirilir. Cennetle cehennem arasında yatırılıp kesilir.
Sonra bir münadi:
'Ey cennet ahalisi! Artık ölüm yoktur. Ey cehennem ahalisi! Artık ölüm yoktur' diye nida eder. Bu hâdise sebebiyle cennet ehlinin ferahı bir kat daha artar, cehennem ehlinin hüzün ve kederi ise bir kat daha artar" buyurdu.
(Hadis-i Şerif; Müslim 2850/43, Buhârî 6457, İbn Mâce 4327, Tirmizî 2682)
Yani ölümsüzlük ilerde keşfedilecek bir durum demektir. Yani öyle olunca artık insanlar öyle bir vakte erecekler ki, genç kalmanın sırrı çözülecek, ve yine ölümün sırrı çözülecek, yine hastalıklar olmayacak.
Ve bizim zikirimizde bulunan zikirler; ya hadis, ya ayet, ya da korktuğumuz şeylerden Allah'a sığınma, Allah'a dayanma dualarıdır.
أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ الرَّحِيم
وَقَالَ رَبُّكُمُ ادْعُونِي أَسْتَجِبْ لَكُمْ إِنَّ الَّذِينَ يَسْتَكْبِرُونَ عَنْ عِبَادَتِي سَيَدْخُلُونَ جَهَنَّمَ دَاخِرِينَ
Euzubillahimineşşeytanirracim
Bismillahirrahmenirrahim
Ve kâle rabbukumud'ûnî estecib lekum, innellezîne yestekbirûne an ibâdetî se yedhulûne cehenneme dâhırîn.
Meali:
Esteuzubillah
Ve Rabbimiz şöyle buyurdu: "Bana dua ediniz ki size icabet edeyim, duânıza cevap vereyim. Allah'a kul olmaktan kibirlenenler, Allah'a kulluk etmeyi kibirlerine yediremeyenler, muhakkak ki hakir ve zelil olarak cehenneme girecekler."
Sadakallahul Aziym — MÜ'MİN 60. ayet
أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ الرَّحِيم
إِنَّ الْمُسْلِمِينَ وَالْمُسْلِمَاتِ وَالْمُؤْمِنِينَ وَالْمُؤْمِنَاتِ وَالْقَانِتِينَ وَالْقَانِتَاتِ وَالصَّادِقِينَ وَالصَّادِقَاتِ وَالصَّابِرِينَ وَالصَّابِرَاتِ وَالْخَاشِعِينَ وَالْخَاشِعَاتِ وَالْمُتَصَدِّقِينَ وَالْمُتَصَدِّقَاتِ وَالصَّائِمِينَ وَالصَّائِمَاتِ وَالْحَافِظِينَ فُرُوجَهُمْ وَالْحَافِظَاتِ وَالذَّاكِرِينَ اللَّهَ كَثِيرًا وَالذَّاكِرَاتِ أَعَدَّ اللَّهُ لَهُم مَّغْفِرَةً وَأَجْرًا عَظِيمًا
Euzubillahimineşşeytanirracim
Bismillahirrahmenirrahim
İnnel muslimîne vel muslimâti vel mu'minîne vel mu'minâti vel kânitîne vel kânitâti ves sâdikîne ves sâdikâti ves sâbirîne ves sâbirâti vel hâşiîne vel hâşiâti vel mutesaddikîne vel mutesaddikâti ves sâimîne ves sâimâti vel hâfızîne furûcehum vel hâfızâti vez zâkirînallâhe kesîran vez zâkirâti eaddallâhu lehum magfiraten ve ecran azîmâ.
Meali:
Esteuzubillah
Şüphesiz Müslüman erkeklerle Müslüman kadınlar, mü'min erkeklerle mü'min kadınlar, itaatkâr erkeklerle itaatkâr kadınlar, doğru erkeklerle doğru kadınlar, sabreden erkeklerle sabreden kadınlar, Allah'a derinden saygı duyan erkekler, Allah'a derinden saygı duyan kadınlar, sadaka veren erkeklerle sadaka veren kadınlar, oruç tutan erkeklerle oruç tutan kadınlar, namuslarını koruyan erkeklerle namuslarını koruyan kadınlar, Allah'ı çokça anan (zikreden) erkeklerle çokça anan kadınlar var ya; işte onlar için Allah bağışlanma ve büyük bir mükâfat hazırlamıştır.
Sadakallahul Aziym — AHZÂB Suresi 35. ayet
أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ الرَّحِيم
فَاذْكُرُونِي أَذْكُرْكُمْ وَاشْكُرُواْ لِي وَلاَ تَكْفُرُونِ
Euzubillahimineşşeytanirracim
Bismillahirrahmenirrahim
Fezkurûnî ezkurkum veşkurû lî ve lâ tekfurûn.
Meali:
Esteuzubillah
Öyle ise Beni zikredin ki Ben de sizi zikredeyim; Beni anın ki Ben de sizi anayım. Ve Bana şükredin ve Beni inkâr etmeyin.
Sadakallahul Aziym — BAKARA Suresi 152. ayet
Ve yine zikrin en büyük ibadet ve kulluk olduğunu, bakın Kur'an'da Rabbimiz nasıl bildiriyor:
أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ الرَّحِيم
اتْلُ مَا أُوحِيَ إِلَيْكَ مِنَ الْكِتَابِ وَأَقِمِ الصَّلَاةَ إِنَّ الصَّلَاةَ تَنْهَى عَنِ الْفَحْشَاء وَالْمُنكَرِ وَلَذِكْرُ اللَّهِ أَكْبَرُ وَاللَّهُ يَعْلَمُ مَا تَصْنَعُونَ
Euzubillahimineşşeytanirracim
Bismillahirrahmenirrahim
Utlu mâ ûhıye ileyke minel kitâbi ve ekımıs salâte, innes salâte tenhâ anil fahşâi vel munker(munkeri), ve le zikrullâhi ekber(ekberu), vallâhu ya'lemu mâ tasneûn.
Meali:
Esteuzubillah
Kulluk olarak sana vahyedilen kitabı oku (Kur'an oku), Namazını kıl. Muhakkak ki salât (namaz), fuhuştan ve münkerden nehyeder (Yani namaz günaha girmekten korur). Ve kulluğun en yüksek olanı da Allah'ı zikretmektir. Ve Allah, yaptığınız şeyleri bilir.
Sadakallahul Aziym — ANKEBÛT Suresi 45. ayet
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:
"Rabbini zikredenle etmeyenin hâli, diri ile ölünün hâli gibidir."
(Hadis-i Şerif; Buhârî, Daavât 66.)
أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ الرَّحِيم
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اذْكُرُوا اللَّهَ ذِكْرًا كَثِيرًا
Euzubillahimineşşeytanirracim
Bismillahirrahmenirrahim
Yâ eyyuhâllezîne âmenûzkurûllâhe zikran kesîrân.
Meali:
Esteuzubillah
Ey iman edenler! Allah'ı çokça zikredin.
Sadakallahul Aziym — AHZÂB Suresi 41. ayet
Zikir Nedir ve Nasıl Yapılır?
Zikir, hatırlamak, anmak demektir.
Şimdi üç türlü zikir bilinmektedir:
1. Dille, söylemekle yapılan zikirdir. Söylerken kalb birlikte hatırlamaz. Yalnız dille söylenen zikrin, kalbi temizlemekte faydası pek az olur. İbadet sevabı hâsıl olur. Aşağıdaki âyet-i kerime kalben zikretmeyenler içindir:
(Kalbleri Allahü teâlâyı zikretmeyenlere azap vardır.) [Zümer 22]
2. Yalnız kalble yapılan zikirdir. Dil söylemez. Üç ayet meali şöyledir:
(Rabbinizi, yalvararak ve gizli ve sessiz çağırınız!) [A'râf 55]
(Kalbler, ancak Allah'ı zikretmekle itminana [sükûna, rahata] kavuşur.) [Ra'd 28]
(Rabbini, içinden zikret!) [A'râf 205]
3. Dille kalbin birlikte yaptığı zikirdir.
Zikir, Allahü teâlâyı hatırlamak, O'nun ismini söylemekle veya çok sevdiği bir velisini görmekle olur. Çünkü hadis-i şerifte, (Onlar görüldüğü vakit, Allah hatırlanır) buyuruldu. İsmini işitirken, söylerken başka şey düşünülebilir. Onu hatırlamak şüpheli olur. Onu devamlı hatırlamak için her gün binlerce söylemek lazım olur. Evliyayı severek, inanarak görünce muhakkak hatırlanacağı müjdelendi. Görmek gözle olduğu gibi, velinin şeklini, suretini kalbine, hayaline getirmekle de görmüş gibi olup, Allahü teâlâyı hatırlamaya sebep olur. Böyle, kalble görmeye rabıta denir ki, kalbi Allahü teâlâdan başka şeyleri sevmekten, onları düşünmekten kurtaran vasıta ve temiz kalbe, ihlâsa kavuşturan yoldur.
Vird Ne Demektir?
Allah'a vuslat yolunda vird, günlük ders olarak yapılan zikirdir. Yani her gün yapılan zikirlere vird denir. Ve bu vird ve zikirlerin toplamına evrad denilir. Bu ders ve zikir ve vird, müridin kalbindeki manevi hastalıkları yok etmesi için verilir. Vird dersine, sofiler arasında "tesbih çekmek" adı da verilir. Vird ve varidat, aynı kökten türetilmiş Arapça iki kelimedir. Varidat, kalbe gelen ilham ve manevi feyizler demektir. Virde devam ettikçe, zamanla zikir torban, yani kalbin o zikir ile dolduğunda, o vird ve zikrin hâdimi olan melekler, o tesbihin hassas hususlarında sana ilham edip bilgi verirler ve o konularda sana yardımcı olurlar.
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:
"Ümmetimin en hayırlıları, görüldüklerinde Allah hatırlanan kimselerdir. En şerlileri ise, söz götürüp getiren, birbirini seven insanların arasını açan, suçsuz ve masumlara sıkıntı vermeyi meslek edinen kimselerdir."
(Hadis-i Şerif; Müsned, IV/277)
"Allah'ın veli kulları kimlerdir?" diye sorulduğunda:
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:
"Onlar öyle kimselerdir ki, görüldükleri zaman Allah Celle Celaluhü Hazretleri hatıra gelir."
(Hadis-i Şerif; Taberî, 4/2731)
(Hep sadıklarla birlikte bulunun!) [Tevbe 119]
(Rablerini isteyenlerle beraber olmaya çalış!) [En'âm 52]
Bu iki âyet-i kerime ve yukarıdaki hadis meali, büyüklere rabıtayı bildiriyor. Bu rabıtayı yapmak, (Allahü teâlânın sevdiklerini hatırlamak, Allahu Teâlâ'nın rahmet etmesine sebep olur).
Zikir, dil ve beden ile yapılan kalbî bir uyanıklık içinde gerçekleştirilmelidir. Zira zikir, gaflet ve nisyanın, yani unutmanın, gafletin zıddı demektir. Bu anlamda zikir, Allah'ı unutmamak; yani hiçbir hal ve şartta O'ndan gafil olmamaktır. Dolayısıyla gafleti gidermeyen zikir, hakikatte zikir değildir.
أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ الرَّحِيم
إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ الَّذِينَ إِذَا ذُكِرَ اللّهُ وَجِلَتْ قُلُوبُهُمْ وَإِذَا تُلِيَتْ عَلَيْهِمْ آيَاتُهُ زَادَتْهُمْ إِيمَانًا وَعَلَى رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُونَ
Euzubillahimineşşeytanirracim
Bismillahirrahmenirrahim
İnnemâl mu'minûnellezîne izâ zukirallâhu vecilet kulûbuhum ve izâ tuliyet aleyhim âyâtuhu zâdethum îmânen ve alâ rabbihim yetevekkelûn.
Meali:
Esteuzubillah
Mü'minler ancak o kimselerdir ki; Allah anıldığı zaman kalpleri ürperir. O'nun âyetleri kendilerine okunduğu zaman (bu) onların imanlarını artırır. Onlar sadece Rablerine tevekkül ederler.
Sadakallahul Aziym — ENFÂL Suresi 2. ayet
Yine zikirimizin 10.1. sırasında "Ellezîne yezkurûnallâhe kıyâmen ve kuûden ve alâ cunûbihim ve yetefekkerûne fî halkıs semâvâti vel ard, rabbenâ mâ halakte hâzâ bâtılâ, subhâneke fekınâ azâben nâr" (10 defa zikrederiz) ki bu dahi Kur'an'dan, zikrin ve zikredenlerin önemini belirten Kur'an ayetidir.
أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ الرَّحِيم
الَّذِينَ يَذْكُرُونَ اللّهَ قِيَامًا وَقُعُودًا وَعَلَىَ جُنُوبِهِمْ وَيَتَفَكَّرُونَ فِي خَلْقِ السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضِ رَبَّنَا مَا خَلَقْتَ هَذا بَاطِلاً سُبْحَانَكَ فَقِنَا عَذَابَ النَّارِ
Euzubillahimineşşeytanirracim
Bismillahirrahmenirrahim
Ellezîne yezkurûnallâhe kıyâmen ve kuûden ve alâ cunûbihim ve yetefekkerûne fî halkıs semâvâti vel ard(ardı), rabbenâ mâ halakte hâzâ bâtılâ(bâtılan), subhâneke fekınâ azâben nâr.
Meali:
Esteuzubillah
Onlar ayaktayken, otururken ve yanları üzerine yatarken Allah'ı anarlar, hatırlarlar (daima Allah'ı zikrederler). Göklerin ve yerin yaratılışı üzerinde düşünürler. "Rabbimiz! Bunu boş yere yaratmadın, seni eksikliklerden uzak tutarız. Bizi ateş azabından koru" derler.
Sadakallahul Aziym — ÂLİ İMRÂN Suresi 191. ayet
Yine zikirimizdeki "Sübhanallahi velhamdü lillahi ve lâ ilahe illallahü vallahü ekber. Ve lâ havle ve lâ kuvvete illâ billahi'l-aliyyi'l-azim." Zikri
Hz. Âdem (a.s.) yaratıldıktan sonra aksırdı. ALLAHU TEALA ona "Elhamdülillah" demesini ilham etti. Hamd edince, ALLAHU TEALA ona şöyle buyurdu: "YERHAMUKELLAH: Rabbin sana merhamet eder. Seni bunun için yarattım." Hz. Âdem'in cümlesini duyan melekler dediler ki: "Bu bizim için ikinci güzel ve şerefli kelimedir. Onu bırakmamız doğru olmaz." Bundan sonra "Sübhanallah, Elhamdülillah" demeye başladılar.
ALLAHU TEALA, Hz. Nuh (a.s.)'a halkına anlatmak üzere "Lâ ilâhe illallah" Kelime-i Tevhidini söylemelerini vahyetti. Ancak bu şekilde onlardan razı olabileceğini anlattı. Bunu duyan melekler dediler ki: "Bu da güzel ve şerefli bir kelime; bunu bırakmak da bize yakışmaz." Ve dualarına bunu da eklediler. Senelerce hep "Sübhanallahi velhamdülillahi vela ilahe illallah..." dediler.
Hz. İbrahim (a.s.)'e ALLAHU TEALA kurban emrini verdi. Kurban için kendisine bir koç gönderildi. Koçu görünce sevindi; "Allahu Ekber" dedi. Melekler bunu duyunca: "Bu dördüncü güzel kelimedir" dediler ve dualarına eklediler. Bundan sonra hep şöyle dediler: "Sübhanallahi velhamdü lillahi vela ilahe illallahu vallahu ekber." Cebrail (a.s.) bunu hikâye edince Rasulüllah (s.a.v.)'ın hoşuna gitti. "Lâ havle vela kuvvete illa billahil-aliyyi'l-azim." dedi. Bunu duyan Cebrail (a.s.) şöyle dedi: "Bu cümleyi de öbürlerine ekle." İsrafil (a.s.) Peygamber Efendimize (s.a.v.) geldi ve şöyle dedi: "Yâ Muhammed (s.a.v.), bir kimse:
Sübhanallahi velhamdü lillahi ve lâ ilahe illallahü vallahü ekber. Ve lâ havle ve lâ kuvvete illâ billahi'l-aliyyi'l-azim.
tesbihini bin defa okursa ALLAHU TEALA ona beş haslet ihsan eyler:
1. ALLAH (c.c.) onu çok zikreden zümre arasına yazar.
2. Gece ve gündüzde kendisini zikredenlerin en faziletlisi eyler.
3. Bu tesbihler, onun için Cennette dikili ağaçlar olur.
4. Bu tesbihler, o kimsenin günahlarını döker. Tıpkı bir ağacın kuru yapraklarını döktüğü gibi.
5. ALLAHU TEALA onu gözetir. ALLAHU TEALA bir kimseyi gözetirse ona azab etmez.
Ebû Zer radıyallahu anh'den rivayet edildiğine göre:
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:
"Her birinizin her bir eklemi için günde bir sadaka vermesi gerekir. İşte bu sebeple her tesbih bir sadaka, her hamd bir sadaka, her tehlîl (lâ ilâhe illallah demek) bir sadaka, her tekbîr bir sadaka, iyiliği tavsiye etmek sadaka, kötülükten sakındırmak sadakadır. Kuşluk vakti kılınan iki rek'at namaz bunların yerini tutar."
(Hadis-i Şerif; Müslim, Müsâfirîn 84, Zekât 56. Ayrıca bk. Buhârî, Sulh 11, Cihâd 72, 128; Ebû Dâvûd, Tatavvu 12, Edeb 160)
"Sübhanallahi velhamdü lillahi ve lâ ilahe illallahü vallahü ekber. Ve lâ havle ve lâ kuvvete illâ billahi'l-aliyyi'l-azim" Zikri:
Hem tesbih: SübhanAllah
Hem tekbir: Allahüekber
Hem tahmid: Hamd
Hem tehlil: Lâ ilâhe illAllah.
Hem temcid: Ve lâ havle ve lâ kuvvete illâ billahil aliyyül azim.
Söylemiş olmakla, en kıymetli tesbihi okumuş olur. Hem de sadaka vermiş olur.
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:
"Sübhânallâhi velhamdülillâhi velâ ilâhe illallahü vallâhü ekber demek, benim için, üzerine güneş doğan her şeyden daha kıymetlidir."
(Hadis-i Şerif; Müslim, "Zikir" 32)
Ve diyoruz ki: Dünyayı cennete çevirmek varken, dünyayı cehenneme çevirmeye çalışanlara ne diyelim ki... Ve:
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:
"Allah, dünyayı isteyene dünyayı verir, ahireti isteyene de ahireti verir; ikisini birden isteyen ikisinden de mahrum kalır."
(Hadis-i Şerif)
Eğer bu hadis sahih ise, o zaman Kur'an'daki:
أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ الرَّحِيم
وِمِنْهُم مَّن يَقُولُ رَبَّنَا آتِنَا فِي الدُّنْيَا حَسَنَةً وَفِي الآخِرَةِ حَسَنَةً وَقِنَا عَذَابَ النَّارِ وَلَئِكَ لَهُمْ نَصِيبٌ مِّمَّا كَسَبُواْ وَاللّهُ سَرِيعُ الْحِسَابِ
Euzubillahimineşşeytanirracim
Bismillahirrahmenirrahim
Ve minhum men yekûlu rabbenâ âtinâ fîd dunyâ haseneten ve fîl âhirati haseneten ve kınâ azâben nâr. Ulâike lehum nasîbun mimmâ kesebû vallâhu serîul hısâb.
Meali:
Esteuzubillah
Ve onlardan (insanlardan) kim: "Rabbimiz bize dünyada hasene (güzellik ve iyilikler) ver ve ahirette de hasene (güzellik ve iyilikler) ver. Bizi ateşin azabından koru." derse, işte onlara ancak kazandıklarından bir nasip vardır. Allah, hesabı pek çabuk görendir.
Sadakallahul Aziym — BAKARA Suresi 201 ve 202. ayet
Ve yine:
أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ الرَّحِيم
مَّن كَانَ يُرِيدُ الْعَاجِلَةَ عَجَّلْنَا لَهُ فِيهَا مَا نَشَاء لِمَن نُّرِيدُ ثُمَّ جَعَلْنَا لَهُ جَهَنَّمَ يَصْلاهَا مَذْمُومًا مَّدْحُورًا وَمَنْ أَرَادَ الآخِرَةَ وَسَعَى لَهَا سَعْيَهَا وَهُوَ مُؤْمِنٌ فَأُولَئِكَ كَانَ سَعْيُهُم مَّشْكُورًا كُلاًّ نُّمِدُّ هَؤُلاء وَهَؤُلاء مِنْ عَطَاء رَبِّكَ وَمَا كَانَ عَطَاء رَبِّكَ مَحْظُورًا
Euzubillahimineşşeytanirracim
Bismillahirrahmenirrahim
Men kâne yurîdul âcilete accelnâ lehu fîhâ mâ neşâu li men nurîdu summe cealnâ lehu cehennem(cehenneme), yaslâhâ mezmûmen medhûrâ. Ve men erâdel âhırate ve seâ lehâ sa'yehâ ve huve mu'minun fe ulâike kâne sa'yuhum meşkûrâ, Kullen numiddu hâulâi ve hâulâi min atâi rabbike, ve mâ kâne atâu rabbike mahzûrâ.
Meali:
Esteuzubillah
Kim isteklerinin acele bu dünyada acil olarak verilsin olarak isterse, Allah istediği kimseye, dilediği şeyi ona orada acele verir. Sonra onu ahiretinde ise, gelecek hayatında ise onu cehennem ehli kıldık; zemmedilmiş, ayıplanmış ve rahmetten kovulmuş olarak ona cehenneme atılır. Kim de mü'min olarak ahireti ister ve ona ulaşmak için gereği gibi çalışırsa, işte bunların çalışmalarının karşılığı verilir. Rabbinin lütfundan her birine; onlara da, bunlara da verir (dünyayı isteyene de ahireti isteyene de verir. Rabbinin lütfu hiç kimseden yasaklanmış değildir, esirgenmez).
Sadakallahul Aziym — İSRÂ Suresi 18, 19, 20. ayet
Yani ahireti için isteyen demek ise, bugün kazandın ve yarının için biriktirmek; veya oğlun evlenecek, kızın gelin olacak, yine masraf ve para lazım; yahut yarının için başını sokacak bir ev almak istedin; yine hacca gitmek için para biriktirdin. Yani ahiretin için, yani gelecek planların için, ve geleceğin için istedin demek. Yoksa ahiret için istemek, öyle anlaşıldığı gibi öldükten sonrası için değil; yani yarınını düşündün demek yani. Allah: "Bu günü için isteyene de, yarını için isteyene de bolca verilir" diye buyuruyor; yani kimseden esirgenmez diyor Rabbim. Öyle olunca o hadisin sıhhati biraz doğru olmaz. Ve öyle olunca, yani ahiret yarınlar ve gelecek demektir. Yani öyle olunca kimi hemen olsun ister, kimi de geleceği için ister; yani işte durum budur.
Her namazın son oturuşu tahiyyatta "Rabbenâ dualarını" okumak sünnettir. Öyle olunca, yani Peygamberimiz ve Kur'an:
"Rabbimiz bize dünyada hasene (güzellik ve iyilikler) ver ve ahirette de hasene (güzellik ve iyilikler) ver." diye dua etmemizi tavsiye ederken, o zaman nereden çıktı bu "sadece ahiret için istemek"? Yani bugünü olmayanın yarını olur mu? Bugün sürünen birisi nasıl yarınını kazanacak? Bugün açlıktan çalan, çırpınan birisi nasıl yarınını kazanacak, değil mi? Öyleyse hem bu gün için, hem de yarın için; hem çalışıp hem de Allah'tan dua edip istemek lazım. Allah da diyor ki: Eğer yarının için çalışıp çabaladıysan, sana yarının, yani ahiretin de o var diyor. Güzel şeyler yapıp çalıştınsa, sana o var. Eeeee cennet neresi o zaman? Yani öldükten sonra mı? Yani hani ahiret ve ahiret yurdu ne o zaman yani?
أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ الرَّحِيم
تِلْكَ الدَّارُ الْآخِرَةُ نَجْعَلُهَا لِلَّذِينَ لَا يُرِيدُونَ عُلُوًّا فِي الْأَرْضِ وَلَا فَسَادًا وَالْعَاقِبَةُ لِلْمُتَّقِينَ
Euzubillahimineşşeytanirracim
Bismillahirrahmenirrahim
Tilked dârul âhıratu nec'aluhâ lillezîne lâ yurîdûne uluvven fîl ardı ve lâ fesâdâ(fesâden), vel âkıbetu lil muttakîn.
Meali:
Esteuzubillah
İşte bu ahiret yurdu ki (Cennet veya gelecek zamanı) onu, yeryüzünde fesat çıkarmak istemeyenlere tahsis ederiz. Akıbet (güzel sonuç) muttekîlerindir (takva sahiplerinindir); yani dünyası ve ahireti için çalışıp çabalayanlarındır.
Sadakallahul Aziym — KASAS Suresi 83. ayet
O zaman bugün çalışıp çabalayanlar kimler? Müminler kavgada ve sadece namaz, oruç diye yatıp kalkmayı iyi kulluk sananlar. Ve oysaki adam dün televizyonu buldu, bugün bilgisayarı buldu, yarın daha neler bulup keşfedecek. Yatanlardan bir ses var mı? Yok. O yapmış, hazır al kullan; bu yapmış al kullan. Sonra da "Bu Yahudi de, bu gâvur" de... Gâvurun yaptığı lambayı kullan, gâvurun icad ettiği arabayı kullan, uçağı kullan, bilmem süpürgeyi kullan, fotoğraf makinesini, kamerayı kullan, interneti kullan, Face'i kullan, Tweet'i kullan; sonra da Twitter'dan, Facebook'tan "Allah yolunda cihad, gâvurları öldürmek farz" de. Bu ne acayip iştir! Onlara cennet yok de... Halbuki asıl cenneti onlar kazanmış; ve onlar bu dünyayı cennete çevirme yolunda neler icad etmiş! Cumartesi tatil yapmasını bile gâvur dediklerimizden öğrendik be gülüm; vergi sistemini gâvurdan öğrendik; yıllardır İslam'ın zekât sisteminin vergilendirme sistemi olduğunu daha kavrayamadık. Medeni hukuku gâvur dediklerimizden öğrendik. Ee bize ne kaldı? Yatıp kalk, namaz kıl, Allah'a kul olursun, cennet senin. Peki "Cennete ne hazırladın?" demek yok mu? Adam cennetine koltuk icad etmiş; ve bundan sonraki herkesin, artık cennet gibi bu gelecek zamanda, ahirzamanda herkesin koltuğu var artık. Bak cennetine koltuk ve taht hazırlamış. Birisi lavabo keşfetmiş, sifon, musluk keşfetmiş; bak içinde sıcak soğuk su akan saraylar hazırlamış cennetine. Peki sen ne hazırladın? "Oruç tuttum ya işte, ben de oruç hazırladım." İyi canım, iyi. Bunlar ile onlar... Fark nerede? Allah "Akıbet, çalışıp çabalayanların" diyor. Peki sen kavgayı mı hazırladın? "Mehdî gelecek, kâfirlerin boynunu vuracak." Peki kâfir kim lan? Bak senin lamban, araban, Face'in, internetin, cep telefonun hepsi o gâvurların sayesinde var. Bu dünya onların sayesinde cennete dönmüşken, sen ne hazırladın? Muhammed dedi mi ki "Gâvurların başını vuracaz"? Gafil işte, iyi vurmalar sana! Sen Muhammed'in onun vaktinde başka yerle savaş açarken duydun mu? Öyle olsa Bizans'a mektup yollamazdı da, Osmanlı gibi "Müslüman olun, yahut oraya gelir boynunuzu vururum" derdi. Yoksa gülüm, iyi vurmalar sana! Yani düşüncesiz işte, düşüncesiz!
Ve ne diyor yukarıdaki ayette? "Ahiret yurdunu dünyada fesat çıkarmayanlara vereceğiz" diyor. Öyleyse sen hâlâ ahiret yurdunda, yani gelecekte ve Mehdî zamanında fesat, kavga, savaş çıkarıyorsan, bil ki senin sonran yok. Çünkü sen bir daha gelmeyeceksin bu dünyaya; yahut cehennem çile yurduna atılacaksın, gelsen bile. Öyle olunca iyiler nerede olacak? Fesat çıkarmayanların yurdunda olacak. Ve sen Suriyelileri kaldır, kavgaya ettir, yurdundan et, evleri damları yık yum; Iraklıları kaldır, İran'a savaş açmaya kalk; olmadı yetmedi, şimdi de İspanya'da Karabağ çıkar. Ve sonra da ahiretin senin olacağını san. Sanma, umma! Allah'ın emri var; senin sonun cehennem.
Ve "Gâvurlara cennet yok" de... Bir de bak len, bak adamlara gâvur diyoruz; rahat onlarda idi, medeniyet onlarda idi. Atatürk bile gitti Avrupa'dan medeniyet aldı geldi; ve kadına saygı duyan Muhammed gibi kadına bile seçme, seçilme hakkı tanıdı. Senin ardından gittiğin Osmanlı, daha kadına seçme hakkı tanımayan düşüncesizler sürüsü, kadını cariye ilan eden gafiller sürüsü. Ve öyle olunca "Gâvura merhamet dilenmez, dua edilmez" denir. Peki bak, sen onun duasına ve ameline nasıl dua etmeyeceksin? Bu kadarına da nankörsün! Bak onun icadı olan cep telefonu elinden düşmüyor artık. Amma onun yaptığını kullan, ve ona bir teşekkürü çok gör. Seni karanlıktan kurtaran lambayı icad edene bir Fatiha'yı çok gör. Yaya, at, eşek sırtında iken motoru icad edip araba, uçak yapanı unut; sen ona bir Fatiha'yı çok gör. Çok nankörsün insanoğlu! Bak onlar senin de benim de onun da cennetine uçak hazırlamış; cennet gibi bu altın çağda uçak var, hızlı tren var, arabalar var, neler neler var! Ya sen ne hazırladın cennetine?
Kahvede siyaset yapıp, kâğıt oynamayı, yani argo ağzıyla sigara, içki ve fayans dizmeyi mi hazırladın? Tesbih diye bir zikirmatik icad edilmiş; sen onu da stres oyuncağı ve kabadayılık gösterisi olarak sallamayı icad ettin. Senin icadın tesbihi, zikri için değil de sallamayı icad ettin; icadın bu yani. O gâvur dediklerin tesbihten yola çıktı ve bilgisayar icad ettiler. Bilgisayarın ilk modeli hafızalı abaküs tesbih; ve sonunda vardığı nokta bugünkü ceplere inmiş bilgisayarlar. Yani öyle olunca "Âlâ, ağam, senin gelecekte işte çile" diyor Müslümanlar; "Neden fakir, neden çile içinde? Her Müslüman memleket fakir" deniyor. Çünkü hazırladıkları bunlar iken... El bak, yumuşak yataklar, yatlar, katlar hazırlamış. Ya sen? Ya sen, ey gafil Müslüman!
أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ الرَّحِيم
وَأَن لَّيْسَ لِلْإِنسَانِ إِلَّا مَا سَعَى
Euzubillahimineşşeytanirracim
Bismillahirrahmenirrahim
Ve en leyse lil insâni illâ mâ seâ.
Meali:
Esteuzubillah
Ve insan için, çalışmasından başka bir şey yoktur. (Çalışıp çabaladığı, kazandığından başka bir şey yoktur.)
Sadakallahul Aziym — NECM Suresi 39. ayet
Ve felsefeyi kötü gören gafillere... Yani felsefe demek, bir konuda akıl yürütme demektir; yani aklını çalıştırmak demektir. Peki tefekkür ne demek o zaman? Bir konuda fikir ibraz etmek demek. Fikir ne? Bir konuda düşünmek, ve "Bu budur, şu şudur" diye akıl yürütmek demektir. Ve Allah:
"Ellezîne yezkurûnallâhe kıyâmen ve kuûden ve alâ cunûbihim ve yetefekkerûne fî halkıs semâvâti vel ard, rabbenâ mâ halakte hâzâ bâtılâ, subhâneke fekınâ azâben nâr"
"Onlar etraflarına bakıp (kâinattaki yaratılan ayetlere bakıp) tefekkür ederler, ve bunların, yani bunca şeyin öyle boş yere, lüzumsuzca yaratılmadığının farkına varırlar" buyuruyor Rabbimiz bu ayette. Kim onlar? Müminler. Peki kim bakdı da keşfetti? Mesela yusufçuk böceğine bakıp iki pervaneli helikopter icad eden babam mı, yoksa o gâvur sandıkların mı? Kim o ayetlerden ibret almış? Sen "Gâvur" diyon; oysaki Rab onları mümin diyor.
Ebû'd-Derdâ -radıyallâhu anh- dan:
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:
"Bir saat tefekkür, kırk gece nâfile ibâdetten üstündür."
(Hadis-i Şerif; Deylemî, II, 70-71, no: 2397, 2400)
Aynı rivayetin "bin yıllık ibadete denk olduğu" hadisi de vardır.
Rabbim, Mehdî ve cemaatini, bugünü içinde, yarını, yani ahireti ve geleceği içinde çalışıp çabalayan, ve güzel şeyler hazırlayanlardan etsin. Âmin.
---oOo---
أَأَللَّهُمَّ أَرِنَا الْحَقَّ حَقاً وَ ارْزُقْنَا اتِّبَاعَهْ وَ أَرِنَا الْبَاطِلَ بَاطِلاً وَ ارْزُقْنَا اجْتِنَابَهْ
''Allahım! Bizlere hakkı Hak gösterip ona tabi olmayı, bâtılı da Bâtıl gösterip ondan yüz çevirmeyi nasip eyle..!''
وَآخِرُ دَعْوَاهُمْ أَنِ الْحَمْدُ لِلّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ
Ve âhıru da'vâhum enil hamdulillâhi rabbil âlemîne, Amiyn.
Elfatiha maassalavat.
سُبْحاَنَكَ اللَّهُمَّ وَبِحَمْدِكَ، أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلهَ إِلاَّ أَنْتَ، أَسْتَغْفِرُكَ وَأَتُوبُ إِلَيْكَ
Sübhâneke Allahümme ve bihamdik, eşhedü en lâ ilâhe illâ ent, estağfirullahe ve etûbu ileyk.
--OoO--
Kar©glan
Başağaçlı Raşit Tunca
Schrems, 24 Ekim 2017 Salı
Original Kar © glan
Kur'an'ı Tertil Üzere Okumak Ne Demektir?
(Kar©glan'ın 01 Kasım 2017 Vaazı)
Euzubillahimineşşeytanirracim
Bismillahirrahmenirrahim
Ev zid aleyhi ve rettilil kur'âne tertîlâ.
Meali:
Veya onu daha arttır. Ve Kur'ân'ı anlayarak, açarak, açıklayarak güzel bir şekilde oku.
Sadakallahul Aziym — MÜZZEMMİL Suresi 4. ayet
---oOo---
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:
"Sizin en hayırlınız, Kur'an'ı öğrenen ve öğretendir."
(Hadis-i Şerif; Buhârî, Hadis no: 1775)
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:
"Bu Kur'an, hoşlanmayan için gayet zordur. Ona ısınana ise gayet kolay gelir. Hadisime (söz ve davranışlarıma) gelince, hoşlanmayan için gayet zor, tâbi olan içinse gayet kolaydır. Bir kimse benim hadisimi dinler, hemen hıfz eder ve tatbik ederse mahşerde Kur'an ile haşrolur. Hadis'ime ehemmiyet vermeyen ise Kur'an'ı hor görmüş olur. Kim de Kur'an'ı hor görürse dünya ve ahirette hüsrana uğrar."
(Hadis-i Şerif; Ramuz'ül-Ehadis 1330-7)
"Allâhumme salli alâ Muhammedin ve alâ âli Muhammed. Kemâ salleyte alâ İbrâhîme ve alâ âli İbrâhîme inneke hamîdun mecîd."
"Allâhumme bârik alâ Muhammedin ve alâ âli Muhammed. Kemâ bârakte alâ İbrâhîme ve alâ âli İbrâhîme inneke hamîdun mecîd."
Yolculuğumuza başlıyoruz:
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:
"Kur'an'ı öğrenin, okuyun ve kolayınıza gelen yerleri okuyun. Muhammed'in (s.a.v.) nefsi yed-i kudretinde olan Allah'a yemin ederim ki, onun unutulup gitmesi, bağlı devenin ipinden kurtulmasından daha çabuk olur. Öğrenin, bilin ki, kim bir gecede (veya bir gün içerisinde) 50 ayet okursa, o, gafiller listesine yazılmaz. Kim gecede 100 ayet okursa, âbidler arasına yazılır. Kim gecede 200 ayet okursa, ondan Kur'an davacı olmaz. Gecede 500 ila 1000 ayet okuyanlar ise, kendilerine cennette büyük makamlar ihsan edilmiş olarak sabahlar."
(Hadis-i Şerif; Ramuz'ül-Ehadis 253-13)
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:
"Bakara suresinde bir ayet vardır ki, Kur'an ayetlerinin seyyididir. Bir yerde okundu mu şeytan orada tutunamayıp mutlaka çıkar. Bu 'Ayetü'l-Kürsî'dir."
(Hadis-i Şerif; Ramuz'ül-Ehadis 300-9)
Euzubillahimineşşeytanirracim
Bismillahirrahmenirrahim
Ve mâ min dâbbetin fîl ardı ve lâ tâirin yatîru bi cenâhayhi illâ umemun emsâlukum, mâ farratnâ fîl kitâbi min şey'in summe ilâ rabbihim yuhşerûn.
Meali:
Esteuzubillah
Yeryüzünde gezen her türlü canlı ve (gökte) iki kanadıyla uçan her tür kuş, sizin gibi birer topluluktan başka bir şey değildir. Biz Kitap'ta hiçbir şeyi eksik bırakmadık. Sonunda hepsi Rablerinin huzuruna toplanıp getirilecekler.
Sadakallahul Aziym — EN'ÂM Suresi 38. ayet
[attachment=38446]
Öyle olunca, Kur'an'ın içinde eğer her şey varsa, bu Kur'an kâinatın haritası ise, o zaman kâinatta ne varsa Kur'an'da da var demek. Amma işte Kur'an'ı sanki bir çekmeceli dolap olarak düşünürsek, onun çekmecelerinde birçok eşya var; ancak o çekmeceleri açıp da içinden çıkarınca... Ve hatta öyle ki o çekmecede mesela bir tane radyo varsa, radyonun içinde de birçok parça var. Çekmeceden radyoyu çıkarmak demek, onun içindeki birçok parçayı da görmek demek değil. Yani hatta saydam, görünür bir kabı olsa radyonun, yine radyo nasıl ve ne ile çalışır bilmeyen birisi, radyodaki parçaları görse bile ne işe yaradığını ve her bir parçanın ne görev yaptığını bilemez. Ve yine öyle ki ancak bir elektronik teknik bilgisi olan birisi o radyoyu çıkarıp baksa, ve o belki o radyoyu gerçekten anlar; ve hangi parça ne işe yarar ve ne görev yapar bilebilir belki.
Öyle olunca Rabbimiz Teâlâ da kâinata mesela arı diye bir bilgi küpü paketlemiş. Ve biz o bilgi küpü arıya bakarak birçok ilmi çözebiliriz. Amma bir arıcı bile onun ne kadar faydalı hizmetleri var bilmez; yine insanlar "Arı bal yapan canlıdır" der, bu kadar bilir. Amma bir bilim adamı onun haberleşme sistemini, onu gözetleyerek çözmüş. Ve arılar falan yerde bal özü olan yeni taze çiçekler var diye, kovandaki diğer arılara tarif etmek için işte dans ediyorlarmış. Ve en son dans biterken kuyruğunu ne yana doğru kıvırdı ise, onun matematiksel bir hesabı var; ve diyor ki, yani bilmem kuzeybatıda 10 km ilerde güzel çiçekler var, diyormuş.
Yani öyle olunca bunu incelemeyen birisi anlayabilir mi? Ve o hareketin ne manaya geldiğini araştırmayan birisi bilebilir mi? Yani işte bizim Müslümanlar: "Arı bal yapar, o zaman arı bal yapsın; balı al, tamamdır" diyor. Başka ne hünerleri var bilmiyor. Amma geçen dediğimiz "kâinata bakıp ibret alan" bu, afedersiniz, gâvur dediklerimiz, işte onları gözetleyip bu dili bile çözmüşler. Ve öyle olunca arının dilinden anlayan bir arıcı... Ve öyle olunca Hz. Süleyman hayvan dili bilirdi; peki arı dilini de biliyor muydu? Yani öyle olunca arıya diyecek ki: "Bizim evin yanında çiçekler var." Bunu demek için işte oynayacak, dans edecek ve en son kıçını şöyle bir kıvıracak ki, o taraf matematiksel bir hesapla çiçekten ne kadar uzak, o arılara haber verebilsin. Eee bak, bu gün Alman arıcı birisi televizyonda bunu açıkladı; öğrenmiş ve anlattı. Yani yeni Hz. Süleymanlar var bu çağda kardeşim. Süleyman karınca dili biliyorsa, bu Süleyman da arı dili biliyor yani.
İşte öyle olunca kâinat ve Kur'an bir bilgi hazinesi. Ve o Muhammed'e "Kur'an'ı tertil üzere oku" diyen Rab, daha ilkokul birde heceleyerek okuyan gibi "yaaaaaaa siiiiiin vel kur anil hakim" diye heceleyerek okumaktan bahsetmiyor. Tertil üzere oku derken, yani onu aç ve çekmeceden çıkar ve bak, incele, ve sonra o sana neler diyor. Ve geçen dedik, o gâvur dediklerimiz Yunus'a (balık olan Yunus'a) bakmış ve onu incelemiş; ve onun haberleşme sistemi olan "sonar sistemini" gemilerin haberleşme sistemini çözmüş ve icad etmiş. Yine yarasaya bakmış ve radar sistemini çözüp icad etmişler. Ve Kur'an'da o müminleri tarif ederken işte diyor ki Rabbimiz:
Euzubillahimineşşeytanirracim
Bismillahirrahmenirrahim
Ellezîne yezkurûnallâhe kıyâmen ve kuûden ve alâ cunûbihim ve yetefekkerûne fî halkıs semâvâti vel ard(ardı), rabbenâ mâ halakte hâzâ bâtılâ(bâtılan), subhâneke fekınâ azâben nâr.
Meali:
Esteuzubillah
Onlar ayaktayken, otururken ve yanları üzerine yatarken Allah'ı anarlar, hatırlarlar (daima Allah'ı zikrederler). Göklerin ve yerin yaratılışı üzerinde düşünürler. "Rabbimiz! Bunu boş yere yaratmadın, seni eksikliklerden uzak tutarız. Bizi ateş azabından koru" derler.
Sadakallahul Aziym — ÂLİ İMRÂN Suresi 191. ayet
Derler ve Rabbimizin ayetlerini tertil üzere okuyup "Çekirge ne diyor, karınca ne diyor, arı ne diyor, Yunus ne diyor?" öğrenirler. Ve Rabbimizin o pakete gizlediği ilmi çözerler ve o ilmin mucidi olurlar.
Ve diyorlar ki eski mezhep imamları için: "Onlar söylenecek bütün sözleri söylemişler." Ve bugün bir olay oldu mu "Hanbelî şöyle dedi, Hanefî böyle dedi" diye o olay hakkında karar veriyorlar. Halbuki olaylar kişiye ve zamana, yere ve yöreye, yine kişinin durumuna göre ve bulunduğu ortama, ve hasta ve sağlıklı olduğuna, yine etrafında kimler olduğuna göre çok değişik sonuçlar doğuruyor. Öyle olunca bütün karnı ağrıyanlara Aspirin, bütün kafası ağrıyanlara Aspirin, bütün soğuk algınlığı olanlara Aspirin diye üniversal bir sonuç olmaz. O yüzden dinde bir konuda biri için karar verecekken "Hanbelî böyle diyor" diye hemen karara varılmaz; ve içtihad gerektirebilir o hâl belki. O yüzden bitkici Muammer Amca var; o bile diyor ki: "Herkese her bitki karışımı uymaz. Onun karnı ağrıyor, migrenden; berikinin sinüzitten. Bunların ikisine aynı ilaç olur mu hiç?" diyor.
Yani öyle olunca fıkhî bir hüküm veya Kur'an'ın bir ayetinin bir kimsede yapacağı tezahür ile diğerinin üstünde yapacağı tezahür farklıdır. O yüzden Cübbeli diyor ki: "Bir şey söylersem kaynak ile söylerim; Hanbelî dedi, Buhârî'den rivayet falan filan." Ve öyle olunca birisi sorunca "O dedi, bu dedi" olmaz. Sen karar vereceksin ey Cübbeli; sorana göre cevap vermen lazım. Yani içtihad güne ve zamana ve kişilere, toplumlara özel olur yani. Neden dört mezhep doğdu? Çünkü farklı kıtalardaki farklı insanlar için... O yüzden Hanefî'de çiziğin üstünü geçen kan abdest bozarken, Hz. Ali'nin görüşünü alan Şâfiî'ye göre çizme dolusu kan aksa abdest bozulmaz.
Kim karar verdi burada abdestin bozulmayacağına? Hz. Ali. Hz. Ali peygamber mi ki bu dinin sahibi? Hayır, o bir halife ancak; Peygamberin yerine bakan kimse. Öyleyse ne içtihad etti? "Çizme dolusu kanım aksa bile benim itikadım ve abdestim bozulmaz" dedi; yani gönlüm bulanmaz demek istedi. Amma Hanefîler "Kadına elin değdi, tahrik oldun ve abdest gitti" diyor. Ya Avrupa insanı, artık mini etekle dolaşan kızı, kadını görüyor da zerre kadar itikadı bozulmuyor; yani hemen öyle suyu falan akmıyor, aklına cinsellik gelmiyor, yani sapıklık falan düşünmüyor (hepsi değil, içinde elbet sapıklar da vardır), hemen de tahrik olmuyorlar. Peki onun için verilecek abdest hükmü ile Hanefî için yahut Ca'ferîler için aynı olur mu? Adamlar kadına çar giydiriyor; kadınının eli çıksa, eline değse abdest gider. Neden? Çünkü adamlarda kadın saklı, gizli mal. Amma Avrupa'da kadın öyle saklı mal falan değil; kadın da erkek kadar özgür bir insan. Öyle olunca kardeşim, öyle "Hanbelî dedi, Şâfiî dedi" bu devirde olmaz; olaya göre karar lazımdır, içtihad lazımdır.
Bizim bu sözümüz, kişiye özel hüküm verme hukukunu, Peygamberimizin ve bir sahabenin başından geçen şu hadise çok güzel açıklıyor yani:
Ebû Hüreyre Efendimizin tebessüm ettiği olaylardan birini şöyle anlatır:
"Allah Resûlü (s.a.v.) Mescid-i Nebevî'de iken sahabelerden biri, elini göğsüne vurup, saçını başını yolarak, büyük bir telaş içinde Allah Resûlü'nün (s.a.v.) yanına geldi.
– Yâ Resûlallah! Helak oldum. Rahmetten uzak olan karşındaki şu kişi helak oldu! diye feryat etti. Sahabiyi sakinleştirmeye çalışan Efendimiz:
– Seni helak eden nedir? Diye sordu. Sahabi:
– Ramazan orucu tutmuşken hanımıma yaklaştım, dedi. Sahabiye yanına oturmasını işaret eden Allah Resûlü (s.a.v.) onunla yakından ilgilendi:
– Bir köle azat edebilir misin?
– Hayır.
– Aralıksız iki ay oruç tutabilir misin?
– Hayır.
– Altmış fakiri doyurabilir misin?
– Hayır.
Sorulardan hiç birine olumlu cevap alamayan Allah Resûlü (s.a.v.) sahabiyi sorununu çözmeden göndermek istemiyordu. Bunun için:
– Şurada oturup bekle, buyurdu. Bir süre sonra bir başka sahabi büyük bir sepet hurma ile içeri girdi. Sepeti Allah Resûlü'nün (s.a.v.) önüne koydu. Sepeti orucu bozulan sahabiye uzatan Efendimiz:
– Şunları alıp sadaka olarak fakirlere dağıt! buyurdu. Sahabi sabrı zorlarcasına:
– Yâ Resûlallah! Bizden daha fazla fakir mi var? Vallahi şu an çok aç olduğum halde yiyecek hiçbir şeyim yok! Şu iki taşlık arasında (Medine'de) benden daha fakir biri yoktur, dedi.
Bu kadar iyilikten sonra hâlâ iyilik istemesine kızmayan Efendimiz, sahabinin sözlerini hoşgörü ile karşıladı. Hoşgörüsünü azı dişleri görülünceye kadar gülerek gösterdi. Sonra sahabiye döndü:
– Haydi, onları al! Götürüp ailene yedir, buyurdu."
(Hadis-i Şerif; Buhârî, Savm 30; Müslim, Sıyâm 81; Tirmizî, Savm 28; Ebû Dâvûd, Savm 38.)
Ve bizler İslam ve Müslümanlar grubu olarak, her ne yaparsak yapalım, her ne dua ve zikir edersek edelim, şeytan ve hizbi, ve deccal ve hizbi, bugün yaptıklarımızı ve sevaplarımızı ve zikirlerimizi ve okuduğumuz Kur'an'ı bile ters çevirmeye çalışıyor. Ve onu da matematikte "kehrwert" denen frekansı ters çevirme yöntemi ile yapıyor, dedik. Peki biz Müslümanlar olarak onun yaptıklarını ters çeviremez miyiz? Evet, belki de biz de onun yaptıklarını tersine çevirebiliriz. Çünkü halk arasında bir söz vardır ya: "Şeytana pabucunu ters giydirmek" deyimi... Nerden türemiş bu peki, bilir misiniz?
Çünkü İslam'da eve, camiye ve iyi ve faziletli yerlere girerken sağ ayak ile girilir, çıkarken de sol ayakla çıkılır. Amma şer ve pis ve necis olan yerlere girerken, yani şeytanın otağı olan pis yerlere girerken de işte bu sefer sol ayakla girilir; mesela tuvalet ve banyoya sol ayakla girilir, sağ ayakla da çıkılır. İşte bu sünnet ile biz de ona pabucunu ters giydirmiş olmaz mıyız? Yani biz de onun oralarda bize yapacağı müdahaleyi tersine çevirmiş olmaz mıyız? Yani kehrwertini almış olmaz mıyız? Elbette ki biz de onun yapacak olduklarının ve yaptıklarının kehrwertini almış oluruz; yani bunu, bu sünneti yaparak yani.
Bu işlem öyle sadece ters ayakla girmekle kalmaz. Tasavvufta işte "Terki Terk" diye bir kural vardır. Nedir o? Yani sen hep sağdan giyiyorsun, sağdan yiyorsun, sağdan giriyorsun. Amma ardına düşman taklidi seni takip ediyor. Ve senin her gün sağdan gittiğini bildiği için, ve güdümünü seni sağdan gidecek diye almış. Ve bir sünnet ve ahlak ve âdeti yaparken seni onu sağdan yapacak diye biliyor. Ve senin her zaman sağdan yaptığını terkedip de, bir defada düşmanı yanıltmak için işte soldan yapıvermeğe "Terki Terk" denilir. Ve böylece düşmanın yolunu saptırmış oluruz. Seni sağa dönecek sanırken, sen sola dönünce o şaşırır ve sağa doğru dönüp yanlış sokağa girer yani. Amma bu Terki Terk'i ancak bir defaya, iki defaya mahsus yapılır; yine o düşmanı saptırdıktan sonra yine sağdan yiyip giymeye devam edilir yani. Yani Müslümanlar da şeytan ve hizbinin ve deccal ve hizbinin yaptıklarının tersini çevirebilir. Yani neymiş o kuralın adı? Tasavvuftaki "Terki Terk". Ve demek olur ki: Sen sağdan giyme sünnetine yapıştın ve hiç bırakmıyorsun; ve demek olur ki ömründe artık soldan giymeyi terk ettin demek olur. İşte o düşmanı görünce ise, terkettiğin o soldan giyme kuralını terkedip de soldan giyivermeye "Terki Terk"; yani o önceki terkettiklerini terketmek denilir.
Euzubillahimineşşeytanirracim
Bismillahirrahmenirrahim
Allâhu lâ ilâhe illâ huvel hayyul kayyûm(kayyûmu), lâ te'huzuhu sinetun ve lâ nevm, lehu mâ fîs semâvâti ve mâ fil ard, menzellezî yeşfeu indehû illâ bi iznih ya'lemu mâ beyne eydîhim ve mâ halfehum, ve lâ yuhîtûne bi şey'in min ilmihî illâ bi mâ şâe, vesia kursiyyuhus semâvâti vel ard, ve lâ yeûduhu hıfzuhumâ ve huvel aliyyul azîm.
Meali:
Esteuzubillah
Allah, kendisinden başka hiçbir ilâh olmayandır. Diridir, kayyumdur. O'nu ne bir uyuklama tutabilir, ne de bir uyku. Göklerdeki her şey, yerdeki her şey O'nundur. İzni olmaksızın O'nun katında şefaatte bulunacak kimdir? O, kulların önlerindekileri ve arkalarındakileri (yaptıklarını ve yapacaklarını) bilir. Onlar O'nun ilminden, kendisinin dilediği kadarından başka bir şey kavrayamazlar. O'nun kürsüsü (onun bilgisi ve ilmi) bütün gökleri ve yeri kaplayıp kuşatmıştır. (O, göklere, yere, bütün evrene hükmetmektedir.) Gökleri ve yeri koruyup gözetmek O'na güç gelmez. O, yücedir, büyüktür.
Sadakallahul Aziym — BAKARA Suresi 255. ayet
Yani bu ayet gösteriyor ki: Allah, bizim yaptıklarımızı da, yapacaklarımızı da, yine Deccal ve şeytan hizbinin yaptıklarını da, yapacaklarını da bilir. Öyle olunca sonuç yine Allah'ın takdirindedir; ve bizler rolleri giymişiz, sadece rolümüzü oynuyoruz. Çünkü bir senaryo ve film varsa, oynayanlar da var demek olur. Allah katında kıyamete kadar olacak olanlar oldu bitti; ve hepsini hesap edip biliyorsa o Allah ve müdahale edebiliyorsa, ve Muhammed Mirac'da gördüğü bazı hadiseleri haber verirken kıyamet alâmetleri olarak haber verdiyse, demek ki o Mirac etmekle geleceğe seyahat etti ve gelecekte olanları gördü demek olur. Ve öyleyse bundan 1400 küsur sene önce yaşamış olan Muhammed Mirac'da Mehdî vaktini gördü ve Mehdî'yi tarif ettiyse, o zaman Mirac geleceğe seyahat demek; ve gelecek ise bir üst semada demek olur. Ve öyle olunca o, o gün olacak olanları gördüyse, o zaman kıyameti de elbet gördü demek olur. Her ne kadar Cebrail sorunca "Kıyamet ne zaman?" diye, "Sorulan sorandan bilgili değil" dese de işte ona Mirac'da kıyamet de gösterildi. Ve öyle olunca Rab katında kıyamet bile olmuş bitmiş bir vâkıa; ve bizler ancak rolleri oynuyoruz demek olur. Senaryo belli; ancak Allah bizlere özgür irade vermiş, tercih hakkı tanımış. Kâfir deccal ve hizbi bunu anlamıyorlar; yani yine şeytan da bunu anlamıyor. Çünkü Allah melek diye bir şey yaratmış ve Allah'ın emrinden çıkmıyorlar, tamamen itaat hâlindeler. Ve öyle olunca onları yaratmaya gücü yeten Allah, bu sefer insan diye bir canlı yaratmış; insana ise tercih hakkı tanımış, yani özgür bırakmış ve bakıyor ne yapacaklar diye. Yine isteseydi insanoğlunu da melek gibi yaratır ve itaat dışında bir şey yapamazdı. Gücü buna yetiyor mu? Yetiyor; nice melek yaratmış. Mesela dedik: Cam gözlük icad edildi; ve cam gözlüğün, yani o maddenin tercih hakkı yok. Nasıl imal edildiyse onu yapmakla sorumlu; ne bir öne geçebilir, ne de bir geri. Bir dioptri gösterecek ise bir dioptri gösterir. Yani öyle olunca onlara tercih hakkı yok. Biz ise mesela bir fakir gördük: "Şuna yardım eden, bir ekmek veren yahut sırtına elbise giydiren" diye bir tercihte bulunabiliriz. Yani bir iyilik yapma dürtüsü var bizde. Bir de fakiri gördük ve kötülerden isek, bu sefer bir tekme savurabiliriz ona; yani dövebiliriz, kovabiliriz. Yani kötüyüz ya... Öyle olunca iyilik yapma ve kötülük yapma dürtüsü var bizde; yani tercih ve özgürlük. Ve yine iyilik ve kötülük gibi bir hâli oluşturma yetisi... Öyle olunca insan, Allah'ın bizi özgür bırakmasına şükredeceği yerde, sanki ona bir zarar verebilecekmiş gibi kötü fiillere yönelmesi ne kadar nankörlük ve gaflettir, değil mi? Sen kötü olarak, seçilmiş olan kara ve kötüler grubunu oluşturuyorsun; ancak çarkın madalyonun öbür yüzü, ayın karanlık tarafı... Yoksa bu yaptığın kötü fiillerle Allah'a senin zerre zarar ve ziyanın dokunamaz.
Ve Ayetel Kürsî'de geçen "şefaat etmek, yani birine fayda vermek veya zarar vermek, ancak Allah'ın tekelindedir" ayeti gösteriyor ki, Allah'ın müsaade ettikleri dışında kimse kimseye ne fayda verebilir, ne de zarar verebilir. Her şey Allah'ın takdiri içerisindedir. Şayet bu bir büyü ve sihir bile olsa böyledir. Ve Kur'an'da bunu şöyle izah eder:
Euzubillahimineşşeytanirracim
Bismillahirrahmenirrahim
Vettebeû mâ tetlûş şeyâtînu alâ mulki suleymân(suleymâne) ve mâ kefere suleymânu ve lâkinneş şeyâtîne keferû yuallimûnen nâses sihra, ve mâ unzile alâl melekeyni bi bâbile hârûte ve mârût(mârûte), ve mâ yuallimâni min ehadin hattâ yekûlâ innemâ nahnu fitnetun fe lâ tekfur fe yeteallemûne minhumâ mâ yuferrikûne bihî beynel mer'i ve zevcihî, ve mâ hum bi dârrîne bihî min ehadin illâ bi iznillâh(iznillâhi), ve yeteallemûne mâ yadurruhum ve lâ yenfeuhum ve lekad alimû le menişterâhu mâ lehu fîl âhirati min halâkın, ve le bi'se mâ şerav bihî enfusehum lev kânû ya'lemûn.
Meali:
Esteuzubillah
Onlar Süleyman (a.s)'ın mülkü üzerine şeytanların tilavet ettiği (okuduğu) şeylere tâbî oldular (uydular). Süleyman (a.s) inkâr etmedi (sihir yapmadı ve kâfir olmadı). Fakat şeytanlar insanlara sihri ve Babil şehrindeki iki meleğe, Harut ve Marut'a indirilen şeyleri öğretmekle kâfir oldular. Ve oysa onlar, "Biz sadece bir fitneyiz (sizin için bir imtihanız). O halde (sakın sihir ilmini öğrenerek) kâfir olmayın." demedikçe hiç kimseye bunu öğretmezlerdi. Fakat o ikisinden, bir erkek ile onun karısının arasını açacak şeyler öğreniyorlardı. Ve de onlar, Allah'ın izni olmadan onunla (sihirle) hiç kimseye zarar verebilecek değillerdir. Ve onlar kendilerine fayda vermeyen, zarar veren şeyleri öğreniyorlar. Ve andolsun ki onlar, onu (sihri ve ona ait bilgileri) satın alan kimsenin ahirette bir nasibi olmadığını kesin olarak öğrendiler. Elbette onunla (sihre karşılık) nefslerini sattıkları şey ne kötü, keşke bilselerdi.
Sadakallahul Aziym — BAKARA Suresi 102. ayet
Ve yine İbn-i Abbas (r.a.) şöyle der:
"Bir gün Resulullah (s.a.v.)'ın arkasında yürüyordum. Bana dedi ki: 'Ey delikanlı, sana bazı sözler öğreteceğim. Onları koru ki Allah seni korusun. Koru ki Allah'ı yanında bulursun. İstediğin zaman Allah'tan iste. Yardım dilediğin zaman Allah'tan dile. Şunu bil ki, şayet bütün ümmet sana bir yarar dokundurmak için bir araya gelseler de, Allah'ın senin için yazdığının dışında bir yarar dokunduramazlar. Aynı şekilde, sana bir zarar dokundurmak için toplansalar, Allah'ın senin için yazdığından başka bir şey dokunduramazlar. Kalemler kaldırılmış, sayfalar durulmuştur.'"
(Hadis-i Şerif; Tirmizî rivayet etmiş ve "sahih bir hadistir" demiştir.)
Peygamberimizin torunu Hz. Hüseyin Kerbelâ'da Yezid'in karşısında, Yezid onun kanı dökmeye karar kılınca, Hüseyin Efendimiz dedi ki: "Sen bu kötülüğü yapmakla en fazla beni, ancak dedeme kavuşturabilirsin." dedi. Yani o da zaten olacak olan olduğu ve Hz. Hüseyin'in de şehid edileceği zaten Muhammed'e haber verilmişdi. Ancak olacak olan oldu; yani sonuçta o dedesine kavuşan oldu. Daha fazla bir şey yapabilir miyim diye onun başını yerlerde tekmelediler, top oynadılar; top ordan icad edildi. Başını mızrağa taktılar, sonra dışarı sarkan dilini mızrakla oynadı. Amma sonuçta öldükten sonra ona daha fazla ne yapabilir ki? Öldü işte; daha fazla ne olabilir? Motor gittikten, öldükten sonra kaportaya olacak olanın bir önemi yok ki. Zaten mezara gömsen onu yılan çıyan yemeyecek mi? Sündüre sündüre yemeyecek mi? Ee o da çileyse, o iyileri de yiyor, kötüleri de yiyor; namaz kılanı da yiyor, kılmayanı da yiyor zaten. Temizlik yapıyor... O zaman onun kopan başına yapılanın artık o dedesine kavuştuktan sonra bir önemi yok ki. En fazla öldürdü, öldürebildi; daha ne yapacak? Yani öldürmeden de susuz koydu; deri, dermanı kesildi zaten. Daha kötü yine ne olur? Eğer cehennem ve cennet bu dünyadaysa, o zaman Hüseyin'in çektiği cehennem ne olaki? Daha bu dünyada cehennemi tattı mı, tattı. Peki Hüseyin bu kadar kötü ve zalim birimiydi ki bu çileye, bu cehennem azabına maruz kaldı demek lazım? Ve öyle demek olur ki Hz. Hüseyin, Muhammed'in parçasının (Fatma'nın) parçası demek olmaz mı? Öyle olunca Muhammed'in öyle bir günahı varmış ki cehennemlik günah; ve o günah onu işte onun parçası olan Hz. Hüseyin'de susuz koymuş. Ve boynu vurulan, Muhammed'in parçası mı? Evet, onun parçası. Öyleyse Muhammed'in de günahı var mı? Var. Çünkü ceza, günahın cezasıysa ve bu ceza Muhammed'den ikinci kopan parçaya yapılıyorsa, o zaman o ceza bir nevi Muhammed'e yapılmış olmaz mı? Öyleyse ceza bir suçun sonucudur; öyle ya da böyle öyleyse Muhammed'in de bir suçu var demek olmaz mı? Eee "Peygamberler günahtan masumdur, ismet sıfatı vardır" deniyor. Ee bu ne peki o zaman?
Ve hocalardan birisi diyor ki: "Öyle birkaç ayetle âlim falan olunmaz" diyor. Âlim diyor, Kur'an'ı ezbere bilecek, hadisleri bilecek falan filan diyor. Bu adam "Hz. Ömer nasıl oldu da halife oldu?" demiyor mu acaba? Hz. Ömer hafız falan değildi; ve Muhammed'den duyamadığı hadisler de vardı elbet, o yokken söylenenler. Ve Hz. Ömer'e sormuşlar: "Sen niye Kur'an'ı ezberlemiyorsun, çok ayet bilmiyorsun?" demişler. O da: "Ben bana lazım olan kadarını biliyorum; yani yaşayabildiğim kadarını biliyorum, o da bana yetiyor" demiş. Ve bu hâl ile ikinci halife olmuşken, ey insafsız hoca, sen kim oluyorsun da "Âlim demek hafız demek" diyon? Hem de yetmiyor, neymiş hem hadis hafızı, hem de Kur'an hafızı olacakmış. Bu kadarına da pes yahu! Ayıp ayıp... Âlim, bildiğini yaşayan kimseye denir. Nasıl herkes tıp okuyup doktor olamaz; doktor olsa bu sefer mühendis olamaz; hadi mühendis de olsa uçak pilotu olamaz, yahut da çiftçi olamaz aynı anda, değil mi? Yani dünyada binler meslek varken, bir insan nasıl olur da hepsini bilip öğrenip yapabilir, değil mi? Bir kimsenin karnını bir meslek doyurmaya yeterken, bazıları iki meslek öğrenir, onun karnını iki meslek doyurur. İşte doymak birkaç lokma ile kâfi iken, o lokma için dünyayı yutmaya da gerek yok. Yani yapabileceğin kadarını öğren; hakimlik öğrendin ama hakimlik yapmayacaksan boşuna masraf, boşuna zaman kaybı değil mi? Yani öyle olunca Kur'an'dan da kolay geleni öğrenin, okuyun deniyor; hepsini herkes ezberlesin, okusun diye bir durum yok.
Euzubillahimineşşeytanirracim
Bismillahirrahmenirrahim
İnne rabbeke ya'lemu enneke tekûmu ednâ min suluseyil leyli ve nısfehu ve sulusehu ve tâifetun minellezîne meake, vallâhu yukaddirul leyle ven nehâre, alime en len tuhsûhu fe tâbe aleykum, fakraû mâ teyessere minel kur'ânî, alime en se yekûnu minkum mardâ ve âharûne yadribûne fîl ardı yebtegûne min fadlillâhi ve âharûne yukâtilûne fî sebîlillâhi fakraû mâ teyessere minhu ve ekîmus salâte ve âtûz zekâte ve akridullâhe kardan hasenen, ve mâ tukaddimû li enfusikum min hayrin tecidûhu indallâhi huve hayran ve a'zame ecrâ(ecren), vestagfirûllâh (vestağfirûllâhe), innallâhe gafûrun rahîm.
Meali:
Esteuzubillah
(Ey Muhammed!) Şüphesiz Rabbin, senin gecenin üçte ikisine yakın kısmını, yarısını ve üçte birini ibadetle geçirdiğini biliyor. Beraberinde bulunanlardan bir topluluk da böyle yapıyor. Allah, gece ve gündüzü düzenleyip takdir eder. Sizin buna (gecenin tümünde yahut çoğunda ibadete) gücünüzün yetmeyeceğini bildi de sizi bağışladı (yükünüzü hafifletti.) Artık, Kur'an'dan kolayınıza geleni okuyun. Allah, içinizde hastaların bulunacağını, bir kısmınızın Allah'ın lütfundan rızık aramak üzere yeryüzünde dolaşacağını, diğer bir kısmınızın ise Allah yolunda çarpışacağını bilmektedir. O hâlde, Kur'an'dan kolayınıza geleni okuyun. Namazı dosdoğru kılın, zekâtı verin, Allah'a güzel bir borç verin. Kendiniz için önceden ne iyilik gönderirseniz, onu Allah katında daha üstün bir iyilik ve daha büyük mükâfat olarak bulursunuz. Allah'tan bağışlama dileyin. Şüphesiz Allah çok bağışlayandır, çok merhamet edendir.
Sadakallahul Aziym — MÜZZEMMİL Suresi 20. ayet
Yani Kur'an'ın tamamını herkes veya her âlim ezberlemek zorunda değildir. Tabii her şeye maydanoz olup her soruya cevap vermek isteyen âlimler hariç.
---------------
Ve yine Allah misli ve benzeri olmayandır.
Euzubillahimineşşeytanirracim
Bismillahirrahmenirrahim
Fâtırus semâvâti vel ardı, ceale lekum min enfusikum ezvâcen ve minel en'âmi ezvâcâ(ezvâcen), yezraukum fîhi, leyse ke mislihî şey'un, ve huves semîul basîr.
Meali:
Esteuzubillah
Gökleri ve yeri yaratan, sizin nefslerinizden eşler kıldı ve hayvanlardan da eşler kıldı. Orada sizi çoğaltır, yayar. Hiçbir şey, O'nun gibi değildir. Ve O, en iyi işiten, en iyi görendir.
Sadakallahul Aziym — ŞÛRÂ Suresi 11. ayet
Yine:
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:
"Kim, sabah namazının peşinden 'Lâ ilâhe illallahu vahdehu lâ şerîke leh, lehü'l-mülkü ve lehû'l-hamdü bi-yedihi'l-hayr ve hüve alâ külli şey'in kadîr.' (Allah'tan başka ilah yoktur. O birdir, ortağı yoktur; mülk O'na aittir, hamdler de O'na layıktır; her çeşit hayır O'nun elindedir. O her şeye kadirdir.) derse kendisine, Hz. İsmail evlatlarından bir köleyi âzâd etmiş gibi sevap yazılır."
(Hadis-i Şerif; Ebû Saîd)
Bu dua, bir rivayette: يُحْيِى وَيُمِيتُ (hayat verir ve ölüm verir); bir başka rivayette de, بِيَدِهِ اْلخَيْرُ (hayırlar O'nun elinde) ziyadesiyle gelmiştir.
Bu duanın ne zaman okunacağı rivayetten rivayete sarahat kazanır. Birinde "günde" diye mutlak iken, bir diğerinde "sabah olunca", bir diğerinde "sabah namazından sonra, konuşmazdan önce on defa" diye kayıtlanmıştır. Zikrimizi sabah namazından sonra yapmak usulümüzdür; ve bu hadiste geçen tehlil zikri de yine zikrimizdir, yani Râşidî Zikir Evradından bir parçadır bu zikir de.
Yani "Allah'ın tersi, şeriki ve benzeri, misli yoktur" deniyor o ayette ve hadiste geçen zikirde; yani Allah'ın kehrwerti de yoktur demektir bu. Amma Kur'an sağdan sola yazıldığı için, her soldan sağa yazılanın soldan sağa olan hâli de var. Öyle olunca kâfir deccal işte bu tersini ele alıp öyle kehrwertini çeviriyor. Ve öyle olunca Allah Kerîm'dir; bolca ikram edip yardım eden ve fayda verendir. Amma bazı halife olan insanlar da vardır ki onlar da ahlak olarak bahil olmuşlar; yani cimri insanlar. Ve eğer insan halifeyse, bazı insanlar cimri ve insanlara veya hayvanlara, doğaya faydası ve yardımı dokunmayanlar, eli kısık insanlar... Yani öyle olunca Kerîm'in tersi, bahil; geçeninki gündüz, nûrun tersi zulümet ve karanlık. Eee biz "Allah'ın tersi, şeriki yok" diye biliyoz; bunlar peki ne? Yani imanlı kimselere karşı kâfirler, iyilere karşı kötüler var ve:
Euzubillahimineşşeytanirracim
Bismillahirrahmenirrahim
İnnallâhe lâ yagfiru en yuşrake bihî ve yagfiru mâ dûne zâlike li men yeşâu. Ve men yuşrik billâhi fe kad dalle dalâlen baîdâ.
Meali:
Esteuzubillah
Şüphesiz Allah, kendisine ortak koşulmasını bağışlamaz. Bunun dışındaki günahları, dilediği kimseler için bağışlar. Allah'a ortak koşan, kuşkusuz, derin bir sapıklığa düşmüştür.
Sadakallahul Aziym — NİSÂ Suresi 116. ayet
Peki o zaman demek olur: Allah Kerîm'dir ve bahil olanları sevmez ve bağışlamaz. Allah Nûr'dur ve aydınlık ve apaçık, açık seçiktir; Allah karanlık ve gizli işler yapanları sevmez. Allah Tevvâb'dır, tövbe edip temizlenendir deyince, tövbe edenler kimler? Bizler günah işleyince tövbe ederiz. O zaman Allah'ın Tevvâb ismi bizde tecelli ediyor. Amma ne zaman tövbe ederiz? Kirlenince, günah işleyince... Öyle de olunca, "Allah günah işleyenleri sevmez" demek olur.
Ebû Zer (radiyallâhü anh), Rasûlullâh sallallâhü aleyhi ve sellemin Rabbinden şu rivayeti yaptığını bildirmiştir:
"Ey kullarım! Ben nefsime zulmü haram ettim, onu sizin aranızda da haram kıldım. Öyleyse birbirinize zulmetmeyin."
(Müslim, Birr 55, (2577); Tirmizî, Kıyamet 49, (2497).)
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:
"Zulümden sakınınız. Çünkü zulüm, kıyamet gününde karanlıklardır."
(Hadis-i Şerif; Müslim, Birr 56, III, 1996)
"Allah Teâlâ, asla hainleri sevmez."
Enfâl 58
"Yiyip için, fakat saçıp savurmayın; çünkü Allah savurganları sevmez."
A'râf 31
"Allah Teâlâ, çok günah işleyenleri (esîm) sevmez."
Hac 38
Yani Allah'ın sevmedikleri, Allah'ın güzel bir ismi olan hasletinin zıddını yapanlar; onlar yani O'na O isminde şerik koşanlar. Yani onun zıddını, kehrwertini çevirip de o ahlakı benimseyenler demek oluyor. Ve "Allah'ın sevmediği ve bağışlamadığı kimseler" bahsi için "Kur'an'da Allah'ın sevmediği kimseler" yazın ve Google'da aratın; bütün ayetler size çıkacaktır.
İyilik meselesinde ise dağlar bile, iyi kimseler üstünde gezmiş ise, diğer dağa onunla övünürmüş.
Hadis-i şerifte: "Bir dağ diğer dağa adını da söyleyerek sorar ve der ki: 'Ey filân dağ, sana bugün Allah'ı zikreden bir kişi uğrayıp üzerinden geçti mi?' O dağ da 'Evet' derse, soran dağ cevap vereni müjdeler, kutlar." buyrulmuştur.
Yine Enes İbn-i Malik (r.a.)'in rivayet ettiği hadiste: "Hiçbir sabah ve akşam yok ki; arzın parçaları bazısı bazısına muhakkak sormasın. Her hâlde sorarlar ve birisi: 'Bu gün senin üzerinde namaz kılan veya senin üzerinden zikir yapan bir kimse geçti mi?' der. Bazısı 'Evet' ve bazısı da 'Hayır' diye cevap verir. 'Evet' diye cevap verenin üzerinde kılınan namaz veya yapılan zikirle, zikirsiz ve namazsız kalan yer parçasına karşı üstün ve faziletli olduğunu anlar ve bilirsin." buyrulur.
(A.g.e., Cilt-3, S. 3)
--------------
Kâinat kâinatın içinde
Ben ilk hâlimde babamdan çıkıp anneme geçtim; annemden çıkıp ben ve Râşid oldum. O zaman babam gök ve sema, ve annem ise yer ve toprak gibi. Ve yine babam ise, o da bir anne ve babadan çıktı; onun da bir yeri, dünyası, ve bir de gökyüzü babası var: dedem ve ninem. Ve o zaman benim üstümde sema olarak babam var; babamın üstünde sema olarak dedem var; dedemin üstünde de... Ve yine yer ve dünya, annem ise; annem de bir anne ve babadan çıktı. Ve annemin annesi, annemin altında, yani anneannem, ninem; ninemin annesi de onun altındaki anne.
Ashabdan birisinin sarı saçlı çocuğu oldu. Bunun üzerine Peygamberimize gelen sahabi, "Çocuk zina çocuğu" diye hanımından boşanmak istedi. Ve bunun üzerine:
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:
"Çocuk yedi ceddine çeker."
(Hadis-i Şerif)
Yani her insan bir kâinat. Ve:
Euzubillahimineşşeytanirracim
Bismillahirrahmenirrahim
E lem terav keyfe halakallâhu seb'a semâvâtin tıbâkâ.
Meali:
Esteuzubillah
Görmüyor musunuz, Allah yedi kat semayı (yedi gök katını) nasıl yarattı?
Sadakallahul Aziym — NÛH Suresi 15. ayet
Öyle olunca her insan yedi katmandan oluşuyor; ve bunlar hem yedi anne ve baba, dede; ve yedi de çocuk, torun, torba; bir de yedi alt kat yani usûl ve fürûğ. Yani ceddine çeken sarı çocuk fürûğ; ve cedd ise usûl demektir; hukuk terimi olan usûl ve fürûğ.
Usûl: Arapça "asl"ın çoğuludur. Asl sözlükte temel, kök, soyluluk ve orijinal anlamlarına gelir. Hukuk terimi olarak bir miras terimi olarak usûl, miras bırakanın anne veya baba tarafından yukarıya doğru bütün dede ve ninelerini ifade eder. Ölenin babası, onun babası, babasının babasının babası gibi. Veya annesinin annesi...
Fürûğ: Bir kimsenin neslinden gelen oğul, kız, oğlun oğlu veya kızı "fürû" denir.
Yani biz küçük kâinatta annemizle babamızın içinde olduğumuz gibi, bir de büyük kâinatlar Hz. Muhammed'in içindeyiz ki Müslümanlardanız. Yine Hz. İbrahim'in kâinatının içinden çıktık geldik ki İbrahim milletindeniz. Yine biz Türkler, Hz. Nuh'un Yafes kolundanız ki yani Nuh kâinatının içindeyiz bir de. Öyle olunca semanın katmanları ve yerin katmanları usûl ve fürûğ olarak yedi tabaka; her yedi tabakada başka büyük yedi tabaka içinde. Yani tırnak elin parçası, el kolun parçası, kol gövdenin parçası gibi; kâinat kâinat içinde.
Ve sen bir kâinatsın; senin çocuğun başka bir kâinat. Mesela senin çocuğunun okul arkadaşının birisini, dedesi onu okula getiriyor; ve sen onu hiç görmedin ve tanımadın. Amma işte senin çocuğun onu görüyor ve tanıyor. Yani o adam ve çocuk senin çocuğunun kâinatının içinde; amma senin çocuğun da senin kâinatının içinde olduğundan, yine o adam ve çocuk aslında senin kâinatının da içindeki kâinatta. Sende babanla annenin içindesin... Yani kâinatlar kâinat içinde.
Rabbim, Mehdî ve cemaatinin hatırına, bazı gafillerin gafleti yüzünden bu gök kubbeyi, kıyameti koparıp da başımıza yıkmasın; henüz daha yıkmasın inşallah. Âmin.
---oOo---
أَأَللَّهُمَّ أَرِنَا الْحَقَّ حَقاً وَ ارْزُقْنَا اتِّبَاعَهْ وَ أَرِنَا الْبَاطِلَ بَاطِلاً وَ ارْزُقْنَا اجْتِنَابَهْ
''Allahım! Bizlere hakkı Hak gösterip ona tabi olmayı, bâtılı da Bâtıl gösterip ondan yüz çevirmeyi nasip eyle..!''
وَآخِرُ دَعْوَاهُمْ أَنِ الْحَمْدُ لِلّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ
Ve âhıru da'vâhum enil hamdulillâhi rabbil âlemîne, Amiyn.
Elfatiha maassalavat.
سُبْحاَنَكَ اللَّهُمَّ وَبِحَمْدِكَ، أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلهَ إِلاَّ أَنْتَ، أَسْتَغْفِرُكَ وَأَتُوبُ إِلَيْكَ
Sübhâneke Allahümme ve bihamdik, eşhedü en lâ ilâhe illâ ent, estağfirullahe ve etûbu ileyk.
--OoO--
Kar©glan
Başağaçlı Raşit Tunca
Schrems, 01 Kasım 2017 Çarşamba
Original Kar © glan
(Kar©glan'ın 01 Kasım 2017 Vaazı)
أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ الرَّحِيم
أَوْ زِدْ عَلَيْهِ وَرَتِّلِ الْقُرْآنَ تَرْتِيلًا
Euzubillahimineşşeytanirracim
Bismillahirrahmenirrahim
Ev zid aleyhi ve rettilil kur'âne tertîlâ.
Meali:
Veya onu daha arttır. Ve Kur'ân'ı anlayarak, açarak, açıklayarak güzel bir şekilde oku.
Sadakallahul Aziym — MÜZZEMMİL Suresi 4. ayet
---oOo---
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:
"Sizin en hayırlınız, Kur'an'ı öğrenen ve öğretendir."
(Hadis-i Şerif; Buhârî, Hadis no: 1775)
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:
"Bu Kur'an, hoşlanmayan için gayet zordur. Ona ısınana ise gayet kolay gelir. Hadisime (söz ve davranışlarıma) gelince, hoşlanmayan için gayet zor, tâbi olan içinse gayet kolaydır. Bir kimse benim hadisimi dinler, hemen hıfz eder ve tatbik ederse mahşerde Kur'an ile haşrolur. Hadis'ime ehemmiyet vermeyen ise Kur'an'ı hor görmüş olur. Kim de Kur'an'ı hor görürse dünya ve ahirette hüsrana uğrar."
(Hadis-i Şerif; Ramuz'ül-Ehadis 1330-7)
"Allâhumme salli alâ Muhammedin ve alâ âli Muhammed. Kemâ salleyte alâ İbrâhîme ve alâ âli İbrâhîme inneke hamîdun mecîd."
"Allâhumme bârik alâ Muhammedin ve alâ âli Muhammed. Kemâ bârakte alâ İbrâhîme ve alâ âli İbrâhîme inneke hamîdun mecîd."
Yolculuğumuza başlıyoruz:
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:
"Kur'an'ı öğrenin, okuyun ve kolayınıza gelen yerleri okuyun. Muhammed'in (s.a.v.) nefsi yed-i kudretinde olan Allah'a yemin ederim ki, onun unutulup gitmesi, bağlı devenin ipinden kurtulmasından daha çabuk olur. Öğrenin, bilin ki, kim bir gecede (veya bir gün içerisinde) 50 ayet okursa, o, gafiller listesine yazılmaz. Kim gecede 100 ayet okursa, âbidler arasına yazılır. Kim gecede 200 ayet okursa, ondan Kur'an davacı olmaz. Gecede 500 ila 1000 ayet okuyanlar ise, kendilerine cennette büyük makamlar ihsan edilmiş olarak sabahlar."
(Hadis-i Şerif; Ramuz'ül-Ehadis 253-13)
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:
"Bakara suresinde bir ayet vardır ki, Kur'an ayetlerinin seyyididir. Bir yerde okundu mu şeytan orada tutunamayıp mutlaka çıkar. Bu 'Ayetü'l-Kürsî'dir."
(Hadis-i Şerif; Ramuz'ül-Ehadis 300-9)
أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ الرَّحِيم
وَمَا مِن دَآبَّةٍ فِي الأَرْضِ وَلاَ طَائِرٍ يَطِيرُ بِجَنَاحَيْهِ إِلاَّ أُمَمٌ أَمْثَالُكُم مَّا فَرَّطْنَا فِي الكِتَابِ مِن شَيْءٍ ثُمَّ إِلَى رَبِّهِمْ يُحْشَرُونَ
Euzubillahimineşşeytanirracim
Bismillahirrahmenirrahim
Ve mâ min dâbbetin fîl ardı ve lâ tâirin yatîru bi cenâhayhi illâ umemun emsâlukum, mâ farratnâ fîl kitâbi min şey'in summe ilâ rabbihim yuhşerûn.
Meali:
Esteuzubillah
Yeryüzünde gezen her türlü canlı ve (gökte) iki kanadıyla uçan her tür kuş, sizin gibi birer topluluktan başka bir şey değildir. Biz Kitap'ta hiçbir şeyi eksik bırakmadık. Sonunda hepsi Rablerinin huzuruna toplanıp getirilecekler.
Sadakallahul Aziym — EN'ÂM Suresi 38. ayet
[attachment=38446]
Öyle olunca, Kur'an'ın içinde eğer her şey varsa, bu Kur'an kâinatın haritası ise, o zaman kâinatta ne varsa Kur'an'da da var demek. Amma işte Kur'an'ı sanki bir çekmeceli dolap olarak düşünürsek, onun çekmecelerinde birçok eşya var; ancak o çekmeceleri açıp da içinden çıkarınca... Ve hatta öyle ki o çekmecede mesela bir tane radyo varsa, radyonun içinde de birçok parça var. Çekmeceden radyoyu çıkarmak demek, onun içindeki birçok parçayı da görmek demek değil. Yani hatta saydam, görünür bir kabı olsa radyonun, yine radyo nasıl ve ne ile çalışır bilmeyen birisi, radyodaki parçaları görse bile ne işe yaradığını ve her bir parçanın ne görev yaptığını bilemez. Ve yine öyle ki ancak bir elektronik teknik bilgisi olan birisi o radyoyu çıkarıp baksa, ve o belki o radyoyu gerçekten anlar; ve hangi parça ne işe yarar ve ne görev yapar bilebilir belki.
Öyle olunca Rabbimiz Teâlâ da kâinata mesela arı diye bir bilgi küpü paketlemiş. Ve biz o bilgi küpü arıya bakarak birçok ilmi çözebiliriz. Amma bir arıcı bile onun ne kadar faydalı hizmetleri var bilmez; yine insanlar "Arı bal yapan canlıdır" der, bu kadar bilir. Amma bir bilim adamı onun haberleşme sistemini, onu gözetleyerek çözmüş. Ve arılar falan yerde bal özü olan yeni taze çiçekler var diye, kovandaki diğer arılara tarif etmek için işte dans ediyorlarmış. Ve en son dans biterken kuyruğunu ne yana doğru kıvırdı ise, onun matematiksel bir hesabı var; ve diyor ki, yani bilmem kuzeybatıda 10 km ilerde güzel çiçekler var, diyormuş.
Yani öyle olunca bunu incelemeyen birisi anlayabilir mi? Ve o hareketin ne manaya geldiğini araştırmayan birisi bilebilir mi? Yani işte bizim Müslümanlar: "Arı bal yapar, o zaman arı bal yapsın; balı al, tamamdır" diyor. Başka ne hünerleri var bilmiyor. Amma geçen dediğimiz "kâinata bakıp ibret alan" bu, afedersiniz, gâvur dediklerimiz, işte onları gözetleyip bu dili bile çözmüşler. Ve öyle olunca arının dilinden anlayan bir arıcı... Ve öyle olunca Hz. Süleyman hayvan dili bilirdi; peki arı dilini de biliyor muydu? Yani öyle olunca arıya diyecek ki: "Bizim evin yanında çiçekler var." Bunu demek için işte oynayacak, dans edecek ve en son kıçını şöyle bir kıvıracak ki, o taraf matematiksel bir hesapla çiçekten ne kadar uzak, o arılara haber verebilsin. Eee bak, bu gün Alman arıcı birisi televizyonda bunu açıkladı; öğrenmiş ve anlattı. Yani yeni Hz. Süleymanlar var bu çağda kardeşim. Süleyman karınca dili biliyorsa, bu Süleyman da arı dili biliyor yani.
İşte öyle olunca kâinat ve Kur'an bir bilgi hazinesi. Ve o Muhammed'e "Kur'an'ı tertil üzere oku" diyen Rab, daha ilkokul birde heceleyerek okuyan gibi "yaaaaaaa siiiiiin vel kur anil hakim" diye heceleyerek okumaktan bahsetmiyor. Tertil üzere oku derken, yani onu aç ve çekmeceden çıkar ve bak, incele, ve sonra o sana neler diyor. Ve geçen dedik, o gâvur dediklerimiz Yunus'a (balık olan Yunus'a) bakmış ve onu incelemiş; ve onun haberleşme sistemi olan "sonar sistemini" gemilerin haberleşme sistemini çözmüş ve icad etmiş. Yine yarasaya bakmış ve radar sistemini çözüp icad etmişler. Ve Kur'an'da o müminleri tarif ederken işte diyor ki Rabbimiz:
أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ الرَّحِيم
الَّذِينَ يَذْكُرُونَ اللّهَ قِيَامًا وَقُعُودًا وَعَلَىَ جُنُوبِهِمْ وَيَتَفَكَّرُونَ فِي خَلْقِ السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضِ رَبَّنَا مَا خَلَقْتَ هَذا بَاطِلاً سُبْحَانَكَ فَقِنَا عَذَابَ النَّارِ
Euzubillahimineşşeytanirracim
Bismillahirrahmenirrahim
Ellezîne yezkurûnallâhe kıyâmen ve kuûden ve alâ cunûbihim ve yetefekkerûne fî halkıs semâvâti vel ard(ardı), rabbenâ mâ halakte hâzâ bâtılâ(bâtılan), subhâneke fekınâ azâben nâr.
Meali:
Esteuzubillah
Onlar ayaktayken, otururken ve yanları üzerine yatarken Allah'ı anarlar, hatırlarlar (daima Allah'ı zikrederler). Göklerin ve yerin yaratılışı üzerinde düşünürler. "Rabbimiz! Bunu boş yere yaratmadın, seni eksikliklerden uzak tutarız. Bizi ateş azabından koru" derler.
Sadakallahul Aziym — ÂLİ İMRÂN Suresi 191. ayet
Derler ve Rabbimizin ayetlerini tertil üzere okuyup "Çekirge ne diyor, karınca ne diyor, arı ne diyor, Yunus ne diyor?" öğrenirler. Ve Rabbimizin o pakete gizlediği ilmi çözerler ve o ilmin mucidi olurlar.
Ve diyorlar ki eski mezhep imamları için: "Onlar söylenecek bütün sözleri söylemişler." Ve bugün bir olay oldu mu "Hanbelî şöyle dedi, Hanefî böyle dedi" diye o olay hakkında karar veriyorlar. Halbuki olaylar kişiye ve zamana, yere ve yöreye, yine kişinin durumuna göre ve bulunduğu ortama, ve hasta ve sağlıklı olduğuna, yine etrafında kimler olduğuna göre çok değişik sonuçlar doğuruyor. Öyle olunca bütün karnı ağrıyanlara Aspirin, bütün kafası ağrıyanlara Aspirin, bütün soğuk algınlığı olanlara Aspirin diye üniversal bir sonuç olmaz. O yüzden dinde bir konuda biri için karar verecekken "Hanbelî böyle diyor" diye hemen karara varılmaz; ve içtihad gerektirebilir o hâl belki. O yüzden bitkici Muammer Amca var; o bile diyor ki: "Herkese her bitki karışımı uymaz. Onun karnı ağrıyor, migrenden; berikinin sinüzitten. Bunların ikisine aynı ilaç olur mu hiç?" diyor.
Yani öyle olunca fıkhî bir hüküm veya Kur'an'ın bir ayetinin bir kimsede yapacağı tezahür ile diğerinin üstünde yapacağı tezahür farklıdır. O yüzden Cübbeli diyor ki: "Bir şey söylersem kaynak ile söylerim; Hanbelî dedi, Buhârî'den rivayet falan filan." Ve öyle olunca birisi sorunca "O dedi, bu dedi" olmaz. Sen karar vereceksin ey Cübbeli; sorana göre cevap vermen lazım. Yani içtihad güne ve zamana ve kişilere, toplumlara özel olur yani. Neden dört mezhep doğdu? Çünkü farklı kıtalardaki farklı insanlar için... O yüzden Hanefî'de çiziğin üstünü geçen kan abdest bozarken, Hz. Ali'nin görüşünü alan Şâfiî'ye göre çizme dolusu kan aksa abdest bozulmaz.
Kim karar verdi burada abdestin bozulmayacağına? Hz. Ali. Hz. Ali peygamber mi ki bu dinin sahibi? Hayır, o bir halife ancak; Peygamberin yerine bakan kimse. Öyleyse ne içtihad etti? "Çizme dolusu kanım aksa bile benim itikadım ve abdestim bozulmaz" dedi; yani gönlüm bulanmaz demek istedi. Amma Hanefîler "Kadına elin değdi, tahrik oldun ve abdest gitti" diyor. Ya Avrupa insanı, artık mini etekle dolaşan kızı, kadını görüyor da zerre kadar itikadı bozulmuyor; yani hemen öyle suyu falan akmıyor, aklına cinsellik gelmiyor, yani sapıklık falan düşünmüyor (hepsi değil, içinde elbet sapıklar da vardır), hemen de tahrik olmuyorlar. Peki onun için verilecek abdest hükmü ile Hanefî için yahut Ca'ferîler için aynı olur mu? Adamlar kadına çar giydiriyor; kadınının eli çıksa, eline değse abdest gider. Neden? Çünkü adamlarda kadın saklı, gizli mal. Amma Avrupa'da kadın öyle saklı mal falan değil; kadın da erkek kadar özgür bir insan. Öyle olunca kardeşim, öyle "Hanbelî dedi, Şâfiî dedi" bu devirde olmaz; olaya göre karar lazımdır, içtihad lazımdır.
Bizim bu sözümüz, kişiye özel hüküm verme hukukunu, Peygamberimizin ve bir sahabenin başından geçen şu hadise çok güzel açıklıyor yani:
Ebû Hüreyre Efendimizin tebessüm ettiği olaylardan birini şöyle anlatır:
"Allah Resûlü (s.a.v.) Mescid-i Nebevî'de iken sahabelerden biri, elini göğsüne vurup, saçını başını yolarak, büyük bir telaş içinde Allah Resûlü'nün (s.a.v.) yanına geldi.
– Yâ Resûlallah! Helak oldum. Rahmetten uzak olan karşındaki şu kişi helak oldu! diye feryat etti. Sahabiyi sakinleştirmeye çalışan Efendimiz:
– Seni helak eden nedir? Diye sordu. Sahabi:
– Ramazan orucu tutmuşken hanımıma yaklaştım, dedi. Sahabiye yanına oturmasını işaret eden Allah Resûlü (s.a.v.) onunla yakından ilgilendi:
– Bir köle azat edebilir misin?
– Hayır.
– Aralıksız iki ay oruç tutabilir misin?
– Hayır.
– Altmış fakiri doyurabilir misin?
– Hayır.
Sorulardan hiç birine olumlu cevap alamayan Allah Resûlü (s.a.v.) sahabiyi sorununu çözmeden göndermek istemiyordu. Bunun için:
– Şurada oturup bekle, buyurdu. Bir süre sonra bir başka sahabi büyük bir sepet hurma ile içeri girdi. Sepeti Allah Resûlü'nün (s.a.v.) önüne koydu. Sepeti orucu bozulan sahabiye uzatan Efendimiz:
– Şunları alıp sadaka olarak fakirlere dağıt! buyurdu. Sahabi sabrı zorlarcasına:
– Yâ Resûlallah! Bizden daha fazla fakir mi var? Vallahi şu an çok aç olduğum halde yiyecek hiçbir şeyim yok! Şu iki taşlık arasında (Medine'de) benden daha fakir biri yoktur, dedi.
Bu kadar iyilikten sonra hâlâ iyilik istemesine kızmayan Efendimiz, sahabinin sözlerini hoşgörü ile karşıladı. Hoşgörüsünü azı dişleri görülünceye kadar gülerek gösterdi. Sonra sahabiye döndü:
– Haydi, onları al! Götürüp ailene yedir, buyurdu."
(Hadis-i Şerif; Buhârî, Savm 30; Müslim, Sıyâm 81; Tirmizî, Savm 28; Ebû Dâvûd, Savm 38.)
Ve bizler İslam ve Müslümanlar grubu olarak, her ne yaparsak yapalım, her ne dua ve zikir edersek edelim, şeytan ve hizbi, ve deccal ve hizbi, bugün yaptıklarımızı ve sevaplarımızı ve zikirlerimizi ve okuduğumuz Kur'an'ı bile ters çevirmeye çalışıyor. Ve onu da matematikte "kehrwert" denen frekansı ters çevirme yöntemi ile yapıyor, dedik. Peki biz Müslümanlar olarak onun yaptıklarını ters çeviremez miyiz? Evet, belki de biz de onun yaptıklarını tersine çevirebiliriz. Çünkü halk arasında bir söz vardır ya: "Şeytana pabucunu ters giydirmek" deyimi... Nerden türemiş bu peki, bilir misiniz?
Çünkü İslam'da eve, camiye ve iyi ve faziletli yerlere girerken sağ ayak ile girilir, çıkarken de sol ayakla çıkılır. Amma şer ve pis ve necis olan yerlere girerken, yani şeytanın otağı olan pis yerlere girerken de işte bu sefer sol ayakla girilir; mesela tuvalet ve banyoya sol ayakla girilir, sağ ayakla da çıkılır. İşte bu sünnet ile biz de ona pabucunu ters giydirmiş olmaz mıyız? Yani biz de onun oralarda bize yapacağı müdahaleyi tersine çevirmiş olmaz mıyız? Yani kehrwertini almış olmaz mıyız? Elbette ki biz de onun yapacak olduklarının ve yaptıklarının kehrwertini almış oluruz; yani bunu, bu sünneti yaparak yani.
Bu işlem öyle sadece ters ayakla girmekle kalmaz. Tasavvufta işte "Terki Terk" diye bir kural vardır. Nedir o? Yani sen hep sağdan giyiyorsun, sağdan yiyorsun, sağdan giriyorsun. Amma ardına düşman taklidi seni takip ediyor. Ve senin her gün sağdan gittiğini bildiği için, ve güdümünü seni sağdan gidecek diye almış. Ve bir sünnet ve ahlak ve âdeti yaparken seni onu sağdan yapacak diye biliyor. Ve senin her zaman sağdan yaptığını terkedip de, bir defada düşmanı yanıltmak için işte soldan yapıvermeğe "Terki Terk" denilir. Ve böylece düşmanın yolunu saptırmış oluruz. Seni sağa dönecek sanırken, sen sola dönünce o şaşırır ve sağa doğru dönüp yanlış sokağa girer yani. Amma bu Terki Terk'i ancak bir defaya, iki defaya mahsus yapılır; yine o düşmanı saptırdıktan sonra yine sağdan yiyip giymeye devam edilir yani. Yani Müslümanlar da şeytan ve hizbinin ve deccal ve hizbinin yaptıklarının tersini çevirebilir. Yani neymiş o kuralın adı? Tasavvuftaki "Terki Terk". Ve demek olur ki: Sen sağdan giyme sünnetine yapıştın ve hiç bırakmıyorsun; ve demek olur ki ömründe artık soldan giymeyi terk ettin demek olur. İşte o düşmanı görünce ise, terkettiğin o soldan giyme kuralını terkedip de soldan giyivermeye "Terki Terk"; yani o önceki terkettiklerini terketmek denilir.
أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ الرَّحِيم
اللّهُ لاَ إِلَهَ إِلاَّ هُوَ الْحَيُّ الْقَيُّومُ لاَ تَأْخُذُهُ سِنَةٌ وَلاَ نَوْمٌ لَّهُ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الأَرْضِ مَن ذَا الَّذِي يَشْفَعُ عِنْدَهُ إِلاَّ بِإِذْنِهِ يَعْلَمُ مَا بَيْنَ أَيْدِيهِمْ وَمَا خَلْفَهُمْ وَلاَ يُحِيطُونَ بِشَيْءٍ مِّنْ عِلْمِهِ إِلاَّ بِمَا شَاء وَسِعَ كُرْسِيُّهُ السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضَ وَلاَ يَؤُودُهُ حِفْظُهُمَا وَهُوَ الْعَلِيُّ الْعَظِيمُ
Euzubillahimineşşeytanirracim
Bismillahirrahmenirrahim
Allâhu lâ ilâhe illâ huvel hayyul kayyûm(kayyûmu), lâ te'huzuhu sinetun ve lâ nevm, lehu mâ fîs semâvâti ve mâ fil ard, menzellezî yeşfeu indehû illâ bi iznih ya'lemu mâ beyne eydîhim ve mâ halfehum, ve lâ yuhîtûne bi şey'in min ilmihî illâ bi mâ şâe, vesia kursiyyuhus semâvâti vel ard, ve lâ yeûduhu hıfzuhumâ ve huvel aliyyul azîm.
Meali:
Esteuzubillah
Allah, kendisinden başka hiçbir ilâh olmayandır. Diridir, kayyumdur. O'nu ne bir uyuklama tutabilir, ne de bir uyku. Göklerdeki her şey, yerdeki her şey O'nundur. İzni olmaksızın O'nun katında şefaatte bulunacak kimdir? O, kulların önlerindekileri ve arkalarındakileri (yaptıklarını ve yapacaklarını) bilir. Onlar O'nun ilminden, kendisinin dilediği kadarından başka bir şey kavrayamazlar. O'nun kürsüsü (onun bilgisi ve ilmi) bütün gökleri ve yeri kaplayıp kuşatmıştır. (O, göklere, yere, bütün evrene hükmetmektedir.) Gökleri ve yeri koruyup gözetmek O'na güç gelmez. O, yücedir, büyüktür.
Sadakallahul Aziym — BAKARA Suresi 255. ayet
Yani bu ayet gösteriyor ki: Allah, bizim yaptıklarımızı da, yapacaklarımızı da, yine Deccal ve şeytan hizbinin yaptıklarını da, yapacaklarını da bilir. Öyle olunca sonuç yine Allah'ın takdirindedir; ve bizler rolleri giymişiz, sadece rolümüzü oynuyoruz. Çünkü bir senaryo ve film varsa, oynayanlar da var demek olur. Allah katında kıyamete kadar olacak olanlar oldu bitti; ve hepsini hesap edip biliyorsa o Allah ve müdahale edebiliyorsa, ve Muhammed Mirac'da gördüğü bazı hadiseleri haber verirken kıyamet alâmetleri olarak haber verdiyse, demek ki o Mirac etmekle geleceğe seyahat etti ve gelecekte olanları gördü demek olur. Ve öyleyse bundan 1400 küsur sene önce yaşamış olan Muhammed Mirac'da Mehdî vaktini gördü ve Mehdî'yi tarif ettiyse, o zaman Mirac geleceğe seyahat demek; ve gelecek ise bir üst semada demek olur. Ve öyle olunca o, o gün olacak olanları gördüyse, o zaman kıyameti de elbet gördü demek olur. Her ne kadar Cebrail sorunca "Kıyamet ne zaman?" diye, "Sorulan sorandan bilgili değil" dese de işte ona Mirac'da kıyamet de gösterildi. Ve öyle olunca Rab katında kıyamet bile olmuş bitmiş bir vâkıa; ve bizler ancak rolleri oynuyoruz demek olur. Senaryo belli; ancak Allah bizlere özgür irade vermiş, tercih hakkı tanımış. Kâfir deccal ve hizbi bunu anlamıyorlar; yani yine şeytan da bunu anlamıyor. Çünkü Allah melek diye bir şey yaratmış ve Allah'ın emrinden çıkmıyorlar, tamamen itaat hâlindeler. Ve öyle olunca onları yaratmaya gücü yeten Allah, bu sefer insan diye bir canlı yaratmış; insana ise tercih hakkı tanımış, yani özgür bırakmış ve bakıyor ne yapacaklar diye. Yine isteseydi insanoğlunu da melek gibi yaratır ve itaat dışında bir şey yapamazdı. Gücü buna yetiyor mu? Yetiyor; nice melek yaratmış. Mesela dedik: Cam gözlük icad edildi; ve cam gözlüğün, yani o maddenin tercih hakkı yok. Nasıl imal edildiyse onu yapmakla sorumlu; ne bir öne geçebilir, ne de bir geri. Bir dioptri gösterecek ise bir dioptri gösterir. Yani öyle olunca onlara tercih hakkı yok. Biz ise mesela bir fakir gördük: "Şuna yardım eden, bir ekmek veren yahut sırtına elbise giydiren" diye bir tercihte bulunabiliriz. Yani bir iyilik yapma dürtüsü var bizde. Bir de fakiri gördük ve kötülerden isek, bu sefer bir tekme savurabiliriz ona; yani dövebiliriz, kovabiliriz. Yani kötüyüz ya... Öyle olunca iyilik yapma ve kötülük yapma dürtüsü var bizde; yani tercih ve özgürlük. Ve yine iyilik ve kötülük gibi bir hâli oluşturma yetisi... Öyle olunca insan, Allah'ın bizi özgür bırakmasına şükredeceği yerde, sanki ona bir zarar verebilecekmiş gibi kötü fiillere yönelmesi ne kadar nankörlük ve gaflettir, değil mi? Sen kötü olarak, seçilmiş olan kara ve kötüler grubunu oluşturuyorsun; ancak çarkın madalyonun öbür yüzü, ayın karanlık tarafı... Yoksa bu yaptığın kötü fiillerle Allah'a senin zerre zarar ve ziyanın dokunamaz.
Ve Ayetel Kürsî'de geçen "şefaat etmek, yani birine fayda vermek veya zarar vermek, ancak Allah'ın tekelindedir" ayeti gösteriyor ki, Allah'ın müsaade ettikleri dışında kimse kimseye ne fayda verebilir, ne de zarar verebilir. Her şey Allah'ın takdiri içerisindedir. Şayet bu bir büyü ve sihir bile olsa böyledir. Ve Kur'an'da bunu şöyle izah eder:
أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ الرَّحِيم
وَاتَّبَعُواْ مَا تَتْلُواْ الشَّيَاطِينُ عَلَى مُلْكِ سُلَيْمَانَ وَمَا كَفَرَ سُلَيْمَانُ وَلَكِنَّ الشَّيْاطِينَ كَفَرُواْ يُعَلِّمُونَ النَّاسَ السِّحْرَ وَمَا أُنزِلَ عَلَى الْمَلَكَيْنِ بِبَابِلَ هَارُوتَ وَمَارُوتَ وَمَا يُعَلِّمَانِ مِنْ أَحَدٍ حَتَّى يَقُولاَ إِنَّمَا نَحْنُ فِتْنَةٌ فَلاَ تَكْفُرْ فَيَتَعَلَّمُونَ مِنْهُمَا مَا يُفَرِّقُونَ بِهِ بَيْنَ الْمَرْءِ وَزَوْجِهِ وَمَا هُم بِضَآرِّينَ بِهِ مِنْ أَحَدٍ إِلاَّ بِإِذْنِ اللّهِ وَيَتَعَلَّمُونَ مَا يَضُرُّهُمْ وَلاَ يَنفَعُهُمْ وَلَقَدْ عَلِمُواْ لَمَنِ اشْتَرَاهُ مَا لَهُ فِي الآخِرَةِ مِنْ خَلاَقٍ وَلَبِئْسَ مَا شَرَوْاْ بِهِ أَنفُسَهُمْ لَوْ كَانُواْ يَعْلَمُونَ
Euzubillahimineşşeytanirracim
Bismillahirrahmenirrahim
Vettebeû mâ tetlûş şeyâtînu alâ mulki suleymân(suleymâne) ve mâ kefere suleymânu ve lâkinneş şeyâtîne keferû yuallimûnen nâses sihra, ve mâ unzile alâl melekeyni bi bâbile hârûte ve mârût(mârûte), ve mâ yuallimâni min ehadin hattâ yekûlâ innemâ nahnu fitnetun fe lâ tekfur fe yeteallemûne minhumâ mâ yuferrikûne bihî beynel mer'i ve zevcihî, ve mâ hum bi dârrîne bihî min ehadin illâ bi iznillâh(iznillâhi), ve yeteallemûne mâ yadurruhum ve lâ yenfeuhum ve lekad alimû le menişterâhu mâ lehu fîl âhirati min halâkın, ve le bi'se mâ şerav bihî enfusehum lev kânû ya'lemûn.
Meali:
Esteuzubillah
Onlar Süleyman (a.s)'ın mülkü üzerine şeytanların tilavet ettiği (okuduğu) şeylere tâbî oldular (uydular). Süleyman (a.s) inkâr etmedi (sihir yapmadı ve kâfir olmadı). Fakat şeytanlar insanlara sihri ve Babil şehrindeki iki meleğe, Harut ve Marut'a indirilen şeyleri öğretmekle kâfir oldular. Ve oysa onlar, "Biz sadece bir fitneyiz (sizin için bir imtihanız). O halde (sakın sihir ilmini öğrenerek) kâfir olmayın." demedikçe hiç kimseye bunu öğretmezlerdi. Fakat o ikisinden, bir erkek ile onun karısının arasını açacak şeyler öğreniyorlardı. Ve de onlar, Allah'ın izni olmadan onunla (sihirle) hiç kimseye zarar verebilecek değillerdir. Ve onlar kendilerine fayda vermeyen, zarar veren şeyleri öğreniyorlar. Ve andolsun ki onlar, onu (sihri ve ona ait bilgileri) satın alan kimsenin ahirette bir nasibi olmadığını kesin olarak öğrendiler. Elbette onunla (sihre karşılık) nefslerini sattıkları şey ne kötü, keşke bilselerdi.
Sadakallahul Aziym — BAKARA Suresi 102. ayet
Ve yine İbn-i Abbas (r.a.) şöyle der:
"Bir gün Resulullah (s.a.v.)'ın arkasında yürüyordum. Bana dedi ki: 'Ey delikanlı, sana bazı sözler öğreteceğim. Onları koru ki Allah seni korusun. Koru ki Allah'ı yanında bulursun. İstediğin zaman Allah'tan iste. Yardım dilediğin zaman Allah'tan dile. Şunu bil ki, şayet bütün ümmet sana bir yarar dokundurmak için bir araya gelseler de, Allah'ın senin için yazdığının dışında bir yarar dokunduramazlar. Aynı şekilde, sana bir zarar dokundurmak için toplansalar, Allah'ın senin için yazdığından başka bir şey dokunduramazlar. Kalemler kaldırılmış, sayfalar durulmuştur.'"
(Hadis-i Şerif; Tirmizî rivayet etmiş ve "sahih bir hadistir" demiştir.)
Peygamberimizin torunu Hz. Hüseyin Kerbelâ'da Yezid'in karşısında, Yezid onun kanı dökmeye karar kılınca, Hüseyin Efendimiz dedi ki: "Sen bu kötülüğü yapmakla en fazla beni, ancak dedeme kavuşturabilirsin." dedi. Yani o da zaten olacak olan olduğu ve Hz. Hüseyin'in de şehid edileceği zaten Muhammed'e haber verilmişdi. Ancak olacak olan oldu; yani sonuçta o dedesine kavuşan oldu. Daha fazla bir şey yapabilir miyim diye onun başını yerlerde tekmelediler, top oynadılar; top ordan icad edildi. Başını mızrağa taktılar, sonra dışarı sarkan dilini mızrakla oynadı. Amma sonuçta öldükten sonra ona daha fazla ne yapabilir ki? Öldü işte; daha fazla ne olabilir? Motor gittikten, öldükten sonra kaportaya olacak olanın bir önemi yok ki. Zaten mezara gömsen onu yılan çıyan yemeyecek mi? Sündüre sündüre yemeyecek mi? Ee o da çileyse, o iyileri de yiyor, kötüleri de yiyor; namaz kılanı da yiyor, kılmayanı da yiyor zaten. Temizlik yapıyor... O zaman onun kopan başına yapılanın artık o dedesine kavuştuktan sonra bir önemi yok ki. En fazla öldürdü, öldürebildi; daha ne yapacak? Yani öldürmeden de susuz koydu; deri, dermanı kesildi zaten. Daha kötü yine ne olur? Eğer cehennem ve cennet bu dünyadaysa, o zaman Hüseyin'in çektiği cehennem ne olaki? Daha bu dünyada cehennemi tattı mı, tattı. Peki Hüseyin bu kadar kötü ve zalim birimiydi ki bu çileye, bu cehennem azabına maruz kaldı demek lazım? Ve öyle demek olur ki Hz. Hüseyin, Muhammed'in parçasının (Fatma'nın) parçası demek olmaz mı? Öyle olunca Muhammed'in öyle bir günahı varmış ki cehennemlik günah; ve o günah onu işte onun parçası olan Hz. Hüseyin'de susuz koymuş. Ve boynu vurulan, Muhammed'in parçası mı? Evet, onun parçası. Öyleyse Muhammed'in de günahı var mı? Var. Çünkü ceza, günahın cezasıysa ve bu ceza Muhammed'den ikinci kopan parçaya yapılıyorsa, o zaman o ceza bir nevi Muhammed'e yapılmış olmaz mı? Öyleyse ceza bir suçun sonucudur; öyle ya da böyle öyleyse Muhammed'in de bir suçu var demek olmaz mı? Eee "Peygamberler günahtan masumdur, ismet sıfatı vardır" deniyor. Ee bu ne peki o zaman?
Ve hocalardan birisi diyor ki: "Öyle birkaç ayetle âlim falan olunmaz" diyor. Âlim diyor, Kur'an'ı ezbere bilecek, hadisleri bilecek falan filan diyor. Bu adam "Hz. Ömer nasıl oldu da halife oldu?" demiyor mu acaba? Hz. Ömer hafız falan değildi; ve Muhammed'den duyamadığı hadisler de vardı elbet, o yokken söylenenler. Ve Hz. Ömer'e sormuşlar: "Sen niye Kur'an'ı ezberlemiyorsun, çok ayet bilmiyorsun?" demişler. O da: "Ben bana lazım olan kadarını biliyorum; yani yaşayabildiğim kadarını biliyorum, o da bana yetiyor" demiş. Ve bu hâl ile ikinci halife olmuşken, ey insafsız hoca, sen kim oluyorsun da "Âlim demek hafız demek" diyon? Hem de yetmiyor, neymiş hem hadis hafızı, hem de Kur'an hafızı olacakmış. Bu kadarına da pes yahu! Ayıp ayıp... Âlim, bildiğini yaşayan kimseye denir. Nasıl herkes tıp okuyup doktor olamaz; doktor olsa bu sefer mühendis olamaz; hadi mühendis de olsa uçak pilotu olamaz, yahut da çiftçi olamaz aynı anda, değil mi? Yani dünyada binler meslek varken, bir insan nasıl olur da hepsini bilip öğrenip yapabilir, değil mi? Bir kimsenin karnını bir meslek doyurmaya yeterken, bazıları iki meslek öğrenir, onun karnını iki meslek doyurur. İşte doymak birkaç lokma ile kâfi iken, o lokma için dünyayı yutmaya da gerek yok. Yani yapabileceğin kadarını öğren; hakimlik öğrendin ama hakimlik yapmayacaksan boşuna masraf, boşuna zaman kaybı değil mi? Yani öyle olunca Kur'an'dan da kolay geleni öğrenin, okuyun deniyor; hepsini herkes ezberlesin, okusun diye bir durum yok.
أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ الرَّحِيم
إِنَّ رَبَّكَ يَعْلَمُ أَنَّكَ تَقُومُ أَدْنَى مِن ثُلُثَيِ اللَّيْلِ وَنِصْفَهُ وَثُلُثَهُ وَطَائِفَةٌ مِّنَ الَّذِينَ مَعَكَ وَاللَّهُ يُقَدِّرُ اللَّيْلَ وَالنَّهَارَ عَلِمَ أَن لَّن تُحْصُوهُ فَتَابَ عَلَيْكُمْ فَاقْرَؤُوا مَا تَيَسَّرَ مِنَ الْقُرْآنِ عَلِمَ أَن سَيَكُونُ مِنكُم مَّرْضَى وَآخَرُونَ يَضْرِبُونَ فِي الْأَرْضِ يَبْتَغُونَ مِن فَضْلِ اللَّهِ وَآخَرُونَ يُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَاقْرَؤُوا مَا تَيَسَّرَ مِنْهُ وَأَقِيمُوا الصَّلَاةَ وَآتُوا الزَّكَاةَ وَأَقْرِضُوا اللَّهَ قَرْضًا حَسَنًا وَمَا تُقَدِّمُوا لِأَنفُسِكُم مِّنْ خَيْرٍ تَجِدُوهُ عِندَ اللَّهِ هُوَ خَيْرًا وَأَعْظَمَ أَجْرًا وَاسْتَغْفِرُوا اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَّحِيمٌ
Euzubillahimineşşeytanirracim
Bismillahirrahmenirrahim
İnne rabbeke ya'lemu enneke tekûmu ednâ min suluseyil leyli ve nısfehu ve sulusehu ve tâifetun minellezîne meake, vallâhu yukaddirul leyle ven nehâre, alime en len tuhsûhu fe tâbe aleykum, fakraû mâ teyessere minel kur'ânî, alime en se yekûnu minkum mardâ ve âharûne yadribûne fîl ardı yebtegûne min fadlillâhi ve âharûne yukâtilûne fî sebîlillâhi fakraû mâ teyessere minhu ve ekîmus salâte ve âtûz zekâte ve akridullâhe kardan hasenen, ve mâ tukaddimû li enfusikum min hayrin tecidûhu indallâhi huve hayran ve a'zame ecrâ(ecren), vestagfirûllâh (vestağfirûllâhe), innallâhe gafûrun rahîm.
Meali:
Esteuzubillah
(Ey Muhammed!) Şüphesiz Rabbin, senin gecenin üçte ikisine yakın kısmını, yarısını ve üçte birini ibadetle geçirdiğini biliyor. Beraberinde bulunanlardan bir topluluk da böyle yapıyor. Allah, gece ve gündüzü düzenleyip takdir eder. Sizin buna (gecenin tümünde yahut çoğunda ibadete) gücünüzün yetmeyeceğini bildi de sizi bağışladı (yükünüzü hafifletti.) Artık, Kur'an'dan kolayınıza geleni okuyun. Allah, içinizde hastaların bulunacağını, bir kısmınızın Allah'ın lütfundan rızık aramak üzere yeryüzünde dolaşacağını, diğer bir kısmınızın ise Allah yolunda çarpışacağını bilmektedir. O hâlde, Kur'an'dan kolayınıza geleni okuyun. Namazı dosdoğru kılın, zekâtı verin, Allah'a güzel bir borç verin. Kendiniz için önceden ne iyilik gönderirseniz, onu Allah katında daha üstün bir iyilik ve daha büyük mükâfat olarak bulursunuz. Allah'tan bağışlama dileyin. Şüphesiz Allah çok bağışlayandır, çok merhamet edendir.
Sadakallahul Aziym — MÜZZEMMİL Suresi 20. ayet
Yani Kur'an'ın tamamını herkes veya her âlim ezberlemek zorunda değildir. Tabii her şeye maydanoz olup her soruya cevap vermek isteyen âlimler hariç.
---------------
Ve yine Allah misli ve benzeri olmayandır.
أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ الرَّحِيم
فَاطِرُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ جَعَلَ لَكُم مِّنْ أَنفُسِكُمْ أَزْوَاجًا وَمِنَ الْأَنْعَامِ أَزْوَاجًا يَذْرَؤُكُمْ فِيهِ لَيْسَ كَمِثْلِهِ شَيْءٌ وَهُوَ السَّمِيعُ البَصِيرُ
Euzubillahimineşşeytanirracim
Bismillahirrahmenirrahim
Fâtırus semâvâti vel ardı, ceale lekum min enfusikum ezvâcen ve minel en'âmi ezvâcâ(ezvâcen), yezraukum fîhi, leyse ke mislihî şey'un, ve huves semîul basîr.
Meali:
Esteuzubillah
Gökleri ve yeri yaratan, sizin nefslerinizden eşler kıldı ve hayvanlardan da eşler kıldı. Orada sizi çoğaltır, yayar. Hiçbir şey, O'nun gibi değildir. Ve O, en iyi işiten, en iyi görendir.
Sadakallahul Aziym — ŞÛRÂ Suresi 11. ayet
Yine:
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:
"Kim, sabah namazının peşinden 'Lâ ilâhe illallahu vahdehu lâ şerîke leh, lehü'l-mülkü ve lehû'l-hamdü bi-yedihi'l-hayr ve hüve alâ külli şey'in kadîr.' (Allah'tan başka ilah yoktur. O birdir, ortağı yoktur; mülk O'na aittir, hamdler de O'na layıktır; her çeşit hayır O'nun elindedir. O her şeye kadirdir.) derse kendisine, Hz. İsmail evlatlarından bir köleyi âzâd etmiş gibi sevap yazılır."
(Hadis-i Şerif; Ebû Saîd)
Bu dua, bir rivayette: يُحْيِى وَيُمِيتُ (hayat verir ve ölüm verir); bir başka rivayette de, بِيَدِهِ اْلخَيْرُ (hayırlar O'nun elinde) ziyadesiyle gelmiştir.
Bu duanın ne zaman okunacağı rivayetten rivayete sarahat kazanır. Birinde "günde" diye mutlak iken, bir diğerinde "sabah olunca", bir diğerinde "sabah namazından sonra, konuşmazdan önce on defa" diye kayıtlanmıştır. Zikrimizi sabah namazından sonra yapmak usulümüzdür; ve bu hadiste geçen tehlil zikri de yine zikrimizdir, yani Râşidî Zikir Evradından bir parçadır bu zikir de.
Yani "Allah'ın tersi, şeriki ve benzeri, misli yoktur" deniyor o ayette ve hadiste geçen zikirde; yani Allah'ın kehrwerti de yoktur demektir bu. Amma Kur'an sağdan sola yazıldığı için, her soldan sağa yazılanın soldan sağa olan hâli de var. Öyle olunca kâfir deccal işte bu tersini ele alıp öyle kehrwertini çeviriyor. Ve öyle olunca Allah Kerîm'dir; bolca ikram edip yardım eden ve fayda verendir. Amma bazı halife olan insanlar da vardır ki onlar da ahlak olarak bahil olmuşlar; yani cimri insanlar. Ve eğer insan halifeyse, bazı insanlar cimri ve insanlara veya hayvanlara, doğaya faydası ve yardımı dokunmayanlar, eli kısık insanlar... Yani öyle olunca Kerîm'in tersi, bahil; geçeninki gündüz, nûrun tersi zulümet ve karanlık. Eee biz "Allah'ın tersi, şeriki yok" diye biliyoz; bunlar peki ne? Yani imanlı kimselere karşı kâfirler, iyilere karşı kötüler var ve:
أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ الرَّحِيم
إِنَّ اللّهَ لاَ يَغْفِرُ أَن يُشْرَكَ بِهِ وَيَغْفِرُ مَا دُونَ ذَلِكَ لِمَن يَشَاء وَمَن يُشْرِكْ بِاللّهِ فَقَدْ ضَلَّ ضَلاَلاً بَعِيدًا
Euzubillahimineşşeytanirracim
Bismillahirrahmenirrahim
İnnallâhe lâ yagfiru en yuşrake bihî ve yagfiru mâ dûne zâlike li men yeşâu. Ve men yuşrik billâhi fe kad dalle dalâlen baîdâ.
Meali:
Esteuzubillah
Şüphesiz Allah, kendisine ortak koşulmasını bağışlamaz. Bunun dışındaki günahları, dilediği kimseler için bağışlar. Allah'a ortak koşan, kuşkusuz, derin bir sapıklığa düşmüştür.
Sadakallahul Aziym — NİSÂ Suresi 116. ayet
Peki o zaman demek olur: Allah Kerîm'dir ve bahil olanları sevmez ve bağışlamaz. Allah Nûr'dur ve aydınlık ve apaçık, açık seçiktir; Allah karanlık ve gizli işler yapanları sevmez. Allah Tevvâb'dır, tövbe edip temizlenendir deyince, tövbe edenler kimler? Bizler günah işleyince tövbe ederiz. O zaman Allah'ın Tevvâb ismi bizde tecelli ediyor. Amma ne zaman tövbe ederiz? Kirlenince, günah işleyince... Öyle de olunca, "Allah günah işleyenleri sevmez" demek olur.
Ebû Zer (radiyallâhü anh), Rasûlullâh sallallâhü aleyhi ve sellemin Rabbinden şu rivayeti yaptığını bildirmiştir:
"Ey kullarım! Ben nefsime zulmü haram ettim, onu sizin aranızda da haram kıldım. Öyleyse birbirinize zulmetmeyin."
(Müslim, Birr 55, (2577); Tirmizî, Kıyamet 49, (2497).)
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:
"Zulümden sakınınız. Çünkü zulüm, kıyamet gününde karanlıklardır."
(Hadis-i Şerif; Müslim, Birr 56, III, 1996)
اِنَّ اللهَ لاَ يُحِبُّ الْخَائِنِينَ
"Allah Teâlâ, asla hainleri sevmez."
Enfâl 58
وَكُلُوا وَاشْرَبُوا وَلاَ تُسْرِفُوا اِنَّهُ لاَ يُحِبُّ الْمُسْرِفِينَ
"Yiyip için, fakat saçıp savurmayın; çünkü Allah savurganları sevmez."
A'râf 31
اِنَّ اللهَ لاَ يُحِبُّ كُلَّ خَوَّانٍ كَفُورٍ
"Allah Teâlâ, çok günah işleyenleri (esîm) sevmez."
Hac 38
Yani Allah'ın sevmedikleri, Allah'ın güzel bir ismi olan hasletinin zıddını yapanlar; onlar yani O'na O isminde şerik koşanlar. Yani onun zıddını, kehrwertini çevirip de o ahlakı benimseyenler demek oluyor. Ve "Allah'ın sevmediği ve bağışlamadığı kimseler" bahsi için "Kur'an'da Allah'ın sevmediği kimseler" yazın ve Google'da aratın; bütün ayetler size çıkacaktır.
İyilik meselesinde ise dağlar bile, iyi kimseler üstünde gezmiş ise, diğer dağa onunla övünürmüş.
Hadis-i şerifte: "Bir dağ diğer dağa adını da söyleyerek sorar ve der ki: 'Ey filân dağ, sana bugün Allah'ı zikreden bir kişi uğrayıp üzerinden geçti mi?' O dağ da 'Evet' derse, soran dağ cevap vereni müjdeler, kutlar." buyrulmuştur.
Yine Enes İbn-i Malik (r.a.)'in rivayet ettiği hadiste: "Hiçbir sabah ve akşam yok ki; arzın parçaları bazısı bazısına muhakkak sormasın. Her hâlde sorarlar ve birisi: 'Bu gün senin üzerinde namaz kılan veya senin üzerinden zikir yapan bir kimse geçti mi?' der. Bazısı 'Evet' ve bazısı da 'Hayır' diye cevap verir. 'Evet' diye cevap verenin üzerinde kılınan namaz veya yapılan zikirle, zikirsiz ve namazsız kalan yer parçasına karşı üstün ve faziletli olduğunu anlar ve bilirsin." buyrulur.
(A.g.e., Cilt-3, S. 3)
--------------
Kâinat kâinatın içinde
Ben ilk hâlimde babamdan çıkıp anneme geçtim; annemden çıkıp ben ve Râşid oldum. O zaman babam gök ve sema, ve annem ise yer ve toprak gibi. Ve yine babam ise, o da bir anne ve babadan çıktı; onun da bir yeri, dünyası, ve bir de gökyüzü babası var: dedem ve ninem. Ve o zaman benim üstümde sema olarak babam var; babamın üstünde sema olarak dedem var; dedemin üstünde de... Ve yine yer ve dünya, annem ise; annem de bir anne ve babadan çıktı. Ve annemin annesi, annemin altında, yani anneannem, ninem; ninemin annesi de onun altındaki anne.
Ashabdan birisinin sarı saçlı çocuğu oldu. Bunun üzerine Peygamberimize gelen sahabi, "Çocuk zina çocuğu" diye hanımından boşanmak istedi. Ve bunun üzerine:
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:
"Çocuk yedi ceddine çeker."
(Hadis-i Şerif)
Yani her insan bir kâinat. Ve:
أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ الرَّحِيم
أَلَمْ تَرَوْا كَيْفَ خَلَقَ اللَّهُ سَبْعَ سَمَاوَاتٍ طِبَاقًا
Euzubillahimineşşeytanirracim
Bismillahirrahmenirrahim
E lem terav keyfe halakallâhu seb'a semâvâtin tıbâkâ.
Meali:
Esteuzubillah
Görmüyor musunuz, Allah yedi kat semayı (yedi gök katını) nasıl yarattı?
Sadakallahul Aziym — NÛH Suresi 15. ayet
Öyle olunca her insan yedi katmandan oluşuyor; ve bunlar hem yedi anne ve baba, dede; ve yedi de çocuk, torun, torba; bir de yedi alt kat yani usûl ve fürûğ. Yani ceddine çeken sarı çocuk fürûğ; ve cedd ise usûl demektir; hukuk terimi olan usûl ve fürûğ.
Usûl: Arapça "asl"ın çoğuludur. Asl sözlükte temel, kök, soyluluk ve orijinal anlamlarına gelir. Hukuk terimi olarak bir miras terimi olarak usûl, miras bırakanın anne veya baba tarafından yukarıya doğru bütün dede ve ninelerini ifade eder. Ölenin babası, onun babası, babasının babasının babası gibi. Veya annesinin annesi...
Fürûğ: Bir kimsenin neslinden gelen oğul, kız, oğlun oğlu veya kızı "fürû" denir.
Yani biz küçük kâinatta annemizle babamızın içinde olduğumuz gibi, bir de büyük kâinatlar Hz. Muhammed'in içindeyiz ki Müslümanlardanız. Yine Hz. İbrahim'in kâinatının içinden çıktık geldik ki İbrahim milletindeniz. Yine biz Türkler, Hz. Nuh'un Yafes kolundanız ki yani Nuh kâinatının içindeyiz bir de. Öyle olunca semanın katmanları ve yerin katmanları usûl ve fürûğ olarak yedi tabaka; her yedi tabakada başka büyük yedi tabaka içinde. Yani tırnak elin parçası, el kolun parçası, kol gövdenin parçası gibi; kâinat kâinat içinde.
Ve sen bir kâinatsın; senin çocuğun başka bir kâinat. Mesela senin çocuğunun okul arkadaşının birisini, dedesi onu okula getiriyor; ve sen onu hiç görmedin ve tanımadın. Amma işte senin çocuğun onu görüyor ve tanıyor. Yani o adam ve çocuk senin çocuğunun kâinatının içinde; amma senin çocuğun da senin kâinatının içinde olduğundan, yine o adam ve çocuk aslında senin kâinatının da içindeki kâinatta. Sende babanla annenin içindesin... Yani kâinatlar kâinat içinde.
Rabbim, Mehdî ve cemaatinin hatırına, bazı gafillerin gafleti yüzünden bu gök kubbeyi, kıyameti koparıp da başımıza yıkmasın; henüz daha yıkmasın inşallah. Âmin.
---oOo---
أَأَللَّهُمَّ أَرِنَا الْحَقَّ حَقاً وَ ارْزُقْنَا اتِّبَاعَهْ وَ أَرِنَا الْبَاطِلَ بَاطِلاً وَ ارْزُقْنَا اجْتِنَابَهْ
''Allahım! Bizlere hakkı Hak gösterip ona tabi olmayı, bâtılı da Bâtıl gösterip ondan yüz çevirmeyi nasip eyle..!''
وَآخِرُ دَعْوَاهُمْ أَنِ الْحَمْدُ لِلّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ
Ve âhıru da'vâhum enil hamdulillâhi rabbil âlemîne, Amiyn.
Elfatiha maassalavat.
سُبْحاَنَكَ اللَّهُمَّ وَبِحَمْدِكَ، أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلهَ إِلاَّ أَنْتَ، أَسْتَغْفِرُكَ وَأَتُوبُ إِلَيْكَ
Sübhâneke Allahümme ve bihamdik, eşhedü en lâ ilâhe illâ ent, estağfirullahe ve etûbu ileyk.
--OoO--
Kar©glan
Başağaçlı Raşit Tunca
Schrems, 01 Kasım 2017 Çarşamba
Original Kar © glan
Rezzak Olan Allah — Bâkî Olan Allah Nedir?
Rezzak Allah — Yediren, Doyuran, Giydiren Allah Nedir?
Bâkî Olan Allah — Batmayan Güneş Olan Allah Nedir?
(Kar©glan'ın 10 Kasım 2017 Vaazı)
Euzubillahimineşşeytanirracim
Bismillahirrahmenirrahim
Ve Allah, insanları ve cinleri sadece Allah'a kul olsunlar diye yarattı. Allah onlardan (hiç) bir rızık da istemiyor ki onu doyurmalarını da istemiyor; yahut buna da ihtiyacı yok. O, halbuki sizin için lazım olan... Muhakkak ki Allah, O, sizlere rızık verebilecek tek güç ve kuvvetin asıl sahibidir.
Meali:
Sadakallahul Aziym — ZÂRİYÂT Suresi 56, 57, 58. ayet
---oOo---
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:
"İktisada riayet eden fakirliğe düşmez." Veya: İktisat eden zenginleşir, israf eden fakirleşir.
(Hadis-i Şerif; Bezzâr)
"Allâhumme salli alâ Muhammedin ve alâ âli Muhammed. Kemâ salleyte alâ İbrâhîme ve alâ âli İbrâhîme inneke hamîdun mecîd."
"Allâhumme bârik alâ Muhammedin ve alâ âli Muhammed. Kemâ bârakte alâ İbrâhîme ve alâ âli İbrâhîme inneke hamîdun mecîd."
Yolculuğumuza başlıyoruz:
Çok mal haramsız, çok söz yalansız olmaz.
— Yunus Emre
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:
Kıyamette herkes, şu dört suale cevap vermedikçe hesaptan kurtulamaz:
1. Ömrünü nasıl geçirdi?
2. İlmi ile nasıl amel etti?
3. Malını nereden, nasıl kazandı ve nerelere harcetti?
4. Cismini, bedenini nerede yordu, hırpaladı?
(Hadis-i Şerif; Tirmizî)
Euzubillahimineşşeytanirracim
Bismillahirrahmenirrahim
Ellezîne yu'minûne bil gaybi ve yukîmûnes salâte ve mimmâ razaknâhum yunfikûn.
Meali:
Esteuzubillah
Onlar (takva sahipleridir) ki, gaybe (gaybte Allah'a) îmân ederler, namazlarını kılarlar ve onlara verdiğimiz rızıklardan da infâk ederler (başkalarına da verirler).
Sadakallahul Aziym — BAKARA Suresi 3. ayet
**Dinî Hikâyeler**
**Hz. Musa Aleyhisselâmın Ümmeti:**
"Yâ Musa! Rabbimizi yemeğe davet ediyoruz. Buyursun bir gün misafirimiz olsun. Nemiz varsa ikram etmeye hazırız" dediklerinde Musa Aleyhisselâm onları azarladı. "Nasıl olur, Allah (haşa) yemekten, içmekten ve mekândan münezzehtir" diyerek bir daha böyle bir şeyi akıllarından bile geçirmemelerini tenbihledi. Fakat Musa Kelîmullah Tûr-i Sina'ya çıkıp bazı münâcâtta bulunmak istediğinde, Allah tarafından şöyle nida olundu:
"Yâ Musa! Neden kullarımın davetini bana getirip söylemiyorsun?"
Musa Aleyhisselâm:
"Yâ Rabbi, böyle daveti size gelip söylemekten haya ederim. Nasıl olur, Zât-ı Ulûhiyetiniz onların söylediklerinden berîdir" dedi.
Allah (c.c.):
"Söyle kullarıma, onların davetine Cuma akşamı geleceğim" buyurdu.
Musa Aleyhisselâm gelip kavmini durumdan haberdar etti. Hazırlığa başlandı; koyunlar, sığırlar kesildi. Mümkün olduğu kadar mükellef bir yemek sofrası hazırlandı. Çünkü misafir gelecek olan ne bir vali, ne bir padişah, ne bir başka yaratıktı. Kâinatın yaratıcısı misafir olarak gelecekti. Hazırlıklar tamamlandıktan sonra, akşam üstü uzak yollardan geldiği belli; yorgun argın, üstü başı birbirine karışmış bir ihtiyar gelip:
"Yâ Musa! Uzak yollardan geldim, acım; bana bir miktar yemek verin de karnımı doyurayım" dedi.
Hz. Musa:
"Acele etme, hele şu testiyi al da biraz su getir bakalım. Senin de bir katkın bulunsun. Biraz sonra Allah (c.c.) gelecek" dedi.
Tabii adam daha fazla diretmeden çekip gitti. Yatsı vakti oldu, beklenen misafir hâlâ gelmedi. Sabah oluncaya kadar beklediler, hâlâ gelen giden yoktu. Neyse ümidi kestiler. Hz. Musa taaccüp içinde idi.
İkinci gün Hz. Musa Tûr'a gidip:
"Yâ Rabbi, mahcup oldum; ümmetim: 'Ya Sen bizi kandırdın, ya Allah sözünde durmadı' diyorlar" dediğinde, şöyle hitap olundu:
"Geldim ya Musa, geldim. Açım dedim, beni suya gönderdin; bir lokma ekmek bile vermedin. Beni ne sen, ne kavmin ağırladı."
Bunun üzerine Hazreti Musa Kelîmullah:
"Yâ Rabbi, bir ihtiyar geldi sadece; o da bir kuldu, Allah değildi. Bu nasıl olur?" dediğinde Cenabı Allah:
"İşte ben o kulum ile beraberdim. Onu doyursa idiniz, beni doyurmuş olacaktınız. Çünkü ben ne semalara, ne yerlere sığarım; ben ancak aciz bir kulumun kalbine sığarım. Ben o kulumla beraber gelmiştim. Onu aç olarak geri göndermekle, beni geri göndermiş oldunuz" buyurdu.
Demek ki, Allah için yapılan her şey, bizzat Allah'ın kendisine yapılmış gibi olmakta, Allah o kimseden razı olmaktadır.
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:
"Yiyip için, giyinin ve tasadduk edin. Fakat israf ve kibirden sakının!"
(Hadis-i Şerif; Buhârî)
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:
"Hiçbir kişi, midesinden daha tehlikeli bir kap doldurmamıştır. Oysa insana kendini ayakta tutacak birkaç lokma yeter. Şayet mutlaka çok yiyecekse, midesinin üçte birini yemeğe, üçte birini içeceğe, üçte birini de nefesine ayırmalıdır."
(Hadis-i Şerif; Tirmizî, Zühd 47)
Euzubillahimineşşeytanirracim
Bismillahirrahmenirrahim
Ve mâ min dâbbetin fîl ardı illâ alâllâhi rızkuhâ ve ya'lemu mustekarrahâ ve mustevdeahâ, kullun fî kitâbin mubîn.
Meali:
Esteuzubillah
Ve yeryüzünde yürüyen bir canlı yoktur ki; onun rızkı, Allah'ın üzerine (Allah'a ait) olmasın. Ve onun karar kıldığı, kaldığı yeri de bilir (öldükten sonraki) ve onun emaneten geçici durduğu yeri (dünyadaki yerini de) bilir. Bunların hepsi Kitab-ı Mübîn'dedir (Levh-i Mahfuz'da yazılı)dır.
Sadakallahul Aziym — HÛD Suresi 6. ayet
Dedik ki: Cennet de bu dünyada kurulmuş, cehennem de bu dünyada kurulmuş. Ve mesela dedik: Elimizi uzatınca marketten yahut pazardan gidip ekmeden, biçmeden, sulamadan mesela domates alabiliyoruz. Ama işte bizler pazardan yahut marketten alabilirken, o aldığımız domatesi ekip biçip ve eziyetini, çilesini çeken bir de çiftçi amcalarımız var. Peki onların cenneti neresi o zaman demek lazım? Ve o çileyi çekip, eziyeti çekip ekip biçen çiftçi amca, 1 kilo domates için mesela 65 kuruş kazanıyor. Arada aracı alıyor, onu pazara satıyor; o da ekmeden biçmeden, o çileyi çekmeden, arada alıp satarak yine bir 65 kuruş da o kazanıyor. Ve pazarcıya domatesi mesela 1,30 liraya satıyor. Ve pazarcı amca yine ne ekdi ne biçdi, ne de tarladan ta pazara getircen diye bir çile çekti; ta önüne kadar kamyon getirdi, indirdi, pazarda yahut markette tezgâha koydu; ve o da 65 kuruş da o kâr koydu. Ve etti 1,95 liraya yahut 2 liraya sattı. Ve bizler de gidip tüketici olarak pazardan 2 lira verip kilo kilo domatesi uzanıp alıyoruz.
Burada cehennemi kim yaşıyor? Çiftçi amca... Çilesi, zorluğu, çamuru, toprağı, yorgunluğu ile çilesini çeken o. Bizler burada cennet ehli olduk. Amma işte çiftçi amca "Ben domatesi 65'e vermeycen, 67 kuruşa satcan" derse, bu pazara varasıya 6 kuruş daha zam alıp da varıyor. Ve biz bunu böyle 2 lira yerine 2,60'a almaya razı olmuyoruz ve "Pahalı" diyoruz, ve ucuza satan pazarcı arıyoruz. Halbuki çileyi çeken çiftçi amca bundan ancak iki kuruş kâr edecek. Belki borcu var, belki derdi var; hasta oldu, ilaç alacak. Yani işte fakire fakirce katkı iki kuruş, zengine zengince katkı, ona da iki kuruş. Amma bu iki kuruş emektarın hakkı mı, yoksa pazarcının hakkı mı demek yok mu?
Peki bu aracı, arada tarladan alıp gelip pazara satan, çok mu akıllı da öyle ekmeden biçmeden 65 kuruş kazanıyor? Hayır, o da çiftçi amcadan daha akıllı değil. Amma onun da çilesi var; tarladan aldı amma işte pazara yetiştiremezse çürür, bütün mal zarar olur. Yine satacak pazar bulamazsa mal elinde kalır, yine zarar eder. Onun çilesi de kendine göre; yine çile ve cehennem. Peki üç emektar, ve üçü de 65=65=65 kuruş kazanıyor; amma üçünün de ağırlığı aynı değil. Çünkü çiftçinin çilesi ile aracının çilesi aynı değil; yine pazarcının çilesi yine aynı değil, yine marketçinin çilesi aynı değil.
Öyle olunca sanki bizim köylü, köy kafesinin ve dükkânının eski sahibi Musti Amca'nın, ben çocukken bana sorduğu soru aklıma geliyor. Dedi ki: "Sen okuyormuşsun, akıllı çocukmuşsun, haydi cevap ver bakalım" dedi. "100 kilo pamuk çuvalı mı ağır, yoksa 100 kilo demir çuvalı mı ağır?" dedi. Ben dedim: "İkisi de aynı." O da: "O zaman" dedi, "ayağına bir 100 kilo pamuk çuvalı düşse mi ayağın acır, ağrır? Yoksa 100 kilo demir düşse mi?" diye sordu. Ben dedim: "Tabii ki demir ayağı kırar." O zaman dedi: "Bak, aynı değilmiş 100 kilo pamuk ile 100 kilo demir" dedi.
Yani öyle olunca, çiftçinin cehennemi ve çilesi ile pazarcının cehennemi ve çilesi aynı ağırlıkta değil demek ki. Çiftçininki sanki 100 kilo demir çuvalı gibi, ve pazarcınki de belki 100 kilo pamuk çuvalı gibi yani. Ve biz pazarda iki kuruş pahalı diye ucuz pazarcı arıyoruz. Biz tüketicilere çiftçi amca dese ki: "Gel sen ek biç, ve ben sana 67 değil 70 sent veren" derse, kimse ekip biçmeye razı gelmez, o çileyi çekmeye razı gelmez. Hatta denese bile, ilmi bilmediğinden o kadar verim alıp masrafını kurtaramaz belki.
Benim seram var; her sene neredeyse seraya biber fidesi dikiyoz, yahut salatalık, domates fidesi. Amma işte ona bakım masrafımı, su paramı bile kurtarmıyor. Yani sadece hobi belki. Yoksa bir fideyi 2 euroya alsam, ondan suladım, gübreledim, aldığım sadece belki 5 tane salatalık, tamamı bu. Ve ben salatalığı yeri geliyor yazın bol vaktinde 50 cente alıyorum. Öyle olunca 2,5 liraya 5 tane salatalık hazır alabiliyorsun. Amma işte peki benim su param nerede, benim yaptığım emek ve zaman nerede? Yani öyle sakin çiftçinin emeğini hor görmeyin. Onlar o çileyi çekip de, o eziyeti çekip de ekmese, biçmese, bizler nereden hazır alıp, elimizi uzatıp da bu cennet gibi hayatı yaşarız? Öyleyse çiftçinin emeğine saygı duyalım ey insanoğlu.
Amma onlar da fırsatı ele geçirdik diye milleti kazıklamaya kalkmasınlar. Yani herkes hakkını korur ve vicdanı ile hareket ederse, ne çiftçi zarar eder, ne aracı, ne de pazarcı. Çünkü eğer çiftçi ilk 65 kuruşu kazanmazsa, yani tüketicinin vereceği 65 kuruş olmazsa, bu sefer ne çiftçi olur, ne aracı. Veya ikinci kazanç olan aracı olmazsa, o aracının vereceği 65 kuruş olmasa, mal pazara gelmez; pazardan elimiz boş döneriz. "Bu hafta yollar kapalıymış, mal gelmemiş" diyorlar ya bazen kışın. Yani öyle olunca aracı olmazsa mal pazara, markete gelmez. Yine çiftçi olmazsa, çiftçinin masrafı olan para olmazsa, ne domates olur, ne aracı olur, ne de pazarcı. Ve pazarcının vereceği 1,30 lira olmazsa, ne çiftçi olur, ne aracı. Öyle olunca çark çarka bağlı, çark çarka bağlı.
Ve Allah işte, bazılarına cenneti tattırırken, bazılarına cehennemi yaşatıyor. Yine çiftçi amca ekdi biçdi, çile çekdi ve domates, biber üretti. Amma çiftçi amca da akşam eve gittin mi internete girecek yahut televizyon seyredecek; cereyan parası veya televizyon alması lazım. Çünkü o da televizyon üretemiyor; o da gidip marketten, elektrik elektronik mağazasından elini uzatıp, bu sefer o domatesten kazandığı para ile televizyon alıyor, yahut internet bağlatıp dünyayı seyrediyor. Öyle olunca o da cehennem içinde bir de cennet hayatı yaşıyor; o da elini uzatıp alıyor bu devirde. Yani cennet ve cehennem iç içe girmiş vaziyette ve bu dünyada kurulmuş vaziyette. Birileri cehennemi, birileri ise her an cenneti tadıp yaşıyor yani.
Yine diyorlar ki Türkiye'mizde ve dünyada günde binlerce ekmek israf ediliyor diyor; bu israfın önüne geçilse diyor, bilmem kaç tane fakir doyar diyorlar, bilmem kaç tane fabrika yapılır falan filan. Yani rakamsal istatistik yapıp da yazıp da aklınızı karıştırmak istemiyorum burada. Amma yani rakamlar çok yüksek bu konuda. Amma sanki bu ekmek israfının önüne geçince dünyayı kurtarıverecekmişiz gibi laflar edenler var. Halbuki çark öyle dönmüyor. Çünkü mesela o artan ekmekler fırında veya restoranlarda israf edilmeyip de bayatlayan ekmekler halka, fakirlere bedava dağıtılsa... Bu sefer düşünün, bizler Müslüman devlet sahibiyiz; yenilere de Ramazanlarda bir yerlerde birileri iftar yemekleri dağıtıyor. Ve adamlar ihtiyacı varsa da, yoksa da oraya kuyruğa giriyor, hazır bedava yemek yiyor. Ya kardeşim, bu yemek fakirler için verildi; senin ihtiyacın yok. Ee neymiş? Eve iftara yetişemeyecekmiş; o da sıraya girip burada iftar yapmak istemişmiş. Yani bahane çok, bedava yaaaa... Yani hakkı olan da yiyor, hakkı olmayan da. Öyle olunca malın ucuzu bol olunca, herkes ucuzunu ve bedava olanını tercih edecektir. O zaman bu sefer ekmekçi zarar edip batacaktır. Her gün taze ekmekleri alan birkaç kişinin vereceği para ile bu sefer ekmekçi çarkı dönmeyecektir. Öyle olunca onların onları bedava vermesi ve israfın önüne geçmesi güzel amma, çark dönmez. İnsanoğlunun hepsi aynı: "Beleş bomba olsun da karnımda patlasın" ahlakı var. Öyle olunca kim beleşi sevmez?
Yani öyle olunca o ekmeklerin israf edilmemesi demek belki, onları lokanta ve restoran ve otellerden toplayıp da hayvan bakım evlerinde aç hayvanlar doyurulursa, onlar ancak onların hakkı olabilir. Çünkü ben köydeyken Türkiye'de tarlada buğday ekip biçiyorduk. Ve ben daha çocuğum, ve tarla biçildikten sonra da, o vakitler tırpan tutacak kadar olmadığımız için, ablam, annem toplarken, ben de işte bazen tırmıkla kalan gideni topluyordum. Ve baktım ki yerde ucundan kopmuş birçok başak kalıyor tarlada. Ve çocuğuz ya, babama dedim: "Bak, bu başaklar tırmığa gelmiyor" dedim; "Onları tırmık almıyor, toplamıyor, yerde kalıyor." Babam rahmetli de dedi ki: "Onlar kurdun kuşun, karıncanın hakkı oğlum; onlar toprağın bereketi" dedi. "Yani onları almak olmaz; onlarla da karıncalar doyacak, kurt kuş doyacak" dedi.
Yani adamlar Singapur'da vertikal tarla ekim biçimini icad etmişler. Ve amca diyor: "Bu az arazisi olan devletler ve kimseler bu sistemle milletini doyururlar, dünya açlığını doyurabilirler; çok araziye böyle ihtiyaç yok" diyor. Sistem ise bu:
[attachment=38444]
Vertical Farming Modele
Yatay çokça apartman yerine, çok katlı bina yapıp az alana çok insan sığdırmak gibi, bu çiftçilik yöntemi de işte az arazi kullanıp çok ürün almak gibi. Ve adamlar bir de raylı, çarklı sistem yapmışlar ve çanaklar koymuşlar; ve çanaklar aşağı yukarı hareket ediyor. Ve yukarı gelen çanak ve çark daha çok güneş ışığı alıyor; alta gelen çanak gece gibi oluyor. Ve tek sistem yaklaşık 16 saatte devir ediyormuş. Ve böylece çok ürün alınıyor. Ve böylece dünyayı doyurmak hususunda iyi bir buluş. Kimden? Singapurlu amcalar icad etmiş. Evet, çok güzel, iyi fikir. Fakat ters etkileri ise: Bu bir sera içinde; ve artık benim babama sorduğum başaklar bile israf edilmeyecek ancak... Peki bu karıncaların, kurdun, kuşun hakkı olan o başaklar olmazsa, kuş türleri, karıncalar, börtü böcek ölür; bu başaklarla beslenen böcek türleri ölür bu sefer. O zaman dünyadaki yine her bir canlı ayrı bir çarkı temsil ediyor; ve her birinin dünyamıza ayrı ayrı katkısı var. Onlardan biri çarktan eksilirse ekoloji bozulur bu sefer de. Öyle olunca yani ekolojiyi de korumak lazım. O zaman kurdun, kuşun hakkı ve hukuku olanları, o başakları bu sefer kendi elimizle saçmamız gerekecek yani. Kâinat çarkının işlemesi için bu şart.
Öyle olunca yani evet, her yeni buluş hayatımıza binlerce katma değer getirdiği gibi yan tesirleri de var. Onları izale edebilirsek dünya yine, bu mucit macit amcalar sebebiyle daha kolay ve daha yüksek cennetler hâline döner ve açlık, kıtlık yok olur. Amcaların biri düşünmese, diğer birisi düşünüp bir şeyler keşfediyorsa, o zaman bu tefekkür ehli, mucit amcaların da hayattayken kıymetini bilmemiz lazım. Ve yüksek ufuk, yüksek zikir ehlinde olur. Yani hem manen, hem maddeten zengin olmak için imanlı ve zikir ehli olmak lazım; yine şükür ehli olmak lazım yani ki, Allah ufkumuzu açıp bizlere yeni yeni buluşlar, iliminden bir nebze daha bilgi ilham edip keşfettirsin yani. Her gün biraz daha ileriye, ve en son "Adn Cenneti"ne kadar yolumuz var yani.
İşte Rezzak olan Allah, o ismini mesela ekip biçen o çiftçi amcalar, arada pazara taşıyan aracı amcalar ve pazarda, markette bize sunan amcalar eliyle, bizlerde Rezzak ismini tecelli ettiriyor. Karnın doydu; ne ile? Kahvaltıdaki peynir, zeytin ile, ekmek ile. Peki doyuran Allah'tır; Rezzak olan Allah'tır amma, Allah seni mahallendeki bakkal amcanın eliyle, ona mal satan toptancı amcanın eliyle, onu tarladan getiren kamyoncu amcanın eliyle, yine tarlada ekip biçen çiftçi amcanın eliyle seni doyurdu. Burada Rezzak kim o zaman? İşte Rezzak ismi onlarda tecelli gösterdi ve bizi doyurdu; yine Allah doyurmuş oldu, amma Allah çiftçi amca ile doyurdu yani, bakkal amca ile doyurdu yani.
Bu vaaza başladığımız dün, günlerden 10 KASIM idi; yani Mustafa Kemal Atatürk'ün bekaya göçtüklerinin 79. sene-i devriyesi idi.
Bir Mustafa var ki ismi Muhammed Mustafa; ve onun doğum günü kutlanıyor Mevlüt Kandili ile. Yine bir Mustafa var ki o da KASIM'ın babası ve Mustafa Kemal; onun ise 10 KASIM'da ölüm yıldönümü kutlanıyor. Ve etti mi iki Mustafa. Ve bir Mustafalar, Ahmetler, Mahmutlar, Muhammedler var ki ümmet-i Muhammed; onların da yeniden doğdukları gün, yani Muhammed'in yeniden doğduğu Ahmet hâli, Muhammed Mustafa'nın yeniden doğduğu Mahmut hâli, yine Ebû Bekir hâli, Osman hâli, Ömer hâli... Öyle olunca onların da yeniden doğduğu doğum günleri kutlanıyor. Ve Rabbimizin Kur'an'da Hz. İsa ve Yahya'ya hitaben olduğu söylenen bir ayet var, diyor ki Rabbimiz:
Euzubillahimineşşeytanirracim
Bismillahirrahmenirrahim
Ves selâmu aleyye yevme vulidtu ve yevme emûtu ve yevme ub'asu hayyâ.
Meali:
Esteuzubillah
"Doğduğum gün, öleceğim gün ve yeniden diriltileceğim gün bana selâm (esenlik verilmiştir)."
Sadakallahul Aziym — MERYEM Suresi 33. ayet
Öyleyse Yahya kim? İsa kim? Muhammed kim? Aynı kimse mi acep? İsa'nın yeniden doğan hâliyle Muhammed mi?
BÂKÎ OLAN ALLAH NE DEMEKTİR? BATMAYAN GÜNEŞ HİKMETİ NEDİR? — KİMLERE BÂKÎ İSMİ KONULUR?
Muhammed Mustafa'nın doğum gününü, Mevlid-i Şerif'in müellifi Süleyman Çelebi şöyle tarif ediyor:
Âmine Hâtun Muhammed Anesi
Ol Sadeften doğdu ol dür dânesi
Çünkî Abdullah'tan oldu hâmile
Vakt erişdi hafta vü eyyâm ile
Hem Muhammed gelmesi oldu yakîn
Çok alâmetler belirdi gelmeden
Allâhümme salli alâ Muhammedin
ve alâ âli Muhammed
Ol Rebî-ül evvel âyın nîcesi
On ikinci gece İsneyn gecesi
Ol gece kim doğdu ol Hayr-ül-Beşer
Annesi anda neler gördü neler
Dedi gördüm ol Habîbin Annesi
Bir acep Nûr kim, güneş pervânesi
Berk urup çıktı evimden nâgehân
Göklere dek Nûr ile doldu cihân
İşte İSNEYN GECESİ demek, iki gecenin birleştiği gece olan, gündüzü gündüze bağlayan gece. 21 Haziran yaz gündönümü dönencesinde, Finlandiya veya Hollanda'dan güneş gözetlenince, akşam olup da güneş batıdan batınca, anında doğudan yeniden doğuyor. Nerede? Hollanda veya Finlandiya'dan yahut Norveç'ten belki gözetlenebiliyor bu. Yani öyle olunca işte 21 Haziran demek İsneyn gecesi demek. Veya 21 Aralık'ta ise tam tersi: Gün doğduğu anda anında yine batıyor kiş dönencesi. Yani kara delik gibi karanlık kimseler doğuyor; yani geceyi geceye bağlayan gece 21 Aralık.
Ve öyle olunca 21 Haziran'da doğan ise işte batmayan güneş; yani BÂKÎ OLAN GÜNEŞ hikmeti; yani Bâkî olan Allah hikmeti kimlerde tecelli ediyor? Allah'ın El-Bâkî ismi kimlerde tecelli ediyor? 21 Haziran'da doğanlarda; yani İkizler burcunun dibi demek. Ve zaman geldi "Bâkî" isimli çocukların tohumunu atmaya. Ve dünyamızda Bâkî isimli çocuklar azaldı. Ve şu gece ve gündüzden başlayıp çocuk yapın; ve Allah kısmet eder de piyango 21 Haziran'a vurursa ve o gün çocuğunuz doğarsa ismini erkek olursa "Bâkî" veya "Abdülbâkî" koyun; kız olursa "Bâkiye" koyun inşallah. Yani batmayan güneşler doğsun kâinatımızda. 21 Aralık'ta ise daha doğmadan ölenler, veya doğup bir nefes alıp ölenler kara delikler; eğer yaşarlarsa penguen cibilliyetli olurlar.
[attachment=38443]
Rabbim Mehdî'ye ve askerinin içinden bazı kimselere de Hz. Mevlânâ gibi batmayan güneşler çıkarsın inşallah; Bâkî ve Bâkiye bebelere nasip edip çıkarsın inşallah.
---oOo---
أَأَللَّهُمَّ أَرِنَا الْحَقَّ حَقاً وَ ارْزُقْنَا اتِّبَاعَهْ وَ أَرِنَا الْبَاطِلَ بَاطِلاً وَ ارْزُقْنَا اجْتِنَابَهْ
''Allahım! Bizlere hakkı Hak gösterip ona tabi olmayı, bâtılı da Bâtıl gösterip ondan yüz çevirmeyi nasip eyle..!''
وَآخِرُ دَعْوَاهُمْ أَنِ الْحَمْدُ لِلّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ
Ve âhıru da'vâhum enil hamdulillâhi rabbil âlemîne, Amiyn.
Elfatiha maassalavat.
سُبْحاَنَكَ اللَّهُمَّ وَبِحَمْدِكَ، أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلهَ إِلاَّ أَنْتَ، أَسْتَغْفِرُكَ وَأَتُوبُ إِلَيْكَ
Sübhâneke Allahümme ve bihamdik, eşhedü en lâ ilâhe illâ ent, estağfirullahe ve etûbu ileyk.
--OoO--
Kar©glan
Başağaçlı Raşit Tunca
Schrems, 10 Kasım 2017 Cuma
Original Kar © glan
Rezzak Allah — Yediren, Doyuran, Giydiren Allah Nedir?
Bâkî Olan Allah — Batmayan Güneş Olan Allah Nedir?
(Kar©glan'ın 10 Kasım 2017 Vaazı)
أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ الرَّحِيم
وَمَا خَلَقْتُ الْجِنَّ وَالْإِنسَ إِلَّا لِيَعْبُدُونِ مَا أُرِيدُ مِنْهُم مِّن رِّزْقٍ وَمَا أُرِيدُ أَن يُطْعِمُونِ إِنَّ اللَّهَ هُوَ الرَّزَّاقُ ذُو الْقُوَّةِ الْمَتِينُ
Euzubillahimineşşeytanirracim
Bismillahirrahmenirrahim
Ve Allah, insanları ve cinleri sadece Allah'a kul olsunlar diye yarattı. Allah onlardan (hiç) bir rızık da istemiyor ki onu doyurmalarını da istemiyor; yahut buna da ihtiyacı yok. O, halbuki sizin için lazım olan... Muhakkak ki Allah, O, sizlere rızık verebilecek tek güç ve kuvvetin asıl sahibidir.
Meali:
Sadakallahul Aziym — ZÂRİYÂT Suresi 56, 57, 58. ayet
---oOo---
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:
"İktisada riayet eden fakirliğe düşmez." Veya: İktisat eden zenginleşir, israf eden fakirleşir.
(Hadis-i Şerif; Bezzâr)
"Allâhumme salli alâ Muhammedin ve alâ âli Muhammed. Kemâ salleyte alâ İbrâhîme ve alâ âli İbrâhîme inneke hamîdun mecîd."
"Allâhumme bârik alâ Muhammedin ve alâ âli Muhammed. Kemâ bârakte alâ İbrâhîme ve alâ âli İbrâhîme inneke hamîdun mecîd."
Yolculuğumuza başlıyoruz:
Çok mal haramsız, çok söz yalansız olmaz.
— Yunus Emre
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:
Kıyamette herkes, şu dört suale cevap vermedikçe hesaptan kurtulamaz:
1. Ömrünü nasıl geçirdi?
2. İlmi ile nasıl amel etti?
3. Malını nereden, nasıl kazandı ve nerelere harcetti?
4. Cismini, bedenini nerede yordu, hırpaladı?
(Hadis-i Şerif; Tirmizî)
أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ الرَّحِيم
الَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِالْغَيْبِ وَيُقِيمُونَ الصَّلاةَ وَمِمَّا رَزَقْنَاهُمْ يُنفِقُونَ
Euzubillahimineşşeytanirracim
Bismillahirrahmenirrahim
Ellezîne yu'minûne bil gaybi ve yukîmûnes salâte ve mimmâ razaknâhum yunfikûn.
Meali:
Esteuzubillah
Onlar (takva sahipleridir) ki, gaybe (gaybte Allah'a) îmân ederler, namazlarını kılarlar ve onlara verdiğimiz rızıklardan da infâk ederler (başkalarına da verirler).
Sadakallahul Aziym — BAKARA Suresi 3. ayet
**Dinî Hikâyeler**
**Hz. Musa Aleyhisselâmın Ümmeti:**
"Yâ Musa! Rabbimizi yemeğe davet ediyoruz. Buyursun bir gün misafirimiz olsun. Nemiz varsa ikram etmeye hazırız" dediklerinde Musa Aleyhisselâm onları azarladı. "Nasıl olur, Allah (haşa) yemekten, içmekten ve mekândan münezzehtir" diyerek bir daha böyle bir şeyi akıllarından bile geçirmemelerini tenbihledi. Fakat Musa Kelîmullah Tûr-i Sina'ya çıkıp bazı münâcâtta bulunmak istediğinde, Allah tarafından şöyle nida olundu:
"Yâ Musa! Neden kullarımın davetini bana getirip söylemiyorsun?"
Musa Aleyhisselâm:
"Yâ Rabbi, böyle daveti size gelip söylemekten haya ederim. Nasıl olur, Zât-ı Ulûhiyetiniz onların söylediklerinden berîdir" dedi.
Allah (c.c.):
"Söyle kullarıma, onların davetine Cuma akşamı geleceğim" buyurdu.
Musa Aleyhisselâm gelip kavmini durumdan haberdar etti. Hazırlığa başlandı; koyunlar, sığırlar kesildi. Mümkün olduğu kadar mükellef bir yemek sofrası hazırlandı. Çünkü misafir gelecek olan ne bir vali, ne bir padişah, ne bir başka yaratıktı. Kâinatın yaratıcısı misafir olarak gelecekti. Hazırlıklar tamamlandıktan sonra, akşam üstü uzak yollardan geldiği belli; yorgun argın, üstü başı birbirine karışmış bir ihtiyar gelip:
"Yâ Musa! Uzak yollardan geldim, acım; bana bir miktar yemek verin de karnımı doyurayım" dedi.
Hz. Musa:
"Acele etme, hele şu testiyi al da biraz su getir bakalım. Senin de bir katkın bulunsun. Biraz sonra Allah (c.c.) gelecek" dedi.
Tabii adam daha fazla diretmeden çekip gitti. Yatsı vakti oldu, beklenen misafir hâlâ gelmedi. Sabah oluncaya kadar beklediler, hâlâ gelen giden yoktu. Neyse ümidi kestiler. Hz. Musa taaccüp içinde idi.
İkinci gün Hz. Musa Tûr'a gidip:
"Yâ Rabbi, mahcup oldum; ümmetim: 'Ya Sen bizi kandırdın, ya Allah sözünde durmadı' diyorlar" dediğinde, şöyle hitap olundu:
"Geldim ya Musa, geldim. Açım dedim, beni suya gönderdin; bir lokma ekmek bile vermedin. Beni ne sen, ne kavmin ağırladı."
Bunun üzerine Hazreti Musa Kelîmullah:
"Yâ Rabbi, bir ihtiyar geldi sadece; o da bir kuldu, Allah değildi. Bu nasıl olur?" dediğinde Cenabı Allah:
"İşte ben o kulum ile beraberdim. Onu doyursa idiniz, beni doyurmuş olacaktınız. Çünkü ben ne semalara, ne yerlere sığarım; ben ancak aciz bir kulumun kalbine sığarım. Ben o kulumla beraber gelmiştim. Onu aç olarak geri göndermekle, beni geri göndermiş oldunuz" buyurdu.
Demek ki, Allah için yapılan her şey, bizzat Allah'ın kendisine yapılmış gibi olmakta, Allah o kimseden razı olmaktadır.
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:
"Yiyip için, giyinin ve tasadduk edin. Fakat israf ve kibirden sakının!"
(Hadis-i Şerif; Buhârî)
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:
"Hiçbir kişi, midesinden daha tehlikeli bir kap doldurmamıştır. Oysa insana kendini ayakta tutacak birkaç lokma yeter. Şayet mutlaka çok yiyecekse, midesinin üçte birini yemeğe, üçte birini içeceğe, üçte birini de nefesine ayırmalıdır."
(Hadis-i Şerif; Tirmizî, Zühd 47)
أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ الرَّحِيم
وَمَا مِن دَآبَّةٍ فِي الأَرْضِ إِلاَّ عَلَى اللّهِ رِزْقُهَا وَيَعْلَمُ مُسْتَقَرَّهَا وَمُسْتَوْدَعَهَا كُلٌّ فِي كِتَابٍ مُّبِينٍ
Euzubillahimineşşeytanirracim
Bismillahirrahmenirrahim
Ve mâ min dâbbetin fîl ardı illâ alâllâhi rızkuhâ ve ya'lemu mustekarrahâ ve mustevdeahâ, kullun fî kitâbin mubîn.
Meali:
Esteuzubillah
Ve yeryüzünde yürüyen bir canlı yoktur ki; onun rızkı, Allah'ın üzerine (Allah'a ait) olmasın. Ve onun karar kıldığı, kaldığı yeri de bilir (öldükten sonraki) ve onun emaneten geçici durduğu yeri (dünyadaki yerini de) bilir. Bunların hepsi Kitab-ı Mübîn'dedir (Levh-i Mahfuz'da yazılı)dır.
Sadakallahul Aziym — HÛD Suresi 6. ayet
Dedik ki: Cennet de bu dünyada kurulmuş, cehennem de bu dünyada kurulmuş. Ve mesela dedik: Elimizi uzatınca marketten yahut pazardan gidip ekmeden, biçmeden, sulamadan mesela domates alabiliyoruz. Ama işte bizler pazardan yahut marketten alabilirken, o aldığımız domatesi ekip biçip ve eziyetini, çilesini çeken bir de çiftçi amcalarımız var. Peki onların cenneti neresi o zaman demek lazım? Ve o çileyi çekip, eziyeti çekip ekip biçen çiftçi amca, 1 kilo domates için mesela 65 kuruş kazanıyor. Arada aracı alıyor, onu pazara satıyor; o da ekmeden biçmeden, o çileyi çekmeden, arada alıp satarak yine bir 65 kuruş da o kazanıyor. Ve pazarcıya domatesi mesela 1,30 liraya satıyor. Ve pazarcı amca yine ne ekdi ne biçdi, ne de tarladan ta pazara getircen diye bir çile çekti; ta önüne kadar kamyon getirdi, indirdi, pazarda yahut markette tezgâha koydu; ve o da 65 kuruş da o kâr koydu. Ve etti 1,95 liraya yahut 2 liraya sattı. Ve bizler de gidip tüketici olarak pazardan 2 lira verip kilo kilo domatesi uzanıp alıyoruz.
Burada cehennemi kim yaşıyor? Çiftçi amca... Çilesi, zorluğu, çamuru, toprağı, yorgunluğu ile çilesini çeken o. Bizler burada cennet ehli olduk. Amma işte çiftçi amca "Ben domatesi 65'e vermeycen, 67 kuruşa satcan" derse, bu pazara varasıya 6 kuruş daha zam alıp da varıyor. Ve biz bunu böyle 2 lira yerine 2,60'a almaya razı olmuyoruz ve "Pahalı" diyoruz, ve ucuza satan pazarcı arıyoruz. Halbuki çileyi çeken çiftçi amca bundan ancak iki kuruş kâr edecek. Belki borcu var, belki derdi var; hasta oldu, ilaç alacak. Yani işte fakire fakirce katkı iki kuruş, zengine zengince katkı, ona da iki kuruş. Amma bu iki kuruş emektarın hakkı mı, yoksa pazarcının hakkı mı demek yok mu?
Peki bu aracı, arada tarladan alıp gelip pazara satan, çok mu akıllı da öyle ekmeden biçmeden 65 kuruş kazanıyor? Hayır, o da çiftçi amcadan daha akıllı değil. Amma onun da çilesi var; tarladan aldı amma işte pazara yetiştiremezse çürür, bütün mal zarar olur. Yine satacak pazar bulamazsa mal elinde kalır, yine zarar eder. Onun çilesi de kendine göre; yine çile ve cehennem. Peki üç emektar, ve üçü de 65=65=65 kuruş kazanıyor; amma üçünün de ağırlığı aynı değil. Çünkü çiftçinin çilesi ile aracının çilesi aynı değil; yine pazarcının çilesi yine aynı değil, yine marketçinin çilesi aynı değil.
Öyle olunca sanki bizim köylü, köy kafesinin ve dükkânının eski sahibi Musti Amca'nın, ben çocukken bana sorduğu soru aklıma geliyor. Dedi ki: "Sen okuyormuşsun, akıllı çocukmuşsun, haydi cevap ver bakalım" dedi. "100 kilo pamuk çuvalı mı ağır, yoksa 100 kilo demir çuvalı mı ağır?" dedi. Ben dedim: "İkisi de aynı." O da: "O zaman" dedi, "ayağına bir 100 kilo pamuk çuvalı düşse mi ayağın acır, ağrır? Yoksa 100 kilo demir düşse mi?" diye sordu. Ben dedim: "Tabii ki demir ayağı kırar." O zaman dedi: "Bak, aynı değilmiş 100 kilo pamuk ile 100 kilo demir" dedi.
Yani öyle olunca, çiftçinin cehennemi ve çilesi ile pazarcının cehennemi ve çilesi aynı ağırlıkta değil demek ki. Çiftçininki sanki 100 kilo demir çuvalı gibi, ve pazarcınki de belki 100 kilo pamuk çuvalı gibi yani. Ve biz pazarda iki kuruş pahalı diye ucuz pazarcı arıyoruz. Biz tüketicilere çiftçi amca dese ki: "Gel sen ek biç, ve ben sana 67 değil 70 sent veren" derse, kimse ekip biçmeye razı gelmez, o çileyi çekmeye razı gelmez. Hatta denese bile, ilmi bilmediğinden o kadar verim alıp masrafını kurtaramaz belki.
Benim seram var; her sene neredeyse seraya biber fidesi dikiyoz, yahut salatalık, domates fidesi. Amma işte ona bakım masrafımı, su paramı bile kurtarmıyor. Yani sadece hobi belki. Yoksa bir fideyi 2 euroya alsam, ondan suladım, gübreledim, aldığım sadece belki 5 tane salatalık, tamamı bu. Ve ben salatalığı yeri geliyor yazın bol vaktinde 50 cente alıyorum. Öyle olunca 2,5 liraya 5 tane salatalık hazır alabiliyorsun. Amma işte peki benim su param nerede, benim yaptığım emek ve zaman nerede? Yani öyle sakin çiftçinin emeğini hor görmeyin. Onlar o çileyi çekip de, o eziyeti çekip de ekmese, biçmese, bizler nereden hazır alıp, elimizi uzatıp da bu cennet gibi hayatı yaşarız? Öyleyse çiftçinin emeğine saygı duyalım ey insanoğlu.
Amma onlar da fırsatı ele geçirdik diye milleti kazıklamaya kalkmasınlar. Yani herkes hakkını korur ve vicdanı ile hareket ederse, ne çiftçi zarar eder, ne aracı, ne de pazarcı. Çünkü eğer çiftçi ilk 65 kuruşu kazanmazsa, yani tüketicinin vereceği 65 kuruş olmazsa, bu sefer ne çiftçi olur, ne aracı. Veya ikinci kazanç olan aracı olmazsa, o aracının vereceği 65 kuruş olmasa, mal pazara gelmez; pazardan elimiz boş döneriz. "Bu hafta yollar kapalıymış, mal gelmemiş" diyorlar ya bazen kışın. Yani öyle olunca aracı olmazsa mal pazara, markete gelmez. Yine çiftçi olmazsa, çiftçinin masrafı olan para olmazsa, ne domates olur, ne aracı olur, ne de pazarcı. Ve pazarcının vereceği 1,30 lira olmazsa, ne çiftçi olur, ne aracı. Öyle olunca çark çarka bağlı, çark çarka bağlı.
Ve Allah işte, bazılarına cenneti tattırırken, bazılarına cehennemi yaşatıyor. Yine çiftçi amca ekdi biçdi, çile çekdi ve domates, biber üretti. Amma çiftçi amca da akşam eve gittin mi internete girecek yahut televizyon seyredecek; cereyan parası veya televizyon alması lazım. Çünkü o da televizyon üretemiyor; o da gidip marketten, elektrik elektronik mağazasından elini uzatıp, bu sefer o domatesten kazandığı para ile televizyon alıyor, yahut internet bağlatıp dünyayı seyrediyor. Öyle olunca o da cehennem içinde bir de cennet hayatı yaşıyor; o da elini uzatıp alıyor bu devirde. Yani cennet ve cehennem iç içe girmiş vaziyette ve bu dünyada kurulmuş vaziyette. Birileri cehennemi, birileri ise her an cenneti tadıp yaşıyor yani.
Yine diyorlar ki Türkiye'mizde ve dünyada günde binlerce ekmek israf ediliyor diyor; bu israfın önüne geçilse diyor, bilmem kaç tane fakir doyar diyorlar, bilmem kaç tane fabrika yapılır falan filan. Yani rakamsal istatistik yapıp da yazıp da aklınızı karıştırmak istemiyorum burada. Amma yani rakamlar çok yüksek bu konuda. Amma sanki bu ekmek israfının önüne geçince dünyayı kurtarıverecekmişiz gibi laflar edenler var. Halbuki çark öyle dönmüyor. Çünkü mesela o artan ekmekler fırında veya restoranlarda israf edilmeyip de bayatlayan ekmekler halka, fakirlere bedava dağıtılsa... Bu sefer düşünün, bizler Müslüman devlet sahibiyiz; yenilere de Ramazanlarda bir yerlerde birileri iftar yemekleri dağıtıyor. Ve adamlar ihtiyacı varsa da, yoksa da oraya kuyruğa giriyor, hazır bedava yemek yiyor. Ya kardeşim, bu yemek fakirler için verildi; senin ihtiyacın yok. Ee neymiş? Eve iftara yetişemeyecekmiş; o da sıraya girip burada iftar yapmak istemişmiş. Yani bahane çok, bedava yaaaa... Yani hakkı olan da yiyor, hakkı olmayan da. Öyle olunca malın ucuzu bol olunca, herkes ucuzunu ve bedava olanını tercih edecektir. O zaman bu sefer ekmekçi zarar edip batacaktır. Her gün taze ekmekleri alan birkaç kişinin vereceği para ile bu sefer ekmekçi çarkı dönmeyecektir. Öyle olunca onların onları bedava vermesi ve israfın önüne geçmesi güzel amma, çark dönmez. İnsanoğlunun hepsi aynı: "Beleş bomba olsun da karnımda patlasın" ahlakı var. Öyle olunca kim beleşi sevmez?
Yani öyle olunca o ekmeklerin israf edilmemesi demek belki, onları lokanta ve restoran ve otellerden toplayıp da hayvan bakım evlerinde aç hayvanlar doyurulursa, onlar ancak onların hakkı olabilir. Çünkü ben köydeyken Türkiye'de tarlada buğday ekip biçiyorduk. Ve ben daha çocuğum, ve tarla biçildikten sonra da, o vakitler tırpan tutacak kadar olmadığımız için, ablam, annem toplarken, ben de işte bazen tırmıkla kalan gideni topluyordum. Ve baktım ki yerde ucundan kopmuş birçok başak kalıyor tarlada. Ve çocuğuz ya, babama dedim: "Bak, bu başaklar tırmığa gelmiyor" dedim; "Onları tırmık almıyor, toplamıyor, yerde kalıyor." Babam rahmetli de dedi ki: "Onlar kurdun kuşun, karıncanın hakkı oğlum; onlar toprağın bereketi" dedi. "Yani onları almak olmaz; onlarla da karıncalar doyacak, kurt kuş doyacak" dedi.
Yani adamlar Singapur'da vertikal tarla ekim biçimini icad etmişler. Ve amca diyor: "Bu az arazisi olan devletler ve kimseler bu sistemle milletini doyururlar, dünya açlığını doyurabilirler; çok araziye böyle ihtiyaç yok" diyor. Sistem ise bu:
[attachment=38444]
Vertical Farming Modele
Yatay çokça apartman yerine, çok katlı bina yapıp az alana çok insan sığdırmak gibi, bu çiftçilik yöntemi de işte az arazi kullanıp çok ürün almak gibi. Ve adamlar bir de raylı, çarklı sistem yapmışlar ve çanaklar koymuşlar; ve çanaklar aşağı yukarı hareket ediyor. Ve yukarı gelen çanak ve çark daha çok güneş ışığı alıyor; alta gelen çanak gece gibi oluyor. Ve tek sistem yaklaşık 16 saatte devir ediyormuş. Ve böylece çok ürün alınıyor. Ve böylece dünyayı doyurmak hususunda iyi bir buluş. Kimden? Singapurlu amcalar icad etmiş. Evet, çok güzel, iyi fikir. Fakat ters etkileri ise: Bu bir sera içinde; ve artık benim babama sorduğum başaklar bile israf edilmeyecek ancak... Peki bu karıncaların, kurdun, kuşun hakkı olan o başaklar olmazsa, kuş türleri, karıncalar, börtü böcek ölür; bu başaklarla beslenen böcek türleri ölür bu sefer. O zaman dünyadaki yine her bir canlı ayrı bir çarkı temsil ediyor; ve her birinin dünyamıza ayrı ayrı katkısı var. Onlardan biri çarktan eksilirse ekoloji bozulur bu sefer de. Öyle olunca yani ekolojiyi de korumak lazım. O zaman kurdun, kuşun hakkı ve hukuku olanları, o başakları bu sefer kendi elimizle saçmamız gerekecek yani. Kâinat çarkının işlemesi için bu şart.
Öyle olunca yani evet, her yeni buluş hayatımıza binlerce katma değer getirdiği gibi yan tesirleri de var. Onları izale edebilirsek dünya yine, bu mucit macit amcalar sebebiyle daha kolay ve daha yüksek cennetler hâline döner ve açlık, kıtlık yok olur. Amcaların biri düşünmese, diğer birisi düşünüp bir şeyler keşfediyorsa, o zaman bu tefekkür ehli, mucit amcaların da hayattayken kıymetini bilmemiz lazım. Ve yüksek ufuk, yüksek zikir ehlinde olur. Yani hem manen, hem maddeten zengin olmak için imanlı ve zikir ehli olmak lazım; yine şükür ehli olmak lazım yani ki, Allah ufkumuzu açıp bizlere yeni yeni buluşlar, iliminden bir nebze daha bilgi ilham edip keşfettirsin yani. Her gün biraz daha ileriye, ve en son "Adn Cenneti"ne kadar yolumuz var yani.
İşte Rezzak olan Allah, o ismini mesela ekip biçen o çiftçi amcalar, arada pazara taşıyan aracı amcalar ve pazarda, markette bize sunan amcalar eliyle, bizlerde Rezzak ismini tecelli ettiriyor. Karnın doydu; ne ile? Kahvaltıdaki peynir, zeytin ile, ekmek ile. Peki doyuran Allah'tır; Rezzak olan Allah'tır amma, Allah seni mahallendeki bakkal amcanın eliyle, ona mal satan toptancı amcanın eliyle, onu tarladan getiren kamyoncu amcanın eliyle, yine tarlada ekip biçen çiftçi amcanın eliyle seni doyurdu. Burada Rezzak kim o zaman? İşte Rezzak ismi onlarda tecelli gösterdi ve bizi doyurdu; yine Allah doyurmuş oldu, amma Allah çiftçi amca ile doyurdu yani, bakkal amca ile doyurdu yani.
Bu vaaza başladığımız dün, günlerden 10 KASIM idi; yani Mustafa Kemal Atatürk'ün bekaya göçtüklerinin 79. sene-i devriyesi idi.
Bir Mustafa var ki ismi Muhammed Mustafa; ve onun doğum günü kutlanıyor Mevlüt Kandili ile. Yine bir Mustafa var ki o da KASIM'ın babası ve Mustafa Kemal; onun ise 10 KASIM'da ölüm yıldönümü kutlanıyor. Ve etti mi iki Mustafa. Ve bir Mustafalar, Ahmetler, Mahmutlar, Muhammedler var ki ümmet-i Muhammed; onların da yeniden doğdukları gün, yani Muhammed'in yeniden doğduğu Ahmet hâli, Muhammed Mustafa'nın yeniden doğduğu Mahmut hâli, yine Ebû Bekir hâli, Osman hâli, Ömer hâli... Öyle olunca onların da yeniden doğduğu doğum günleri kutlanıyor. Ve Rabbimizin Kur'an'da Hz. İsa ve Yahya'ya hitaben olduğu söylenen bir ayet var, diyor ki Rabbimiz:
أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ الرَّحِيم
وَالسَّلَامُ عَلَيَّ يَوْمَ وُلِدتُّ وَيَوْمَ أَمُوتُ وَيَوْمَ أُبْعَثُ حَيًّا
Euzubillahimineşşeytanirracim
Bismillahirrahmenirrahim
Ves selâmu aleyye yevme vulidtu ve yevme emûtu ve yevme ub'asu hayyâ.
Meali:
Esteuzubillah
"Doğduğum gün, öleceğim gün ve yeniden diriltileceğim gün bana selâm (esenlik verilmiştir)."
Sadakallahul Aziym — MERYEM Suresi 33. ayet
Öyleyse Yahya kim? İsa kim? Muhammed kim? Aynı kimse mi acep? İsa'nın yeniden doğan hâliyle Muhammed mi?
BÂKÎ OLAN ALLAH NE DEMEKTİR? BATMAYAN GÜNEŞ HİKMETİ NEDİR? — KİMLERE BÂKÎ İSMİ KONULUR?
Muhammed Mustafa'nın doğum gününü, Mevlid-i Şerif'in müellifi Süleyman Çelebi şöyle tarif ediyor:
Âmine Hâtun Muhammed Anesi
Ol Sadeften doğdu ol dür dânesi
Çünkî Abdullah'tan oldu hâmile
Vakt erişdi hafta vü eyyâm ile
Hem Muhammed gelmesi oldu yakîn
Çok alâmetler belirdi gelmeden
Allâhümme salli alâ Muhammedin
ve alâ âli Muhammed
Ol Rebî-ül evvel âyın nîcesi
On ikinci gece İsneyn gecesi
Ol gece kim doğdu ol Hayr-ül-Beşer
Annesi anda neler gördü neler
Dedi gördüm ol Habîbin Annesi
Bir acep Nûr kim, güneş pervânesi
Berk urup çıktı evimden nâgehân
Göklere dek Nûr ile doldu cihân
İşte İSNEYN GECESİ demek, iki gecenin birleştiği gece olan, gündüzü gündüze bağlayan gece. 21 Haziran yaz gündönümü dönencesinde, Finlandiya veya Hollanda'dan güneş gözetlenince, akşam olup da güneş batıdan batınca, anında doğudan yeniden doğuyor. Nerede? Hollanda veya Finlandiya'dan yahut Norveç'ten belki gözetlenebiliyor bu. Yani öyle olunca işte 21 Haziran demek İsneyn gecesi demek. Veya 21 Aralık'ta ise tam tersi: Gün doğduğu anda anında yine batıyor kiş dönencesi. Yani kara delik gibi karanlık kimseler doğuyor; yani geceyi geceye bağlayan gece 21 Aralık.
Ve öyle olunca 21 Haziran'da doğan ise işte batmayan güneş; yani BÂKÎ OLAN GÜNEŞ hikmeti; yani Bâkî olan Allah hikmeti kimlerde tecelli ediyor? Allah'ın El-Bâkî ismi kimlerde tecelli ediyor? 21 Haziran'da doğanlarda; yani İkizler burcunun dibi demek. Ve zaman geldi "Bâkî" isimli çocukların tohumunu atmaya. Ve dünyamızda Bâkî isimli çocuklar azaldı. Ve şu gece ve gündüzden başlayıp çocuk yapın; ve Allah kısmet eder de piyango 21 Haziran'a vurursa ve o gün çocuğunuz doğarsa ismini erkek olursa "Bâkî" veya "Abdülbâkî" koyun; kız olursa "Bâkiye" koyun inşallah. Yani batmayan güneşler doğsun kâinatımızda. 21 Aralık'ta ise daha doğmadan ölenler, veya doğup bir nefes alıp ölenler kara delikler; eğer yaşarlarsa penguen cibilliyetli olurlar.
[attachment=38443]
Rabbim Mehdî'ye ve askerinin içinden bazı kimselere de Hz. Mevlânâ gibi batmayan güneşler çıkarsın inşallah; Bâkî ve Bâkiye bebelere nasip edip çıkarsın inşallah.
---oOo---
أَأَللَّهُمَّ أَرِنَا الْحَقَّ حَقاً وَ ارْزُقْنَا اتِّبَاعَهْ وَ أَرِنَا الْبَاطِلَ بَاطِلاً وَ ارْزُقْنَا اجْتِنَابَهْ
''Allahım! Bizlere hakkı Hak gösterip ona tabi olmayı, bâtılı da Bâtıl gösterip ondan yüz çevirmeyi nasip eyle..!''
وَآخِرُ دَعْوَاهُمْ أَنِ الْحَمْدُ لِلّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ
Ve âhıru da'vâhum enil hamdulillâhi rabbil âlemîne, Amiyn.
Elfatiha maassalavat.
سُبْحاَنَكَ اللَّهُمَّ وَبِحَمْدِكَ، أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلهَ إِلاَّ أَنْتَ، أَسْتَغْفِرُكَ وَأَتُوبُ إِلَيْكَ
Sübhâneke Allahümme ve bihamdik, eşhedü en lâ ilâhe illâ ent, estağfirullahe ve etûbu ileyk.
--OoO--
Kar©glan
Başağaçlı Raşit Tunca
Schrems, 10 Kasım 2017 Cuma
Original Kar © glan
İman ve Haya Aklın Olduğu Yerdedir
(Kar©glan'ın 20 Kasım 2017 Vaazı)
Euzubillahimineşşeytanirracim
Bismillahirrahmenirrahim
Ve sehhara lekumul leyle ven nehâre veş şemse vel kamere, ven nucûmu musahharâtun bi emrihî, inne fî zâlike le âyâtin li kavmin ya'kılûn.
Meali:
O, geceyi, gündüzü, güneşi ve ayı sizin hizmetinize verdi. Bütün yıldızlar da O'nun emri ile sizin hizmetinize verilmiştir. Şüphesiz bunlarda aklını kullanan bir millet için ibretler vardır.
Sadakallahul Aziym — NAHL Suresi 12. ayet
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:
"Aklı olmayanın dini de yoktur."
(Hadis-i Şerif; Kenzü'l-Ummâl, C14, s.73)
---oOo---
"Allâhumme salli alâ Muhammedin ve alâ âli Muhammed. Kemâ salleyte alâ İbrâhîme ve alâ âli İbrâhîme inneke hamîdun mecîd."
"Allâhumme bârik alâ Muhammedin ve alâ âli Muhammed. Kemâ bârakte alâ İbrâhîme ve alâ âli İbrâhîme inneke hamîdun mecîd."
Yolculuğumuza başlıyoruz:
Âdem aleyhisselâma Gelen Üç Hediye: Akıl... Haya... İman...
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:
Cebrâil aleyhisselâm, aklı, hayâyı ve îmânı Âdem aleyhisselâma getirip: "Yâ Âdem! ALLAHü teâlâ sana selâm ediyor. Getirdiğim şu üç hediyeden birini kabûl etmeni emir buyurdu" dedi.
Âdem aleyhisselâm: "Getirdiğin bu üç hediyeden aklı kabûl ediyorum" deyip aklı aldı. Bunun üzerine Cebrâil aleyhisselâm îmân ile hayâya: "Siz gidebilirsiniz" dedi. Îman: "ALLAHü teâlâ bana emreyledi ki, akıl nerede ise, sen orada ol! Bunun için ben akıldan ayrılıp gidemem!" dedi. Hayâ da: "ALLAHü teâlâ bana da aynı şekilde emreyledi. Ben de akıldan ayrılıp gidemem" dedi. ALLAHü teâlâ kime akıl verirse, hayâ ile îmân da onunla beraber bulunur. Aklı olmayanın ne hayâsı ne de îmânı bulunur.
(Hadis-i Şerif; Akıl... Haya... İman...)
İnsanların kendi nefislerine karşı da birtakım görevleri vardır. Bu görevlerin bir kısmı bedenlerine, bir kısmı da ruhlarına aittir. Başlıcaları şunlardır:
Şahsa Ait Görevler
İnsanların kendi nefislerine karşı da birtakım görevleri vardır. Bu görevlerin bir kısmı bedenlerine, bir kısmı da ruhlarına aittir. Başlıcaları şunlardır:
**1) Beden terbiyesi:** Öyle ki, her insan için temiz ve pâk olmak, güçlü bir bedene sahip olmak gereklidir. Bir hadis-i şerifte buyurulmuştur:
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:
"Kuvvetli olan mümin, zayıf olan bir müminden hayırlıdır."
(Hadis-i Şerif)
**2) Sağlığı koruma:** Sağlık büyük bir nimettir. Onun için sağlığa zararlı şeylerden kaçınmak ve gereğinde tedâviye önem vermek gerekir. Bir hadis-i şerife göre:
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:
"Ölümden başka her hastalığın bir devası vardır. Yeter ki, ilâç bulunsun..."
(Hadis-i Şerif)
**3) Zararlı riyazetlerden kaçınmak:** İslâmda Ruhbaniyet (toplumdan ayrılıp yalnız başına ibadetle uğraşmak) yoktur. Geceli gündüzlü aç durmak, helal şeylerden büsbütün nefsini kesmek caiz değildir. Dinimizin emrettiği ibadet ve riyazetler orta bir halde olup hayatın mutluluğuna pek ziyade elverişlidir. Bunlara aykırı olarak yapılan riyazetler hayatı ters yönden etkileyip gevşeklik getireceği için caiz olmaz. Bir hadis-i şerifte buyurulmuştur:
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:
"Nefsin, senin bineğindir, artık ona yumuşak davran."
(Hadis-i Şerif)
**4) Vücudu yıpratacak şeylerden sakınmak:** İslâmda içki haramdır. Herhangi bir organı kesin bir gerek bulunmaksızın kesmek haramdır. İntihar denilen cinayet haramdır. Çünkü bunları yapmak, Yüce Allah'ın insanlara ikram ettiği hayata suikast demektir. Onun için bu gibi haram şeylerden kaçınmak şahısla ilgili bir görevdir. Aksi halde insan birçok pişmanlıklardan ve azablardan kurtulamaz.
**5) İradeyi kuvvetlendirmek:** İnsan, sağlam bir irade sahibi olmalıdır. Yararlı şeyleri öğrenip yapmalı, yararsız şeyleri de, sırf şunu bunu taklit hevesi ile yapmamalıdır. İnsan bir inanca ve bir huya sahip olmalıdır. Hakkı kabul etmeli, haksız ve zararlı olan bir şeyi de, herhangi bir düşünce ile öne sürüp kıymetlendirmeye çalışmamalıdır. Böyle bir hafiflik insana yakışmaz.
**6) Aklı ve zihni ilim, irfan nurları ile aydınlatmak:** Kalbde yararlı ve yüksek duyguları uyandırmak, İslâmda ilim ve marifet kazanmak pek önemli bir görevdir. İnsan akıllıca yaşamalı ve daima gerçek arkasından koşmalıdır. Yanlış fikirlerden, aldatıcı sözlerden, yaldızlı muhakemelerden, zararlı törelerden, batıl inançlardan, hasis duygulardan kaçınmalıdır. Bir hadis-i şerifte buyurulmuştur:
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:
"İnsanın dayanacağı şey aklıdır. Aklı olmayanın dini de yoktur..."
(Hadis-i Şerif; Kenzü'l-Ummâl, C14, s.73)
Euzubillahimineşşeytanirracim
Bismillahirrahmenirrahim
Ve izâ kîle lehumuttebiû mâ enzelallâhu kâlû bel nettebiu mâ elfeynâ aleyhi âbâenâ e ve lev kâne âbâuhum lâ ya'kılûne şey'en ve lâ yehtedûn.
Meali:
Onlara, "Allah'ın indirdiğine uyun!" denildiğinde, "Hayır, biz, atalarımızı üzerinde bulduğumuz (yol)a uyarız!" derler. Peki ama, ve eğer onların ataları hiçbir şeyi akıl etmiyor ve hidayete ermemiş olsalar bile mi? Ataları bir şey anlamayan, doğru yolu bulamayan kimseler olsalar da mı (onların yoluna uyacaklar)?
Sadakallahul Aziym — BAKARA 170. ayet
Yani düne kadar herkes "İmam-ı Rabbânî dedi, İmam-ı Mâlik dedi, İmam-ı Hanefî dedi" itikadı ile iman edip ibadet ettiler. Evet, çok güzel; onlar yazmışlar, bu dini bize kadar ulaştırmışlar. Hepsisinden ayrı ayrı, Allah binlerce kere razı olsun. Biz onların diktiği din direğinin altında gölgelenenleriz. Amma, Allah bu ayette diyor ki: "Eğer onlar dini tam anlamamışlarsa bile mi onların dediklerine uyacaksınız?" deniyor. Yani onlar dünkü hâli ile anladılar. Dünkü adama, bu günkü hâli nasıl anlatacaksın?
Mesela düne kadar "Abdestsiz Kur'an ele alınmaz" diye biliyorduk hepimiz. Amma bugün adam cep telefonuna hatim yüklemiş; yine Kur'an ayeti resmini kapak resmi yapmış. Bu cep telefonu ile tuvalete bile girip çıkıyor. Peki dünkü Hanefî itikadı, Mâlikî itikadı ne oldu? Ve yine Kur'an'daki:
Euzubillahimineşşeytanirracim
Bismillahirrahmenirrahim
Lâ yemessuhû illâl mutahherûn.
Meali:
O'na, taharetli ve abdestli olanlardan (maddî ve manevî arınanlardan) başkası dokunmasın. Ona, ancak temiz olanlar dokunabilir.
(Sadakallahul Aziym — VÂKIA Suresi 79. ayet)
Bu bir ayet. Öyle hadis falan da değil ki... Yani bu ayeti bu gün nasıl anlamalıyız? Peki nerede kaldı bu abdestli ellemek? Hatta dedik ya, adam tuvalete bile giriyor onunla artık.
Yaklaşık üç haftadır aynı ayetin üstünde duruyorum ve size bu ayetin ulvî, uhrevî manasını anlatmaya çalışıyorum. Bu hafta yine aynı ayeti tefsir edeceğiz ve bu konuya bağlayacağız. Yani nedir o ayet:
Euzubillahimineşşeytanirracim
Bismillahirrahmenirrahim
Ellezîne yezkurûnallâhe kıyâmen ve kuûden ve alâ cunûbihim ve yetefekkerûne fî halkıs semâvâti vel ard(ardı), rabbenâ mâ halakte hâzâ bâtılâ(bâtılan), subhâneke fekınâ azâben nâr.
Meali:
Onlar ayaktayken, otururken ve yanları üzerine yatarken Allah'ı anarlar, hatırlarlar (daima Allah'ı zikrederler). Göklerin ve yerin yaratılışı üzerinde düşünürler. "Rabbimiz! Bunu boş yere yaratmadın, seni eksikliklerden uzak tutarız. Bizi ateş azabından koru" derler.
(Sadakallahul Aziym — ÂLİ İMRÂN Suresi 191)
Ve bu ayeti daha iyi anlayıp kendi hayatlarında tatbik edenlerin, esas bilim adamları olduğunu, ve fakat bugün ise doğru dürüst bir şey keşfedebilen bir Müslüman bilim adamı kalmadığını, ve o gâvur dediklerimizin her şeyi keşfettiğini... Ve yine mesela bu gün arabaya, uçağa, trene binebiliyorsan, kolayca varmak istediğin yere varıyorsan, onun ilk parçası olan motoru icad eden:
**Henry Ford (1863 - 1947)**
Henry, boş zamanlarını kendisine kurduğu bir mekanik atölyesinde geçiriyordu. Burada 15 yaşında ilk buharlı makinesini yaptı. Detroit'te bir şirketin atölyesinde çıraklığa başladı ve önceleri cep saatleri onarımı konusunda uzmanlaştı. Cep saatlerini büyük çapta uygun fiyata üretme planından kısa bir süre sonra vazgeçti. 1882'de Michigan'ın güneyinde buharlı makine montörü olarak ilk kez sürekli bir işe girmiş oldu.
1891'den sonra Detroit'te Edison Illuminating Company'de (Işıklandırma Şirketi) mühendisliğe başladı (1893'te başmühendis oldu). Boş zamanlarında otomobil üretimi üzerinde çalışıyordu. İlk tek silindirli benzin motorunu 1893'te kendi evinin mutfağında üretti. Üç yıl sonra ilk otomobilini yaptı. 33 yaşındaki Ford, bisiklet tekerlekleri monte ettiği bir şasiye bir motor taktı. İlk şirketi olan Detroit Automobile Company, kuruluşundan bir buçuk yıl sonra, 1890'da iflas edince, Ford 16 Haziran 1903'te hisselerine % 25,5 oranında ortak olduğu Ford Motor Company'yi kurdu.
Bugün eğer sen arabaya binebiliyor, kolayca bir yerden yere gidebiliyorsan, bu resimde gördüğün adama dua etmen lazım. Çünkü otomobilin babası bu adam; arabanın ve motorun icadını yapan adam sayılır, yani ilk araba haline getiren adam. O hâlde bugün BMW, Ferrari, Audi, VW... araba yapıp satıp para kazanıyorsa, bu adamın sayesinde; hepsi bu adamın mezarına gidip üç beş Fatiha, Yâsîn okuması lazım. Neden? Çünkü onun sırtından bu kadar zengin oldular; o mesleğin babası bu adam.
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:
"İnsanlara teşekkür etmeyen Allah'a şükredemez."
(Hadis-i Şerif; Tirmizî, Ebû Dâvûd)
Ve bizler bu adamların çoğunu gâvur diye biliyoruz. Peki nasıl gâvurmuş ki bunlar, hem aklını kullanıp dünyanın imarında emek sahibi olsun, tefekkür ehli olsunlar, hem de gâvur olsunlar? Halbuki başta yazdığımız hadiste diyor ki: Hz. Âdem, Allah'tan gelen hediyelerden aklı alıp seçince, İman dedi ki: "Ben akıldan ayrılmam." O hâlde hayâ da: "Ben de imandan ayrılmam" dedi. O zaman bu adam ve benzeri bilim adamları nasıl olur da kâfir olur, ve gâvur olur demek yok mu? Demek ki gerçek bilim adamları imansız olamazlarmış. Çünkü "İman" aklın yanında... Bu adamın da araba ve motor icad edecek kadar aklı varsa, sende bende bile olmayan bu kadar zekâ ve aklı varsa, o zaman o adamın yanında iman da var, ve imansız değilmiş demek ki. Öyle olunca bugün kime gâvur diyebiliriz, kime kâfir diyebiliriz diye iyice bir tefekkür etmek lazım.
Bizler Müslümanları gâvurlar terörist ilan edince kızıyoruz. Yaptığımız ne? Kavga dövüş, kabadayılık. Bunu gören gâvur da bize bakıp bunlardan yapınca savaş çıkıyor işte. Halbuki bilimle ilimle uğraşan ve dünyamızın cennete dönmesinde katkısı olan binlerce ilim adamının emeğinin de heba olmasına sebep olacak bu savaş ve kavga nedir? Bu mudur din, bu mudur insanlık, bu mudur iman ve akıllılık? Vallahi bu kavgayı başlatan da, devam eden de gafillerin tam daniskasıdır; yani büyük gafiller sürüsü. Bunlar kimler? Bugünün namaz kılıp oruç tutunca kendini en üstün sanan insanları... Yani kardeşim, din sadece namaz kılıp abdest almak değil. Ve bak "kâinata bakıp ibret alanlar" ayetini üç haftadır anlatıyoruz; bir nebze kulağınıza sokabildik mi bilmiyorum. Yani düşünen, tefekkür eden insan olmak lazım.
"Düşünüyorum, o hâlde varım."
Descartes (Dekart)
16. ve 17. yüzyılda "Düşünüyorum, öyle ise varım." sözüyle felsefenin ilkesi olan sözü söylemiştir.
Öyleyse bugünün insanı daha Descartes'in düşüncesine bile vâkıf olamamıştır. Bir hoca öyle dedi: "Güzel ve hikmetli sözü kim söylerse söylesin, ben onu alırım." Vay Yahudi, vay Hristiyan diye ayırmak olmaz. Hikmet kimden çıkarsa çıksın, güzel ve iyidir. Evet öyle; hikmetli sözü Descartes söyleyince almayacağız da, sadece Hz. Ali deyince mi alacağız? Hayır, böyle insanlık olmaz. Kimdir o Descartes? Felsefenin babası. Dinciler ise felsefeyi yalanlarlar. Halbuki o adam, o üç haftadır anlattığımız ayeti en iyi anlayan adam; yani "Akleden insan insandır." diyen adam.
Her hafta her hafta hutbelerde imam okur, cemaat dinler. Amma tutan kim, akleden kim? Hani nerede Allah aşkına?
Nedir o ayet:
Euzubillahimineşşeytanirracim
Bismillahirrahmenirrahim
İnnallâhe ye'muru bil adli vel ihsâni ve îtâi zîl kurbâ ve yenhâ anil fahşâi vel munkeri vel bagyi, yeizukum leallekum tezekkerûn.
Meali:
Şüphesiz Allah, adaleti, iyilik yapmayı, yakınlara yardım etmeyi emreder; hayâsızlığı, fenalık ve azgınlığı da yasaklar. O, düşünüp tutasınız diye size öğüt veriyor.
(Sadakallahul Aziym — NAHL Suresi 90. ayet)
Ve yine aynı konuyla ilgili başka ayet:
Euzubillahimineşşeytanirracim
Bismillahirrahmenirrahim
Kezâlike yubeyyinullâhu lekum âyâtihî leallekum ta'kılûn.
Meali:
Allah size âyetlerini işte böyle açıklıyor. Umulur ki böylece siz akıl edersiniz.
(Sadakallahul Aziym — BAKARA Suresi 242. ayet)
Euzubillahimineşşeytanirracim
Bismillahirrahmenirrahim
Ve alleme âdemel esmâe kullehâ summe aradahum alel melâiketi fe kâle enbiûnî bi esmâi hâulâi in kuntum sadikîn. Kâlû subhâneke lâ ilme lenâ illâ mâ allemtenâ inneke entel alîmul hakîm.
Meali:
Ve (Allah), Âdem'e, (Allah'ın) isimlerinin hepsini (bu isimlerdeki hikmetleri, yani onun için gerekli olan ilimleri) öğretti. Sonra onları meleklere arz ederek dedi ki: "Haydi sadıklardan iseniz bunları (bu ilimleri, bilgileri, yani marangozluk, ayakkabıcılık, çiftçilik, berberlik, mucit macit, kimyacı, atom mühendisi...) isimleri ile bana haber verin (söyleyin)." Melekler: "Seni bütün eksikliklerden uzak tutarız. Senin bize öğrettiklerinden başka bizim hiçbir bilgimiz yoktur. Şüphesiz her şeyi hakkıyla bilen, her şeyi hikmetle yapan sensin" dediler.
(Sadakallahul Aziym — BAKARA Suresi 31 ve 32. ayet)
Bu ayet gösteriyor ki, Hz. Âdem'e ve insanoğluna ilmi öğreten Allah'tır. Ve o öğretmeden kimse bir şey bilemez. Melekler bile dediler ki: "Biz senin öğrettiğin kadarını biliriz; özür dileriz, Rabbimiz sen insanoğluna daha çok şey öğretmişsin" diye yanıldıklarını gördüler. Yani melekler bile Allah öğretmeden bir bilgiye sahip değilken, o zaman bir adamda bir icad yaptıysa, ona öğreten bir Rabbimiz var. Ve ki bunu da ancak düşünüp tefekkür eden ve zikir ve tefekkür ehli olana nasip ediyor Allah; aklını kavga dövüşe ayıran düşüncesizlere değil.
Ve bugün bu Kur'an bizim elimizde olmasına rağmen, bütün Müslüman devletlerinin neredeyse hepsinin acınacak durumunu da şu ayet açıklıyor:
Euzubillahimineşşeytanirracim
Bismillahirrahmenirrahim
Ve mâ kâne li nefsin en tu'mine illâ bi iznillâh(iznillâhi), ve yec'alur ricse alâllezîne lâ ya'kılûn.
Meali:
Allah'ın izni olmadıkça, hiçbir kimse iman edemez. Allah, pisliği akıllarını kullanmayanların üzerine yağdırır ve azabı da akıllarını (güzelce) kullanmayanlara verir.
(Sadakallahul Aziym — YÛNUS Suresi 100. ayet)
O hâlde Müslümanlar neden bu haldeymiş? Akıllarını kullanmadıklarından. Neden binlerce Suriyeli Avrupa'ya yürüyerek göç etti? Çünkü akıl ve bereket orada; kendi memleketleri açlık, sefalet idi. Savaşı da fırsat ganimet bilip oraya göç ettiler. Ferah orada, ganimet orada, rahat orada. Neden? Çünkü adamlar aklını kullanıp medeniyete ermişler. Bizim düşüncesizler de hâlâ Osmanlıcılık türküsü çekiyor, gafil. Halbuki bindiği otobüs, tramvay gâvur dediklerinin icadı; aldığı uçak onların icadı, aldığı füze onların icadı, evindeki tost makinesi onların icadı, tavanındaki lamba onların icadı. Eczanede bir tek Türk ismi olan bir ilaç var mı? İlaçların hepsini bulan yine onlar. Eeee bizde ne var? Bizde gaflet çok, râcon kesmek çok, kendini bir şey sanmak çok. Ee bunlar ne işe yarıyor? İşte sonunda Avrupa'ya göç etmeye yarıyor. Yıllardır Türkiye Avrupa Birliği'ne gireceğim diye uğraşıyor. Niye? Çünkü akıl da onlarda, para da onlarda. Yani bizde ne var? İşte açlık, sefalet, kavga dövüş, düşüncesizlik.
Allah akıl versin bu insanlığa da, artık bu sefaletten kurtulsun Müslümanlar da.
--------------------
Kur'an'ın ayet sayısını bazıları 6666 ayet diyor; bazıları "Hayır, o kadar değil" diyor. Ve diyorlar ki besmeleler ona dahil; diğerleri diyor besmeleler ona dahil değil.
Yani demek oluyor ki, mesela bir şehirde 50 tane ev var, ve diyor ki bunların birisi... Bu 50 evin her birinin elli tane giriş kapısı var. Ve işte 6666 ayet diyenler, kapıları da ekstra sayıyorlar; ve 6666 ayet olmadığını iddia edenler de o elli kapının bu şehre dahil olmadığını söylüyorlar. Halbuki bir ev, on odadan oluşuyorsa, on odanın on kapısı var, bir de evin ana giriş kapısı var; diye yazılacak, hesap edilecek. Amma diğerleri diyor ki: "Bu elli evin her birinde odalar var amma, odaların kapısını sayarız da, ana kapıyı saymayız" demek gibi bir şey. Bir sure elli ayet ise, elli odası var; amma o eve ana kapıyı açıp da girmeyince, elli oda olduğunu göremeyiz, değil mi? Halbuki bütünün kapısı o besmele; diğer ayetler ondan girince görülenler demek olur. Eğer o besmele ana kapı olmazsa, eve giremeyiz, değil mi? Bacadan mı gireceğiz, Nikolaos Amca gibi? Tabii ki kapıdan gireceğiz. Kapı var, bir de Almanca ismi ile TOR denilen ana kapı var. Yani Tür, kapı; TOR ise ana kapı, main kapı demek. Yani öyle olunca: Kol bütün, el kolun parçası amma o da bir bütün; tırnak bütün, amma tırnağa varmak için önce kol olması lazım, sonra el olması lazım, sonra parmak olması lazım, en son tırnağa varırız. Yani koldan girmeyince tırnak bulunmaz. Velhasıl tırnağın içinde de yine binlerce hücre var, değil mi? Öyle olunca her surenin başındaki Besmele ayrı bir ayettir.
----------------
Hocanın birisi, yeniden dünyaya gelmek ve reenkarnasyon — Hinduizm ve Budha felsefesi olan — hayata yeniden gelip de daha iyi bir hâle tekâmül etmek yoktur, çünkü eğer öyle oluyorsa mesela Mevlânâ'nın ruhu neden yeniden bir daha gelmedi? Madem diyor, Mevlânâ hani nerede? diyor.
**El cevap:**
Dalda olgunlaşıp da erdiğinde kopardığımız bir cevizi masaya koysak, artık o cevizin hayata ve insanlara bir müdahalesi bitmiştir. Taa ki eğer ben onu yersem, bende can olur ve hayat bulur; ve ben namaz kılarken, namaz kılmış olur; oruç tutarken oruç; yahut da kötü bir fiil ve günah işlerken, ben işliyorsam o günahı, benimle birlikte o günahı işlemiş olur. Amma işte eğer o masaya koyduğum cevizi yemez de bahar ve vakti gelince toprağa diker de yeniden filizlenip ağaç olmasına yardımcı olursam, bir gün yine o ceviz ağacı olup, Rabbim müsaade ederse, yeni yeni cevizler verecektir. Amma ne zaman? Taa seneler sonra. Amma ihtimal dahilinde mi? Evet, dahilinde. Her ceviz yeniden ağaç olmaz; bazısı lokma olur ve can olur. Artık o can meyveleri verir, başka bir yaşayışa geçmiştir artık o. Ceviz değil de yiyen insanda akıl melekesi olmuştur, ve o girdiği insanın akletmesine yardımcı olur. Dün Mevlânâ idi, bugün ise Mustafa Hoca yahut Cübbeli Ahmet oluverir. O cevizi kimler yediyse, yahut o ceviz ağacından toplanan cevizden kimler yediyse, onlarda akıl melekesi oluverir belki. O yeni hâlinde de yeni canda der ki: "Mevlânâ şöyle demişti, Mevlânâ bu konuda böyle demişti" diyen Mevlevî oluverir. Yeni Mevlânâ olmasa da, belki Mevlevî oluverir yani. O eğer o insanda kendini o Mevlevî tefekkür ile daha da geliştirebilirse, belki Mevlânâ gibi güzel sözler, güzel fikirler ve güzel iman, onun elinden dilinden de dökülüverir. Amma eğer gelişmezse, ancak "Mevlânâ dediydi" de kalır sadece. Yani tekâmül de böyledir işte.
Amma işte Mevlânâ bir daldaki bir tek ceviz gibiydi; o erdi, olgunlaştı, ve onu sahibi yeniden dikti ki, ve de yeni meyveler, cevizler verdi. Amma onun her sene verdiği meyveleri artık sahibi çuval çuval satıyor. Ve artık iki kilo Ahmet Amca aldı, evine götürdü; bir kilo Mehmet Amca, beş kilo Fatma Bacı. Ve onlarda evlerinde, biri iki çocuk, bir karısı ile yedi; beriki beş çocuk ve karısı ile... Ve ondan sonra Mevlânâ bütün idi, dağıldı, ve binler Mevlânâcı doğdu. Ankaralı Ahmet Amca'da "Mevlânâ diyor ki..." demeye başladı; İzmirli Bengü Bacı da "Mevlânâ diyor..." demeye başladı. Neden? Çünkü Mevlânâ cevizinden yedi de ondan "Mevlânâ dedi ki" diyor. Yani Mevlânâ bir idi, bin oldu. Ve amma işte o cevizi diktiği ilk vakit olan çocuk hâli ile, o yeni ceviz ağacından keramet bekleme; çünkü o ceviz daha yedi sene aşağı, yedi sene yukarı büyüyüp de meyve verecek.
Yani velhasıl, Peygamberimiz de dedi ki:
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:
"Benim Ashâbım, gökteki yıldızlar gibidir. Hangisine tâbi olsanız hidayete erersiniz."
(Hadis-i Şerif; Beyhakî, el-Medhal, s.164; Kenzü'l-Ummâl, h. no: 1002)
Yani Muhammed bütün ve bir idi; aynen yılbaşında şenlik olsun diye patlatılan yılbaşı fişekleri gibi patladı ve her bir parçası ayrı yerde ışık oldu. Ve onlar da Muhammed'in ayrı bir parçası oldular. Amma vardıkları her yerde Muhammed'i ve dinini anlattılar; Muhammed öğretileri ve dediler ki "Muhammed dedi ki..." Öyle olunca hangisine baksan ve uysan yine Muhammed tadı verir onlar. Yani yeni bir dal oldu ve patladı, yeni meyveler verdi, ve her biri ayrı bir eve hurma oldu gitti belki; amma vardığı evde tatlı bir Muhammed lokması oldu, değil mi? Muhammed'in öğrettiği namaz oldu, abdest oldu, sünnet oldu, farz oldu işte...
Bazı ilim adamları ve bazı fikir grupları diyor ki: Dünya Matrix sistemi; yani sadece dalgalar ve frekanslar var, gerçekte dünya yok, beynimizin algıladığı var. Beynimiz ise sadece frekans dönüştürücü bir sistem, diyorlar. Ve öyle olunca Matrix filmindeki gibi dünya sanal bir dünya, gerçekte var sandığımız hiçbir şey yok, diyorlar. Eğer öyle olsa idi, gözümüz mavi bir çiçek görünce, peki karşısında ne var da onu mavi çiçek sanıyor? Peki, yani karşısında illa bir şey var; ve o bir de mavi, bir de çiçekmiş. Peki karşısında da sadece bir frekans mı var? Hayır.
Mesela bilgisayarda biz Emel Sayın'ı dinliyoruz, ve yayında hem de canlı olsun. Amma bilgisayardaki Emel Sayın ve onun sesi, sazların sesi, hepsi frekanstan ibaret. Ve yine boyut olarak da, bilgisayar ekranı mesela diyelim 40 cm'ye 40 cm olsun, ve o Emel Sayın'ın boyunu simetrik olarak küçültüp sanki bilgisayarın içindeymiş gibi gösteriyor. Amma işte aslında bilgisayarın içinde gösterilen yine frekans; ve lambaların sadece gözümüze yansıttığı ışıklar ve gölgeler sadece. Amma işte o gölgelerin ve ışıkların aslı olan bir Emel Sayın ise, o an hangi stüdyoda canlı şarkı söylüyorsa, orada madde ve katı olarak duran, orada bir Emel Sayın var. Ve bilgisayar ise onun sadece siluetini veya görüntüsünü sinyal olarak alıp bize yansıtan alet. Peki biz ona dokunmak isteyince, bilgisayara dokununca ona dokunmuş olmuyoruz. Amma stüdyodaki sunucu onun eline dokunmak isteyince, elini uzatıp tokalaşınca ona dokunabiliyor. Ve gerçek ile sanal arasındaki fark bu. Göz ve beyin, bu bedenin bilgisayarı ve ekranı gibi; amma gerçek olan o beyni kafa denen bölgesinde taşıyan bir maddi beden var ki, o bedende beyin diye, göz diye bir yer var. Ve yine o beynin çalışması için enerjiye ihtiyacı var; ve bunlar elma, armut, ekmek, peynir, şeker gibi maddeler. Ve onlar olmadan bu beyin de çalışmaz. Ve yine eğer beyin gerçekse, onu çalıştıran elma yalansa, yok ise, beyin bu yalan ve olmayan ve sanal olan elma frekansı ile nasıl beslenip de bize elmayı, armudu elma ve armut diye gösteriyor demek yok mu?
Yani o fikir grubu olan İlluminati fikri olan bu hologram dünya fikri külli uydurmaca. Çünkü olmayanla olan beslenemez. Olmayan bir elma, armut nasıl olmayan midede eriyecek de olmayan kafadaki beyine enerji olacak? Peki madem elma diye bir şey yok, olmayan nasıl oluyor da olan ve var olan algılayan beyine enerji oluyor? Peki bilgisayar elektriksiz çalışmaz; elektrik için elektrik santraline ihtiyaç var. Eğer santral diye bir şey dünyada yok ise, o zaman bilgisayar ne ile çalışıyor? Enerjisi nereden? Haydi fişe takmadan çalışsın bakalım.
Yani yine mesela ben mavi gömlek giyip fotoğraf ve video çekinsem, ve bunu sana yollasam; eğer bizler beynimizin algıladıkları isek, sen beni hiç görmediysen ve senin beynin mavi diye neyi mavi sanıyor? Mesela renk körü insanlar var; onlar kırmızıyı yeşil sanıyor. Yani renk körü... Yani eğer sen beni tanımıyorsan ve mavi giydiğimi de bilmiyorsan, benim videoma veya fotoğrafıma sana gösterildiğinde, senin beynin belki beni mavi gömlekli değil de kırmızı paltolu düşünebilir; ve vakit ve mevsim kış ve kar yağıyorsa, beni kar yağarken palto giymiş düşünebilir o an. Ve öyle algılaması lazım. Halbuki ben mavi gömlekli fotoğraf ve video çekinince, bunu ta Amerikadaki gören de mavi gömlekli görüyor; Japonya'daki de aynı görüyor yani.
Yine mesela bunlar sadece beynimizin hayalinden ibaret ise, mesela sen o resme bakınca beni sakallı hayal ederdin; belki diğeri bıyıklı, diğeri kabak, diğeri ise uzun saçlı, bir diğeri kısa saçlı, biri sarışın, diğeri ise esmer görürdü. Halbuki hiç de öyle görmüyor ve algılamıyor. Ben mavi gömlekli ve esmer ve sakallı isem, beni gören herkes aynı görüyor; hiç görmemiş olan da aynı görüyor; dün beni görüp tanıyan da aynı görüyor. O hâlde, yine var olanlar hayalden de ibaret değildir yani. Rüya ile bunu karıştırmamak lazım.
O rüyaların çoğu: Allahu Teâlâ iki yanımıza iki kiramen kâtibin meleği vermiş; onlar her an kayıt hâlindeler bizi. Ve yine geçen hafta dediğimiz "kıyamete kadar olacak olanlar oldu ise, bütün film de kaydedildi ve Levh-i Mahfuz denen arşivde" senin tamam olmuş bir filmin var; Ahmet'in de, Mehmet'in de, Muhammed'in de bir filmi var. Ve işte rüya bazen meleklerinin sana ilerde olacak olan bazı olayların filmini sana göstermeleri gibi bir şey yani. Ve belki de diyor ki, yani Hızır meselesi; yani "Bak, başına senin filminde böyle bir durum geliyor; eğer sen akıllı davranırsan bunlar olmayabilir" diye bildiriyor. Bazen de "Bak, ilerde olacak olan bu" diye filminin sonu gösteriliyor yani meleklerince. Yine yanındaki kiramen kâtibin melekleri sana filminin ilerisini veya gerisini gösteriyor olabilirler yani.
Euzubillahimineşşeytanirracim
Bismillahirrahmenirrahim
Ve lemmâ câe mûsâ li mîkâtinâ ve kellemehu rabbuhu kâle rabbi erinî enzur ileyke, kâle len terânî ve lakininzur ilâl cebeli fe inistekarre mekânehu fe sevfe terânî fe lemmâ tecellâ rabbuhu lil cebeli cealehu dekkan ve harra mûsâ saıkan, fe lemmâ efaka kâle subhâneke tubtu ileyke ve ene evvelul mu'minîn.
Meali:
Mûsâ, belirlediğimiz yere (Tûr'a) gelip Rabbi de ona konuşunca, "Rabbim! Bana (kendini) göster, sana bakayım" dedi. Allah da, "Beni (dünyada) katiyen göremezsin. Fakat (şu) dağa bak, eğer o yerinde durursa sen de beni görebilirsin." dedi. Rabbi, dağa tecelli edince onu darmadağın ediverdi. Mûsâ da baygın düştü. Ayılınca, "Seni eksikliklerden uzak tutarım Allah'ım! Sana tövbe ettim. Ben inananların ilkiyim" dedi.
(Sadakallahul Aziym — A'RÂF Suresi 143. ayet)
Yani mesela karınca ile insanı düşünün. Karınca, insanı dev bir dağ yürüyor olarak görebilir. Hakkıyla bir insanı onun gözü algılayabilir mi? Yani karınca ile insanın boyutu ne kadar farklı! Ve insan tam onun üstüne doğru gelse, karınca yukarı baksa ne görebilir ki? Yani hani ağacın altına gelip de ağacın tepesine bakınca, onu nasıl görür insan? Öyle uzunca göremez, şekli bozuk görür ya... İşte kâinatı yaratan, kebîr ve büyük olan Rabbimizi, bizim gözümüzün ihata etmesi mümkün mü? Yani kocaman güneşi halkeden, ve binlerce güneş halkeden, kâinat diye bir şey halkeden bir Rabbi, sen şu karınca kadar cürmünle görebileceğini mi sanırsın? Yani işte Mûsâ'ya dedi ki: "Senin gözün Allah'ı ihata etmeye yetmez; yani onun sınırlarını senin gözün almaz, yani ihata etmez; yani senin göz kadranın bunu almaya müsait değil" demek istedi. Hani bilgisayarın çözünürlüğü vardır ya; grafik kartı ve ekran kartının eski XP sisteminde bu 1024 px falan idi. Amma ona şimdiki sistem olan 1600 veya 1900 gibi bir çözünürlük uygun olmaz. Yani 1900 px bir resmi eski XP sistemine uygun ekranda duvar resmi yapsan, onun ancak bazı bölümünü görebilir ekran; yarısı gözükmez. Yine bunun binlerce farklı boyutta olduğunu düşün. Yani kâinatın büyüklüğünü bile gözün almaz iken, sen o kâinatı yaratanı bu kadrana nasıl sığdıracan? Yani öyle olunca Allah insana diyor ki: "Senin göz kadranın, Allah'ın azametini görmeye müsait değil" diyor. Yani ondan ezanda bizler "Allahu ekber" diye senâ ederiz; yani Allah kebîrdir, tek ve yegâne büyük olan demektir.
Rabbim, Mehdî ve cemaatini, O'nun bize cemalini göstereceği boyuta gözümüzü o kadrana erenlerden eylesin.
---oOo---
أَأَللَّهُمَّ أَرِنَا الْحَقَّ حَقاً وَ ارْزُقْنَا اتِّبَاعَهْ وَ أَرِنَا الْبَاطِلَ بَاطِلاً وَ ارْزُقْنَا اجْتِنَابَهْ
''Allahım! Bizlere hakkı Hak gösterip ona tabi olmayı, bâtılı da Bâtıl gösterip ondan yüz çevirmeyi nasip eyle..!''
وَآخِرُ دَعْوَاهُمْ أَنِ الْحَمْدُ لِلّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ
Ve âhıru da'vâhum enil hamdulillâhi rabbil âlemîne, Amiyn.
Elfatiha maassalavat.
سُبْحاَنَكَ اللَّهُمَّ وَبِحَمْدِكَ، أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلهَ إِلاَّ أَنْتَ، أَسْتَغْفِرُكَ وَأَتُوبُ إِلَيْكَ
Sübhâneke Allahümme ve bihamdik, eşhedü en lâ ilâhe illâ ent, estağfirullahe ve etûbu ileyk.
--OoO--
Kar©glan
Başağaçlı Raşit Tunca
Schrems, 20 Kasım 2017 Pazartesi
Original Kar © glan
(Kar©glan'ın 20 Kasım 2017 Vaazı)
أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ الرَّحِيم
وَسَخَّرَ لَكُمُ اللَّيْلَ وَالْنَّهَارَ وَالشَّمْسَ وَالْقَمَرَ وَالْنُّجُومُ مُسَخَّرَاتٌ بِأَمْرِهِ إِنَّ فِي ذَلِكَ لَآيَاتٍ لِّقَوْمٍ يَعْقِلُونَ
Euzubillahimineşşeytanirracim
Bismillahirrahmenirrahim
Ve sehhara lekumul leyle ven nehâre veş şemse vel kamere, ven nucûmu musahharâtun bi emrihî, inne fî zâlike le âyâtin li kavmin ya'kılûn.
Meali:
O, geceyi, gündüzü, güneşi ve ayı sizin hizmetinize verdi. Bütün yıldızlar da O'nun emri ile sizin hizmetinize verilmiştir. Şüphesiz bunlarda aklını kullanan bir millet için ibretler vardır.
Sadakallahul Aziym — NAHL Suresi 12. ayet
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:
"Aklı olmayanın dini de yoktur."
(Hadis-i Şerif; Kenzü'l-Ummâl, C14, s.73)
---oOo---
"Allâhumme salli alâ Muhammedin ve alâ âli Muhammed. Kemâ salleyte alâ İbrâhîme ve alâ âli İbrâhîme inneke hamîdun mecîd."
"Allâhumme bârik alâ Muhammedin ve alâ âli Muhammed. Kemâ bârakte alâ İbrâhîme ve alâ âli İbrâhîme inneke hamîdun mecîd."
Yolculuğumuza başlıyoruz:
Âdem aleyhisselâma Gelen Üç Hediye: Akıl... Haya... İman...
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:
Cebrâil aleyhisselâm, aklı, hayâyı ve îmânı Âdem aleyhisselâma getirip: "Yâ Âdem! ALLAHü teâlâ sana selâm ediyor. Getirdiğim şu üç hediyeden birini kabûl etmeni emir buyurdu" dedi.
Âdem aleyhisselâm: "Getirdiğin bu üç hediyeden aklı kabûl ediyorum" deyip aklı aldı. Bunun üzerine Cebrâil aleyhisselâm îmân ile hayâya: "Siz gidebilirsiniz" dedi. Îman: "ALLAHü teâlâ bana emreyledi ki, akıl nerede ise, sen orada ol! Bunun için ben akıldan ayrılıp gidemem!" dedi. Hayâ da: "ALLAHü teâlâ bana da aynı şekilde emreyledi. Ben de akıldan ayrılıp gidemem" dedi. ALLAHü teâlâ kime akıl verirse, hayâ ile îmân da onunla beraber bulunur. Aklı olmayanın ne hayâsı ne de îmânı bulunur.
(Hadis-i Şerif; Akıl... Haya... İman...)
İnsanların kendi nefislerine karşı da birtakım görevleri vardır. Bu görevlerin bir kısmı bedenlerine, bir kısmı da ruhlarına aittir. Başlıcaları şunlardır:
Şahsa Ait Görevler
İnsanların kendi nefislerine karşı da birtakım görevleri vardır. Bu görevlerin bir kısmı bedenlerine, bir kısmı da ruhlarına aittir. Başlıcaları şunlardır:
**1) Beden terbiyesi:** Öyle ki, her insan için temiz ve pâk olmak, güçlü bir bedene sahip olmak gereklidir. Bir hadis-i şerifte buyurulmuştur:
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:
"Kuvvetli olan mümin, zayıf olan bir müminden hayırlıdır."
(Hadis-i Şerif)
**2) Sağlığı koruma:** Sağlık büyük bir nimettir. Onun için sağlığa zararlı şeylerden kaçınmak ve gereğinde tedâviye önem vermek gerekir. Bir hadis-i şerife göre:
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:
"Ölümden başka her hastalığın bir devası vardır. Yeter ki, ilâç bulunsun..."
(Hadis-i Şerif)
**3) Zararlı riyazetlerden kaçınmak:** İslâmda Ruhbaniyet (toplumdan ayrılıp yalnız başına ibadetle uğraşmak) yoktur. Geceli gündüzlü aç durmak, helal şeylerden büsbütün nefsini kesmek caiz değildir. Dinimizin emrettiği ibadet ve riyazetler orta bir halde olup hayatın mutluluğuna pek ziyade elverişlidir. Bunlara aykırı olarak yapılan riyazetler hayatı ters yönden etkileyip gevşeklik getireceği için caiz olmaz. Bir hadis-i şerifte buyurulmuştur:
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:
"Nefsin, senin bineğindir, artık ona yumuşak davran."
(Hadis-i Şerif)
**4) Vücudu yıpratacak şeylerden sakınmak:** İslâmda içki haramdır. Herhangi bir organı kesin bir gerek bulunmaksızın kesmek haramdır. İntihar denilen cinayet haramdır. Çünkü bunları yapmak, Yüce Allah'ın insanlara ikram ettiği hayata suikast demektir. Onun için bu gibi haram şeylerden kaçınmak şahısla ilgili bir görevdir. Aksi halde insan birçok pişmanlıklardan ve azablardan kurtulamaz.
**5) İradeyi kuvvetlendirmek:** İnsan, sağlam bir irade sahibi olmalıdır. Yararlı şeyleri öğrenip yapmalı, yararsız şeyleri de, sırf şunu bunu taklit hevesi ile yapmamalıdır. İnsan bir inanca ve bir huya sahip olmalıdır. Hakkı kabul etmeli, haksız ve zararlı olan bir şeyi de, herhangi bir düşünce ile öne sürüp kıymetlendirmeye çalışmamalıdır. Böyle bir hafiflik insana yakışmaz.
**6) Aklı ve zihni ilim, irfan nurları ile aydınlatmak:** Kalbde yararlı ve yüksek duyguları uyandırmak, İslâmda ilim ve marifet kazanmak pek önemli bir görevdir. İnsan akıllıca yaşamalı ve daima gerçek arkasından koşmalıdır. Yanlış fikirlerden, aldatıcı sözlerden, yaldızlı muhakemelerden, zararlı törelerden, batıl inançlardan, hasis duygulardan kaçınmalıdır. Bir hadis-i şerifte buyurulmuştur:
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:
"İnsanın dayanacağı şey aklıdır. Aklı olmayanın dini de yoktur..."
(Hadis-i Şerif; Kenzü'l-Ummâl, C14, s.73)
أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ الرَّحِيم
وَإِذَا قِيلَ لَهُمُ اتَّبِعُوا مَا أَنزَلَ اللّهُ قَالُواْ بَلْ نَتَّبِعُ مَا أَلْفَيْنَا عَلَيْهِ آبَاءنَا أَوَلَوْ كَانَ آبَاؤُهُمْ لاَ يَعْقِلُونَ شَيْئاً وَلاَ يَهْتَدُونَ
Euzubillahimineşşeytanirracim
Bismillahirrahmenirrahim
Ve izâ kîle lehumuttebiû mâ enzelallâhu kâlû bel nettebiu mâ elfeynâ aleyhi âbâenâ e ve lev kâne âbâuhum lâ ya'kılûne şey'en ve lâ yehtedûn.
Meali:
Onlara, "Allah'ın indirdiğine uyun!" denildiğinde, "Hayır, biz, atalarımızı üzerinde bulduğumuz (yol)a uyarız!" derler. Peki ama, ve eğer onların ataları hiçbir şeyi akıl etmiyor ve hidayete ermemiş olsalar bile mi? Ataları bir şey anlamayan, doğru yolu bulamayan kimseler olsalar da mı (onların yoluna uyacaklar)?
Sadakallahul Aziym — BAKARA 170. ayet
Yani düne kadar herkes "İmam-ı Rabbânî dedi, İmam-ı Mâlik dedi, İmam-ı Hanefî dedi" itikadı ile iman edip ibadet ettiler. Evet, çok güzel; onlar yazmışlar, bu dini bize kadar ulaştırmışlar. Hepsisinden ayrı ayrı, Allah binlerce kere razı olsun. Biz onların diktiği din direğinin altında gölgelenenleriz. Amma, Allah bu ayette diyor ki: "Eğer onlar dini tam anlamamışlarsa bile mi onların dediklerine uyacaksınız?" deniyor. Yani onlar dünkü hâli ile anladılar. Dünkü adama, bu günkü hâli nasıl anlatacaksın?
Mesela düne kadar "Abdestsiz Kur'an ele alınmaz" diye biliyorduk hepimiz. Amma bugün adam cep telefonuna hatim yüklemiş; yine Kur'an ayeti resmini kapak resmi yapmış. Bu cep telefonu ile tuvalete bile girip çıkıyor. Peki dünkü Hanefî itikadı, Mâlikî itikadı ne oldu? Ve yine Kur'an'daki:
أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ الرَّحِيم
لَّا يَمَسُّهُ إِلَّا الْمُطَهَّرُونَ
Euzubillahimineşşeytanirracim
Bismillahirrahmenirrahim
Lâ yemessuhû illâl mutahherûn.
Meali:
O'na, taharetli ve abdestli olanlardan (maddî ve manevî arınanlardan) başkası dokunmasın. Ona, ancak temiz olanlar dokunabilir.
(Sadakallahul Aziym — VÂKIA Suresi 79. ayet)
Bu bir ayet. Öyle hadis falan da değil ki... Yani bu ayeti bu gün nasıl anlamalıyız? Peki nerede kaldı bu abdestli ellemek? Hatta dedik ya, adam tuvalete bile giriyor onunla artık.
Yaklaşık üç haftadır aynı ayetin üstünde duruyorum ve size bu ayetin ulvî, uhrevî manasını anlatmaya çalışıyorum. Bu hafta yine aynı ayeti tefsir edeceğiz ve bu konuya bağlayacağız. Yani nedir o ayet:
أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ الرَّحِيم
الَّذِينَ يَذْكُرُونَ اللّهَ قِيَامًا وَقُعُودًا وَعَلَىَ جُنُوبِهِمْ وَيَتَفَكَّرُونَ فِي خَلْقِ السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضِ رَبَّنَا مَا خَلَقْتَ هَذا بَاطِلاً سُبْحَانَكَ فَقِنَا عَذَابَ النَّارِ
Euzubillahimineşşeytanirracim
Bismillahirrahmenirrahim
Ellezîne yezkurûnallâhe kıyâmen ve kuûden ve alâ cunûbihim ve yetefekkerûne fî halkıs semâvâti vel ard(ardı), rabbenâ mâ halakte hâzâ bâtılâ(bâtılan), subhâneke fekınâ azâben nâr.
Meali:
Onlar ayaktayken, otururken ve yanları üzerine yatarken Allah'ı anarlar, hatırlarlar (daima Allah'ı zikrederler). Göklerin ve yerin yaratılışı üzerinde düşünürler. "Rabbimiz! Bunu boş yere yaratmadın, seni eksikliklerden uzak tutarız. Bizi ateş azabından koru" derler.
(Sadakallahul Aziym — ÂLİ İMRÂN Suresi 191)
Ve bu ayeti daha iyi anlayıp kendi hayatlarında tatbik edenlerin, esas bilim adamları olduğunu, ve fakat bugün ise doğru dürüst bir şey keşfedebilen bir Müslüman bilim adamı kalmadığını, ve o gâvur dediklerimizin her şeyi keşfettiğini... Ve yine mesela bu gün arabaya, uçağa, trene binebiliyorsan, kolayca varmak istediğin yere varıyorsan, onun ilk parçası olan motoru icad eden:
**Henry Ford (1863 - 1947)**
Henry, boş zamanlarını kendisine kurduğu bir mekanik atölyesinde geçiriyordu. Burada 15 yaşında ilk buharlı makinesini yaptı. Detroit'te bir şirketin atölyesinde çıraklığa başladı ve önceleri cep saatleri onarımı konusunda uzmanlaştı. Cep saatlerini büyük çapta uygun fiyata üretme planından kısa bir süre sonra vazgeçti. 1882'de Michigan'ın güneyinde buharlı makine montörü olarak ilk kez sürekli bir işe girmiş oldu.
1891'den sonra Detroit'te Edison Illuminating Company'de (Işıklandırma Şirketi) mühendisliğe başladı (1893'te başmühendis oldu). Boş zamanlarında otomobil üretimi üzerinde çalışıyordu. İlk tek silindirli benzin motorunu 1893'te kendi evinin mutfağında üretti. Üç yıl sonra ilk otomobilini yaptı. 33 yaşındaki Ford, bisiklet tekerlekleri monte ettiği bir şasiye bir motor taktı. İlk şirketi olan Detroit Automobile Company, kuruluşundan bir buçuk yıl sonra, 1890'da iflas edince, Ford 16 Haziran 1903'te hisselerine % 25,5 oranında ortak olduğu Ford Motor Company'yi kurdu.
Bugün eğer sen arabaya binebiliyor, kolayca bir yerden yere gidebiliyorsan, bu resimde gördüğün adama dua etmen lazım. Çünkü otomobilin babası bu adam; arabanın ve motorun icadını yapan adam sayılır, yani ilk araba haline getiren adam. O hâlde bugün BMW, Ferrari, Audi, VW... araba yapıp satıp para kazanıyorsa, bu adamın sayesinde; hepsi bu adamın mezarına gidip üç beş Fatiha, Yâsîn okuması lazım. Neden? Çünkü onun sırtından bu kadar zengin oldular; o mesleğin babası bu adam.
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:
"İnsanlara teşekkür etmeyen Allah'a şükredemez."
(Hadis-i Şerif; Tirmizî, Ebû Dâvûd)
Ve bizler bu adamların çoğunu gâvur diye biliyoruz. Peki nasıl gâvurmuş ki bunlar, hem aklını kullanıp dünyanın imarında emek sahibi olsun, tefekkür ehli olsunlar, hem de gâvur olsunlar? Halbuki başta yazdığımız hadiste diyor ki: Hz. Âdem, Allah'tan gelen hediyelerden aklı alıp seçince, İman dedi ki: "Ben akıldan ayrılmam." O hâlde hayâ da: "Ben de imandan ayrılmam" dedi. O zaman bu adam ve benzeri bilim adamları nasıl olur da kâfir olur, ve gâvur olur demek yok mu? Demek ki gerçek bilim adamları imansız olamazlarmış. Çünkü "İman" aklın yanında... Bu adamın da araba ve motor icad edecek kadar aklı varsa, sende bende bile olmayan bu kadar zekâ ve aklı varsa, o zaman o adamın yanında iman da var, ve imansız değilmiş demek ki. Öyle olunca bugün kime gâvur diyebiliriz, kime kâfir diyebiliriz diye iyice bir tefekkür etmek lazım.
Bizler Müslümanları gâvurlar terörist ilan edince kızıyoruz. Yaptığımız ne? Kavga dövüş, kabadayılık. Bunu gören gâvur da bize bakıp bunlardan yapınca savaş çıkıyor işte. Halbuki bilimle ilimle uğraşan ve dünyamızın cennete dönmesinde katkısı olan binlerce ilim adamının emeğinin de heba olmasına sebep olacak bu savaş ve kavga nedir? Bu mudur din, bu mudur insanlık, bu mudur iman ve akıllılık? Vallahi bu kavgayı başlatan da, devam eden de gafillerin tam daniskasıdır; yani büyük gafiller sürüsü. Bunlar kimler? Bugünün namaz kılıp oruç tutunca kendini en üstün sanan insanları... Yani kardeşim, din sadece namaz kılıp abdest almak değil. Ve bak "kâinata bakıp ibret alanlar" ayetini üç haftadır anlatıyoruz; bir nebze kulağınıza sokabildik mi bilmiyorum. Yani düşünen, tefekkür eden insan olmak lazım.
"Düşünüyorum, o hâlde varım."
Descartes (Dekart)
16. ve 17. yüzyılda "Düşünüyorum, öyle ise varım." sözüyle felsefenin ilkesi olan sözü söylemiştir.
Öyleyse bugünün insanı daha Descartes'in düşüncesine bile vâkıf olamamıştır. Bir hoca öyle dedi: "Güzel ve hikmetli sözü kim söylerse söylesin, ben onu alırım." Vay Yahudi, vay Hristiyan diye ayırmak olmaz. Hikmet kimden çıkarsa çıksın, güzel ve iyidir. Evet öyle; hikmetli sözü Descartes söyleyince almayacağız da, sadece Hz. Ali deyince mi alacağız? Hayır, böyle insanlık olmaz. Kimdir o Descartes? Felsefenin babası. Dinciler ise felsefeyi yalanlarlar. Halbuki o adam, o üç haftadır anlattığımız ayeti en iyi anlayan adam; yani "Akleden insan insandır." diyen adam.
Her hafta her hafta hutbelerde imam okur, cemaat dinler. Amma tutan kim, akleden kim? Hani nerede Allah aşkına?
Nedir o ayet:
أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ الرَّحِيم
إِنَّ اللّهَ يَأْمُرُ بِالْعَدْلِ وَالإِحْسَانِ وَإِيتَاء ذِي الْقُرْبَى وَيَنْهَى عَنِ الْفَحْشَاء وَالْمُنكَرِ وَالْبَغْيِ يَعِظُكُمْ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُونَ
Euzubillahimineşşeytanirracim
Bismillahirrahmenirrahim
İnnallâhe ye'muru bil adli vel ihsâni ve îtâi zîl kurbâ ve yenhâ anil fahşâi vel munkeri vel bagyi, yeizukum leallekum tezekkerûn.
Meali:
Şüphesiz Allah, adaleti, iyilik yapmayı, yakınlara yardım etmeyi emreder; hayâsızlığı, fenalık ve azgınlığı da yasaklar. O, düşünüp tutasınız diye size öğüt veriyor.
(Sadakallahul Aziym — NAHL Suresi 90. ayet)
Ve yine aynı konuyla ilgili başka ayet:
أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ الرَّحِيم
كَذَلِكَ يُبَيِّنُ اللّهُ لَكُمْ آيَاتِهِ لَعَلَّكُمْ تَعْقِلُونَ
Euzubillahimineşşeytanirracim
Bismillahirrahmenirrahim
Kezâlike yubeyyinullâhu lekum âyâtihî leallekum ta'kılûn.
Meali:
Allah size âyetlerini işte böyle açıklıyor. Umulur ki böylece siz akıl edersiniz.
(Sadakallahul Aziym — BAKARA Suresi 242. ayet)
أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ الرَّحِيم
وَعَلَّمَ آدَمَ الأَسْمَاء كُلَّهَا ثُمَّ عَرَضَهُمْ عَلَى الْمَلاَئِكَةِ فَقَالَ أَنبِئُونِي بِأَسْمَاء هَؤُلاء إِن كُنتُمْ صَادِقِينَ قَالُواْ سُبْحَانَكَ لاَ عِلْمَ لَنَا إِلاَّ مَا عَلَّمْتَنَا إِنَّكَ أَنتَ الْعَلِيمُ الْحَكِيمُ
Euzubillahimineşşeytanirracim
Bismillahirrahmenirrahim
Ve alleme âdemel esmâe kullehâ summe aradahum alel melâiketi fe kâle enbiûnî bi esmâi hâulâi in kuntum sadikîn. Kâlû subhâneke lâ ilme lenâ illâ mâ allemtenâ inneke entel alîmul hakîm.
Meali:
Ve (Allah), Âdem'e, (Allah'ın) isimlerinin hepsini (bu isimlerdeki hikmetleri, yani onun için gerekli olan ilimleri) öğretti. Sonra onları meleklere arz ederek dedi ki: "Haydi sadıklardan iseniz bunları (bu ilimleri, bilgileri, yani marangozluk, ayakkabıcılık, çiftçilik, berberlik, mucit macit, kimyacı, atom mühendisi...) isimleri ile bana haber verin (söyleyin)." Melekler: "Seni bütün eksikliklerden uzak tutarız. Senin bize öğrettiklerinden başka bizim hiçbir bilgimiz yoktur. Şüphesiz her şeyi hakkıyla bilen, her şeyi hikmetle yapan sensin" dediler.
(Sadakallahul Aziym — BAKARA Suresi 31 ve 32. ayet)
Bu ayet gösteriyor ki, Hz. Âdem'e ve insanoğluna ilmi öğreten Allah'tır. Ve o öğretmeden kimse bir şey bilemez. Melekler bile dediler ki: "Biz senin öğrettiğin kadarını biliriz; özür dileriz, Rabbimiz sen insanoğluna daha çok şey öğretmişsin" diye yanıldıklarını gördüler. Yani melekler bile Allah öğretmeden bir bilgiye sahip değilken, o zaman bir adamda bir icad yaptıysa, ona öğreten bir Rabbimiz var. Ve ki bunu da ancak düşünüp tefekkür eden ve zikir ve tefekkür ehli olana nasip ediyor Allah; aklını kavga dövüşe ayıran düşüncesizlere değil.
Ve bugün bu Kur'an bizim elimizde olmasına rağmen, bütün Müslüman devletlerinin neredeyse hepsinin acınacak durumunu da şu ayet açıklıyor:
أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ الرَّحِيم
وَمَا كَانَ لِنَفْسٍ أَن تُؤْمِنَ إِلاَّ بِإِذْنِ اللّهِ وَيَجْعَلُ الرِّجْسَ عَلَى الَّذِينَ لاَ يَعْقِلُونَ
Euzubillahimineşşeytanirracim
Bismillahirrahmenirrahim
Ve mâ kâne li nefsin en tu'mine illâ bi iznillâh(iznillâhi), ve yec'alur ricse alâllezîne lâ ya'kılûn.
Meali:
Allah'ın izni olmadıkça, hiçbir kimse iman edemez. Allah, pisliği akıllarını kullanmayanların üzerine yağdırır ve azabı da akıllarını (güzelce) kullanmayanlara verir.
(Sadakallahul Aziym — YÛNUS Suresi 100. ayet)
O hâlde Müslümanlar neden bu haldeymiş? Akıllarını kullanmadıklarından. Neden binlerce Suriyeli Avrupa'ya yürüyerek göç etti? Çünkü akıl ve bereket orada; kendi memleketleri açlık, sefalet idi. Savaşı da fırsat ganimet bilip oraya göç ettiler. Ferah orada, ganimet orada, rahat orada. Neden? Çünkü adamlar aklını kullanıp medeniyete ermişler. Bizim düşüncesizler de hâlâ Osmanlıcılık türküsü çekiyor, gafil. Halbuki bindiği otobüs, tramvay gâvur dediklerinin icadı; aldığı uçak onların icadı, aldığı füze onların icadı, evindeki tost makinesi onların icadı, tavanındaki lamba onların icadı. Eczanede bir tek Türk ismi olan bir ilaç var mı? İlaçların hepsini bulan yine onlar. Eeee bizde ne var? Bizde gaflet çok, râcon kesmek çok, kendini bir şey sanmak çok. Ee bunlar ne işe yarıyor? İşte sonunda Avrupa'ya göç etmeye yarıyor. Yıllardır Türkiye Avrupa Birliği'ne gireceğim diye uğraşıyor. Niye? Çünkü akıl da onlarda, para da onlarda. Yani bizde ne var? İşte açlık, sefalet, kavga dövüş, düşüncesizlik.
Allah akıl versin bu insanlığa da, artık bu sefaletten kurtulsun Müslümanlar da.
--------------------
Kur'an'ın ayet sayısını bazıları 6666 ayet diyor; bazıları "Hayır, o kadar değil" diyor. Ve diyorlar ki besmeleler ona dahil; diğerleri diyor besmeleler ona dahil değil.
Yani demek oluyor ki, mesela bir şehirde 50 tane ev var, ve diyor ki bunların birisi... Bu 50 evin her birinin elli tane giriş kapısı var. Ve işte 6666 ayet diyenler, kapıları da ekstra sayıyorlar; ve 6666 ayet olmadığını iddia edenler de o elli kapının bu şehre dahil olmadığını söylüyorlar. Halbuki bir ev, on odadan oluşuyorsa, on odanın on kapısı var, bir de evin ana giriş kapısı var; diye yazılacak, hesap edilecek. Amma diğerleri diyor ki: "Bu elli evin her birinde odalar var amma, odaların kapısını sayarız da, ana kapıyı saymayız" demek gibi bir şey. Bir sure elli ayet ise, elli odası var; amma o eve ana kapıyı açıp da girmeyince, elli oda olduğunu göremeyiz, değil mi? Halbuki bütünün kapısı o besmele; diğer ayetler ondan girince görülenler demek olur. Eğer o besmele ana kapı olmazsa, eve giremeyiz, değil mi? Bacadan mı gireceğiz, Nikolaos Amca gibi? Tabii ki kapıdan gireceğiz. Kapı var, bir de Almanca ismi ile TOR denilen ana kapı var. Yani Tür, kapı; TOR ise ana kapı, main kapı demek. Yani öyle olunca: Kol bütün, el kolun parçası amma o da bir bütün; tırnak bütün, amma tırnağa varmak için önce kol olması lazım, sonra el olması lazım, sonra parmak olması lazım, en son tırnağa varırız. Yani koldan girmeyince tırnak bulunmaz. Velhasıl tırnağın içinde de yine binlerce hücre var, değil mi? Öyle olunca her surenin başındaki Besmele ayrı bir ayettir.
----------------
Hocanın birisi, yeniden dünyaya gelmek ve reenkarnasyon — Hinduizm ve Budha felsefesi olan — hayata yeniden gelip de daha iyi bir hâle tekâmül etmek yoktur, çünkü eğer öyle oluyorsa mesela Mevlânâ'nın ruhu neden yeniden bir daha gelmedi? Madem diyor, Mevlânâ hani nerede? diyor.
**El cevap:**
Dalda olgunlaşıp da erdiğinde kopardığımız bir cevizi masaya koysak, artık o cevizin hayata ve insanlara bir müdahalesi bitmiştir. Taa ki eğer ben onu yersem, bende can olur ve hayat bulur; ve ben namaz kılarken, namaz kılmış olur; oruç tutarken oruç; yahut da kötü bir fiil ve günah işlerken, ben işliyorsam o günahı, benimle birlikte o günahı işlemiş olur. Amma işte eğer o masaya koyduğum cevizi yemez de bahar ve vakti gelince toprağa diker de yeniden filizlenip ağaç olmasına yardımcı olursam, bir gün yine o ceviz ağacı olup, Rabbim müsaade ederse, yeni yeni cevizler verecektir. Amma ne zaman? Taa seneler sonra. Amma ihtimal dahilinde mi? Evet, dahilinde. Her ceviz yeniden ağaç olmaz; bazısı lokma olur ve can olur. Artık o can meyveleri verir, başka bir yaşayışa geçmiştir artık o. Ceviz değil de yiyen insanda akıl melekesi olmuştur, ve o girdiği insanın akletmesine yardımcı olur. Dün Mevlânâ idi, bugün ise Mustafa Hoca yahut Cübbeli Ahmet oluverir. O cevizi kimler yediyse, yahut o ceviz ağacından toplanan cevizden kimler yediyse, onlarda akıl melekesi oluverir belki. O yeni hâlinde de yeni canda der ki: "Mevlânâ şöyle demişti, Mevlânâ bu konuda böyle demişti" diyen Mevlevî oluverir. Yeni Mevlânâ olmasa da, belki Mevlevî oluverir yani. O eğer o insanda kendini o Mevlevî tefekkür ile daha da geliştirebilirse, belki Mevlânâ gibi güzel sözler, güzel fikirler ve güzel iman, onun elinden dilinden de dökülüverir. Amma eğer gelişmezse, ancak "Mevlânâ dediydi" de kalır sadece. Yani tekâmül de böyledir işte.
Amma işte Mevlânâ bir daldaki bir tek ceviz gibiydi; o erdi, olgunlaştı, ve onu sahibi yeniden dikti ki, ve de yeni meyveler, cevizler verdi. Amma onun her sene verdiği meyveleri artık sahibi çuval çuval satıyor. Ve artık iki kilo Ahmet Amca aldı, evine götürdü; bir kilo Mehmet Amca, beş kilo Fatma Bacı. Ve onlarda evlerinde, biri iki çocuk, bir karısı ile yedi; beriki beş çocuk ve karısı ile... Ve ondan sonra Mevlânâ bütün idi, dağıldı, ve binler Mevlânâcı doğdu. Ankaralı Ahmet Amca'da "Mevlânâ diyor ki..." demeye başladı; İzmirli Bengü Bacı da "Mevlânâ diyor..." demeye başladı. Neden? Çünkü Mevlânâ cevizinden yedi de ondan "Mevlânâ dedi ki" diyor. Yani Mevlânâ bir idi, bin oldu. Ve amma işte o cevizi diktiği ilk vakit olan çocuk hâli ile, o yeni ceviz ağacından keramet bekleme; çünkü o ceviz daha yedi sene aşağı, yedi sene yukarı büyüyüp de meyve verecek.
Yani velhasıl, Peygamberimiz de dedi ki:
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:
"Benim Ashâbım, gökteki yıldızlar gibidir. Hangisine tâbi olsanız hidayete erersiniz."
(Hadis-i Şerif; Beyhakî, el-Medhal, s.164; Kenzü'l-Ummâl, h. no: 1002)
Yani Muhammed bütün ve bir idi; aynen yılbaşında şenlik olsun diye patlatılan yılbaşı fişekleri gibi patladı ve her bir parçası ayrı yerde ışık oldu. Ve onlar da Muhammed'in ayrı bir parçası oldular. Amma vardıkları her yerde Muhammed'i ve dinini anlattılar; Muhammed öğretileri ve dediler ki "Muhammed dedi ki..." Öyle olunca hangisine baksan ve uysan yine Muhammed tadı verir onlar. Yani yeni bir dal oldu ve patladı, yeni meyveler verdi, ve her biri ayrı bir eve hurma oldu gitti belki; amma vardığı evde tatlı bir Muhammed lokması oldu, değil mi? Muhammed'in öğrettiği namaz oldu, abdest oldu, sünnet oldu, farz oldu işte...
Bazı ilim adamları ve bazı fikir grupları diyor ki: Dünya Matrix sistemi; yani sadece dalgalar ve frekanslar var, gerçekte dünya yok, beynimizin algıladığı var. Beynimiz ise sadece frekans dönüştürücü bir sistem, diyorlar. Ve öyle olunca Matrix filmindeki gibi dünya sanal bir dünya, gerçekte var sandığımız hiçbir şey yok, diyorlar. Eğer öyle olsa idi, gözümüz mavi bir çiçek görünce, peki karşısında ne var da onu mavi çiçek sanıyor? Peki, yani karşısında illa bir şey var; ve o bir de mavi, bir de çiçekmiş. Peki karşısında da sadece bir frekans mı var? Hayır.
Mesela bilgisayarda biz Emel Sayın'ı dinliyoruz, ve yayında hem de canlı olsun. Amma bilgisayardaki Emel Sayın ve onun sesi, sazların sesi, hepsi frekanstan ibaret. Ve yine boyut olarak da, bilgisayar ekranı mesela diyelim 40 cm'ye 40 cm olsun, ve o Emel Sayın'ın boyunu simetrik olarak küçültüp sanki bilgisayarın içindeymiş gibi gösteriyor. Amma işte aslında bilgisayarın içinde gösterilen yine frekans; ve lambaların sadece gözümüze yansıttığı ışıklar ve gölgeler sadece. Amma işte o gölgelerin ve ışıkların aslı olan bir Emel Sayın ise, o an hangi stüdyoda canlı şarkı söylüyorsa, orada madde ve katı olarak duran, orada bir Emel Sayın var. Ve bilgisayar ise onun sadece siluetini veya görüntüsünü sinyal olarak alıp bize yansıtan alet. Peki biz ona dokunmak isteyince, bilgisayara dokununca ona dokunmuş olmuyoruz. Amma stüdyodaki sunucu onun eline dokunmak isteyince, elini uzatıp tokalaşınca ona dokunabiliyor. Ve gerçek ile sanal arasındaki fark bu. Göz ve beyin, bu bedenin bilgisayarı ve ekranı gibi; amma gerçek olan o beyni kafa denen bölgesinde taşıyan bir maddi beden var ki, o bedende beyin diye, göz diye bir yer var. Ve yine o beynin çalışması için enerjiye ihtiyacı var; ve bunlar elma, armut, ekmek, peynir, şeker gibi maddeler. Ve onlar olmadan bu beyin de çalışmaz. Ve yine eğer beyin gerçekse, onu çalıştıran elma yalansa, yok ise, beyin bu yalan ve olmayan ve sanal olan elma frekansı ile nasıl beslenip de bize elmayı, armudu elma ve armut diye gösteriyor demek yok mu?
Yani o fikir grubu olan İlluminati fikri olan bu hologram dünya fikri külli uydurmaca. Çünkü olmayanla olan beslenemez. Olmayan bir elma, armut nasıl olmayan midede eriyecek de olmayan kafadaki beyine enerji olacak? Peki madem elma diye bir şey yok, olmayan nasıl oluyor da olan ve var olan algılayan beyine enerji oluyor? Peki bilgisayar elektriksiz çalışmaz; elektrik için elektrik santraline ihtiyaç var. Eğer santral diye bir şey dünyada yok ise, o zaman bilgisayar ne ile çalışıyor? Enerjisi nereden? Haydi fişe takmadan çalışsın bakalım.
Yani yine mesela ben mavi gömlek giyip fotoğraf ve video çekinsem, ve bunu sana yollasam; eğer bizler beynimizin algıladıkları isek, sen beni hiç görmediysen ve senin beynin mavi diye neyi mavi sanıyor? Mesela renk körü insanlar var; onlar kırmızıyı yeşil sanıyor. Yani renk körü... Yani eğer sen beni tanımıyorsan ve mavi giydiğimi de bilmiyorsan, benim videoma veya fotoğrafıma sana gösterildiğinde, senin beynin belki beni mavi gömlekli değil de kırmızı paltolu düşünebilir; ve vakit ve mevsim kış ve kar yağıyorsa, beni kar yağarken palto giymiş düşünebilir o an. Ve öyle algılaması lazım. Halbuki ben mavi gömlekli fotoğraf ve video çekinince, bunu ta Amerikadaki gören de mavi gömlekli görüyor; Japonya'daki de aynı görüyor yani.
Yine mesela bunlar sadece beynimizin hayalinden ibaret ise, mesela sen o resme bakınca beni sakallı hayal ederdin; belki diğeri bıyıklı, diğeri kabak, diğeri ise uzun saçlı, bir diğeri kısa saçlı, biri sarışın, diğeri ise esmer görürdü. Halbuki hiç de öyle görmüyor ve algılamıyor. Ben mavi gömlekli ve esmer ve sakallı isem, beni gören herkes aynı görüyor; hiç görmemiş olan da aynı görüyor; dün beni görüp tanıyan da aynı görüyor. O hâlde, yine var olanlar hayalden de ibaret değildir yani. Rüya ile bunu karıştırmamak lazım.
O rüyaların çoğu: Allahu Teâlâ iki yanımıza iki kiramen kâtibin meleği vermiş; onlar her an kayıt hâlindeler bizi. Ve yine geçen hafta dediğimiz "kıyamete kadar olacak olanlar oldu ise, bütün film de kaydedildi ve Levh-i Mahfuz denen arşivde" senin tamam olmuş bir filmin var; Ahmet'in de, Mehmet'in de, Muhammed'in de bir filmi var. Ve işte rüya bazen meleklerinin sana ilerde olacak olan bazı olayların filmini sana göstermeleri gibi bir şey yani. Ve belki de diyor ki, yani Hızır meselesi; yani "Bak, başına senin filminde böyle bir durum geliyor; eğer sen akıllı davranırsan bunlar olmayabilir" diye bildiriyor. Bazen de "Bak, ilerde olacak olan bu" diye filminin sonu gösteriliyor yani meleklerince. Yine yanındaki kiramen kâtibin melekleri sana filminin ilerisini veya gerisini gösteriyor olabilirler yani.
أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ الرَّحِيم
وَلَمَّا جَاء مُوسَى لِمِيقَاتِنَا وَكَلَّمَهُ رَبُّهُ قَالَ رَبِّ أَرِنِي أَنظُرْ إِلَيْكَ قَالَ لَن تَرَانِي وَلَكِنِ انظُرْ إِلَى الْجَبَلِ فَإِنِ اسْتَقَرَّ مَكَانَهُ فَسَوْفَ تَرَانِي فَلَمَّا تَجَلَّى رَبُّهُ لِلْجَبَلِ جَعَلَهُ دَكًّا وَخَرَّ موسَى صَعِقًا فَلَمَّا أَفَاقَ قَالَ سُبْحَانَكَ تُبْتُ إِلَيْكَ وَأَنَاْ أَوَّلُ الْمُؤْمِنِينَ
Euzubillahimineşşeytanirracim
Bismillahirrahmenirrahim
Ve lemmâ câe mûsâ li mîkâtinâ ve kellemehu rabbuhu kâle rabbi erinî enzur ileyke, kâle len terânî ve lakininzur ilâl cebeli fe inistekarre mekânehu fe sevfe terânî fe lemmâ tecellâ rabbuhu lil cebeli cealehu dekkan ve harra mûsâ saıkan, fe lemmâ efaka kâle subhâneke tubtu ileyke ve ene evvelul mu'minîn.
Meali:
Mûsâ, belirlediğimiz yere (Tûr'a) gelip Rabbi de ona konuşunca, "Rabbim! Bana (kendini) göster, sana bakayım" dedi. Allah da, "Beni (dünyada) katiyen göremezsin. Fakat (şu) dağa bak, eğer o yerinde durursa sen de beni görebilirsin." dedi. Rabbi, dağa tecelli edince onu darmadağın ediverdi. Mûsâ da baygın düştü. Ayılınca, "Seni eksikliklerden uzak tutarım Allah'ım! Sana tövbe ettim. Ben inananların ilkiyim" dedi.
(Sadakallahul Aziym — A'RÂF Suresi 143. ayet)
Yani mesela karınca ile insanı düşünün. Karınca, insanı dev bir dağ yürüyor olarak görebilir. Hakkıyla bir insanı onun gözü algılayabilir mi? Yani karınca ile insanın boyutu ne kadar farklı! Ve insan tam onun üstüne doğru gelse, karınca yukarı baksa ne görebilir ki? Yani hani ağacın altına gelip de ağacın tepesine bakınca, onu nasıl görür insan? Öyle uzunca göremez, şekli bozuk görür ya... İşte kâinatı yaratan, kebîr ve büyük olan Rabbimizi, bizim gözümüzün ihata etmesi mümkün mü? Yani kocaman güneşi halkeden, ve binlerce güneş halkeden, kâinat diye bir şey halkeden bir Rabbi, sen şu karınca kadar cürmünle görebileceğini mi sanırsın? Yani işte Mûsâ'ya dedi ki: "Senin gözün Allah'ı ihata etmeye yetmez; yani onun sınırlarını senin gözün almaz, yani ihata etmez; yani senin göz kadranın bunu almaya müsait değil" demek istedi. Hani bilgisayarın çözünürlüğü vardır ya; grafik kartı ve ekran kartının eski XP sisteminde bu 1024 px falan idi. Amma ona şimdiki sistem olan 1600 veya 1900 gibi bir çözünürlük uygun olmaz. Yani 1900 px bir resmi eski XP sistemine uygun ekranda duvar resmi yapsan, onun ancak bazı bölümünü görebilir ekran; yarısı gözükmez. Yine bunun binlerce farklı boyutta olduğunu düşün. Yani kâinatın büyüklüğünü bile gözün almaz iken, sen o kâinatı yaratanı bu kadrana nasıl sığdıracan? Yani öyle olunca Allah insana diyor ki: "Senin göz kadranın, Allah'ın azametini görmeye müsait değil" diyor. Yani ondan ezanda bizler "Allahu ekber" diye senâ ederiz; yani Allah kebîrdir, tek ve yegâne büyük olan demektir.
Rabbim, Mehdî ve cemaatini, O'nun bize cemalini göstereceği boyuta gözümüzü o kadrana erenlerden eylesin.
---oOo---
أَأَللَّهُمَّ أَرِنَا الْحَقَّ حَقاً وَ ارْزُقْنَا اتِّبَاعَهْ وَ أَرِنَا الْبَاطِلَ بَاطِلاً وَ ارْزُقْنَا اجْتِنَابَهْ
''Allahım! Bizlere hakkı Hak gösterip ona tabi olmayı, bâtılı da Bâtıl gösterip ondan yüz çevirmeyi nasip eyle..!''
وَآخِرُ دَعْوَاهُمْ أَنِ الْحَمْدُ لِلّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ
Ve âhıru da'vâhum enil hamdulillâhi rabbil âlemîne, Amiyn.
Elfatiha maassalavat.
سُبْحاَنَكَ اللَّهُمَّ وَبِحَمْدِكَ، أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلهَ إِلاَّ أَنْتَ، أَسْتَغْفِرُكَ وَأَتُوبُ إِلَيْكَ
Sübhâneke Allahümme ve bihamdik, eşhedü en lâ ilâhe illâ ent, estağfirullahe ve etûbu ileyk.
--OoO--
Kar©glan
Başağaçlı Raşit Tunca
Schrems, 20 Kasım 2017 Pazartesi
Original Kar © glan
İslamda Şüphenin Hükmü ve Hatırladığı Yerden Devam Etmek
(Kar©glan'ın 26 Kasım 2017 Vaazı)
Euzubillahimineşşeytanirracim
Bismillahirrahmenirrahim
Rabbenâ lâ tuâhıznâ in nesînâ ev ahta'nâ.
Meali:
"Ey Rabbimiz! Şâyet unutur ya da yanılırsak bizi sorumlu tutma!"
Sadakallahul Aziym — BAKARA Suresi 286. ayetten pasaj
---oOo---
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:
"Sizden biri namazında şüphe eder de üç mü dört mü kıldığını bilemezse, şüpheyi bıraksın ve hatırladığı rekatı esas alarak namazına devam etsin."
(Hadis-i Şerif; Nesâî, Sehv 24; İbn Mâce, İkâme 132)
"Allâhumme salli alâ Muhammedin ve alâ âli Muhammed. Kemâ salleyte alâ İbrâhîme ve alâ âli İbrâhîme inneke hamîdun mecîd."
"Allâhumme bârik alâ Muhammedin ve alâ âli Muhammed. Kemâ bârakte alâ İbrâhîme ve alâ âli İbrâhîme inneke hamîdun mecîd."
Yolculuğumuza başlıyoruz:
Dinimizde farzlar bellidir, vacibler de bellidir, sünnetler de bellidir, helaller de bellidir, haramlar da bellidir. Fakat bunların arasında kalan bir de şüpheliler vardır ki; mesela farz mı sünnet mi olduğu belli olmayanlar... Ve bunlara biz Hanefî'de "vacibler" diyoruz. Yine helal mi haram mı belli olmayan şüpheliler vardır ki, onlara dikkat edenler ancak takva ehlidir. Çünkü umumun üstüne farz olanlar belli, sünnet olanlar da belli, ve yine helaller de belli; işte umum onlara dikkat etmekle sorumlu. Ancak işte takva ehli ve ehl-i tarik ve Allah dostu olmaya çalışan kimseler, bu şüphelilerden de sakınırlar.
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:
"Bir kul, günâha girerim korkusuyla, yapılması sakıncalı olmayan bâzı şeylerden bile uzak durmadıkça, müttakîler derecesine çıkamaz."
(Hadis-i Şerif; Tirmizî, Kıyâmet 19)
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Yine Buyurdular:
"Sana şüphe veren şeyi bırak, şüphe vermeyene bak!"
(Hadis-i Şerif; Tirmizî, Kıyâmet 60)
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Yine Buyurdular:
"Helâl olan şeyler belli, harâm olan şeyler de bellidir. Bu ikisinin arasında, halkın birçoğunun helâl mi, harâm mı olduğunu bilmediği şüpheli şeyler vardır. Bunlardan sakınanlar, dinini ve ırzını korumuş olur. Sakınmayanlar ise zamanla harâma düşerler. Tıpkı, sürüsünü başkasına ait bir arâzinin etrafında otlatan çoban gibi ki, onun bu arâziye girme tehlikesi vardır. Dikkat edin! Her padişahın girilmesi yasak bir arâzisi vardır. Allâh'ın yasak arâzisi de harâm kıldığı şeylerdir."
(Hadis-i Şerif; Buhârî, Îmân 39; Müslim, Müsâkât 10)
Euzubillahimineşşeytanirracim
Bismillahirrahmenirrahim
E fe gayrallâhi ebtegî hakemen ve huvellezî enzele ileykumul kitâbe mufassalâ(mufassalan), vellezîne âteynâhumul kitâbe ya'lemûne ennehu munezzelun min rabbike bil hakkı fe lâ tekûnenne minel mumterîn.
Meali:
"Size Kitab'ı (Kur'an'ı) hak olarak indiren O iken ben Allah'tan başka bir hakem mi arayacağım?" (de). Kendilerine kitap verdiklerimiz de onun, Rabbin katından hak olarak indirilmiş olduğunu bilirler. O hâlde, sakın şüphecilerden olma.
(Sadakallahul Aziym — EN'ÂM Suresi 114. ayet)
Euzubillahimineşşeytanirracim
Bismillahirrahmenirrahim
Yâ eyyyuhâllezîne âmenûctenibû kesîran minez zanni, inne ba'daz zanni ismun, ve lâ tecessesû ve lâ yagteb ba'dukum ba'dâ(ba'dan), e yuhıbbu ehadukum en ye'kule lahme ahîhi meyten fe kerihtumûhu, vettekullâhe, innallâhe tevvâbun rahîmun.
Meali:
Ey iman edenler! Zannın birçoğundan sakının. Çünkü zannın bir kısmı günahtır. Birbirinizin kusurlarını ve mahremiyetlerini araştırmayın. Birbirinizin gıybetini yapmayın. Herhangi biriniz ölü kardeşinin etini yemekten hoşlanır mı? İşte bundan tiksindiniz! Allah'a karşı gelmekten sakının. Şüphesiz Allah tövbeyi çok kabul edendir, çok merhamet edendir.
(Sadakallahul Aziym — HUCURÂT Suresi 12. ayet)
Yani buradaki zandan kasıt, "O mu, bu mu?" diye zannetmek; yani o da nedir? Şüphe etmek veya şüphelenmek demektir. Yani Allah, şüphelenmekten sakınmak gerektiğini buyuruyor. Öyle olunca zan, yani fikirdeki, düşüncedeki şüpheye verilen isim.
Yine dinin başı taharet ve abdest. Öyle olunca namazın dışındaki farzlarından "Necasetten taharet" ve temizlik konusunda:
Elbisenin veya vücudun bir yerine necaset gelse, bu yeri bulamasa, zannettiği yeri yıkasa temiz olur. Namazdan sonra necis yer meydana çıksa, namazı iade etmez. Yanlış yerin yıkandığı meydana çıkıp, necis yer belli olduğuna göre, necasetle kılınan namazı niye iade etmiyor? Kasten necis elbiseyle namaz kılmıyor; necaseti temizlediğini zannederek kılıyor. Bu hareketi, namazın iade edilmesini gerektirmiyor. Burada yine şüpheye mahal yoktur.
"Elbisesinde necaset olup da bilmese namaz sahih olur. Necaseti namazdan sonra görse, kaza etmek lâzım gelmez." deniyor. Necaseti gördüğü halde, namazı niye kaza etmiyor?
Resulullah (sav) ashabıyla namaz kılarken aniden nalınlarını çıkarıp sol tarafına koydu. Bunu gören cemaat de derhal nalınlarını attılar. Resulullah (sav) namazı tamamlayınca:
"Nalınlarınızı niye attınız?" diye sordu.
"Seni nalınlarını atarken gördük, biz de kendi nalınlarımızı attık!" cevabını verdiler.
"Cebrail (as) bana gelip pislik olduğunu haber verdi (onun için attım). Öyleyse sizler mescide gelirken dikkat edin; nalınlarınızda bir pislik (kazurat, yani necastar parçası, necaset atığı) görürseniz onu silin, ondan sonra o, ayağınızda olduğu hâlde namazınızı kılın."
(Hadis-i Şerif; Ebû Dâvûd, Salât 89, (660))
**Soru:** Abdestli iken yellenme oluyor, abdestim kaçıyor gibi vesvese geliyorsa ne yapmalı?
Şeytan insanı ibadetten uzaklaştırmak için dübürüne üfürür. İnsan da "Yellendim ve abdestim bozuldu" deyip abdestini tekrar almaya çalışır; oysa abdesti bozulmamıştır. İşte bu duruma mani olmak için hadiste şöyle buyurulmuştur:
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:
"Sesini veya kokusunu almadığınız şeylerden dolayı abdest almayınız."
(Hadis-i Şerif; Müslim, Hayz 99 (362); bk. Buhârî, Vudû 4, 36)
Ubey bin Kâ'b'ın rivayetine göre:
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:
"Abdeste musallat olan bir şeytan vardır ki, ona velehan (şaşkınlık veren) derler. Onun için abdest ve gusülde su vesvesesinden korunun."
(Hadis-i Şerif; Tirmizî, Taharet 43; İbn Mâce, Taharet 48)
Abdestte gelen vesveseyi temelinden halleden ve herkesin rahatça tatbik edebileceği Peygamberimizin bir tavsiyesi de şu şekildedir:
Bedevinin birisi Resulullah'a (a.s.m.) gelerek abdestin nasıl alınacağını sordu. Resulullah (a.s.m.) azalarını üçer defa yıkayarak ona abdest almayı gösterdi. Sonra da:
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Şöyle Buyurdular:
"İşte abdest budur. Bundan fazla yapan, sünneti terk ederek hata yaptı, sınırı aştı ve nefsine zulmetti demektir."
(Hadis-i Şerif; İbn Mâce, İkâme 48)
Namazdaki şüpheye vesvese denilir ki; şeytan sana o gün veya önceki günlerde olanlar veya yarın yapacakların hakkında hatırlatmalar yaparak vesvese verir, ve seni namazda gaflette bırakır, ve sen namazını unutursun, kaç kıldım diye bilemezsin. Ve bu durumda ise yapılması gereken, başta yazdığımız hadiste de anlatıldığı gibi:
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:
"Sizden biri namazında şüphe eder de üç mü dört mü kıldığını bilemezse, şüpheyi bıraksın ve hatırladığı rekatı esas alarak namazına devam etsin."
(Hadis-i Şerif; Nesâî, Sehv 24; İbn Mâce, İkâme 132)
Abdullah bin Amr'ın rivayetine göre:
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:
"Herhangi biriniz namazda iken şeytan ona gelerek, 'Falan şeyi ve şu şeyi hatırla.' der. Ta ki kul, gafletle namazdan çıkıp gitsin. Ve herhangi biriniz yatağında uzanmış iken şeytan onun yanına varır ve kişi uyuyuncaya kadar şeytan durmadan onu uyutmaya çalışır."
(Hadis-i Şerif)
Başta abdest ve namaz olmak üzere ibadetlerde unutabiliriz; ne okuduğumuzu, ne kadar okuduğumuzu, kaç rekât kıldığımızı bir an için aklımızda tutamayabiliriz. Böyle durumlarda da hemen telâşa kapılmamalı, çareyi yine ibadetin kendi içinde aramalıyız. Hiçbir insan unutkanlıktan kurtulamadığı gibi, en üstün insan olan Peygamberimiz (a.s.m.) bile çok az da olsa unutkanlığa maruz kalabiliyordu. Çünkü o, ne kadar büyük ve mükemmel bir insan olsa da, insanî halleri itibarıyla bizden birisi gibiydi. Acıktığı, susadığı, hasta olduğu ve sıkıntıya düştüğü gibi, unuttuğu da olurdu. Bu meseleyi hadiste şu şekilde görüyoruz:
Abdullah bin Mes'ud şöyle rivayet eder:
"Resulullah (a.s.m.) namaz kıldırdı. Ya fazla yaptı, ya eksik yaptı. Bunun üzerine, 'Yâ Resulallah! Namaza bir şey mi ilave edildi?' denildi."
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:
"Ben ancak bir insanım. Siz unuttuğunuz gibi ben de unuturum. Biriniz unuttuğu vakit, oturduğu hâlde iki secde yapı-versin."
(Hadis-i Şerif; İbn Mâce, İkâme 129)
Sonra Resulullah kıbleye dönerek iki secde etti.
Dinde genel kural: **Şüphe, ibadeti ifsad eder.** O yüzden şüpheden kaçınmak için, işte namazda olursa bu, kaldığı yerden devam edip, ardına iki tane daha secde edilir ki, bunun ismine dinimizde "Sehiv Secdesi" — yanılma secdesi, hata secdesi — denilir.
Abdestsiz namaz kılınır mı?
Elbette kılınmaz. Abdest, namazın şartlarındandır. Abdestin farzları, sünnetleri, edepleri ve yasak olan şeyleri vardır. Abdestsiz olduğunu sanarak namaz kılıp, sonra abdestinin olduğunu hatırlayanın namazını tekrar kılması gerekir. Kıbleyi tespit etmeden, vaktin girdiğini bilmeden de namaza durulmaz. Yani dinde çare üstüne çare üretilir. Çünkü abdestin yoksa, yahut abdest alacak su yoksa, o hâlde "Teyemmüm et!" denilmiş. Hatta vücudunun teyemmüm edecek yerlerinde de yara ve bere var ise, o zaman abdestsiz namazını kılar, demiş âlimler.
"Bektaşî namazı" diye bir hüküm vardır. Yani insan kendisini abdestli sansa, halbuki yellenme veya başka bir sebepten abdesti bozulmuş olsa, amma o kimse bunu unutsa ve abdestliyim diye namaz kılsa, bu namaz sahihdir. Hatırlayınca da namazının sıhhatinden şüphe etmezse iade gerekmez. Çünkü başta yazdığımız ayette ne dememiz, ne diye itikad etmemiz emrediliyor; de ki:
Euzubillahimineşşeytanirracim
Bismillahirrahmenirrahim
Rabbenâ lâ tuâhıznâ in nesînâ ev ahta'nâ.
Meali:
"Ey Rabbimiz! Şâyet unutur ya da yanılırsak bizi sorumlu tutma!"
Sadakallahul Aziym — BAKARA Suresi 286. ayetten pasaj
O hâlde "Unutursak sorumlu tutma" diye itikadımız yeterliymiş.
"İki elinin ve iki ayağının yıkaması farz olan yerleri kesik olanın, yüzü de yaraysa, teyemmüm edemeyeceğinden abdestsiz kılar ve namazı iade etmez."
Teyemmüm ederek namaz kıldıktan sonra suyu gören kimse namazını iade etmez, deniyor. Su geldiğine göre mazereti kalmıyor; abdest alıp niye namazı iade etmiyor? O an su bulunmadığı için, dinî bir mazeretle teyemmüm edilerek namaz kılınmış oluyor. Dinimizin bildirdiği sebeplerle şüpheye yer yok ve bir defa kılındığı için tekrar kılınması gerekmiyor.
Kıbleyi araştırır, karar verdiği cihete doğru kılar. Sonradan yanlış olduğunu anlarsa, namazı iade etmez, deniyor. Kıbleye karşı namaz kılmak farz olduğuna göre — İstikbal-i kıble farz — farz terk edilerek kılınan namaz niye iade edilmiyor? Kıbleyi araştırmakla dinin emrine uyulmuş oluyor. Dinin emrine uyulunca, kıbleden başka yöne doğru da kılınmış olsa, namaz sahih oluyor. Yani yine dinde şüpheye yer yok. Ve öyle bir hâlde, eğer kıbleyi tespit edemediysek, niyet olarak denilir ki:
"Döndüm Kıble'ye, yönüm kıble, Kıblem ise Kâbe" diye niyet eder ve kılar.
Hareket hâlinde bulunan vasıtalarda namaz kılarken kıbleye yönelmek mecburiyeti yoktur. Vasıta istikametine doğru kılınır; oturulan yerde îmâ ile kılınır. Ayakta durmak namazın farzlarından biridir ki, buna kıyam diyoruz. Bu nedenle ayakta durmaya gücü yeten birinin ayakta durmadan kıldığı namaz olmaz. Ancak otobüste ayakta duramayan birisi oturarak namazını kılabilir.
Câbir b. Abdillah hadisinde:
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:
"Resulüllah (asm) bineği üzerinde iken, kendisini ne tarafa çevirirse o tarafa doğru nafile kılardı. Farz kılmak istediğinde ise bineğinden iner ve kıbleye dönerek kılardı."
(Hadis-i Şerif; el-Hindî, Kenzü'l-Ummâl, VNI/385)
Efendimiz (asm) Hazretleri nafileleri deve üzerinde kılmış, farzları da yerde kılmaya dikkat göstermiş; ancak yerde kılmak mümkün olmadığı takdirde deve üzerinde kılınacağına işarette bulunmuştur.
Bu mesele ile onu kıyas edersek, o zaman eğer seferde otobüste giderken, otobüsün yönü kıble oluyorsa, zaruret hâlinde de işte kıbleyi tespit edemediysek, kanaatimiz olan yöne döner ve "Döndüm Kıble'ye, yönüm kıble, Kıblem ise Kâbe" diye niyet eder ve kılarız.
**Binek üzerinde veya vasıtada olan kimse:**
Bir özründen dolayı binekten veya vasıtadan yere inip namaz kılamayan kimse, kıbleye yönelerek namaz kılması şart değildir. Mümkün olduğu şekilde hangi cihet olursa olsun niyet edip namaz kılar.
Kıbleyi belirlemede soracak kimse bulamadığında, içtihad edip bulmaya çalışır. Namaz kıldıktan sonra başka cihete yöneldiğini anlarsa, artık namazı iade etmez.
İmâ, namazda rükû ve secde yerine başla işaret etmektir. Bu şekilde namaz kılan kişi rükû için başı biraz eğer, secde için ise rükûdan biraz daha fazla eğer.
Hareket hâlinde bulunan vasıtalarda namaz kılarken kıbleye yönelmek mecburiyeti yoktur. Vasıta istikametine doğru oturulan yerde îmâ ile kılınır. Yani illa secde edeceğim falan diye zerre şüpheye yer yok. Ve rükû için başı biraz eğer, secde için ise rükûdan biraz daha fazla eğer; ve itikadı ise tamdır, "Bu secde yerine geçer" diye iman eder.
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:
"Gökte iki melek vardır. Biri şiddetle, diğeri yumuşaklıkla emreder. İkisi de isabetli söyler. Biri Cebrail (a.s.), diğeri Mikail (a.s.)dır. Peygamberlerden de iki tane vardır. Onlardan biri yumuşaklıkla, diğeri şiddetle emreder. Biri İbrahim (a.s.), diğeri Musa (a.s.)dır. Benim de iki arkadaşım vardır. Onlardan biri yumuşaklıkla, diğeri şiddetle emreder: Ebû Bekir (r.a.) ve Ömer (r.a.)."
(Hadis-i Şerif; Ravi: Hz. Ümmü Seleme (r.anha) — Ramuzu'l-Ehadis)
Ve İslam'da mezhepler vardır ki: Hanefî, Mâlikî, Şâfiî ve Hanbelî ve Ca'ferî gibi. Ve bunlarda bazısı Ömer ve Musa gibi kesin ve kat'î hükümleri ele almış; yine bazısı da Ebû Bekir ve Cebrail gibi halim selim yolu, kolay olanları ele almış. Ve bunların vücubu, dinde genişlik ve kolaylık için şart olanlardır.
Yani mesela Hanefî demiş ki: "Çiziğin üstünü taşan kan abdesti bozar." Şâfiî ise demiş ki: "Çizme, ayağına giydiğin çizme dolusu kan aksa, abdestin bozulmaz." Burada esas olan nedir? Halbuki ikisinde de kan akıyor; nasıl oluyor da birisinde bozuluyor, birisinde bozulmuyor? Burada asıl mesele itikad ve şüphe meselesi. Yani biri diyor ki: "Benim kanım da aksa itikadım bozulmaz." Diğeri de diyor ki: "Kanım aktı mı şuurum kaybolur ve itikadım bozulur."
Yine Mâlikî'de: Gusül ettiğin zaman elinle çıplak olarak avret mahalline dokundun — çamaşır giyerken amma istemeden dokundun — abdest bozulmaz. Amma:
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:
"Her kim tenasül uzvuna veya fercine dokunsa, abdest alsın."
(Hadis-i Şerif; Nesâî, Gusl 30)
Yani Şâfiî Mezhebi'ne göre tenasül uzvuna, çıplak el ile avret mahalline dokunmak abdesti bozar. Oysaki Mâlikî'de istemeden dokunursan bozulmaz, isteyerek dokunursa bozulur. Hanefî'de ise ister isteyerek dokunsun, ister istemeden dokunsun, Hanefî Mezhebi'ne göre çıplak el ile avret mahalline dokunmak abdesti bozmaz.
Yani öyle olunca mezhepler, dinde genişlik içindir; yani çare üstüne çareler üretmektir ve şüpheyi ortadan kaldırmak içindir. Dinde şüpheye hiç mahal yok. Ve zandan, şüpheden, düşüncedeki şüpheden sakının, deniyor. Çünkü "Şüphe ibadeti ifsad eder" kuralı yani.
Namazlardaki meydana gelen vesvese sonucu olarak ortaya çıkan, şüphe sonucu kaç kıldığını bilmeyen veya diğer sehiv secdesi gerektiren halleri yapanlar, meselemize bu linkten daha geniş ve tafsilatlı olarak inceleyebilirsiniz.
FIKIH Bölümümüzden "Sehiv Secdesini Gerektiren Haller Nelerdir?" Konusuna Bakabilirsiniz.
Euzubillahimineşşeytanirracim
Bismillahirrahmenirrahim
Ve mâ yettebiu ekseruhum illâ zannâ, innez zanne lâ yugnî minel hakkı şey'ân, innallâhe alîmun bimâ yef'alûn.
Meali:
Onların çoğu ancak zannın (şüphenin) ardından gider. Oysa zan (şüphe ve sanmak), hak indinde çok şeyin yerini tutmaz. Yani çünkü şüphesiz Allah'ın, o konuda ne yapmak istediğini hakkıyla bilemezsiniz. O konuda yapmak istediğinin hepsinin ne olduğunu hakkıyla bilen Allah'tır.
(Sadakallahul Aziym — YÛNUS Suresi 36. ayet)
Âlimler ve Allah dostları (yani Arapçası evliyalar) "Fenâ fillâhtan önce, Bekâ billâhta, yolların birleştiği yerde, bizleri de birleştir." diye dua etmişler. Peki,
Bekâbillâh Neresidir?
Hz. Yusuf vakti, Yusuf şeriati vardı ve Musa bilinmiyordu; Musa şeriati ve sünneti de bilinmiyordu. Daha sonra Hz. Musa geldi; onlar biraz Yusuf'tan biliyorlardı. Ve sonra Musa şeriati indi ve Musa aleyhisselamın bunu tatbik edişi de Musa şeriati ve sünneti oldu. Ve yine Musevîler, İsa'yı ve İsa şeriati ve sünnetini bilmiyorlardı. Ve İsa dünyaya geldi ve İsa sünneti ve şeriati ortaya çıktı. Onlar da Muhammed şeriatini bilmiyorlardı. Ve Hz. Muhammed geldi ve bütün şeriatların içinde derc olduğu bir şeriat... Ve öyle olunca sonunda da bu din mezhepler ile de genişledi.
Ve bugün ise Mehdî dünyaya geldi ve hükmünü sürüyor ki, onun şeriatinde artık bütün yollar bilindi. Ve Google Amca diye bir şey var. Ve yaz: "İsa bu veya şu konuda ne dedi? İsa şeriatinde bu konuda ne vardı? İsa nasıl tatbik etti?" diye Google'a sor; karşına İsa şeriati de sünneti de çıkacaktır. Yine Musa şeriatinin o konudaki tatbikini ara; o da var. Yine "Hanbelî bu konuda ne demiş?" diye sor; o da var. "İmam-ı Rabbânî ne demiş?" O da var. Allah dostlarında mesela Muhammed Raşid Erol bu konuda ne yapmış, o nasıl tatbik etmiş? O bile var.
Ve öyle olunca Mehdî vakti işte, bütün yolların birleştiği bir yer, ve zaman ve mekân. Öyle olunca o:
"Fenâ fillâhtan önce, Bekâ billâhta, yolların birleştiği yerde, bizleri de birleştir" diye dua edenlerden bazısının duası kabul olmuş ve artık Mehdî vaktine ermişler. Artık yollar birleşti: İsa'sı, Musa'sı, İbrahim'i, Âdem'i hepsi burada.
Ve bak, bir Âdem istemeden otomatik pilotta, Âdem sünneti yapıyor. Benim bir Âdem diye arkadaşım vardı, dedi ki: "Ben abdest alınca havlu kullanmam; abdest suyum üstümde kurur." Kim o? Günümüzdeki bir Âdem. Peki Hz. Âdem'in havlusu mu vardı ki, abdestten sonra elini yüzünü kurulasın? Bak, bu adam bugünkü Âdem; amma yaptığı ahlak, o günkü ahlak. Ve yol birleşmiş mi? Birleşmiş.
Yine İbrahim diye bir tanıdığım var; camide dikkat ettim, namaz bitip imam ve müezzin "Âmin" deyince, bu İbrahim ellerini semaya kaldırırken önce sağını kaldırıyor, sonra solunu kaldırıyor. Yani otomatik pilot, yine İbrahim sünneti; yani sağı sola üstün tutmak. Yani yine yollar birleşmiş. Hz. İbrahim binler sene önce yaşadı amma, sünneti bize intikal etti ve yol birleşti. Bak, bir İbrahim'e baktık ve bir İbrahim sünnetini bulduk mu? Bulduk.
Sen de bak; sana da Hz. İbrahim'in veya Musa'nın başka bir tatbiki ve sünneti, günümüzdeki başka bir İbrahim'de ve Musa'da, İsmail'de karşına çıkacaktır. Yani yollar birleşti ve vakit Bekâ billâh vakti; fenâ fillâha varmadan önceki son durak, MHD vakti, ahir zaman. Ey dost, uyan artık.
----------
Zikr-i Râşidî'de üç yeni update geldi. Ve birincisi:
[attachment=38442]
Birinci olarak:
Artık tesbih modelimiz bu şekilde olan abaküs tesbih olacak ve her sınıf bu tesbihten kullanacak. Ve mevsimine göre renk farklı olacak. Fakat bunda siyah ve beyaz tanımlaması daha kolay olduğu için, zemheri tesbihini örnek olarak aldım. Ve zikrimizin sonundaki "100 Elhamdülillah" çekilirken tesbihin yönü vardır: Sağı solu, solundan başlayıp — yani o resimde görülen, 10 tane bir siyah bir beyaz boncuk olan taraf, sağ taraf. Ve diğer düz taraf, sol taraf. Ve soldan sağa doğru çekilmeye başlanır o zikirde. Ve sonunda o on tane bir siyah ve bir beyazlı, on boncuklu, mevsimine göre iki renkli kadranın olduğu yere gelince: Siyah boncukta "Vermediklerine hamdederim Allah'ım."; beyaza gelince "Verdiklerine hamd ederim Allah'ım." diye hamdedilir.
İkinci olarak da:
100 Estağfirullah zikrine gelince, yine soldan sağa çekilir. Ve o son onluya gelince: Siyah boncukta "Gizli günahıma tövbe ya Rabbi" diye tövbe istiğfar edilir. Beyaz boncuğa geçince de "Aşikâra ve açık işlediğim günahıma tövbe ederim ya Rabbi." diye istiğfar edilir. Veya "Bilerek işlediğim günahıma tövbe"; diğerinde de "Bilmeden işlediğim günahıma tövbe ederim ya Rabbi" diye istiğfar edilir.
Üçüncü olarak da:
Mevsim zikiri çekenler, artık zikirlerin yanında bir de silsileye Fatiha ve Kulhü ısmarlar; yani hediye ederler. İşte silsilemizdeki sondan birkaç önce olan Hz. Ebû Bekir'e hediye edildikten sonra da 13 İhlas, 7 Fatiha'yı da "Maddelerden, bitkilerden, hayvanlardan, insanlardan, cinlerden, meleklerden, güneşlerden, aylardan, gezegenlerden ve diğer yarattığın şeylerden, şimdiye kadar Râşidî Tarikatı'na intisab etmiş olanların ruh ve ruhaniyetine, ve şu andan itibaren de kıyamete kadar intisab edecek olanların ruhaniyetine hediye ettim." denilerek bu bereket artan bir şekilde devam ettirilir.
Rabbim, Mehdî ve cemaatini şüpheye düşmekten korusun. Çünkü imanın ilk şartı:
Eşhedü en lâ ilâhe illallah ve eşhedü enne Muhammeden abduhu ve resuluhu
Manası ne demek?
"Şehadet ederim ki Allah'tan başka ilah yoktur ve yine şehadet ederim ki Muhammed (s.a.v.) O'nun kulu ve Peygamberidir."
Daha tafsilatlı mana ile: "Allah'tan başka ilah olmadığına şek ve şüphem yoktur; yine Muhammed (s.a.v.)'in O'nun kulu ve Peygamberi olduğuna şek ve şüphem yoktur." demektir. Yani iman, şek ve şüphe kabul etmez.
Önümüzdeki Pazartesi gecesi, benim gözlemlerime göre hicrî takvim ile Rebîul Evvel'in 12. gecesi; yani Mevlid-i Şerif'teki Peygamberimizin doğum gecesinin tarifi olan İsneyn gecesi. Ve İsneyn gecesinin ne olduğunu da daha önceki vaazda yazdık. Bu sene ise Pazartesi'ye denk geldi. Yani Mevlüt Kandili'nin, yani Peygamberimizin doğum gününün hicrî takvimdeki sene-i devriyesi İsneyn gecesi. Çünkü ikinci döngü olan kutuplardaki altı ay gecenin başlaması bu sene çakıştı; yani ikinci İsneyn, ikinci kavuşma. Gündüzün gündüze değil de — şems, şumûs değil de — yani gecenin geceye kavuşması. Şems, şumûs 21 Haziran'dı; bu ise karanlığın karanlıkla kavuşması. Aslında 21 Aralık normali amma dünya çok hızlı gittiği için bu sene menzile Pazartesi gecesi varmış olacağız inşallah. Yani kış döngüsü ve kutuplarda altı ay gecenin başlangıcı olan gece.
Şimdiden hicrî takvim ile Mevlüt Kandiliniz mübarek olsun.
---oOo---
أَأَللَّهُمَّ أَرِنَا الْحَقَّ حَقاً وَ ارْزُقْنَا اتِّبَاعَهْ وَ أَرِنَا الْبَاطِلَ بَاطِلاً وَ ارْزُقْنَا اجْتِنَابَهْ
''Allahım! Bizlere hakkı Hak gösterip ona tabi olmayı, bâtılı da Bâtıl gösterip ondan yüz çevirmeyi nasip eyle..!''
وَآخِرُ دَعْوَاهُمْ أَنِ الْحَمْدُ لِلّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ
Ve âhıru da'vâhum enil hamdulillâhi rabbil âlemîne, Amiyn.
Elfatiha maassalavat.
سُبْحاَنَكَ اللَّهُمَّ وَبِحَمْدِكَ، أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلهَ إِلاَّ أَنْتَ، أَسْتَغْفِرُكَ وَأَتُوبُ إِلَيْكَ
Sübhâneke Allahümme ve bihamdik, eşhedü en lâ ilâhe illâ ent, estağfirullahe ve etûbu ileyk.
--OoO--
Kar©glan
Başağaçlı Raşit Tunca
Schrems, 26 Kasım 2017 Pazar
Original Kar © glan
(Kar©glan'ın 26 Kasım 2017 Vaazı)
أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ الرَّحِيم
رَبَّنَا لاَ تُؤَاخِذْنَا إِن نَّسِينَا أَوْ أَخْطَأْنَا
Euzubillahimineşşeytanirracim
Bismillahirrahmenirrahim
Rabbenâ lâ tuâhıznâ in nesînâ ev ahta'nâ.
Meali:
"Ey Rabbimiz! Şâyet unutur ya da yanılırsak bizi sorumlu tutma!"
Sadakallahul Aziym — BAKARA Suresi 286. ayetten pasaj
---oOo---
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:
"Sizden biri namazında şüphe eder de üç mü dört mü kıldığını bilemezse, şüpheyi bıraksın ve hatırladığı rekatı esas alarak namazına devam etsin."
(Hadis-i Şerif; Nesâî, Sehv 24; İbn Mâce, İkâme 132)
"Allâhumme salli alâ Muhammedin ve alâ âli Muhammed. Kemâ salleyte alâ İbrâhîme ve alâ âli İbrâhîme inneke hamîdun mecîd."
"Allâhumme bârik alâ Muhammedin ve alâ âli Muhammed. Kemâ bârakte alâ İbrâhîme ve alâ âli İbrâhîme inneke hamîdun mecîd."
Yolculuğumuza başlıyoruz:
Dinimizde farzlar bellidir, vacibler de bellidir, sünnetler de bellidir, helaller de bellidir, haramlar da bellidir. Fakat bunların arasında kalan bir de şüpheliler vardır ki; mesela farz mı sünnet mi olduğu belli olmayanlar... Ve bunlara biz Hanefî'de "vacibler" diyoruz. Yine helal mi haram mı belli olmayan şüpheliler vardır ki, onlara dikkat edenler ancak takva ehlidir. Çünkü umumun üstüne farz olanlar belli, sünnet olanlar da belli, ve yine helaller de belli; işte umum onlara dikkat etmekle sorumlu. Ancak işte takva ehli ve ehl-i tarik ve Allah dostu olmaya çalışan kimseler, bu şüphelilerden de sakınırlar.
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:
"Bir kul, günâha girerim korkusuyla, yapılması sakıncalı olmayan bâzı şeylerden bile uzak durmadıkça, müttakîler derecesine çıkamaz."
(Hadis-i Şerif; Tirmizî, Kıyâmet 19)
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Yine Buyurdular:
"Sana şüphe veren şeyi bırak, şüphe vermeyene bak!"
(Hadis-i Şerif; Tirmizî, Kıyâmet 60)
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Yine Buyurdular:
"Helâl olan şeyler belli, harâm olan şeyler de bellidir. Bu ikisinin arasında, halkın birçoğunun helâl mi, harâm mı olduğunu bilmediği şüpheli şeyler vardır. Bunlardan sakınanlar, dinini ve ırzını korumuş olur. Sakınmayanlar ise zamanla harâma düşerler. Tıpkı, sürüsünü başkasına ait bir arâzinin etrafında otlatan çoban gibi ki, onun bu arâziye girme tehlikesi vardır. Dikkat edin! Her padişahın girilmesi yasak bir arâzisi vardır. Allâh'ın yasak arâzisi de harâm kıldığı şeylerdir."
(Hadis-i Şerif; Buhârî, Îmân 39; Müslim, Müsâkât 10)
أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ الرَّحِيم
أَفَغَيْرَ اللّهِ أَبْتَغِي حَكَمًا وَهُوَ الَّذِي أَنَزَلَ إِلَيْكُمُ الْكِتَابَ مُفَصَّلاً وَالَّذِينَ آتَيْنَاهُمُ الْكِتَابَ يَعْلَمُونَ أَنَّهُ مُنَزَّلٌ مِّن رَّبِّكَ بِالْحَقِّ فَلاَ تَكُونَنَّ مِنَ الْمُمْتَرِينَ
Euzubillahimineşşeytanirracim
Bismillahirrahmenirrahim
E fe gayrallâhi ebtegî hakemen ve huvellezî enzele ileykumul kitâbe mufassalâ(mufassalan), vellezîne âteynâhumul kitâbe ya'lemûne ennehu munezzelun min rabbike bil hakkı fe lâ tekûnenne minel mumterîn.
Meali:
"Size Kitab'ı (Kur'an'ı) hak olarak indiren O iken ben Allah'tan başka bir hakem mi arayacağım?" (de). Kendilerine kitap verdiklerimiz de onun, Rabbin katından hak olarak indirilmiş olduğunu bilirler. O hâlde, sakın şüphecilerden olma.
(Sadakallahul Aziym — EN'ÂM Suresi 114. ayet)
أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ الرَّحِيم
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اجْتَنِبُوا كَثِيرًا مِّنَ الظَّنِّ إِنَّ بَعْضَ الظَّنِّ إِثْمٌ وَلَا تَجَسَّسُوا وَلَا يَغْتَب بَّعْضُكُم بَعْضًا أَيُحِبُّ أَحَدُكُمْ أَن يَأْكُلَ لَحْمَ أَخِيهِ مَيْتًا فَكَرِهْتُمُوهُ وَاتَّقُوا اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ تَوَّابٌ رَّحِيمٌ
Euzubillahimineşşeytanirracim
Bismillahirrahmenirrahim
Yâ eyyyuhâllezîne âmenûctenibû kesîran minez zanni, inne ba'daz zanni ismun, ve lâ tecessesû ve lâ yagteb ba'dukum ba'dâ(ba'dan), e yuhıbbu ehadukum en ye'kule lahme ahîhi meyten fe kerihtumûhu, vettekullâhe, innallâhe tevvâbun rahîmun.
Meali:
Ey iman edenler! Zannın birçoğundan sakının. Çünkü zannın bir kısmı günahtır. Birbirinizin kusurlarını ve mahremiyetlerini araştırmayın. Birbirinizin gıybetini yapmayın. Herhangi biriniz ölü kardeşinin etini yemekten hoşlanır mı? İşte bundan tiksindiniz! Allah'a karşı gelmekten sakının. Şüphesiz Allah tövbeyi çok kabul edendir, çok merhamet edendir.
(Sadakallahul Aziym — HUCURÂT Suresi 12. ayet)
Yani buradaki zandan kasıt, "O mu, bu mu?" diye zannetmek; yani o da nedir? Şüphe etmek veya şüphelenmek demektir. Yani Allah, şüphelenmekten sakınmak gerektiğini buyuruyor. Öyle olunca zan, yani fikirdeki, düşüncedeki şüpheye verilen isim.
Yine dinin başı taharet ve abdest. Öyle olunca namazın dışındaki farzlarından "Necasetten taharet" ve temizlik konusunda:
Elbisenin veya vücudun bir yerine necaset gelse, bu yeri bulamasa, zannettiği yeri yıkasa temiz olur. Namazdan sonra necis yer meydana çıksa, namazı iade etmez. Yanlış yerin yıkandığı meydana çıkıp, necis yer belli olduğuna göre, necasetle kılınan namazı niye iade etmiyor? Kasten necis elbiseyle namaz kılmıyor; necaseti temizlediğini zannederek kılıyor. Bu hareketi, namazın iade edilmesini gerektirmiyor. Burada yine şüpheye mahal yoktur.
"Elbisesinde necaset olup da bilmese namaz sahih olur. Necaseti namazdan sonra görse, kaza etmek lâzım gelmez." deniyor. Necaseti gördüğü halde, namazı niye kaza etmiyor?
Resulullah (sav) ashabıyla namaz kılarken aniden nalınlarını çıkarıp sol tarafına koydu. Bunu gören cemaat de derhal nalınlarını attılar. Resulullah (sav) namazı tamamlayınca:
"Nalınlarınızı niye attınız?" diye sordu.
"Seni nalınlarını atarken gördük, biz de kendi nalınlarımızı attık!" cevabını verdiler.
"Cebrail (as) bana gelip pislik olduğunu haber verdi (onun için attım). Öyleyse sizler mescide gelirken dikkat edin; nalınlarınızda bir pislik (kazurat, yani necastar parçası, necaset atığı) görürseniz onu silin, ondan sonra o, ayağınızda olduğu hâlde namazınızı kılın."
(Hadis-i Şerif; Ebû Dâvûd, Salât 89, (660))
**Soru:** Abdestli iken yellenme oluyor, abdestim kaçıyor gibi vesvese geliyorsa ne yapmalı?
Şeytan insanı ibadetten uzaklaştırmak için dübürüne üfürür. İnsan da "Yellendim ve abdestim bozuldu" deyip abdestini tekrar almaya çalışır; oysa abdesti bozulmamıştır. İşte bu duruma mani olmak için hadiste şöyle buyurulmuştur:
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:
"Sesini veya kokusunu almadığınız şeylerden dolayı abdest almayınız."
(Hadis-i Şerif; Müslim, Hayz 99 (362); bk. Buhârî, Vudû 4, 36)
Ubey bin Kâ'b'ın rivayetine göre:
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:
"Abdeste musallat olan bir şeytan vardır ki, ona velehan (şaşkınlık veren) derler. Onun için abdest ve gusülde su vesvesesinden korunun."
(Hadis-i Şerif; Tirmizî, Taharet 43; İbn Mâce, Taharet 48)
Abdestte gelen vesveseyi temelinden halleden ve herkesin rahatça tatbik edebileceği Peygamberimizin bir tavsiyesi de şu şekildedir:
Bedevinin birisi Resulullah'a (a.s.m.) gelerek abdestin nasıl alınacağını sordu. Resulullah (a.s.m.) azalarını üçer defa yıkayarak ona abdest almayı gösterdi. Sonra da:
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Şöyle Buyurdular:
"İşte abdest budur. Bundan fazla yapan, sünneti terk ederek hata yaptı, sınırı aştı ve nefsine zulmetti demektir."
(Hadis-i Şerif; İbn Mâce, İkâme 48)
Namazdaki şüpheye vesvese denilir ki; şeytan sana o gün veya önceki günlerde olanlar veya yarın yapacakların hakkında hatırlatmalar yaparak vesvese verir, ve seni namazda gaflette bırakır, ve sen namazını unutursun, kaç kıldım diye bilemezsin. Ve bu durumda ise yapılması gereken, başta yazdığımız hadiste de anlatıldığı gibi:
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:
"Sizden biri namazında şüphe eder de üç mü dört mü kıldığını bilemezse, şüpheyi bıraksın ve hatırladığı rekatı esas alarak namazına devam etsin."
(Hadis-i Şerif; Nesâî, Sehv 24; İbn Mâce, İkâme 132)
Abdullah bin Amr'ın rivayetine göre:
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:
"Herhangi biriniz namazda iken şeytan ona gelerek, 'Falan şeyi ve şu şeyi hatırla.' der. Ta ki kul, gafletle namazdan çıkıp gitsin. Ve herhangi biriniz yatağında uzanmış iken şeytan onun yanına varır ve kişi uyuyuncaya kadar şeytan durmadan onu uyutmaya çalışır."
(Hadis-i Şerif)
Başta abdest ve namaz olmak üzere ibadetlerde unutabiliriz; ne okuduğumuzu, ne kadar okuduğumuzu, kaç rekât kıldığımızı bir an için aklımızda tutamayabiliriz. Böyle durumlarda da hemen telâşa kapılmamalı, çareyi yine ibadetin kendi içinde aramalıyız. Hiçbir insan unutkanlıktan kurtulamadığı gibi, en üstün insan olan Peygamberimiz (a.s.m.) bile çok az da olsa unutkanlığa maruz kalabiliyordu. Çünkü o, ne kadar büyük ve mükemmel bir insan olsa da, insanî halleri itibarıyla bizden birisi gibiydi. Acıktığı, susadığı, hasta olduğu ve sıkıntıya düştüğü gibi, unuttuğu da olurdu. Bu meseleyi hadiste şu şekilde görüyoruz:
Abdullah bin Mes'ud şöyle rivayet eder:
"Resulullah (a.s.m.) namaz kıldırdı. Ya fazla yaptı, ya eksik yaptı. Bunun üzerine, 'Yâ Resulallah! Namaza bir şey mi ilave edildi?' denildi."
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:
"Ben ancak bir insanım. Siz unuttuğunuz gibi ben de unuturum. Biriniz unuttuğu vakit, oturduğu hâlde iki secde yapı-versin."
(Hadis-i Şerif; İbn Mâce, İkâme 129)
Sonra Resulullah kıbleye dönerek iki secde etti.
Dinde genel kural: **Şüphe, ibadeti ifsad eder.** O yüzden şüpheden kaçınmak için, işte namazda olursa bu, kaldığı yerden devam edip, ardına iki tane daha secde edilir ki, bunun ismine dinimizde "Sehiv Secdesi" — yanılma secdesi, hata secdesi — denilir.
Abdestsiz namaz kılınır mı?
Elbette kılınmaz. Abdest, namazın şartlarındandır. Abdestin farzları, sünnetleri, edepleri ve yasak olan şeyleri vardır. Abdestsiz olduğunu sanarak namaz kılıp, sonra abdestinin olduğunu hatırlayanın namazını tekrar kılması gerekir. Kıbleyi tespit etmeden, vaktin girdiğini bilmeden de namaza durulmaz. Yani dinde çare üstüne çare üretilir. Çünkü abdestin yoksa, yahut abdest alacak su yoksa, o hâlde "Teyemmüm et!" denilmiş. Hatta vücudunun teyemmüm edecek yerlerinde de yara ve bere var ise, o zaman abdestsiz namazını kılar, demiş âlimler.
"Bektaşî namazı" diye bir hüküm vardır. Yani insan kendisini abdestli sansa, halbuki yellenme veya başka bir sebepten abdesti bozulmuş olsa, amma o kimse bunu unutsa ve abdestliyim diye namaz kılsa, bu namaz sahihdir. Hatırlayınca da namazının sıhhatinden şüphe etmezse iade gerekmez. Çünkü başta yazdığımız ayette ne dememiz, ne diye itikad etmemiz emrediliyor; de ki:
أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ الرَّحِيم
رَبَّنَا لاَ تُؤَاخِذْنَا إِن نَّسِينَا أَوْ أَخْطَأْنَا
Euzubillahimineşşeytanirracim
Bismillahirrahmenirrahim
Rabbenâ lâ tuâhıznâ in nesînâ ev ahta'nâ.
Meali:
"Ey Rabbimiz! Şâyet unutur ya da yanılırsak bizi sorumlu tutma!"
Sadakallahul Aziym — BAKARA Suresi 286. ayetten pasaj
O hâlde "Unutursak sorumlu tutma" diye itikadımız yeterliymiş.
"İki elinin ve iki ayağının yıkaması farz olan yerleri kesik olanın, yüzü de yaraysa, teyemmüm edemeyeceğinden abdestsiz kılar ve namazı iade etmez."
Teyemmüm ederek namaz kıldıktan sonra suyu gören kimse namazını iade etmez, deniyor. Su geldiğine göre mazereti kalmıyor; abdest alıp niye namazı iade etmiyor? O an su bulunmadığı için, dinî bir mazeretle teyemmüm edilerek namaz kılınmış oluyor. Dinimizin bildirdiği sebeplerle şüpheye yer yok ve bir defa kılındığı için tekrar kılınması gerekmiyor.
Kıbleyi araştırır, karar verdiği cihete doğru kılar. Sonradan yanlış olduğunu anlarsa, namazı iade etmez, deniyor. Kıbleye karşı namaz kılmak farz olduğuna göre — İstikbal-i kıble farz — farz terk edilerek kılınan namaz niye iade edilmiyor? Kıbleyi araştırmakla dinin emrine uyulmuş oluyor. Dinin emrine uyulunca, kıbleden başka yöne doğru da kılınmış olsa, namaz sahih oluyor. Yani yine dinde şüpheye yer yok. Ve öyle bir hâlde, eğer kıbleyi tespit edemediysek, niyet olarak denilir ki:
"Döndüm Kıble'ye, yönüm kıble, Kıblem ise Kâbe" diye niyet eder ve kılar.
Hareket hâlinde bulunan vasıtalarda namaz kılarken kıbleye yönelmek mecburiyeti yoktur. Vasıta istikametine doğru kılınır; oturulan yerde îmâ ile kılınır. Ayakta durmak namazın farzlarından biridir ki, buna kıyam diyoruz. Bu nedenle ayakta durmaya gücü yeten birinin ayakta durmadan kıldığı namaz olmaz. Ancak otobüste ayakta duramayan birisi oturarak namazını kılabilir.
Câbir b. Abdillah hadisinde:
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:
"Resulüllah (asm) bineği üzerinde iken, kendisini ne tarafa çevirirse o tarafa doğru nafile kılardı. Farz kılmak istediğinde ise bineğinden iner ve kıbleye dönerek kılardı."
(Hadis-i Şerif; el-Hindî, Kenzü'l-Ummâl, VNI/385)
Efendimiz (asm) Hazretleri nafileleri deve üzerinde kılmış, farzları da yerde kılmaya dikkat göstermiş; ancak yerde kılmak mümkün olmadığı takdirde deve üzerinde kılınacağına işarette bulunmuştur.
Bu mesele ile onu kıyas edersek, o zaman eğer seferde otobüste giderken, otobüsün yönü kıble oluyorsa, zaruret hâlinde de işte kıbleyi tespit edemediysek, kanaatimiz olan yöne döner ve "Döndüm Kıble'ye, yönüm kıble, Kıblem ise Kâbe" diye niyet eder ve kılarız.
**Binek üzerinde veya vasıtada olan kimse:**
Bir özründen dolayı binekten veya vasıtadan yere inip namaz kılamayan kimse, kıbleye yönelerek namaz kılması şart değildir. Mümkün olduğu şekilde hangi cihet olursa olsun niyet edip namaz kılar.
Kıbleyi belirlemede soracak kimse bulamadığında, içtihad edip bulmaya çalışır. Namaz kıldıktan sonra başka cihete yöneldiğini anlarsa, artık namazı iade etmez.
İmâ, namazda rükû ve secde yerine başla işaret etmektir. Bu şekilde namaz kılan kişi rükû için başı biraz eğer, secde için ise rükûdan biraz daha fazla eğer.
Hareket hâlinde bulunan vasıtalarda namaz kılarken kıbleye yönelmek mecburiyeti yoktur. Vasıta istikametine doğru oturulan yerde îmâ ile kılınır. Yani illa secde edeceğim falan diye zerre şüpheye yer yok. Ve rükû için başı biraz eğer, secde için ise rükûdan biraz daha fazla eğer; ve itikadı ise tamdır, "Bu secde yerine geçer" diye iman eder.
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:
"Gökte iki melek vardır. Biri şiddetle, diğeri yumuşaklıkla emreder. İkisi de isabetli söyler. Biri Cebrail (a.s.), diğeri Mikail (a.s.)dır. Peygamberlerden de iki tane vardır. Onlardan biri yumuşaklıkla, diğeri şiddetle emreder. Biri İbrahim (a.s.), diğeri Musa (a.s.)dır. Benim de iki arkadaşım vardır. Onlardan biri yumuşaklıkla, diğeri şiddetle emreder: Ebû Bekir (r.a.) ve Ömer (r.a.)."
(Hadis-i Şerif; Ravi: Hz. Ümmü Seleme (r.anha) — Ramuzu'l-Ehadis)
Ve İslam'da mezhepler vardır ki: Hanefî, Mâlikî, Şâfiî ve Hanbelî ve Ca'ferî gibi. Ve bunlarda bazısı Ömer ve Musa gibi kesin ve kat'î hükümleri ele almış; yine bazısı da Ebû Bekir ve Cebrail gibi halim selim yolu, kolay olanları ele almış. Ve bunların vücubu, dinde genişlik ve kolaylık için şart olanlardır.
Yani mesela Hanefî demiş ki: "Çiziğin üstünü taşan kan abdesti bozar." Şâfiî ise demiş ki: "Çizme, ayağına giydiğin çizme dolusu kan aksa, abdestin bozulmaz." Burada esas olan nedir? Halbuki ikisinde de kan akıyor; nasıl oluyor da birisinde bozuluyor, birisinde bozulmuyor? Burada asıl mesele itikad ve şüphe meselesi. Yani biri diyor ki: "Benim kanım da aksa itikadım bozulmaz." Diğeri de diyor ki: "Kanım aktı mı şuurum kaybolur ve itikadım bozulur."
Yine Mâlikî'de: Gusül ettiğin zaman elinle çıplak olarak avret mahalline dokundun — çamaşır giyerken amma istemeden dokundun — abdest bozulmaz. Amma:
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:
"Her kim tenasül uzvuna veya fercine dokunsa, abdest alsın."
(Hadis-i Şerif; Nesâî, Gusl 30)
Yani Şâfiî Mezhebi'ne göre tenasül uzvuna, çıplak el ile avret mahalline dokunmak abdesti bozar. Oysaki Mâlikî'de istemeden dokunursan bozulmaz, isteyerek dokunursa bozulur. Hanefî'de ise ister isteyerek dokunsun, ister istemeden dokunsun, Hanefî Mezhebi'ne göre çıplak el ile avret mahalline dokunmak abdesti bozmaz.
Yani öyle olunca mezhepler, dinde genişlik içindir; yani çare üstüne çareler üretmektir ve şüpheyi ortadan kaldırmak içindir. Dinde şüpheye hiç mahal yok. Ve zandan, şüpheden, düşüncedeki şüpheden sakının, deniyor. Çünkü "Şüphe ibadeti ifsad eder" kuralı yani.
Namazlardaki meydana gelen vesvese sonucu olarak ortaya çıkan, şüphe sonucu kaç kıldığını bilmeyen veya diğer sehiv secdesi gerektiren halleri yapanlar, meselemize bu linkten daha geniş ve tafsilatlı olarak inceleyebilirsiniz.
FIKIH Bölümümüzden "Sehiv Secdesini Gerektiren Haller Nelerdir?" Konusuna Bakabilirsiniz.
أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ الرَّحِيم
وَمَا يَتَّبِعُ أَكْثَرُهُمْ إِلاَّ ظَنًّا إَنَّ الظَّنَّ لاَ يُغْنِي مِنَ الْحَقِّ شَيْئًا إِنَّ اللّهَ عَلَيمٌ بِمَا يَفْعَلُونَ
Euzubillahimineşşeytanirracim
Bismillahirrahmenirrahim
Ve mâ yettebiu ekseruhum illâ zannâ, innez zanne lâ yugnî minel hakkı şey'ân, innallâhe alîmun bimâ yef'alûn.
Meali:
Onların çoğu ancak zannın (şüphenin) ardından gider. Oysa zan (şüphe ve sanmak), hak indinde çok şeyin yerini tutmaz. Yani çünkü şüphesiz Allah'ın, o konuda ne yapmak istediğini hakkıyla bilemezsiniz. O konuda yapmak istediğinin hepsinin ne olduğunu hakkıyla bilen Allah'tır.
(Sadakallahul Aziym — YÛNUS Suresi 36. ayet)
Âlimler ve Allah dostları (yani Arapçası evliyalar) "Fenâ fillâhtan önce, Bekâ billâhta, yolların birleştiği yerde, bizleri de birleştir." diye dua etmişler. Peki,
Bekâbillâh Neresidir?
Hz. Yusuf vakti, Yusuf şeriati vardı ve Musa bilinmiyordu; Musa şeriati ve sünneti de bilinmiyordu. Daha sonra Hz. Musa geldi; onlar biraz Yusuf'tan biliyorlardı. Ve sonra Musa şeriati indi ve Musa aleyhisselamın bunu tatbik edişi de Musa şeriati ve sünneti oldu. Ve yine Musevîler, İsa'yı ve İsa şeriati ve sünnetini bilmiyorlardı. Ve İsa dünyaya geldi ve İsa sünneti ve şeriati ortaya çıktı. Onlar da Muhammed şeriatini bilmiyorlardı. Ve Hz. Muhammed geldi ve bütün şeriatların içinde derc olduğu bir şeriat... Ve öyle olunca sonunda da bu din mezhepler ile de genişledi.
Ve bugün ise Mehdî dünyaya geldi ve hükmünü sürüyor ki, onun şeriatinde artık bütün yollar bilindi. Ve Google Amca diye bir şey var. Ve yaz: "İsa bu veya şu konuda ne dedi? İsa şeriatinde bu konuda ne vardı? İsa nasıl tatbik etti?" diye Google'a sor; karşına İsa şeriati de sünneti de çıkacaktır. Yine Musa şeriatinin o konudaki tatbikini ara; o da var. Yine "Hanbelî bu konuda ne demiş?" diye sor; o da var. "İmam-ı Rabbânî ne demiş?" O da var. Allah dostlarında mesela Muhammed Raşid Erol bu konuda ne yapmış, o nasıl tatbik etmiş? O bile var.
Ve öyle olunca Mehdî vakti işte, bütün yolların birleştiği bir yer, ve zaman ve mekân. Öyle olunca o:
"Fenâ fillâhtan önce, Bekâ billâhta, yolların birleştiği yerde, bizleri de birleştir" diye dua edenlerden bazısının duası kabul olmuş ve artık Mehdî vaktine ermişler. Artık yollar birleşti: İsa'sı, Musa'sı, İbrahim'i, Âdem'i hepsi burada.
Ve bak, bir Âdem istemeden otomatik pilotta, Âdem sünneti yapıyor. Benim bir Âdem diye arkadaşım vardı, dedi ki: "Ben abdest alınca havlu kullanmam; abdest suyum üstümde kurur." Kim o? Günümüzdeki bir Âdem. Peki Hz. Âdem'in havlusu mu vardı ki, abdestten sonra elini yüzünü kurulasın? Bak, bu adam bugünkü Âdem; amma yaptığı ahlak, o günkü ahlak. Ve yol birleşmiş mi? Birleşmiş.
Yine İbrahim diye bir tanıdığım var; camide dikkat ettim, namaz bitip imam ve müezzin "Âmin" deyince, bu İbrahim ellerini semaya kaldırırken önce sağını kaldırıyor, sonra solunu kaldırıyor. Yani otomatik pilot, yine İbrahim sünneti; yani sağı sola üstün tutmak. Yani yine yollar birleşmiş. Hz. İbrahim binler sene önce yaşadı amma, sünneti bize intikal etti ve yol birleşti. Bak, bir İbrahim'e baktık ve bir İbrahim sünnetini bulduk mu? Bulduk.
Sen de bak; sana da Hz. İbrahim'in veya Musa'nın başka bir tatbiki ve sünneti, günümüzdeki başka bir İbrahim'de ve Musa'da, İsmail'de karşına çıkacaktır. Yani yollar birleşti ve vakit Bekâ billâh vakti; fenâ fillâha varmadan önceki son durak, MHD vakti, ahir zaman. Ey dost, uyan artık.
----------
Zikr-i Râşidî'de üç yeni update geldi. Ve birincisi:
[attachment=38442]
Birinci olarak:
Artık tesbih modelimiz bu şekilde olan abaküs tesbih olacak ve her sınıf bu tesbihten kullanacak. Ve mevsimine göre renk farklı olacak. Fakat bunda siyah ve beyaz tanımlaması daha kolay olduğu için, zemheri tesbihini örnek olarak aldım. Ve zikrimizin sonundaki "100 Elhamdülillah" çekilirken tesbihin yönü vardır: Sağı solu, solundan başlayıp — yani o resimde görülen, 10 tane bir siyah bir beyaz boncuk olan taraf, sağ taraf. Ve diğer düz taraf, sol taraf. Ve soldan sağa doğru çekilmeye başlanır o zikirde. Ve sonunda o on tane bir siyah ve bir beyazlı, on boncuklu, mevsimine göre iki renkli kadranın olduğu yere gelince: Siyah boncukta "Vermediklerine hamdederim Allah'ım."; beyaza gelince "Verdiklerine hamd ederim Allah'ım." diye hamdedilir.
İkinci olarak da:
100 Estağfirullah zikrine gelince, yine soldan sağa çekilir. Ve o son onluya gelince: Siyah boncukta "Gizli günahıma tövbe ya Rabbi" diye tövbe istiğfar edilir. Beyaz boncuğa geçince de "Aşikâra ve açık işlediğim günahıma tövbe ederim ya Rabbi." diye istiğfar edilir. Veya "Bilerek işlediğim günahıma tövbe"; diğerinde de "Bilmeden işlediğim günahıma tövbe ederim ya Rabbi" diye istiğfar edilir.
Üçüncü olarak da:
Mevsim zikiri çekenler, artık zikirlerin yanında bir de silsileye Fatiha ve Kulhü ısmarlar; yani hediye ederler. İşte silsilemizdeki sondan birkaç önce olan Hz. Ebû Bekir'e hediye edildikten sonra da 13 İhlas, 7 Fatiha'yı da "Maddelerden, bitkilerden, hayvanlardan, insanlardan, cinlerden, meleklerden, güneşlerden, aylardan, gezegenlerden ve diğer yarattığın şeylerden, şimdiye kadar Râşidî Tarikatı'na intisab etmiş olanların ruh ve ruhaniyetine, ve şu andan itibaren de kıyamete kadar intisab edecek olanların ruhaniyetine hediye ettim." denilerek bu bereket artan bir şekilde devam ettirilir.
Rabbim, Mehdî ve cemaatini şüpheye düşmekten korusun. Çünkü imanın ilk şartı:
Eşhedü en lâ ilâhe illallah ve eşhedü enne Muhammeden abduhu ve resuluhu
Manası ne demek?
"Şehadet ederim ki Allah'tan başka ilah yoktur ve yine şehadet ederim ki Muhammed (s.a.v.) O'nun kulu ve Peygamberidir."
Daha tafsilatlı mana ile: "Allah'tan başka ilah olmadığına şek ve şüphem yoktur; yine Muhammed (s.a.v.)'in O'nun kulu ve Peygamberi olduğuna şek ve şüphem yoktur." demektir. Yani iman, şek ve şüphe kabul etmez.
Önümüzdeki Pazartesi gecesi, benim gözlemlerime göre hicrî takvim ile Rebîul Evvel'in 12. gecesi; yani Mevlid-i Şerif'teki Peygamberimizin doğum gecesinin tarifi olan İsneyn gecesi. Ve İsneyn gecesinin ne olduğunu da daha önceki vaazda yazdık. Bu sene ise Pazartesi'ye denk geldi. Yani Mevlüt Kandili'nin, yani Peygamberimizin doğum gününün hicrî takvimdeki sene-i devriyesi İsneyn gecesi. Çünkü ikinci döngü olan kutuplardaki altı ay gecenin başlaması bu sene çakıştı; yani ikinci İsneyn, ikinci kavuşma. Gündüzün gündüze değil de — şems, şumûs değil de — yani gecenin geceye kavuşması. Şems, şumûs 21 Haziran'dı; bu ise karanlığın karanlıkla kavuşması. Aslında 21 Aralık normali amma dünya çok hızlı gittiği için bu sene menzile Pazartesi gecesi varmış olacağız inşallah. Yani kış döngüsü ve kutuplarda altı ay gecenin başlangıcı olan gece.
Şimdiden hicrî takvim ile Mevlüt Kandiliniz mübarek olsun.
---oOo---
أَأَللَّهُمَّ أَرِنَا الْحَقَّ حَقاً وَ ارْزُقْنَا اتِّبَاعَهْ وَ أَرِنَا الْبَاطِلَ بَاطِلاً وَ ارْزُقْنَا اجْتِنَابَهْ
''Allahım! Bizlere hakkı Hak gösterip ona tabi olmayı, bâtılı da Bâtıl gösterip ondan yüz çevirmeyi nasip eyle..!''
وَآخِرُ دَعْوَاهُمْ أَنِ الْحَمْدُ لِلّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ
Ve âhıru da'vâhum enil hamdulillâhi rabbil âlemîne, Amiyn.
Elfatiha maassalavat.
سُبْحاَنَكَ اللَّهُمَّ وَبِحَمْدِكَ، أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلهَ إِلاَّ أَنْتَ، أَسْتَغْفِرُكَ وَأَتُوبُ إِلَيْكَ
Sübhâneke Allahümme ve bihamdik, eşhedü en lâ ilâhe illâ ent, estağfirullahe ve etûbu ileyk.
--OoO--
Kar©glan
Başağaçlı Raşit Tunca
Schrems, 26 Kasım 2017 Pazar
Original Kar © glan
Âlimin Günahı Avamın Sevabıdır
(Kar©glan'ın 3 Aralık 2017 Vaazı)
أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
إِنِّي وَجَّهْتُ وَجْهِيَ لِلَّذِي فَطَرَ السَّمَاوَاتِ وَالأَرْضَ حَنِيفًا وَمَا أَنَاْ مِنَ الْمُشْرِكِينَ وَحَآجَّهُ قَوْمُهُ قَالَ أَتُحَاجُّونِّي فِي اللّهِ وَقَدْ هَدَانِ وَلاَ أَخَافُ مَا تُشْرِكُونَ بِهِ إِلاَّ أَن يَشَاء رَبِّي شَيْئًا وَسِعَ رَبِّي كُلَّ شَيْءٍ عِلْمًا أَفَلاَ تَتَذَكَّرُونَ
Eûzü billâhi mine'ş-şeytânirracîm.
Bismillâhirrahmânirrahîm.
İnnî veccehtü vechiye lillezî fataras semâvâti vel arda hanîfen ve mâ ene minel müşrikîn. Ve hâccehu kavmuhu, kâle e tuhâccûnnî fîllâhi ve kad hedâni, ve lâ ehâfu mâ tuşrikûne bihî illâ en yeşâe rabbî şey'en, vesi'a rabbî kulle şey'in ilmen, e fe lâ tetezekkerûn.
Meali:
“Ben, hakka yönelen birisi olarak yüzümü, gökleri ve yeri yaratana döndürdüm. Ben, Allah’a ortak koşanlardan değilim.”
Kavmi onunla tartışmaya girişti. Dedi ki:
“Beni doğru yola iletmişken, Allah hakkında benimle tartışmaya mı kalkışıyorsunuz? Hem sizin O’na ortak koştuklarınızdan ben korkmam; ancak Rabbimin bir şey dilemiş olması başka. Rabbimin ilmi her şeyi kuşatmıştır. Hâlâ O’nu hatırlamayacak mısınız, zikretmeyecek misiniz?”
Sadakallahul Azîm. En'âm Suresi, 79. ve 80. ayetler.
---oOo---
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:
“Mü’minin üç kalesi vardır. Birisi zikrullah, birisi Kur’an okumak, diğeri de namazdır.”
(Hadis-i Şerif)
“Allâhumme salli alâ Muhammedin ve alâ âli Muhammed. Kemâ salleyte alâ İbrâhîme ve alâ âli İbrâhîme inneke hamîdun mecîd.
Allâhumme bârik alâ Muhammedin ve alâ âli Muhammed. Kemâ bârekte alâ İbrâhîme ve alâ âli İbrâhîme inneke hamîdun mecîd.”
Yolculuğumuza başlıyoruz:
أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
أَمَّنْ هُوَ قَانِتٌ آنَاء اللَّيْلِ سَاجِدًا وَقَائِمًا يَحْذَرُ الْآخِرَةَ وَيَرْجُو رَحْمَةَ رَبِّهِ قُلْ هَلْ يَسْتَوِي الَّذِينَ يَعْلَمُونَ وَالَّذِينَ لَا يَعْلَمُونَ إِنَّمَا يَتَذَكَّرُ أُوْلُوا الْأَلْبَابِ قُلْ يَا عِبَادِ الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا رَبَّكُمْ لِلَّذِينَ أَحْسَنُوا فِي هَذِهِ الدُّنْيَا حَسَنَةٌ وَأَرْضُ اللَّهِ وَاسِعَةٌ إِنَّمَا يُوَفَّى الصَّابِرُونَ أَجْرَهُم بِغَيْرِ حِسَابٍ
Eûzü billâhi mine'ş-şeytânirracîm.
Bismillâhirrahmânirrahîm.
Em men hüve kânitün ânâel leyli sâciden ve kâimen yahzerul âhirete ve yercû rahmete rabbihî. Kul hel yestevîllezîne ya'lemûne vellezîne lâ ya'lemûn. İnnemâ yetezekkeru ulûl elbâb.
Kul yâ ibâdillezîne âmenûttekû rabbekum. Lillezîne ahsenû fî hâzihid dünyâ hasenetün. Ve ardullâhi vâsiatün. İnnemâ yuveffes sâbirûne ecrahum bi gayri hisâb.
Meali:
“Rasûlüm! Söyle: Ey inanan kullarım! Rabbinize karşı gelmekten sakının. Bu dünyada iyilik yapanlara iyilik vardır. Allah’ın yarattığı yeryüzü geniştir. Yalnız sabredenlere mükâfatları hesapsız ödenecektir.
Gece boyunca secde ederek ve kıyamda, yani ayakta durarak ibadet eden, ahiretten çekinen ve Rabbinin rahmetini dileyen kimse, inkârcı gibi midir?
Rasûlüm! De ki: Hiç bilenlerle bilmeyenler bir olur mu?
Doğrusu ancak akıl sahipleri bunları hakkıyla düşünür, Rabbini anar ve zikreder.”
(Sadakallahul Azîm. Zümer Suresi, 9. ve 10. ayetler.)
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Yine Buyurdular:
“Size amellerinizin en hayırlısını, sevap bakımından en temiz olanını, derecelerinizi yükseltenini, altın ve gümüş infak etmekten ve düşmanlarınızla karşılaşmaktan daha hayırlı olan bir ameli haber vereyim mi?”
Ashab:
“Evet, ya Rasûlallah.” dediler.
Resûl-i Ekrem (s.a.v.):
“Allah Teâlâ Hazretlerini zikretmektir.” buyurdular.
(Hadis-i Şerif)
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:
“Kalpler demirin paslandığı gibi paslanır. Onun cilası Kur’an okumak ve Allah’ı çokça zikretmektir.”
(Hadis-i Şerif)
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:
“Bir şeyi çok seven, onu çok anar.”
(Hadis-i Şerif)
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:
“Allah şöyle buyurmuştur:
‘Ben kulumun Beni sandığı gibiyim ve Bana dua ettiği, Beni zikrettiği zaman onunla beraberim. Kim Beni kendi nefsinde zikrederse, Ben de onu kendi nefsimde zikrederim. Kim Beni kalabalıkta, bir cemaat içinde zikrederse, Ben de onu, ondan daha hayırlı bir cemaat içinde zikrederim.
O, Bana bir karış yaklaşırsa Ben ona bir arşın yaklaşırım. O Bana bir arşın yaklaşırsa Ben ona bir kulaç yaklaşırım. O Bana yürüyerek gelirse Ben ona koşarak giderim.
Kim Bana şirk koşmaksızın bir arz dolusu günahla gelse, Ben de onu bir o kadar mağfiretle karşılarım.’”
(Hadis-i Şerif, Buhârî, Tevhid 15, 35, 50; Müslim, Zikir 2, hadis no: 2675; Tirmizî, Deavât 142, hadis no: 3598.)
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:
“Allah’ı unutarak lüzumsuz konuşmalara dalmayın. Çünkü Allah hatırlanıp zikredilmeden yapılan uzunca konuşmalar, kalbi katılaştırır. Allah’tan en uzak olan kimse, kalbi katı olandır.”
(Hadis-i Şerif, Tirmizî, Zühd, 62)
Ebu Tâlib’in kızı şöyle anlatır:
Peygamber Efendimiz bir gün evime geldi. Ben:
“Ey Allah’ın elçisi! Artık yaşlandım, zayıfladım. Bana oturduğum yerden yapabileceğim bir amel tavsiye etseniz.” dedim.
Şöyle buyurdu:
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:
“100 kere Sübhanallah, 100 kere Elhamdülillah, 100 kere Lâ ilâhe illallah de.”
(Hadis-i Şerif, Müsned, 6/344)
Ve konuya girersek; bizler çocukluktan beri namaz kılacağız, doğruları yapacağız diye uğraşırken, halktan bazı kimseler daha namazı ve niyazı bilmezlerdi. Sadece bayramda, kandilde veya cuma namazına gittiklerinde bunu yeterli görürlerdi.
Oysaki biz, bir vakit namaz kazaya kaldığında:
“Tüh, namazı kaçırdım, kılamadım.” diye üzülenleriz.
Yani bir insan, ayda yılda bir kıldığı ibadetle övünürken kendisini iyi ve örnek bir Müslüman sanabilir. Hâlbuki insanın ibadetine bakması, kendi kusurlarını görmesi ve daha iyisini yapmaya çalışması gerekir.
Diğer hususları da artık siz tefekkür ediniz.
Ulema şöyle demiştir:
“Âlimin Günahı Avamın Sevabıdır.”
Evet, Allah’a inanmak, zikretmek, Kur’an okumak ve namaz kılmak için sebepler çoktur. İnanmayanlar için ise bahaneler çoktur.
Namaz kılmayana zor gelir. Abdest almak istemeyene su soğuk gelir. Oruç tutmayana zor gelir. Zekât ve sadaka vermek istemeyene zor gelir. Hac ibadeti de nefsine ağır gelebilir.
Mümin ise bunların hepsini Allah’ın emri olduğu için severek yapmaya çalışır.
Soğukta da olsa abdestini alır. Gerektiğinde tedbirini alır ve ibadetini yerine getirir. Yaz da olsa, kış da olsa orucunu tutar. Zekâtını verir, sadakasını verir.
Çünkü mümin, Allah’ın emrini yerine getirmenin huzurunu bilir.
Zekâtın da asıl gayesi, toplumda ihtiyaç sahiplerinin korunması, fakirlerin gözetilmesi ve malın bereketlendirilmesidir. Zekât ve sadakanın hak sahiplerine ulaştırılması, toplumdaki dayanışmayı ve kardeşliği güçlendirir.
İnsanlar birbirlerinin hakkını gözetir, fakirin ve muhtacın ihtiyacını görürse, toplumda huzur ve bereket artar.
Bu sebeple zekât yalnızca maldan ayrılan bir miktar değildir. Aynı zamanda insanın malına karşı olan bağlılığını azaltan, gönlünü temizleyen ve ihtiyaç sahiplerine karşı sorumluluğunu hatırlatan bir ibadettir.
Abdest dualarında kulakları yıkarken okunacak bir dua ve ayet:
أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
الَّذِينَ يَسْتَمِعُونَ الْقَوْلَ فَيَتَّبِعُونَ أَحْسَنَهُ أُوْلَئِكَ الَّذِينَ هَدَاهُمُ اللَّهُ وَأُوْلَئِكَ هُمْ أُوْلُوا الْأَلْبَابِ
Eûzü billâhi mine'ş-şeytânirracîm.
Bismillâhirrahmânirrahîm.
Ellezîne yestemiûnel kavle fe yettebiûne ahsenehû. Ulâikellezîne hedâhumullâhu ve ulâike hum ulûl elbâb.
Meali:
“Onlar sözü işitirler, böylece onun en güzeline tâbi olurlar. İşte onlar, Allah’ın hidayete erdirdikleridir. İşte onlar akıl sahipleridir.”
(Sadakallahul Azîm. Zümer Suresi, 18. ayet.)
Ve Allah buyuruyor ki:
أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
إِنَّا هَدَيْنَاهُ السَّبِيلَ إِمَّا شَاكِرًا وَإِمَّا كَفُورًا
Eûzü billâhi mine'ş-şeytânirracîm.
Bismillâhirrahmânirrahîm.
İnnâ hedeynâhus sebîle immâ şâkiran ve immâ kefûran.
Meali:
“Şüphesiz biz ona yolu gösterdik. İster şükredici olsun, ister nankör.”
(Sadakallahul Azîm. İnsan (Dehr) Suresi, 3. ayet.)
Yani Allah insana doğru yolu göstermiştir. Kimileri buna uyar ve iman ederek doğruyu bulur, kimileri ise inkâr ederek yanılır.
Burada insanın düşünmesi gereken önemli bir husus vardır:
Allah insana akıl vermiştir, doğruyu yanlıştan ayırabilmesi için ona imkânlar vermiştir. İnsan, duyduğu her sözü körü körüne kabul etmek yerine, dinlemeli, düşünmeli, tefekkür etmeli ve doğrunun peşinden gitmelidir.
Nitekim Allah Teâlâ şöyle buyurmuştur:
“Onlar sözü dinler ve onun en güzeline uyarlar.”
İşte ilim ve hikmet burada önem kazanır.
İnsan kendisini geliştirmeli, dününden daha iyi olmaya çalışmalı ve her gün yeni bir şey öğrenmelidir.
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:
“Âlimin uykusu, cahilin ibadetinden hayırlıdır.”
(Hadis-i Şerif)
Hz. Muhammed (s.a.v.) ile ilgili anlatılan bir kıssada şöyle ifade edilir:
Bir gün Peygamber Efendimiz, mescidin kapısında şeytanın beklediğini görür ve ona:
“Ey mel’un, burada ne bekliyorsun?” diye sorar.
Şeytan:
“Mescitte namaz kılan biri var. Onun namazını bozdurmak için ona vesvese vermek istiyorum. Fakat orada uyuyan birisi var, ondan korkuyorum.” der.
Peygamber Efendimiz:
“Allah’a ibadet eden bir adamdan değil de neden uyuyan birinden korkuyorsun?” diye sorar.
Şeytan:
“Namaz kılan adam cahil biridir. Onu kandırmak kolaydır. Fakat uyuyan adam âlimdir. Namaz kılanın namazını boşa götürmek kolaydır. Ancak uyuyan kişi uyanırsa, diğerinin namazını düzeltir ve daha güzel kılmasına yardımcı olabilir. Korkum ondandır.” der.
Bu kıssadan alınacak ders şudur:
İlim sahibi insanın uyanıklığı, sadece gözlerin açık olması değildir. Asıl uyanıklık, gönlün ve aklın açık olmasıdır.
Bu sebeple insan, gafletten uyanmalı, kendisini ilim ve irfan ile geliştirmeli, duyduğu her şeyi düşünerek değerlendirmeli ve hakikatin peşinden gitmelidir.
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:
“Beytullah’a bakmak ibadettir, anne-babanın yüzüne bakmak ibadettir, Allah’ın kitabına bakmak ibadettir, âlimle oturmak ve onun yüzüne bakmak ibadettir.”
(Hadis-i Şerif, Deylemî, 4/293, h. no: 6864; Beyhakî, Şuabu’l-İman, 10/265-266; Hâkim)
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:
“Âlimin nefesi zikir ve tesbihtir.”
(Hadis-i Şerif, Deylemî)
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:
“Allahü Teâlâ, cahilin bir günahını affetmeden önce, âlimin kırk günahını affeder.”
(Hadis-i Şerif, Ebu Nuaym, Hatib)
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:
“Âlimin iki rekât namazı, cahilin bin rekâtından daha hayırlıdır.”
(Hadis-i Şerif, Şirâzî)
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:
“Âlimlerin uykusu ibadettir.”
(Hadis-i Şerif, İmam Gazâlî, İmam Rabbânî, Tefsîr-i Kurtubî muhtasarı)
Âlimin sohbetinde bulunmak, bin rekât nafile namazdan üstündür.
(İmam Gazâlî)
O yüzden âlimlerle oturup kalkmanın ne derece önemli ve sevap olduğu, bu rivayetlerle ifade edilmiştir.
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:
“Kişinin dini, arkadaşının dini gibidir. Kiminle dostluk ettiğinize dikkat edin!”
(Hadis-i Şerif, Hâkim)
أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُواْ اتَّقُواْ اللّهَ وَكُونُواْ مَعَ الصَّادِقِينَ
Eûzü billâhi mine'ş-şeytânirracîm.
Bismillâhirrahmânirrahîm.
Yâ eyyühellezîne âmenûttekûllâhe ve kûnû meas sâdikîn.
Meali:
“Ey iman edenler! Allah’a karşı gelmekten sakının ve doğrularla beraber olun.”
(Sadakallahul Azîm. Tevbe Suresi, 119. ayet.)
İnsanın karşısındaki kimseye karşı ihtiyatlı ve ölçülü davranması da aklın gereğidir. Mümin, herkese karşı güzel ahlaklı olmalı; fakat dostluklarında ve ilişkilerinde ölçülü davranmalıdır.
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:
“Akıllı, diline sahip olur, zamanını iyi kullanır, işine yönelir ve en sağlam dostuna karşı da ihtiyatlı olur.”
(Hadis-i Şerif, Deylemî)
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:
“Sevdiğini ölçülü sev; belki bir gün düşmanın olabilir. Kızdığına da ölçülü kız; belki bir gün dostun olabilir.”
(Hadis-i Şerif, Tirmizî, Birr ve’s-Sıla, 60)
Bu sebeple Peygamber Efendimizin ihtiyatlı ve ölçülü davranmayı tavsiye etmesi, insanın ilişkilerinde dengeyi koruması gerektiğini gösterir.
Gelelim ilim ve çalışmaya.
Nasıl derslerine çalışmayan öğrenciler sınıfta kalmaya mahkûm olursa, aklını ve imkânlarını kullanmayan insanlar da hayatın gerisinde kalabilirler.
İnsan geçmişten ders almalı; fakat geçmişte takılıp kalmamalıdır. Her gün kendisini geliştirmeli, daha iyiye ve daha güzele doğru yürümelidir.
Nitekim şöyle rivayet edilmiştir:
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:
“İki günü eşit olan zarardadır.”
(Hadis-i Şerif, Deylemî, Hz. Ali’den rivayetle)
İnsan her gün yeni bir şey öğrenmeli, yeni bir güzelliğe ulaşmalı ve Rabbine biraz daha yaklaşmaya çalışmalıdır.
Yüce Allah’ın her an ayrı bir tecelli ve yaratışta oluşuna da dikkat etmek gerekir.
أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
يَسْأَلُهُ مَن فِي السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ كُلَّ يَوْمٍ هُوَ فِي شَأْنٍ
Eûzü billâhi mine'ş-şeytânirracîm.
Bismillâhirrahmânirrahîm.
Yes'elühû men fis semâvâti vel ard. Kulle yevmin hüve fî şe'n.
Meali:
“Göklerde ve yerde olanlar O’ndan isterler. O, her an ayrı bir tecellidedir; her an bir yaratma hâlindedir.”
(Sadakallahul Azîm. Rahmân Suresi, 29. ayet.)
Öyleyse insan da kendisini yenilemeli, bilgisini artırmalı, aklını kullanmalı ve Rabbine karşı sorumluluklarını daha güzel yerine getirmelidir.
Yönetilen de yöneten de kendi davranışlarını ve değerlerini sorgulamak zorundadır. İnsan kendisini kontrol etmezse, sahip olduğu güç ve imkânlar onu doğru yoldan uzaklaştırabilir.
Hz. Ömer’in hutbe irad ederken cemaate:
“Eğer ben yanılıp yanlış yaparsam ne yaparsınız?” diye sorduğu rivayet edilir.
Cemaat:
“Seni doğrultmasını biliriz.” diye cevap vermiştir.
Buradaki asıl ders, yöneticinin veya ilim sahibi kişinin de hata yapabileceğini kabul etmek ve yanlış görüldüğünde güzel bir şekilde uyarmaktan çekinmemektir.
İnsan kendisini de başkasını da hakikatin ölçüsüne göre değerlendirmelidir.
Rabbim Teâlâ ve Tekaddes Hazretleri, bizlere hakkı hak olarak görüp ona tâbi olmayı, bâtılı bâtıl olarak görüp ondan uzak durmayı ve yanlış gördüğümüz şeyleri hikmet, adalet ve güzel ahlakla düzeltebilmeyi nasip eylesin.
---oOo---
أَأَللَّهُمَّ أَرِنَا الْحَقَّ حَقاً وَ ارْزُقْنَا اتِّبَاعَهْ وَ أَرِنَا الْبَاطِلَ بَاطِلاً وَ ارْزُقْنَا اجْتِنَابَهْ
“Allah’ım! Bizlere hakkı Hak gösterip ona tâbi olmayı, bâtılı da bâtıl gösterip ondan yüz çevirmeyi nasip eyle!”
وَآخِرُ دَعْوَاهُمْ أَنِ الْحَمْدُ لِلّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ
Ve âhiru da'vâhum enil hamdülillâhi rabbil âlemîn. Âmin.
El-Fâtiha maassalavât.
سُبْحاَنَكَ اللَّهُمَّ وَبِحَمْدِكَ، أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلهَ إِلاَّ أَنْتَ، أَسْتَغْفِرُكَ وَأَتُوبُ إِلَيْكَ
Sübhâneke Allahümme ve bihamdik, eşhedü en lâ ilâhe illâ ent, estağfiruke ve etûbü ileyk.
--OoO--
Kar©glan
Başağaçlı Raşit Tunca
Schrems, 3 Aralık 2017 Pazar
Original Kar © glan
Yeryüzündeki Vedûd Halifeler — Seven ve Sevilen İki Cinsiyetli Halifeler
(Kar©glan'ın 15 Aralık 2017 Vaazı)
Euzubillahimineşşeytanirracim
Bismillahirrahmenirrahim
Vestagfirû rabbekum summe tûbû ileyhi, inne rabbî rahîmun vedûd.
Meali:
Rab'binizden bağışlanma, af dileyin. Sonra O'na tövbe edin, pişmanlığınızı sunun. Muhakkak ki Rabbiniz hem Rahîm'dir (Anne gibi rahim sahibi), hem de Vedûd'dur (Hem sevilip hem sevilendir; seven erkekse sevilen kadın, seven gök ise sevilen yer ve toprak gibi. Biz yer ve gök ikisine birlikte dünya diyoruz. Dünya, yeri ile göğü bir arada tutan, sahip olan demek. Yani iki cinsiyet: biri anne, biri baba. Gök baba ise, yer ve toprak verimli anne. Sevmek eril ise, sevilmek dişil ve müennes).
Sadakallahul Aziym — HÛD Suresi 90. ayet
Euzubillahimineşşeytanirracim
Bismillahirrahmenirrahim
İnnehu huve yubdiu ve yuîd. Ve huvel gafûrul vedûd. Zul arşil mecîd.
Meali:
Şüphesiz O, başlangıçta yaratmayı yapar, sonra onu geri döndürür. O, çok bağışlayandır, çok seven ve sevilendir. (O), Arş'ın Sahibi'dir, Mecîd'dir (mucid, maciddir; icad edicidir).
(Sadakallahul Aziym — BÜRÛC Suresi 15. ayet)
---oOo---
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:
"Nefsim elinde olan Allah'a yemin ederim ki hiçbiriniz, ben kendisine babasından da evlâdından da daha sevgili olmadıkça iman etmiş olmaz."
(Hadis-i Şerif; Buhârî, İman 7)
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:
"Size vermekte olduğu nimetlerinden ötürü Allah'ı sevin, beni de Allah beni sevdiği için seviniz."
(Hadis-i Şerif; Tirmizî — İhyâu Ulûmi'd-Dîn, Hüccetü'l-İslâm, İmam Gazâlî, cilt 4, s. 594)
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:
"Hediyeleşin, birbirinizi sevin. Birbirinize yiyecek hediye edin. Bu, rızkınızda genişlik hasıl eder (meydana getirir)."
(Hadis-i Şerif; Kütüb-i Sitte, cilt 16, s. 239)
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:
"Seven, sevdiğine, sevdiğini söylesin."
veya
"Biriniz kardeşini (Allah için) seviyorsa, ona sevdiğini söylesin."
(Hadis-i Şerif; Ebû Dâvud, Edeb 122, (5124); Tirmizî, Zühd 54, (2393))
"Allâhumme salli alâ Muhammedin ve alâ âli Muhammed. Kemâ salleyte alâ İbrâhîme ve alâ âli İbrâhîme inneke hamîdun mecîd."
"Allâhumme bârik alâ Muhammedin ve alâ âli Muhammed. Kemâ bârakte alâ İbrâhîme ve alâ âli İbrâhîme inneke hamîdun mecîd."
Yolculuğumuza başlıyoruz:
Vüdd (وُدّ) ve meveddet (مَوَدَّة) masdarından türemiş, mübalağalı ism-i fâil kalıbında bir sıfattır. Bu kalıp Allah (c.c.) için kullanılırsa sıfat olur. Bu kalıp ism-i mef'ul manasında isim olarak da kullanılır. Sevgi anlamındadır. İsm-i fâil olarak alındığında ÇOK SEVEN, ism-i mef'ul olarak alındığında ise ÇOK SEVİLEN manalarına gelir. Daha çok da "çok seven" manası tercih edilmiştir.
**VEDÛD ismi Kur'ân-ı Kerîm'de iki ayrı yerde geçer:**
"Şuayb (a.s.) dedi ki: Rabbınızdan bağışlanma dileyin, sonra da O'na tövbe edin. Şüphesiz Rabbim Rahîm'dir, Vedûd'dur." (Hûd Sûresi 11/90)
"Rabbinin tutuşu şiddetlidir. İlkin var eden, sonra geri çevirip yeniden yaratan O'dur. O Gafûr'dur, Vedûd'dur." (Bürûc Sûresi 85/11, 12, 13)
Bu iki âyet de Mekkî'dir. Vedûd ismi bir yerde Gafûr, bir yerde de Rahîm ismi ile beraber gelmiştir. Vedûd ismi ile bu iki isim arasında karşılıklı bir gereklilik ve derecelendirme gibi bir ilgi söz konusudur. Vedûd olduğu için rahmet ve mağfiret eder. Rahmet ve mağfiret için sevmek gerekir.
Bazılarına göre kulun Rabbini sevmesi, Allah'ın (c.c.) bir ihsanı ve lütfudur. Kulun gücü ve kabiliyeti sebebiyle değildir. Allah (c.c.) kulunu sever ve kalbine de bir sevgi yerleştirir. Sonra da kul, Allah'ın (c.c.) tevfikiyle Rabbini sever. Rabbini sevince de Rabbi onu bir başkasının sevgisiyle mükâfatlandırır. Gizli ve açık bütün kulluk davranışlarının ruhu ve temeli Allah (c.c.) sevgisidir. Mâide Sûresi 5/54. âyetinde:
"O onları sever, onlar da O'nu..." Hakk'ın sevgisi, kulun sevgisinden önce gelmiştir. Hakk'ın kula muhabbeti olmasaydı, kul Hakk'a muhabbet edemezdi.
Aşk odu evvel düşer mâşûka, ondan âşıka
Şem'i gör ki yanmadan yandırmadı pervâneyi.
Hakk'ın sâlih kulları, Allah'ın (c.c.) zât, sıfat ve fiiller açısından mükemmel bir varlık olduğunu, ortadaki eserlerinin mükemmelliğini bildikleri için O'nu severler; O da VEDÛD (çok sevilen) olur.
Vedûd ismi ister "seven" ister "sevilen" anlamında olsun, bu iki vasıf da bir medih (övme) olur. Allah'ın (c.c.) itaatkâr kullarını sevmesi, lütuf sahibi olması demektir. Yani bu sevme, hem Allah (c.c.) için bir medih (sevmek bir mükemmelliktir), hem de Allah (c.c.) tarafından kullarını medihtir. Kulların Allah'ı (c.c.) sevmesi (yani Allah'ın "sevilen" olması), onlar nezdinde kerem ve ihsanının bilinmiş olmasından dolayıdır. Bu biliş de medihtir.
Allah'ın (c.c.) sâlih kullarını sevmesi, kendilerinden razı olup amellerini kabulü ve diğer kullarına da sevdirmesi demektir.
**Allah (c.c.) kimleri sever:**
1. Muhsinler: (Bakara 195, Âl-i İmrân 134)
2. Tevbe edenler: (Bakara 222)
3. Temizlenenler: (Bakara 222)
4. Müttakiler: (Âl-i İmrân 76)
5. Sabredenler: (Âl-i İmrân 146)
6. Tevekkül edenler: (Âl-i İmrân 159)
7. Âdil olanlar: (Mâide 42)
8. Saf halinde yolunda savaşanlar: (Saff 4)
**Allah (c.c.) kimleri sevmez:**
1. Haddi aşanları: (Bakara 190)
2. Fesad: (Bakara 205)
3. Nankör, günahkâr: (Bakara 276)
4. Kâfirler: (Âl-i İmrân 32)
5. Zalimler: (Âl-i İmrân 57)
6. Hâin günahkâr: (Nisâ 107)
7. Müfsidler: (Mâide 64)
8. Müsrifler: (En'âm 141)
9. Hainler: (Enfâl 58)
10. Müstekbirler: (Nahl 23)
11. Hain nankör: (Hac 38)
12. Kibirli: (Lokman 18)
Kullarından bu isme lâyık olanlar, mahlûkata karşı iyilikten başka bir şey istemeyenlerdir:
1. Kendisi için istediğini başkaları için de isteyenler
2. Başkalarını kendisine tercih edenler.
**Bu ismi ile Allah (c.c.):**
1. Varlık vererek mahlûkatını sevdiğini göstermiştir.
2. Mahlûkat için sadece hayır murad etmiştir. Onlar için hayır muradı, aynı zamanda varlık vermesidir de.
3. Hayırlara ulaşmaları için her türlü ihsanda bulunmuştur.
4. Kendisini sevenleri rahmet ve merhametiyle kuşatmıştır.
5. Sevenlerini mahlûkata da sevdirmektedir.
**Peygamberimizin (s.a.v.) bu isimden istifadesi:**
1. Herkes için hayırdan başka bir şey murad etmezdi.
2. Başkalarını kendisine tercih ederdi.
3. Sevdiğini hal ve hareketleriyle gösterirdi.
4. Sevgisinin tezahürü olarak kendisine yapılan kusurları bağışlardı.
5. İnsanlara olan sevgisi, onların azaba düşmelerine engel olmak için bütün imkânlarını seferber etmeye sebep olmuştu.
6. Sever ve sevmeyi tavsiye eder; sevmeyende bir hayır bulunmadığını söylerdi.
7. Yaratıkları seven, onlar tarafından sevilen biri idi.
**Müminlerin istifadesi:**
1. Müminlerin kendisini sevmelerini engelleyecek hal ve hareketlerden uzak kalmak.
2. Sevmelerini kolaylaştıracak hallere sahip olmak.
3. Sevdiğimizi açıkça gösterebilmek. Sevdiklerimiz için bir şeyler yaparız (yapmalıyız); bir şeyler yaptıklarımız da bizim sevdiklerimizdir.
4. Allah'ı (c.c.), Peygamberimizi (s.a.v.), ashabını (r. anhum), âlimlerimizi (r.a.) ve tüm müminleri sevmek, sevdirmek.
5. Kendimiz için istediklerimizi müminler için de istemek, istemediklerimizi de istememek (asgari).
6. Müminleri kendimize tercih eder olmak.
7. Allah'ın (c.c.) sevdiği kimselerden olmak.
8. Allah'ın (c.c.) sevmediklerinden olmamak.
**Dilbilgisi**
**Etken Fiiller:** Yüklemin bildirdiği eylemi yapan, yerine getiren belliyse (gerçek özne varsa), o cümlenin eylemi etken çatılıdır. Örnek:
Yaşlı adam bir hamlede merdiveni tırmandı.
(Gerçek Özne — Etken)
Kaymakam gelecek diye köy halkı yollara döküldü.
(Gerçek Özne — Etken)
Vücudum kaskatı olmuştu, kulaklarım duymuyordu.
(Gerçek Özne — Etken / Gerçek Özne — Etken)
**Edilgen Fiiller:** Eylemi yapan ve gerçekleştirenin belli olmadığı (gerçek öznenin olmadığı) eylemler, edilgen çatılıdır. Bir eylemin edilgen çatılı olabilmesi için "-ıl, -il, -ul, -ül, -ın, -in, -ün, -un" eklerinden birini alması gerekir. Örnek:
Buz olmasın diye yollara tuz döküldü. (Döken belli değil)
Sınav sonuçları açıklandı. (Açıklayan belli değil)
Anadolu'nun ücra bir kasabasına atanmış. (Atayan belli değil)
---
El Vedûd ismi ise bu iki eylemi içinde tutan bir fiil; yani hem etken, hem edilgen bir fiil: Seven ve sevilen. Yani Allah seviliyor; kim seviyor belli değil. Allah seviyor; yine kimi sevdiği belli değil. Amma yukarıda yazdığımız fiillerde ise "Allah falanı sever, filanı sever." Ve fakat bu Vedûd ise Allah hem seven, hem sevilen; yani aynı anda hem yürüyen hem de duran bir araba misali gibi... Yani kerkenez kuşu mesela; yeryüzündeki bir göreve münhasır bir halife olarak, aynı anda hem uçup hem de havada duran bir özellik gösteren doğan kuşu. Yani aynı anda iki eylemi içinde tutuyor. İşte Allah Vedûd'dur da: Seven ve sevilen, eril ve dişil, etken ve edilgen...
Halbuki etken fiil demek, seven mesela; seven kimse, sevme fiilini yapan demek. Fakat sevilen ise, seven biri tarafından sevilen özneye verilen isim. Yani burada sevme fiili başkası tarafından ona yapıldığı için sevilen, edilgen durumundadır. Öyle olunca kadın, sevme fiilini cinsel yolda yapılamasında, kadın yine edilgen durumda; erkek ise sevme fiilini yapan olarak etken durumda. Ve etken olan erkek, Rahmân; edilgen olan kadın ise Rahîm tabiatlı. Ve Vedûd ise bu ikisini de içinde barındıran olunca, hem erkek hem dişi eylemi yapabilecek âlet ve edevatı olan kimse, bu ismin yeryüzünde tecelli ettiği halife demek olur. Yani bu maddelerden mıknatıs ve demirin mıknatıs olmuş hali; yine âlet ve edevattan iğne bu durumda, iplik bu durumda...
**Hermafrodit (erdişi veya hünsâ):** Hem erkek hem de dişi üreme organı bulunduran canlılara verilen addır.
**Etimoloji:** Kelime olarak hermafrodit, Yunan mitolojisindeki Haberleşme Tanrısı Hermes ile Güzellik Tanrıçası Afrodit'in adlarından gelmektedir. Efsaneye göre Afrodit ile Hermes'in bir oğulları olur. Adını Hermafrodit koyarlar. Hermafrodit o kadar güzeldir ki bir su perisinin dikkatini çekmiştir. Peri kız sürekli ona yakınlaşmak için uğraşır ama Hermafrodit'in nazı ile karşılaşır. Bir türlü yüz bulamayan peri kız, Hermafrodit gölde yüzerken birdenbire karşısına çıkar ve sıkı bir şekilde ona sarılır. Tanrılara onları birbirlerinden ayırmamaları için yalvarır. Sonunda dileği kabul olur ve ikisi de aynı vücutta can bulurlar. Böylece ortaya çift cinsiyetli bir insan çıkar.
Çiçeklerin neredeyse tamamı hermafrodit bir sisteme sahiptir; yani hem erkeğini hem dişisini aynı çiçek kendi içinde barındırır. Yani bitkisel üreme sistemine sahip olanlar, yani mutasyonda üreme sistemi bitkiden hayvana ve insana tam dönmemiş ve bitkisel üreme sisteminde karar kılmış canlılardır onlar yani.
Euzubillahimineşşeytanirracim
Bismillahirrahmenirrahim
Kul in kâne âbâukum ve ebnâukum ve ıhvânukum ve ezvâcukum ve aşîretukum ve emvâlunıktereftumûhâ ve ticâratun tahşevne kesâdehâ ve mesâkinu terdavnehâ ehabbe ileykum minallâhi ve resûlihî ve cihâdin fî sebîlihî fe terabbesû hattâ ye'tiyallâhu bi emrihî, vallâhu lâ yehdîl kavmel fâsikîn.
Meali:
De ki: "Şâyet babalarınız ve oğullarınız ve kardeşleriniz ve zevceleriniz ve aşiretiniz ve kazandığınız mallarınız, kesada uğramasından (satışının durmasından) korktuğunuz ticaret ve razı olduğunuz (hoşunuza giden) evler, Allah'tan ve O'nun Resûl'ünden ve O'nun (Allah'ın) yolunda cihad etmekten size daha sevgili ise, artık Allah emrini getirinceye kadar bekleyin. Ve Allah, fasıklar kavmini (topluluğunu) hidayete erdirmez."
(Sadakallahul Aziym — TEVBE Suresi 24. ayet)
Allah ismi ise, Cenab-ı Mevlâ'nın bütün isimlerini içinde barındıran câmi bir isim. Yani Vedûd, sadece ikisini — Rahmân ve Rahîm'i — içinde barındıran isim. "Bismillahirrahmânirrahîm"de de iki isim bir cümlede birlikte barınıyor. Oysaki Allah ismi câmi bir isim ve 99 ismi birlikte barındırıyor. Ve Allah'ın daha bilmediğimiz binler ismi var. Çünkü Allah, "Allah'ın en güzel isimleri" diye adlandırdığı isimler 99 tane; ondan sonra binler ismi var. Ve bu 99 güzel ismi barındıran ismine "Allah" diyoruz. Ve öyle olunca, ya Allah'ın iki bin ismini aynı anda barındıran hali nedir, kimde tecelli eder, nedir ne değildir?
İnsan aziz bir varlıktır. Çünkü Allah yeryüzüne onu halife kılmış ve kendi suretinde yaratmıştır. Ve öyle olunca, yeryüzünde bazı insanları yaratırken de böyle çift cinsiyetli olarak halketmiş. Peki "Niye kendi suretini böyle iki cinsiyetli yaptı?" demek yok mu? Kendini buna mı benzetti, yoksa bir sıfatı da öyle mi demek O'nun? İnsan halifeyse, her insan bir ayrı halife; böyle hermafrodit insanlar da halife ise, o zaman bunlar Allah'ın hangi ismine âyine? Dediğimiz zaman; işte onlar, Allah'ın Vedûd ismine bakan yüzler. Sakın ola o halinizi bozmayın! Yaratan Allah, yaratmasını unutmadı, yanlış da yaratmadı. Sizi de bilir, kendisini de bilir; neden öyle yarattığını da bilir O. Ve o bir dert mi? Hastalık mı? Mutasyon mu? Bozuk mutasyon mu? Yoksa Allah'ın hallerinden bir hâl de o mu demek lazım?
Ve çiçekler iki cinsiyeti içinde tutuyor ancak kendi kendini döllemez. Onu ya bir kelebek, böcek, ya bir arı yahut rüzgâr döller. Yani Meryem Annemize hermafrodit diyenler için: "Peki onu hangi arı dölledi?" demek yok mu? O eğer hermafrodit idiyse... Yani kararlı element ve kararsız element vardır. **Kararlı element:** Var olacağına karar verir ve ya gaz, ya sıvı, ya da katı olarak yüze çıkar. **Kararsız element** ise varlık ile yokluk arasında, yahut eril mi dişil mi, yani eksi yüklü mü artı yüklü mü olacağına karar veremeyen element demek olur. Yani mıknatıs, hem eksi kutbu hem artı kutbu içinde barındırır; bir ucu eksi, bir ucu artıdır. Bir ucu erkek, diğer ucu dişi. Yine dut bitkisini çok yiyenlerde de bu hal ortaya çıkar. Yani aynen halife olan Budha gibi; dut ağacından etkilenen halife Budha, yani "dal dala" demek.
Yine bir dalın mesela iki çatağı varsa, bir çatağına kayısı aşıladınız mı, ağacın orijinali ise erik ise, o ağaç hem erik hem kayısı verir ve şaşırmaz. Yani öyle olunca yine bitkilerde bunun hali var. O bitkinin insan olmuş haline de işte kararsız insan; "O mu bu mu?" diyen insan olmuş. Yani öyle olunca, işte kararsız elementlerden yiyen kimselerde olan bir hal; yahut kararsız elemente maruz kalmış erkek ve kadından olan çocuklar... İğne ve iplik: İğne delikli, iplik deliğinden geçer. Amma iğne yine erildir; kumaşı ise delip diker.
Çiçeklerden **Cyclamen** — bu yukarıdaki resimdeki çiçeğin gerçek ismi. Yani o ağızlarda ve internette dolaşan diğer "cyclemen" çiçeği gerçek Cyclamen değildir. Bu, gerçek Cyclamen çiçeği; yani iki cibilliyeti aynı anda barındırdığı görsel olarak görünen bir çiçek. İnternet ismi ise "flamingo çiçeği" diye bulabilirsiniz. Halbuki gerçek ismi Cyclamen çiçeği budur yani. Affedersiniz ismi "si-kli-amen-en çocuk" — isimler öyle boş yere konulmaz; bir frekansı, tınısı var yani: Annesi hermafrodit çocuk demek, Cyclamen.
Gelelim gündem konusuna ve Mescid-i Aksa meselesine... Ve Mescid-i Aksa, günümüzde üç kıbleyi, üç yönü, üç dini bir araya getiren mescit olarak biliniyor. Yani üç dini birleştiren yön demek. Eğer Meryem ikisini birleştiren ise ve ondan ve oğlundan sonra Muhammed geldi; ve Mirac ederken ise o 124 bin peygamberi orada birleştirdi ve namaz kıldı diye biliyoruz. Yani bütün dinleri birleştirecek olan kıble demek yani. Öyle olunca Allah, bizim Mescid-i Aksa ile hepimizin, bütün insanlığın bir olduğunu anlattığı bir Kâbe ve kıble. Yani eğer 124 bin peygamber aynı yöne döndü, birleştiyse, işte Mehdi demek de onların hepsini yeniden birleştirecek olan kimse. Ve öyle ki o orada namaz kılma meselesi de... Yani Mehdi, Mescid-i Aksa'da namaz kılsa ve kılarsa — Şam'da değil, dikkat edin, Mescid-i Aksa'da kılınacak namaz — ve onun ardındaki cemaatin isimleri, 124 bin peygamberin isimleri olacak. Ve onlar hem İsevî, hem Musevî, ve Muhammedî, ve Budist, hem Zerdüşt olabilir. Amma hepsi aynı Kâbe ve aynı kıbleye, yani yönünü Allah'a tutan kimseler demek. Yoksa Mescid-i Aksa öyle, "Vay burası bizimdi, yine bizim olacak!" diye kavga çıkaranların, kavga çıkarma sebebi olacak mescit değil yani, gafil sürüsü. Daha hâlâ ayrılık ve "Bu benim, şu senin, sen şucusun, ben bucuyum" davası ile kavga edin durun siz, gafil sürüsü!
Allah'ın Mescid-i Aksa'dan ne murad ettiğini anlamazsanız, daha ne Mehdî bulursunuz, ne de Mehdî'yi tanırsınız, anladınız mı? Ne de Mehdî gelip öyle Mescid-i Aksa'yı falan fethetmez. Orası Allah'ın evi ise, Allah orayı muhafaza edecektir zaten. Orası taş topraktan bir bina iken, o taş toprak uğruna — gerçek kıble insan kalbi iken — o taş toprak uğruna binler ölecek, öldürülecek! Kâbe kalbli insanı, aziz varlığı iyi düşünün: Taş toprak mı önemli ve kutsal, yoksa aziz bir yaratık ve halife olan insan mı? Ne bu kavga, gafil sürüsü! Allah "Birleşin, bütün dinler, peygamberler birleşin!" derken, sizler "Kavga edelim!" diyorsunuz. O diyor "Bizim", beriki diyor "Zaten bizimdi, bizim kalacak!" Yazıklar olsun, düşüncesizler! Bunun uğrunda canlara kıyın, bir de olur mu, gafil sürüsü!
Kâbe'nin Yeniden İmârı ve Peygamberimizin Hakemliği
Kâinatın Efendisi 35 yaşında idi.
Bu sırada Kureyş kabilesi, Kâbe duvarlarını yıkıp yeniden tamir kararını verdi. Zira yıllardan beri yağan yağmur ve neticede meydana gelen seller, yapı itibarıyla pek sağlam olmayan bu mâbedi oldukça yıpratmıştı. Çatısız bulunması sebebiyle de yağan yağmurlar temeline kadar tesir etmiş ve binayı adeta harap bir hale getirmişti.
Son olarak gelen büyük bir sel, Kâbe'yi bütün bütün sarsmış ve duvarlarını çatlatmıştı. Bu durum Mekkelilerde bir korku ve telâş uyandırmıştı.
Bu arada bir hadise daha oldu: Kadının biri Harem'de ateş yaktı. Ateşin korundan sıçrayan kıvılcımlar, Kâbe'nin örtüsünü tutuşturdu ve yanmasına sebep oldu.
Bütün bunların üzerine bir de Kâbe'nin içinde bulunan bir definenin çalınması eklenince, Mekkeliler artık verdikleri kararı bir an evvel gerçekleştirme gayretine girdiler.
Kâbe duvarlarının taşlarla örülmesi işi, kura ile kabileler arasında dörde taksim edildi. Buna göre, Abdi Menaf ile Zühreoğullarına Kâbe'nin Şam cephesi (Hatim, Hıcr tarafı); Şehm, Cehm (Cümah) ve Amiroğulları payına Kâbe'nin Yemen köşesi ile Hacerü'l-Esved köşesi arası; Mahzum ve Teymoğullarına ise Safâ ile Ecyad'a bitişik olan Yemen cephesi düştü.
Herkes kendisine düşen taraf için taş taşıyor ve duvarlar örülüyordu. Bina, Hacerü'l-Esved'in konulacağı yere kadar yükseltilmişti. Ancak bu mübarek taşı yerine koymada kabileler arasında anlaşmazlık çıktı. Her kabile, kendisini diğer kabilelerden bu hususta daha lâyık görüyordu. Kabile taassubunun bütün şiddetiyle hüküm sürdüğü bir zamanda, hangi kabile bu şerefi başkasına kaptırmak isterdi? İş kızıştı, tartışma ve münakaşa son derece sertleşti. Öyle ki birbirleriyle vuruşacaklarına dair yemin bile ettiler.
Ortalığı bir kargaşalık kaplamıştı. Her an çarpışma bekleniyordu. Çarpışma vuku bulursa, çok kişi hayatını kaybedebilir, çok mal telef olabilirdi!
Bu duruma bir çare bulmak gerekiyordu!
Dört beş gün, Kâbe'nin duvarlarına tek taş koymadan, Kureyş kabileleri bekleyip durdular! Sonra tekrar Mescid-i Haram'da toplandılar, birbirleriyle konuştular, tartıştılar.
Bu arada kabileleri uzlaşmaya davet edenler de vardı.
Kanlı bir hadisenin kopması her an beklenirken, Kureyş'in en yaşlılarından Ebû Ümeyye diye bilinen Huzeyfe b. Muğîre ortaya atıldı ve taraflara şu teklifi sundu:
"Ey Kureyşliler! Anlaşamadığınız şu işte, mâbedin şu kapısından (Benî Şeybe Kapısını eliyle işaret ederek) ilk girecek zâtı aranızda hakem yapın; o kimse bu işi bir neticeye bağlasın!"
Ebû Ümeyye'nin beklenmedik bu teklifi, taraflarca tereddütsüz kabul gördü.
Artık bütün gözler Benî Şeybe kapısındaydı!
Acaba kim çıkacaktı ve kabilelerin anlaşmazlığına nasıl bir çareyle son verecekti? Hiçbir kabilenin gönlünü kırmadan bu işi nasıl halledecekti?
Merak dolu bakışlar, mescidin mezkûr kapısını dikkatle süzmekte idi.
Kapıdan bir zât belirdi!
Uzaktan fark ettiler; kendisine mahsus boyu posu ve yürüyüşüyle vakar içinde gelen bu zâtı derhal tanıdılar ve sevinç içinde bağırdılar: "El-Emin o! Muhammed o! Onun aramızda vereceği hükme râzıyız!"
Evet, gelen Muhammedü'l-Emin'di (a.s.m.). Herkesin itimadını kazanmış olan dürüst insandı.
Bu sebeple merak dolu bakışlar birden sevinç bakışlarına döndü. Çünkü âdil karar vereceğinden hepsi tereddütsüz emindi.
Evet, isabetli karar vermekten şaşmayan Efendimizin gelişi elbette tesadüfî değildi. Vereceği hükümle onlara, peygamberliğinden önce de isabetli görüşe, derin düşünceye sahip olduğunu tasdik ettirecekti.
Kureyş, durumu kendilerine anlattı.
Kalbi gibi zihni de tertemizdi Efendimizin... İsabetli kararı vermekte gecikmedi ve şu emri verdi:
"Hemen bana bir örtü getiriniz!"
Ânında getirdiler. Bir rivayete göre bu Velid b. Muğîre'nin elbisesiydi. Diğer bir rivayete göre ise Efendimiz bizzat kendi ridâsını bu işte kullandı.
Kâinatın Efendisi, getirilen örtüyü yere serdi.
Küçük büyük herkesin dikkatli bakışları Efendimizin üzerinde toplanmıştı. O örtüyle ne yapacaktı?
Merakları fazla sürmedi ve Sevgili Peygamberimiz, Hacerü'l-Esved'i bu örtünün ortasına koydu; sonra da "Her kabileden bir kişi bunun birer köşesinden tutsun" diye emretti.
Öyle yaptılar. Hacerü'l-Esved'i örtüyle konulacak yere kadar kaldırdılar.
...Ve Resûl-i Kibriyâ Efendimiz, bizzat Hacerü'l-Esved'i kendi eliyle yerine koyarak bu şerefe nâil oldu!
Bundan sonra duvar örülmeye başlandı ve kısa zamanda tamamlandı.
Böylece Allah Resûlü, İlâhî mevhibenin bir eseri olan isabetli kararıyla, kabileler arasında büyük bir kanlı çarpışmayı önlemiş oldu.
Bunu duymadınız mı siz de, ey İsevîler, ey Musevîler, ey Muhammedîler? Bunu böyle sulh ile halleden Muhammed'i unuttunuz mu da şimdi aranızda "Mehdi çıksın gelsin!" kavgasını başlatmak için Mescid-i Aksa "senin benim" kavgası yaparsınız? Mescid-i Aksa ne senin ne de benim; orası Allah'ın, bizlerin bir araya gelmemiz için koyduğu bir bilek taşı sadece. Bunu unutup da kavgaya tutuşmak da nedir?
Şimdi hani bazıları Mehdi ortaya çıksın diye yapıyor bunu. Ve Muhammed, "Ben peygamberim" dedi, ortaya çıktı; ona Mekke ambargo uyguladı, öldürmeye kalktı; ve paçasını kurtarmak için gece Mekke'den apar topar kaçan Muhammed değil mi? Ve Allah, amma sınamış Muhammed'i de... Mağaraya sığınır, oraya kadar kovalatmış bir de. Yani orada mağarada ikisinden biri tıksırıp aksırsa canlarından olacaklar. Ebû Bekir de üç buçuk atıyor korkudan. Kim korkmaz? Muhammed "O'na korkma, ikinin üçüncüsü Allah" dedi ve ayet indi:
Euzubillahimineşşeytanirracim
Bismillahirrahmenirrahim
İlla tensurûhu fe kad nasarahullâhu iz ahracehullezîne keferû sâniyesneyni iz humâ fîl gâri iz yekûlu li sâhibihî lâ tahzen innallâhe meanâ, fe enzelallâhu sekînetehu aleyhi ve eyyedehu bicunûdin lem terevhâ ve ceale kelimetellezîne keferûs suflâ, ve kelimetullâhi hiyel ulyâ vallâhu azîzun hakîm.
Meali:
O'na sizin yardım etmeniz dışında (etmediğinizde) o zaman Allah, O'na (Resûl'e) yardım etmişti. Kâfir olanlar O'nu (Mekke'den) çıkardığı (çıkmaya mecbur ettikleri) zaman, iki (kişi)nin ikincisi idi. İkisi mağarada iken arkadaşına şöyle demişti: "Mahzun olma! Muhakkak ki Allah, bizimle beraber." O zaman Allah, O'nun üzerine sekînetini indirdi. Ve O'nu göremediğiniz bir ordu ile destekledi. Kâfirlerin sözünü suflî kıldı. Ve Allah'ın sözü; O, çok yücedir. Ve Allah Azîz'dir (üstündür), Hakîm'dir (hüküm ve hikmet sahibidir).
(Sadakallahul Aziym — TEVBE Suresi 40. ayet)
Yani can boğazda ve o halde erkekliğin onda dokuzu tabii ki kaçmakta ve saklanmakta iken... Yine İsa da kaçsaydı belki çarmıha gerilmezdi. Musa kaçtı, Musa da kurtuldu. Ya İsa? O kaçmadı, ne oldu? O da öldürüldü; havarilerinin bazısı da Mersin'de lime lime edildi. O zaman bu insanlar şimdi değişti mi? Mehdi eğer bilinecek bulunacak olsaydı, Allah onu da peygamber ederdi ve o da alenen çıkar, tebliğ yapardı. Allah onu saklamış, gizlemiş işte. Ne dibini bucağını delcen diye uğraşıyon, gafil Müslüman, gafil gâvur!
Hz. Meryem, İsa'ya hamile kaldığında bir Musevî idi ve İsa'yı doğurdu; İsa İsevî ve İsevî oldu. İsa'nın babası da Mehdi ise, Mehdi de Müslüman. Ve Meryem ise bir Anne; ve ona dönmek, yüzünü ona bakmak Kâbe'ye bakmakla eş değer; yani yaşayan, yürüyen Kâbeler'den birisi. Ona dönen demek: İsevî, Musevî ve Müslüman. O zaman Meryem, hatta üç dini birleştiren kıble. Ve Mehdi ise, o namaz ile 124 bin din ve peygamberi bir araya toplayacak olan son asker. İster gel birleş, birlik ol; ya da ayrıl, kavga et, kıyamet kopsun başına o zaman! Ya yaşamayı seç, ya da ölmeyi.
Rabbim, ahirzaman ümmeti, Mehdi cemaatine idrak versin de iyi ile kötüyü ayırt etsinler artık.
---oOo---
أَأَللَّهُمَّ أَرِنَا الْحَقَّ حَقاً وَ ارْزُقْنَا اتِّبَاعَهْ وَ أَرِنَا الْبَاطِلَ بَاطِلاً وَ ارْزُقْنَا اجْتِنَابَهْ
''Allahım! Bizlere hakkı Hak gösterip ona tabi olmayı, bâtılı da Bâtıl gösterip ondan yüz çevirmeyi nasip eyle..!''
وَآخِرُ دَعْوَاهُمْ أَنِ الْحَمْدُ لِلّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ
Ve âhıru da'vâhum enil hamdulillâhi rabbil âlemîne, Amiyn.
Elfatiha maassalavat.
سُبْحاَنَكَ اللَّهُمَّ وَبِحَمْدِكَ، أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلهَ إِلاَّ أَنْتَ، أَسْتَغْفِرُكَ وَأَتُوبُ إِلَيْكَ
Sübhâneke Allahümme ve bihamdik, eşhedü en lâ ilâhe illâ ent, estağfirullahe ve etûbu ileyk.
--OoO--
Kar©glan
Başağaçlı Raşit Tunca
Schrems, 15 Aralık 2017 Cuma
Original Kar © glan
(Kar©glan'ın 15 Aralık 2017 Vaazı)
أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ الرَّحِيم
وَاسْتَغْفِرُواْ رَبَّكُمْ ثُمَّ تُوبُواْ إِلَيْهِ إِنَّ رَبِّي رَحِيمٌ وَدُودٌ
Euzubillahimineşşeytanirracim
Bismillahirrahmenirrahim
Vestagfirû rabbekum summe tûbû ileyhi, inne rabbî rahîmun vedûd.
Meali:
Rab'binizden bağışlanma, af dileyin. Sonra O'na tövbe edin, pişmanlığınızı sunun. Muhakkak ki Rabbiniz hem Rahîm'dir (Anne gibi rahim sahibi), hem de Vedûd'dur (Hem sevilip hem sevilendir; seven erkekse sevilen kadın, seven gök ise sevilen yer ve toprak gibi. Biz yer ve gök ikisine birlikte dünya diyoruz. Dünya, yeri ile göğü bir arada tutan, sahip olan demek. Yani iki cinsiyet: biri anne, biri baba. Gök baba ise, yer ve toprak verimli anne. Sevmek eril ise, sevilmek dişil ve müennes).
Sadakallahul Aziym — HÛD Suresi 90. ayet
أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ الرَّحِيم
إِنَّهُ هُوَ يُبْدِئُ وَيُعِيدُ وَهُوَ الْغَفُورُ الْوَدُودُ ذُو الْعَرْشِ الْمَجِيدُ
Euzubillahimineşşeytanirracim
Bismillahirrahmenirrahim
İnnehu huve yubdiu ve yuîd. Ve huvel gafûrul vedûd. Zul arşil mecîd.
Meali:
Şüphesiz O, başlangıçta yaratmayı yapar, sonra onu geri döndürür. O, çok bağışlayandır, çok seven ve sevilendir. (O), Arş'ın Sahibi'dir, Mecîd'dir (mucid, maciddir; icad edicidir).
(Sadakallahul Aziym — BÜRÛC Suresi 15. ayet)
---oOo---
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:
"Nefsim elinde olan Allah'a yemin ederim ki hiçbiriniz, ben kendisine babasından da evlâdından da daha sevgili olmadıkça iman etmiş olmaz."
(Hadis-i Şerif; Buhârî, İman 7)
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:
"Size vermekte olduğu nimetlerinden ötürü Allah'ı sevin, beni de Allah beni sevdiği için seviniz."
(Hadis-i Şerif; Tirmizî — İhyâu Ulûmi'd-Dîn, Hüccetü'l-İslâm, İmam Gazâlî, cilt 4, s. 594)
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:
"Hediyeleşin, birbirinizi sevin. Birbirinize yiyecek hediye edin. Bu, rızkınızda genişlik hasıl eder (meydana getirir)."
(Hadis-i Şerif; Kütüb-i Sitte, cilt 16, s. 239)
Peygamber Efendimiz Sallallâhü Aleyhi ve Sellem Buyurdular:
"Seven, sevdiğine, sevdiğini söylesin."
veya
"Biriniz kardeşini (Allah için) seviyorsa, ona sevdiğini söylesin."
(Hadis-i Şerif; Ebû Dâvud, Edeb 122, (5124); Tirmizî, Zühd 54, (2393))
"Allâhumme salli alâ Muhammedin ve alâ âli Muhammed. Kemâ salleyte alâ İbrâhîme ve alâ âli İbrâhîme inneke hamîdun mecîd."
"Allâhumme bârik alâ Muhammedin ve alâ âli Muhammed. Kemâ bârakte alâ İbrâhîme ve alâ âli İbrâhîme inneke hamîdun mecîd."
Yolculuğumuza başlıyoruz:
Vüdd (وُدّ) ve meveddet (مَوَدَّة) masdarından türemiş, mübalağalı ism-i fâil kalıbında bir sıfattır. Bu kalıp Allah (c.c.) için kullanılırsa sıfat olur. Bu kalıp ism-i mef'ul manasında isim olarak da kullanılır. Sevgi anlamındadır. İsm-i fâil olarak alındığında ÇOK SEVEN, ism-i mef'ul olarak alındığında ise ÇOK SEVİLEN manalarına gelir. Daha çok da "çok seven" manası tercih edilmiştir.
**VEDÛD ismi Kur'ân-ı Kerîm'de iki ayrı yerde geçer:**
"Şuayb (a.s.) dedi ki: Rabbınızdan bağışlanma dileyin, sonra da O'na tövbe edin. Şüphesiz Rabbim Rahîm'dir, Vedûd'dur." (Hûd Sûresi 11/90)
"Rabbinin tutuşu şiddetlidir. İlkin var eden, sonra geri çevirip yeniden yaratan O'dur. O Gafûr'dur, Vedûd'dur." (Bürûc Sûresi 85/11, 12, 13)
Bu iki âyet de Mekkî'dir. Vedûd ismi bir yerde Gafûr, bir yerde de Rahîm ismi ile beraber gelmiştir. Vedûd ismi ile bu iki isim arasında karşılıklı bir gereklilik ve derecelendirme gibi bir ilgi söz konusudur. Vedûd olduğu için rahmet ve mağfiret eder. Rahmet ve mağfiret için sevmek gerekir.
Bazılarına göre kulun Rabbini sevmesi, Allah'ın (c.c.) bir ihsanı ve lütfudur. Kulun gücü ve kabiliyeti sebebiyle değildir. Allah (c.c.) kulunu sever ve kalbine de bir sevgi yerleştirir. Sonra da kul, Allah'ın (c.c.) tevfikiyle Rabbini sever. Rabbini sevince de Rabbi onu bir başkasının sevgisiyle mükâfatlandırır. Gizli ve açık bütün kulluk davranışlarının ruhu ve temeli Allah (c.c.) sevgisidir. Mâide Sûresi 5/54. âyetinde:
"O onları sever, onlar da O'nu..." Hakk'ın sevgisi, kulun sevgisinden önce gelmiştir. Hakk'ın kula muhabbeti olmasaydı, kul Hakk'a muhabbet edemezdi.
Aşk odu evvel düşer mâşûka, ondan âşıka
Şem'i gör ki yanmadan yandırmadı pervâneyi.
Hakk'ın sâlih kulları, Allah'ın (c.c.) zât, sıfat ve fiiller açısından mükemmel bir varlık olduğunu, ortadaki eserlerinin mükemmelliğini bildikleri için O'nu severler; O da VEDÛD (çok sevilen) olur.
Vedûd ismi ister "seven" ister "sevilen" anlamında olsun, bu iki vasıf da bir medih (övme) olur. Allah'ın (c.c.) itaatkâr kullarını sevmesi, lütuf sahibi olması demektir. Yani bu sevme, hem Allah (c.c.) için bir medih (sevmek bir mükemmelliktir), hem de Allah (c.c.) tarafından kullarını medihtir. Kulların Allah'ı (c.c.) sevmesi (yani Allah'ın "sevilen" olması), onlar nezdinde kerem ve ihsanının bilinmiş olmasından dolayıdır. Bu biliş de medihtir.
Allah'ın (c.c.) sâlih kullarını sevmesi, kendilerinden razı olup amellerini kabulü ve diğer kullarına da sevdirmesi demektir.
**Allah (c.c.) kimleri sever:**
1. Muhsinler: (Bakara 195, Âl-i İmrân 134)
2. Tevbe edenler: (Bakara 222)
3. Temizlenenler: (Bakara 222)
4. Müttakiler: (Âl-i İmrân 76)
5. Sabredenler: (Âl-i İmrân 146)
6. Tevekkül edenler: (Âl-i İmrân 159)
7. Âdil olanlar: (Mâide 42)
8. Saf halinde yolunda savaşanlar: (Saff 4)
**Allah (c.c.) kimleri sevmez:**
1. Haddi aşanları: (Bakara 190)
2. Fesad: (Bakara 205)
3. Nankör, günahkâr: (Bakara 276)
4. Kâfirler: (Âl-i İmrân 32)
5. Zalimler: (Âl-i İmrân 57)
6. Hâin günahkâr: (Nisâ 107)
7. Müfsidler: (Mâide 64)
8. Müsrifler: (En'âm 141)
9. Hainler: (Enfâl 58)
10. Müstekbirler: (Nahl 23)
11. Hain nankör: (Hac 38)
12. Kibirli: (Lokman 18)
Kullarından bu isme lâyık olanlar, mahlûkata karşı iyilikten başka bir şey istemeyenlerdir:
1. Kendisi için istediğini başkaları için de isteyenler
2. Başkalarını kendisine tercih edenler.
**Bu ismi ile Allah (c.c.):**
1. Varlık vererek mahlûkatını sevdiğini göstermiştir.
2. Mahlûkat için sadece hayır murad etmiştir. Onlar için hayır muradı, aynı zamanda varlık vermesidir de.
3. Hayırlara ulaşmaları için her türlü ihsanda bulunmuştur.
4. Kendisini sevenleri rahmet ve merhametiyle kuşatmıştır.
5. Sevenlerini mahlûkata da sevdirmektedir.
**Peygamberimizin (s.a.v.) bu isimden istifadesi:**
1. Herkes için hayırdan başka bir şey murad etmezdi.
2. Başkalarını kendisine tercih ederdi.
3. Sevdiğini hal ve hareketleriyle gösterirdi.
4. Sevgisinin tezahürü olarak kendisine yapılan kusurları bağışlardı.
5. İnsanlara olan sevgisi, onların azaba düşmelerine engel olmak için bütün imkânlarını seferber etmeye sebep olmuştu.
6. Sever ve sevmeyi tavsiye eder; sevmeyende bir hayır bulunmadığını söylerdi.
7. Yaratıkları seven, onlar tarafından sevilen biri idi.
**Müminlerin istifadesi:**
1. Müminlerin kendisini sevmelerini engelleyecek hal ve hareketlerden uzak kalmak.
2. Sevmelerini kolaylaştıracak hallere sahip olmak.
3. Sevdiğimizi açıkça gösterebilmek. Sevdiklerimiz için bir şeyler yaparız (yapmalıyız); bir şeyler yaptıklarımız da bizim sevdiklerimizdir.
4. Allah'ı (c.c.), Peygamberimizi (s.a.v.), ashabını (r. anhum), âlimlerimizi (r.a.) ve tüm müminleri sevmek, sevdirmek.
5. Kendimiz için istediklerimizi müminler için de istemek, istemediklerimizi de istememek (asgari).
6. Müminleri kendimize tercih eder olmak.
7. Allah'ın (c.c.) sevdiği kimselerden olmak.
8. Allah'ın (c.c.) sevmediklerinden olmamak.
**Dilbilgisi**
**Etken Fiiller:** Yüklemin bildirdiği eylemi yapan, yerine getiren belliyse (gerçek özne varsa), o cümlenin eylemi etken çatılıdır. Örnek:
Yaşlı adam bir hamlede merdiveni tırmandı.
(Gerçek Özne — Etken)
Kaymakam gelecek diye köy halkı yollara döküldü.
(Gerçek Özne — Etken)
Vücudum kaskatı olmuştu, kulaklarım duymuyordu.
(Gerçek Özne — Etken / Gerçek Özne — Etken)
**Edilgen Fiiller:** Eylemi yapan ve gerçekleştirenin belli olmadığı (gerçek öznenin olmadığı) eylemler, edilgen çatılıdır. Bir eylemin edilgen çatılı olabilmesi için "-ıl, -il, -ul, -ül, -ın, -in, -ün, -un" eklerinden birini alması gerekir. Örnek:
Buz olmasın diye yollara tuz döküldü. (Döken belli değil)
Sınav sonuçları açıklandı. (Açıklayan belli değil)
Anadolu'nun ücra bir kasabasına atanmış. (Atayan belli değil)
---
El Vedûd ismi ise bu iki eylemi içinde tutan bir fiil; yani hem etken, hem edilgen bir fiil: Seven ve sevilen. Yani Allah seviliyor; kim seviyor belli değil. Allah seviyor; yine kimi sevdiği belli değil. Amma yukarıda yazdığımız fiillerde ise "Allah falanı sever, filanı sever." Ve fakat bu Vedûd ise Allah hem seven, hem sevilen; yani aynı anda hem yürüyen hem de duran bir araba misali gibi... Yani kerkenez kuşu mesela; yeryüzündeki bir göreve münhasır bir halife olarak, aynı anda hem uçup hem de havada duran bir özellik gösteren doğan kuşu. Yani aynı anda iki eylemi içinde tutuyor. İşte Allah Vedûd'dur da: Seven ve sevilen, eril ve dişil, etken ve edilgen...
Halbuki etken fiil demek, seven mesela; seven kimse, sevme fiilini yapan demek. Fakat sevilen ise, seven biri tarafından sevilen özneye verilen isim. Yani burada sevme fiili başkası tarafından ona yapıldığı için sevilen, edilgen durumundadır. Öyle olunca kadın, sevme fiilini cinsel yolda yapılamasında, kadın yine edilgen durumda; erkek ise sevme fiilini yapan olarak etken durumda. Ve etken olan erkek, Rahmân; edilgen olan kadın ise Rahîm tabiatlı. Ve Vedûd ise bu ikisini de içinde barındıran olunca, hem erkek hem dişi eylemi yapabilecek âlet ve edevatı olan kimse, bu ismin yeryüzünde tecelli ettiği halife demek olur. Yani bu maddelerden mıknatıs ve demirin mıknatıs olmuş hali; yine âlet ve edevattan iğne bu durumda, iplik bu durumda...
**Hermafrodit (erdişi veya hünsâ):** Hem erkek hem de dişi üreme organı bulunduran canlılara verilen addır.
**Etimoloji:** Kelime olarak hermafrodit, Yunan mitolojisindeki Haberleşme Tanrısı Hermes ile Güzellik Tanrıçası Afrodit'in adlarından gelmektedir. Efsaneye göre Afrodit ile Hermes'in bir oğulları olur. Adını Hermafrodit koyarlar. Hermafrodit o kadar güzeldir ki bir su perisinin dikkatini çekmiştir. Peri kız sürekli ona yakınlaşmak için uğraşır ama Hermafrodit'in nazı ile karşılaşır. Bir türlü yüz bulamayan peri kız, Hermafrodit gölde yüzerken birdenbire karşısına çıkar ve sıkı bir şekilde ona sarılır. Tanrılara onları birbirlerinden ayırmamaları için yalvarır. Sonunda dileği kabul olur ve ikisi de aynı vücutta can bulurlar. Böylece ortaya çift cinsiyetli bir insan çıkar.
Çiçeklerin neredeyse tamamı hermafrodit bir sisteme sahiptir; yani hem erkeğini hem dişisini aynı çiçek kendi içinde barındırır. Yani bitkisel üreme sistemine sahip olanlar, yani mutasyonda üreme sistemi bitkiden hayvana ve insana tam dönmemiş ve bitkisel üreme sisteminde karar kılmış canlılardır onlar yani.
أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ الرَّحِيم
قُلْ إِن كَانَ آبَاؤُكُمْ وَأَبْنَآؤُكُمْ وَإِخْوَانُكُمْ وَأَزْوَاجُكُمْ وَعَشِيرَتُكُمْ وَأَمْوَالٌ اقْتَرَفْتُمُوهَا وَتِجَارَةٌ تَخْشَوْنَ كَسَادَهَا وَمَسَاكِنُ تَرْضَوْنَهَا أَحَبَّ إِلَيْكُم مِّنَ اللّهِ وَرَسُولِهِ وَجِهَادٍ فِي سَبِيلِهِ فَتَرَبَّصُواْ حَتَّى يَأْتِيَ اللّهُ بِأَمْرِهِ وَاللّهُ لاَ يَهْدِي الْقَوْمَ الْفَاسِقِينَ
Euzubillahimineşşeytanirracim
Bismillahirrahmenirrahim
Kul in kâne âbâukum ve ebnâukum ve ıhvânukum ve ezvâcukum ve aşîretukum ve emvâlunıktereftumûhâ ve ticâratun tahşevne kesâdehâ ve mesâkinu terdavnehâ ehabbe ileykum minallâhi ve resûlihî ve cihâdin fî sebîlihî fe terabbesû hattâ ye'tiyallâhu bi emrihî, vallâhu lâ yehdîl kavmel fâsikîn.
Meali:
De ki: "Şâyet babalarınız ve oğullarınız ve kardeşleriniz ve zevceleriniz ve aşiretiniz ve kazandığınız mallarınız, kesada uğramasından (satışının durmasından) korktuğunuz ticaret ve razı olduğunuz (hoşunuza giden) evler, Allah'tan ve O'nun Resûl'ünden ve O'nun (Allah'ın) yolunda cihad etmekten size daha sevgili ise, artık Allah emrini getirinceye kadar bekleyin. Ve Allah, fasıklar kavmini (topluluğunu) hidayete erdirmez."
(Sadakallahul Aziym — TEVBE Suresi 24. ayet)
Allah ismi ise, Cenab-ı Mevlâ'nın bütün isimlerini içinde barındıran câmi bir isim. Yani Vedûd, sadece ikisini — Rahmân ve Rahîm'i — içinde barındıran isim. "Bismillahirrahmânirrahîm"de de iki isim bir cümlede birlikte barınıyor. Oysaki Allah ismi câmi bir isim ve 99 ismi birlikte barındırıyor. Ve Allah'ın daha bilmediğimiz binler ismi var. Çünkü Allah, "Allah'ın en güzel isimleri" diye adlandırdığı isimler 99 tane; ondan sonra binler ismi var. Ve bu 99 güzel ismi barındıran ismine "Allah" diyoruz. Ve öyle olunca, ya Allah'ın iki bin ismini aynı anda barındıran hali nedir, kimde tecelli eder, nedir ne değildir?
İnsan aziz bir varlıktır. Çünkü Allah yeryüzüne onu halife kılmış ve kendi suretinde yaratmıştır. Ve öyle olunca, yeryüzünde bazı insanları yaratırken de böyle çift cinsiyetli olarak halketmiş. Peki "Niye kendi suretini böyle iki cinsiyetli yaptı?" demek yok mu? Kendini buna mı benzetti, yoksa bir sıfatı da öyle mi demek O'nun? İnsan halifeyse, her insan bir ayrı halife; böyle hermafrodit insanlar da halife ise, o zaman bunlar Allah'ın hangi ismine âyine? Dediğimiz zaman; işte onlar, Allah'ın Vedûd ismine bakan yüzler. Sakın ola o halinizi bozmayın! Yaratan Allah, yaratmasını unutmadı, yanlış da yaratmadı. Sizi de bilir, kendisini de bilir; neden öyle yarattığını da bilir O. Ve o bir dert mi? Hastalık mı? Mutasyon mu? Bozuk mutasyon mu? Yoksa Allah'ın hallerinden bir hâl de o mu demek lazım?
Ve çiçekler iki cinsiyeti içinde tutuyor ancak kendi kendini döllemez. Onu ya bir kelebek, böcek, ya bir arı yahut rüzgâr döller. Yani Meryem Annemize hermafrodit diyenler için: "Peki onu hangi arı dölledi?" demek yok mu? O eğer hermafrodit idiyse... Yani kararlı element ve kararsız element vardır. **Kararlı element:** Var olacağına karar verir ve ya gaz, ya sıvı, ya da katı olarak yüze çıkar. **Kararsız element** ise varlık ile yokluk arasında, yahut eril mi dişil mi, yani eksi yüklü mü artı yüklü mü olacağına karar veremeyen element demek olur. Yani mıknatıs, hem eksi kutbu hem artı kutbu içinde barındırır; bir ucu eksi, bir ucu artıdır. Bir ucu erkek, diğer ucu dişi. Yine dut bitkisini çok yiyenlerde de bu hal ortaya çıkar. Yani aynen halife olan Budha gibi; dut ağacından etkilenen halife Budha, yani "dal dala" demek.
Yine bir dalın mesela iki çatağı varsa, bir çatağına kayısı aşıladınız mı, ağacın orijinali ise erik ise, o ağaç hem erik hem kayısı verir ve şaşırmaz. Yani öyle olunca yine bitkilerde bunun hali var. O bitkinin insan olmuş haline de işte kararsız insan; "O mu bu mu?" diyen insan olmuş. Yani öyle olunca, işte kararsız elementlerden yiyen kimselerde olan bir hal; yahut kararsız elemente maruz kalmış erkek ve kadından olan çocuklar... İğne ve iplik: İğne delikli, iplik deliğinden geçer. Amma iğne yine erildir; kumaşı ise delip diker.
Çiçeklerden **Cyclamen** — bu yukarıdaki resimdeki çiçeğin gerçek ismi. Yani o ağızlarda ve internette dolaşan diğer "cyclemen" çiçeği gerçek Cyclamen değildir. Bu, gerçek Cyclamen çiçeği; yani iki cibilliyeti aynı anda barındırdığı görsel olarak görünen bir çiçek. İnternet ismi ise "flamingo çiçeği" diye bulabilirsiniz. Halbuki gerçek ismi Cyclamen çiçeği budur yani. Affedersiniz ismi "si-kli-amen-en çocuk" — isimler öyle boş yere konulmaz; bir frekansı, tınısı var yani: Annesi hermafrodit çocuk demek, Cyclamen.
Gelelim gündem konusuna ve Mescid-i Aksa meselesine... Ve Mescid-i Aksa, günümüzde üç kıbleyi, üç yönü, üç dini bir araya getiren mescit olarak biliniyor. Yani üç dini birleştiren yön demek. Eğer Meryem ikisini birleştiren ise ve ondan ve oğlundan sonra Muhammed geldi; ve Mirac ederken ise o 124 bin peygamberi orada birleştirdi ve namaz kıldı diye biliyoruz. Yani bütün dinleri birleştirecek olan kıble demek yani. Öyle olunca Allah, bizim Mescid-i Aksa ile hepimizin, bütün insanlığın bir olduğunu anlattığı bir Kâbe ve kıble. Yani eğer 124 bin peygamber aynı yöne döndü, birleştiyse, işte Mehdi demek de onların hepsini yeniden birleştirecek olan kimse. Ve öyle ki o orada namaz kılma meselesi de... Yani Mehdi, Mescid-i Aksa'da namaz kılsa ve kılarsa — Şam'da değil, dikkat edin, Mescid-i Aksa'da kılınacak namaz — ve onun ardındaki cemaatin isimleri, 124 bin peygamberin isimleri olacak. Ve onlar hem İsevî, hem Musevî, ve Muhammedî, ve Budist, hem Zerdüşt olabilir. Amma hepsi aynı Kâbe ve aynı kıbleye, yani yönünü Allah'a tutan kimseler demek. Yoksa Mescid-i Aksa öyle, "Vay burası bizimdi, yine bizim olacak!" diye kavga çıkaranların, kavga çıkarma sebebi olacak mescit değil yani, gafil sürüsü. Daha hâlâ ayrılık ve "Bu benim, şu senin, sen şucusun, ben bucuyum" davası ile kavga edin durun siz, gafil sürüsü!
Allah'ın Mescid-i Aksa'dan ne murad ettiğini anlamazsanız, daha ne Mehdî bulursunuz, ne de Mehdî'yi tanırsınız, anladınız mı? Ne de Mehdî gelip öyle Mescid-i Aksa'yı falan fethetmez. Orası Allah'ın evi ise, Allah orayı muhafaza edecektir zaten. Orası taş topraktan bir bina iken, o taş toprak uğruna — gerçek kıble insan kalbi iken — o taş toprak uğruna binler ölecek, öldürülecek! Kâbe kalbli insanı, aziz varlığı iyi düşünün: Taş toprak mı önemli ve kutsal, yoksa aziz bir yaratık ve halife olan insan mı? Ne bu kavga, gafil sürüsü! Allah "Birleşin, bütün dinler, peygamberler birleşin!" derken, sizler "Kavga edelim!" diyorsunuz. O diyor "Bizim", beriki diyor "Zaten bizimdi, bizim kalacak!" Yazıklar olsun, düşüncesizler! Bunun uğrunda canlara kıyın, bir de olur mu, gafil sürüsü!
Kâbe'nin Yeniden İmârı ve Peygamberimizin Hakemliği
Kâinatın Efendisi 35 yaşında idi.
Bu sırada Kureyş kabilesi, Kâbe duvarlarını yıkıp yeniden tamir kararını verdi. Zira yıllardan beri yağan yağmur ve neticede meydana gelen seller, yapı itibarıyla pek sağlam olmayan bu mâbedi oldukça yıpratmıştı. Çatısız bulunması sebebiyle de yağan yağmurlar temeline kadar tesir etmiş ve binayı adeta harap bir hale getirmişti.
Son olarak gelen büyük bir sel, Kâbe'yi bütün bütün sarsmış ve duvarlarını çatlatmıştı. Bu durum Mekkelilerde bir korku ve telâş uyandırmıştı.
Bu arada bir hadise daha oldu: Kadının biri Harem'de ateş yaktı. Ateşin korundan sıçrayan kıvılcımlar, Kâbe'nin örtüsünü tutuşturdu ve yanmasına sebep oldu.
Bütün bunların üzerine bir de Kâbe'nin içinde bulunan bir definenin çalınması eklenince, Mekkeliler artık verdikleri kararı bir an evvel gerçekleştirme gayretine girdiler.
Kâbe duvarlarının taşlarla örülmesi işi, kura ile kabileler arasında dörde taksim edildi. Buna göre, Abdi Menaf ile Zühreoğullarına Kâbe'nin Şam cephesi (Hatim, Hıcr tarafı); Şehm, Cehm (Cümah) ve Amiroğulları payına Kâbe'nin Yemen köşesi ile Hacerü'l-Esved köşesi arası; Mahzum ve Teymoğullarına ise Safâ ile Ecyad'a bitişik olan Yemen cephesi düştü.
Herkes kendisine düşen taraf için taş taşıyor ve duvarlar örülüyordu. Bina, Hacerü'l-Esved'in konulacağı yere kadar yükseltilmişti. Ancak bu mübarek taşı yerine koymada kabileler arasında anlaşmazlık çıktı. Her kabile, kendisini diğer kabilelerden bu hususta daha lâyık görüyordu. Kabile taassubunun bütün şiddetiyle hüküm sürdüğü bir zamanda, hangi kabile bu şerefi başkasına kaptırmak isterdi? İş kızıştı, tartışma ve münakaşa son derece sertleşti. Öyle ki birbirleriyle vuruşacaklarına dair yemin bile ettiler.
Ortalığı bir kargaşalık kaplamıştı. Her an çarpışma bekleniyordu. Çarpışma vuku bulursa, çok kişi hayatını kaybedebilir, çok mal telef olabilirdi!
Bu duruma bir çare bulmak gerekiyordu!
Dört beş gün, Kâbe'nin duvarlarına tek taş koymadan, Kureyş kabileleri bekleyip durdular! Sonra tekrar Mescid-i Haram'da toplandılar, birbirleriyle konuştular, tartıştılar.
Bu arada kabileleri uzlaşmaya davet edenler de vardı.
Kanlı bir hadisenin kopması her an beklenirken, Kureyş'in en yaşlılarından Ebû Ümeyye diye bilinen Huzeyfe b. Muğîre ortaya atıldı ve taraflara şu teklifi sundu:
"Ey Kureyşliler! Anlaşamadığınız şu işte, mâbedin şu kapısından (Benî Şeybe Kapısını eliyle işaret ederek) ilk girecek zâtı aranızda hakem yapın; o kimse bu işi bir neticeye bağlasın!"
Ebû Ümeyye'nin beklenmedik bu teklifi, taraflarca tereddütsüz kabul gördü.
Artık bütün gözler Benî Şeybe kapısındaydı!
Acaba kim çıkacaktı ve kabilelerin anlaşmazlığına nasıl bir çareyle son verecekti? Hiçbir kabilenin gönlünü kırmadan bu işi nasıl halledecekti?
Merak dolu bakışlar, mescidin mezkûr kapısını dikkatle süzmekte idi.
Kapıdan bir zât belirdi!
Uzaktan fark ettiler; kendisine mahsus boyu posu ve yürüyüşüyle vakar içinde gelen bu zâtı derhal tanıdılar ve sevinç içinde bağırdılar: "El-Emin o! Muhammed o! Onun aramızda vereceği hükme râzıyız!"
Evet, gelen Muhammedü'l-Emin'di (a.s.m.). Herkesin itimadını kazanmış olan dürüst insandı.
Bu sebeple merak dolu bakışlar birden sevinç bakışlarına döndü. Çünkü âdil karar vereceğinden hepsi tereddütsüz emindi.
Evet, isabetli karar vermekten şaşmayan Efendimizin gelişi elbette tesadüfî değildi. Vereceği hükümle onlara, peygamberliğinden önce de isabetli görüşe, derin düşünceye sahip olduğunu tasdik ettirecekti.
Kureyş, durumu kendilerine anlattı.
Kalbi gibi zihni de tertemizdi Efendimizin... İsabetli kararı vermekte gecikmedi ve şu emri verdi:
"Hemen bana bir örtü getiriniz!"
Ânında getirdiler. Bir rivayete göre bu Velid b. Muğîre'nin elbisesiydi. Diğer bir rivayete göre ise Efendimiz bizzat kendi ridâsını bu işte kullandı.
Kâinatın Efendisi, getirilen örtüyü yere serdi.
Küçük büyük herkesin dikkatli bakışları Efendimizin üzerinde toplanmıştı. O örtüyle ne yapacaktı?
Merakları fazla sürmedi ve Sevgili Peygamberimiz, Hacerü'l-Esved'i bu örtünün ortasına koydu; sonra da "Her kabileden bir kişi bunun birer köşesinden tutsun" diye emretti.
Öyle yaptılar. Hacerü'l-Esved'i örtüyle konulacak yere kadar kaldırdılar.
...Ve Resûl-i Kibriyâ Efendimiz, bizzat Hacerü'l-Esved'i kendi eliyle yerine koyarak bu şerefe nâil oldu!
Bundan sonra duvar örülmeye başlandı ve kısa zamanda tamamlandı.
Böylece Allah Resûlü, İlâhî mevhibenin bir eseri olan isabetli kararıyla, kabileler arasında büyük bir kanlı çarpışmayı önlemiş oldu.
Bunu duymadınız mı siz de, ey İsevîler, ey Musevîler, ey Muhammedîler? Bunu böyle sulh ile halleden Muhammed'i unuttunuz mu da şimdi aranızda "Mehdi çıksın gelsin!" kavgasını başlatmak için Mescid-i Aksa "senin benim" kavgası yaparsınız? Mescid-i Aksa ne senin ne de benim; orası Allah'ın, bizlerin bir araya gelmemiz için koyduğu bir bilek taşı sadece. Bunu unutup da kavgaya tutuşmak da nedir?
Şimdi hani bazıları Mehdi ortaya çıksın diye yapıyor bunu. Ve Muhammed, "Ben peygamberim" dedi, ortaya çıktı; ona Mekke ambargo uyguladı, öldürmeye kalktı; ve paçasını kurtarmak için gece Mekke'den apar topar kaçan Muhammed değil mi? Ve Allah, amma sınamış Muhammed'i de... Mağaraya sığınır, oraya kadar kovalatmış bir de. Yani orada mağarada ikisinden biri tıksırıp aksırsa canlarından olacaklar. Ebû Bekir de üç buçuk atıyor korkudan. Kim korkmaz? Muhammed "O'na korkma, ikinin üçüncüsü Allah" dedi ve ayet indi:
أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ الرَّحِيم
إِلاَّ تَنصُرُوهُ فَقَدْ نَصَرَهُ اللّهُ إِذْ أَخْرَجَهُ الَّذِينَ كَفَرُواْ ثَانِيَ اثْنَيْنِ إِذْ هُمَا فِي الْغَارِ إِذْ يَقُولُ لِصَاحِبِهِ لاَ تَحْزَنْ إِنَّ اللّهَ مَعَنَا فَأَنزَلَ اللّهُ سَكِينَتَهُ عَلَيْهِ وَأَيَّدَهُ بِجُنُودٍ لَّمْ تَرَوْهَا وَجَعَلَ كَلِمَةَ الَّذِينَ كَفَرُواْ السُّفْلَى وَكَلِمَةُ اللّهِ هِيَ الْعُلْيَا وَاللّهُ عَزِيزٌ حَكِيمٌ
Euzubillahimineşşeytanirracim
Bismillahirrahmenirrahim
İlla tensurûhu fe kad nasarahullâhu iz ahracehullezîne keferû sâniyesneyni iz humâ fîl gâri iz yekûlu li sâhibihî lâ tahzen innallâhe meanâ, fe enzelallâhu sekînetehu aleyhi ve eyyedehu bicunûdin lem terevhâ ve ceale kelimetellezîne keferûs suflâ, ve kelimetullâhi hiyel ulyâ vallâhu azîzun hakîm.
Meali:
O'na sizin yardım etmeniz dışında (etmediğinizde) o zaman Allah, O'na (Resûl'e) yardım etmişti. Kâfir olanlar O'nu (Mekke'den) çıkardığı (çıkmaya mecbur ettikleri) zaman, iki (kişi)nin ikincisi idi. İkisi mağarada iken arkadaşına şöyle demişti: "Mahzun olma! Muhakkak ki Allah, bizimle beraber." O zaman Allah, O'nun üzerine sekînetini indirdi. Ve O'nu göremediğiniz bir ordu ile destekledi. Kâfirlerin sözünü suflî kıldı. Ve Allah'ın sözü; O, çok yücedir. Ve Allah Azîz'dir (üstündür), Hakîm'dir (hüküm ve hikmet sahibidir).
(Sadakallahul Aziym — TEVBE Suresi 40. ayet)
Yani can boğazda ve o halde erkekliğin onda dokuzu tabii ki kaçmakta ve saklanmakta iken... Yine İsa da kaçsaydı belki çarmıha gerilmezdi. Musa kaçtı, Musa da kurtuldu. Ya İsa? O kaçmadı, ne oldu? O da öldürüldü; havarilerinin bazısı da Mersin'de lime lime edildi. O zaman bu insanlar şimdi değişti mi? Mehdi eğer bilinecek bulunacak olsaydı, Allah onu da peygamber ederdi ve o da alenen çıkar, tebliğ yapardı. Allah onu saklamış, gizlemiş işte. Ne dibini bucağını delcen diye uğraşıyon, gafil Müslüman, gafil gâvur!
Hz. Meryem, İsa'ya hamile kaldığında bir Musevî idi ve İsa'yı doğurdu; İsa İsevî ve İsevî oldu. İsa'nın babası da Mehdi ise, Mehdi de Müslüman. Ve Meryem ise bir Anne; ve ona dönmek, yüzünü ona bakmak Kâbe'ye bakmakla eş değer; yani yaşayan, yürüyen Kâbeler'den birisi. Ona dönen demek: İsevî, Musevî ve Müslüman. O zaman Meryem, hatta üç dini birleştiren kıble. Ve Mehdi ise, o namaz ile 124 bin din ve peygamberi bir araya toplayacak olan son asker. İster gel birleş, birlik ol; ya da ayrıl, kavga et, kıyamet kopsun başına o zaman! Ya yaşamayı seç, ya da ölmeyi.
Rabbim, ahirzaman ümmeti, Mehdi cemaatine idrak versin de iyi ile kötüyü ayırt etsinler artık.
---oOo---
أَأَللَّهُمَّ أَرِنَا الْحَقَّ حَقاً وَ ارْزُقْنَا اتِّبَاعَهْ وَ أَرِنَا الْبَاطِلَ بَاطِلاً وَ ارْزُقْنَا اجْتِنَابَهْ
''Allahım! Bizlere hakkı Hak gösterip ona tabi olmayı, bâtılı da Bâtıl gösterip ondan yüz çevirmeyi nasip eyle..!''
وَآخِرُ دَعْوَاهُمْ أَنِ الْحَمْدُ لِلّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ
Ve âhıru da'vâhum enil hamdulillâhi rabbil âlemîne, Amiyn.
Elfatiha maassalavat.
سُبْحاَنَكَ اللَّهُمَّ وَبِحَمْدِكَ، أَشْهَدُ أَنْ لاَ إِلهَ إِلاَّ أَنْتَ، أَسْتَغْفِرُكَ وَأَتُوبُ إِلَيْكَ
Sübhâneke Allahümme ve bihamdik, eşhedü en lâ ilâhe illâ ent, estağfirullahe ve etûbu ileyk.
--OoO--
Kar©glan
Başağaçlı Raşit Tunca
Schrems, 15 Aralık 2017 Cuma
Original Kar © glan
ALLAH
BAYRAK
WEB-TUNCA
Radyo Karoglan
Foruma Misafir Olarak Gir
Forumda Neler Var
GALATASARAY
FENERBAHÇE
BEŞiKTAŞ
TRABZONSPOR
MiLLi TAKIM
ETKiNLiKLERiMiZ
MEVLANA'DAN