10-17-2026, 02:16 AM
SAHİBİ NEFS-İ HAYVANİ VE RUH-BABASI
(Kar©glan'ın 27.01.2015 Vaazı)
27 Ocak 2015 Salı
أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ الرَّحِيم
-------------ooo----------
---------------ooo----------
Sadakallahul Aziym — Fetih Suresi 10, Fetih Suresi 12, Nur Suresi 40. ayetten pasaj
OKUNUŞU:
Euzubillahimineşşeytanirracim
Bismillahirrahmenirrahim
İnnellezîne yubâyiûneke innemâ yubâyiûnallâh. Yedullâhi fevka eydîhim. Fe men nekese fe innemâ yenkusu alâ nefsihî. Ve men evfâ bi mâ âhede aleyhullâhe fe se yu'tîhi ecren azîmâ.
Fetih Suresi 10
Bel zanentum en len yenkaliber resûlu vel mû'minûne ilâ ehlîhim ebeden ve zuyyine zâlike fî kulûbikum ve zanentum zannes sev'i ve kuntum kavmen bûrâ.
Fetih Suresi 12
Ve men lem yec'alillâhu lehu nûren fe mâ lehu min nûr.
Nur Suresi 40. ayetten pasaj
Sadakallahul Aziym
MEALİ ve KISA TEFSİRİ:
Muhakkak ki onlar sizi satın almışlardır ki, o sizin sahibiniz olan satıcınız olan Allah'tandır.
İşte seni satın alanların elinin üstünde Allah vardır. (Yani Rabbin seni onun eli ile yedirir, içirir, giydirir, gezdirir...) Kimlerin aklı kıt olup bu hikmeti anlamadıysa işte onlar nefsine — yani cibilliyatına — kör aklı ile, yani kıt aklı ile bakanlardır. Her kim satın aldığı nefse — yani birisinin cibilliyatı olan nefsine, yani hayvani haline — iyi davranıp "galu belâ"da verdiği ahdini (sözünü) tutarsa ve vefa gösterirse (karşılıklı; yani birisi de senin hayvani nefsine sahiptir, o da seninkine vefa gösterir inşallah), Allah da onu büyük mükâfatlarla mükâfatlandıracaktır.
Fetih Suresi 10
Onlar — yani kâfirler — zannettiler ki: Kendilerinin yapacağı bir nane ile, yani bir keşif, bir alet, bir icat ile onları engelleyip artık onlar hiçbir zaman ebedî olarak Allah Resûlü ve müminler seyr-i sülûk edemeyecekler; yani ehli oldukları kimselere geri dönemeyecekler, yine yani cennetlerine kavuşamayacaklar, zannettiler. Ve bu zannınız sizin kalplerinizi süsledi ve içinize bir neşe geldi; bu kötü zannınız ile sevindiniz, bu kötülüğünüz sizi sevindirdi. Yani ola ola nefsiniz emmâre bi's-sû' oldu, yani kötülükten zevk alan nefis sıfatına düştünüz. Böyle olanlardan biri de Deve Ashâbı idi ki, onlar Sâlih Aleyhisselam'ın ashabı; üç çığlık koptu onlar üstüne ve bir sabah kendilerini kalkınca kıpkırmızı buldular, sonra ertesi sabah da simsiyah buldular ve üçüncü günün çığlığı ile hepsi yere yığılmış vaziyette helâk edildiler.
Ve bu ayet gösteriyor ki, bu kâfirler frekans, ses frekansı cinsinden bir şey ile müminlerin önünü kesmeye çalışacaklar. Oysaki Allah'ın sayhası — Sâlih'i inkâr edip deveyi kesenlerin uğradığı sayha, yani ses frekansı, DB cinsinden bir ses, yani desibel cinsinden bir ses ile — Allahu Teâlâ ve Tekaddes Hazretleri'nin onları helâk etmeye kadir olduğunu unutuverdiler.
Fetih Suresi 12
Allah her kim için bir Güneş, bir peygamber veyahut da onu doğrulayıcı bir nebi, bir nur ve yol gösterici aydınlık vermediyse, onun için bir yol gösterici yoktur ve onlar yolunu bulamaz.
İçi karanlık dolu olanların, zulümat dolu, kötülük dolu olanların yol göstericisi yoktur; yani karanlık gecedeki gibi, onların semasında yıldız olmaz, karanlık gece gibidir onlar.
Nur Suresi 40. ayetten pasaj
Allahümme salli alâ Muhammedin ve alâ âli Muhammed.
Allahümmerzuknî sâhiben müvâfikan.
Yolculuğumuza başlıyoruz
Peygamberimiz kızı Fatıma'ya buyurdu ki:
"Ey Resulullah'ın kızı Fatıma! Sen de kendini Allah'tan satın almaya çalış; zira senin için de bir şey yapamam."
(Buharî, Vesâyâ 11; Tefsir (26) 2; Müslim, İman 348-352.)
Yani yukarıdaki ayetle bu hadisi birleştirirsek: Her insanın bir cibilliyatı vardır. Cibilliyat demek, hayvani nefsi demektir. Yani o insanın hayvan olarak hayat bulmuş hâli; ve o bir hayvandır. Anne babasının onu kazandıkları en son durum hasbı ile, o hayvanın iyi halleri ve kötü halleri, o insanın ahlakını temsil eder. Ve özellikle özellikleri — yani kimsede olmayan özellikleri — ise yine o hayvani sıfatı olan hayvandan aldığı özellikleridir.
Ve ehil hayvanların bir sahibi vardır ve onlar kurban edilen cinsler veya yenen cins olarak ikiye ayrılır. Bir de vahşi olanlar, yenmeyenler, haram olanlar ve zararlı olanlar vardır. Bir de özünde iyi olup da görünüşü çirkin olanlar vardır; ve ayrıca görünüşü maskeli, yani sanki güzel gibi görünüp de kötü ve zararlı olanlar.
İşte mümin olanların genellikle yüksek ahlaklı olanları, Peygamber'in:
"İnsanların en hayırlısı insanlara faydalı olandır."
sözü mucibince, işte mümin olanların ehil hayvanlar gibi bir hayvani nefisleri vardır ki onlar: inek, dana, koyun, keçi, at, eşek, kedi, köpek, muhabbet kuşu, papağan, fare gibi insanlarla devamlı ilgi ve alaka halindeki hayvanlardır.
Ve kâfirlerin, kâfirliğini gösterecek kadar, zararının ne olduğunu bildirecek kadar, belli bir kötü ve zararı olan hayvan hâlinde sıfatları ve cibilliyatları, nefs-i hayvanileri vardır. Yine münafıkların da iki yüzlü hayvanlar hâlinde sıfatları ve ahlakları vardır. Ve bunlara o insanın "Nefs-i Hayvanisi" denilir.
Rabbim, Mehdi ve cemaatine, ve sevenlerine, ve onlardan doğacak çocuklarına güzel bir nefs-i hayvani nasip etsin ki; ve o ehil ve güzel hayvani nefsi olması yetmeyip, bir de o hayvani nefsine muvafık birini — yani vefa gösteren birini, yani empati yapabilen birini, yerine kendini koyabilen birini — sahip olarak nasip etsin ki: Eğer O'nun Nefs-i Hayvanisi bir eşek ise şayet, onun sırtına binip imbil dürten bir sahip ile, ona merhametli davranan, sırtına fazla yük yüklemeyen ve onun sırtının bir yerinin yükten incinmesine müsaade etmeyen ve o nuda Allah'ın yarattığı bir canlısı diye merhamet kanatlarını onun üstüne indiren bir sahip ne kadar farklı kutuplardadır yani.
İşte yukarıdaki ayette geçen:
İnnellezîne yubâyiûneke innemâ yubâyiûnallâh.
Satıcınız olan Allah'tan kendinizi satın alın; bu ayette üzerine basa basa bildirilmektedir. Ve demek olur ki kendi nefsinizin kendiniz sahibi olmaya çalışın ki! Nerede bir başkasının size Allah'lık etmeye, sahiplik etmeye çalışması; nerede sizin kendi nefsinize acımanız, onu korumanız yani.
Her ne kadar bir başka kimse merhametli olsa da, kendi nefsi olduğunu bilmeyen birisi, bir zaman gelir, o hayvani nefse zulüm edebilir işte. Ve "kendinizi satın alın" demek de budur yani. Kendi nefsinize kendiniz sahip çıkın, onu eğitin öğretin, iyiyi kötüyü ayırt etmesini bildirin. Ve bakın ki nasıl farklı bir özelliğiniz var; ondan bakarak arayıp bulun ve o özelliğinizi kendinize hüner ve meslek edinin demek, bu ayetin tefsiri manasındadır yani.
Ve şeytan aleyhillane bir Alman'a gelince, Almanca fısıltılar onu kandırmaya çalışır; ve yine İngiliz'e gelince İngilizce fısıltılar, ve yine Rus'a gelince Rusça, Arap'a gelince Arapça fısıltılar. O zaman yine melekler, iyiliği o insana fısıldamak için de bir melek için dil sorun olmaz. Onlar ruh dili ile konuşurlar ve senin ruhuna seslenirler. Senin ruhun, onun ruhu, bunun ruhu, aynı dili kullanır; yani ulusal dildir ruh dili. İncelik, nezaket, insanlık, merhamet, şefkat, vefa yani ruh dilidir bunlar. Ruh dili ile iyiliği gören Alman da "bu bir iyilik" der, Fransız da, İngiliz de. Yine kötü şeytanların yaptırdığı bir kötülük de dünyanın dört bir yanındaki her türlü insan tarafından kötü olarak bilinir; yani yine şeytan dili de ulusal dildir o zaman.
Ve nefislerin dili de ulusaldır; yani hayvanlar birbirlerinin dilini anlarlar. Karınca, aslan ne diyor duyar bilir; yine aslan bir kartal ne diyor dinler ve bilir. Hal böyle olunca ham ve toy kalıp onları da anlamayan, dil bilmez bir insanoğlu cahili vardır.
Ve nefislerinizi satın alın ki, nefislerinize şeytanların seslenip onları yönetmesine müsaade etmeyin; ve onların dilini öğrenip, onların dili ile onları iyiliğe, güzelliğe, hayra doğru yöneltin.
Nefis terbiyesi işte, mürşidler tarafından, işte nefis dili bilmek ile olur. Senin nefsini bilen şeyh, sana senin nefsinin dilinden seslenir; ve o ses senin kulağına iyi ses olarak gelir, çünkü senin sıfatın ve cibilliyatın o sese aşinadır. Ve nefsine söz geçiren ve şeytana da uymayan kimse, evliyadır evliya.
Diyorlar ki "Muhammed olmasaydı biz olmazdık." Hâlbuki Muhammed'den önce İsmail vardı, İbrahim vardı, Âdem vardı; hatta Âdem yok iken cinler, melekler ve Azazil vardı. Şeytan bile o zaman şeytan değildi; insan yaratıldı da Azazil şeytan oldu, yani rütbe kazandı.
"Levlâke levlâk lemmâ halaktül eflâk"
"Habibim! Sen olmasaydın varlığı yaratmazdım."
Ve bu o "sen olmasaydın felekleri yaratmazdım" hikâyesi bu olaylara uyuşmuyor; çünkü Âdem'den önceleri olduğu Bakara Suresi'nden bildiriliyor.
Evet, karanlıklar var kâinatta; bir de yıldızlar var, aydınlık ve ışık saçan kandiller, yani peygamberler. Ve ilk peygamber Âdem; fakat kâinatın ilk yıldızı Muhammed yıldızıdır. Fakat "sen olmasaydın biz olmazdık" hikâyesi uydurmadır; çünkü tevhid kelimesinde:
"Lâ ilâhe illallah, Muhammedün Rasûlallah" — nefiy, ispattan öncedir; yani önce yokluk, sonra varlık geliyor. Önce karanlık, sonra içine kandiller asılıyor. Yani Muhammed'den önce şeytan olmamış Azazil ve melekler ve cennet dahi vardı ve yaratılmış vaziyetteydi. Yine Cebrail vardı, Mikail vardı, İsrafil vardı; ve Azrail dahi — ondan önce Azrail, yani can alıcı melek değildi — ve insan halk oldu da rütbe kazanıp ölüm meleği olma makamına yükseldi.
Ve şeytan dahi şeytan değildi ve Hz. Âdem'den sonra şeytanlık makamı verildi.
Ve işte insan ilk yaratılırken, önce berzahtan bir yel gibi ruh olarak iner; ve sonra o ruh ya iyiler tarafından ya da kötüler tarafından bir kalıba girer, yani giyilir. Ve yine sonra toprağa iner ve ya hayırlı ve tatlı bir nebat olarak halk olur, yahut da zararlı ve zehirli olur, yahut işe yaramaz denen bir hâlde olur. Sonra onu yiyen hayvanlar ve insanlar tarafından insana ve hayvanlara geçer ve sonunda o insanda terakki edip ahlak ve sıfat, yani cibilliyat hâlini alır. Bu sefer de insanda veya hayvanda insan tohumu veya hayvan tohumu meni olur; ve o insan ve hayvan tohumu da terakki edip yeniden doğabilirse, artık o can ve hayat kazanmış, yani kâinat-ı âlemin haritası olur, yani kâinatın kumanda merkezi olur.
أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ الرَّحِيم
OKUNUŞU:
Estezubillah
Fe tekabbeleha rabbuha bi kabulin hasenin ve enbeteha nebaten hasenen, ve keffeleha Zekeriyyâ.
Sadakallahul Aziym — Âl-i İmrân Suresi 37'den pasaj
Hz. Meryem'in annesi Hanne annemiz, Meryem annemizin doğduğunda onu Rabbimize adaması ve ona duası olan bu ayette buyrulan:
"Benden bu hediyeyi kabul buyur; ve onun yiyeceğini giyeceğini en güzel bir nebat, yani bitki olarak bitir. Ve onun bakımını Zekeriyya'ya verdim." buyuruyor Hanne annemiz.
Ve buradaki "en güzel bitkiler olarak bitir" hâli; yani yiyeceği ve onun bedeninde hücre olacak yiyecekleri, giyeceği giyecekleri hasen bitkilerden, yani güzel bitkilerden olsun, güzel taamlardan olsun demektir. Yani iğrenilmeyen, yenebilen helal yiyecekler. Ve "ve keffeleha Zekeriyya" demesi, onun külfetini Zekeriyya'ya verdim demesi; hayvani hâlinin bakımını da insani hâlinin bakımını da Zekeriyya'ya vermiş yani. Onun terbiyesini, rabliğini ve "nefs-i hayvanisinin" sahipliğini Zekeriyya'ya vermiş Hanne annemiz demektir bu.
Rabbim, Mehdi ve cemaatinin ve sevenlerinin yiyecekleri taamları da, giyeceklerini de en güzel bir yiyecek ve bitki olarak bitirsin; Rabbim Teâlâ ve Tekaddes Hazretleri.
أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ الرَّحِيم
OKUNUŞU:
Fe izâ sevveytuhu ve nefahtu fîhi min rûhî fe kaû lehu sâcidîn.
Sadakallahul Aziym — Sâd Suresi 72
MEALİ:
Ve onun (o çocuğun) seviyesini, sıfatını ve yine yani makamının ne olduğunu tespit edip içine ruhunu koyduğum zaman; onun yiyeceği, giyeceği ve hizmetinde olacak olanlar, hemen onun emrine, hizmetine girip boyun eğin ve ona hizmet ediniz artık.
Sadakallahul Aziym — Sâd Suresi 72
Arapçada "Ruh" kelimesi, "Rîh: bir şeye girmek" kelimesinden türemiştir.
Bazı hadislerde ilk kırkta çocuğun can bulacağı geçebilmektedir. Ki bazı âlimler bu nedenle anne karnındaki bebeğe ruhun kırk günlük iken verildiğini söylemişlerdir. Fakat o hadis-i şeriflerde zikredilen, canın bedende can bulmasıdır; yani ruhun bedenle buluşması değildir. Ki ruh bulmamış fakat kalbi atmaya başlayan bir beden candır ve can olarak kabul edilir. Örneğin ölen bir kimsenin belli bir müddet daha hücrelerinin canlı kalması da bu konuya bir örnektir. Zira bedeni çalıştıran ruh olsa idi, bir insan ölür ölmez hücreler dahi o an ölürdü ve bedenin fonksiyonları belli bir müddet daha sürmezdi.
Zira bebeğin ruhsuz bedeninin, ölen bir kimsenin bedeninden farkı vardır. Anne karnındaki bebek, kendi ruhuna kavuşana dek adeta annenin ruhundan beslenir. Bu nedenle de bebeğin ruhsuz bedeni, ölen bir kimsenin bedeninden farklıdır. Özetle anlıyoruz ki bir bebek 120 günlük olunca ruhuna kavuşmakta ve çalışan bedensel fonksiyonlarına ruhsal fonksiyonları da eklenmekte ve tam manası ile bir insan olmaktadır.
Hadis-i şeriflerde Peygamberimiz (asv), çocuğun anne karnında oluşumunu anlatırken farklı ifadeler kullanmıştır. Bazı hadisler çocuğun yüz yirmi günlük iken canlandığı imajını verirken, bazı hadisler de kırk günlükken canlandığı açıklamasını yapıyor.
Hadisi yüz yirmi gün olarak yorumlayan âlimlerimiz, ilk dört ay dolmadan kürtaj yapmanın haram olmadığını, ancak dört ay dolduktan sonra kürtajın haram olduğunu söylemişlerdir.
Ancak çocuğun kırk günde canlandığını ifade eden hadisleri esas alanlar ise, kırk gün geçtikten sonra kürtajın haram olduğunu ifade ediyorlar.
Birileri bizim hareketlerimize baktı, gördü ve ruhi bir münasebet yaptığımızı gören, gözetleyen gafiller işte "iffetsiz" dedi:
Ey bize iffetsiz diyen!
"Annene sor: 'Sen doğmadan, senin annenin içine fiziki baban senin sadece fiziki tohumunu koyabilir; ve çocuk kırk günlük veya hadiste geçen 120 günlük olunca, onun içine ruh koymak için melek girer' diyor. O melek denen işte, senin bir de ruh baban ve ruh tohumunu ruh olarak girip ruh tohumunu koyan vardır. Sor, seninki kimmiş." O ruh baban melek falan değil; işte derler ki "Bana biri geldi ve bunun ismini falanca ismi koy" dedi, dediler deniyor.
"İnsanlığın beklediği Son Kurtarıcı'ya hamile kalan Hz. Âmine, diğer anne adayları gibi sıkıntılar yaşamıyor ve tatlı bir meltem gibi kendisini kucaklayan rahmet esintileri altında bir hamilelik süreci geçiriyordu." (R. Haylamaz, 2010: 1/83)
"Çünkü Abdullah'tan oldu hamile / Vakt erişti heftehu eyyam ile" (S. Çelebi-N. Pekolcay, 2005: 74-75)
"Abdullah'tan Âmine'nin alnına geçmiş olan güzellik nuru, onun alnına geçti. Âdem zamanından beri evladdan evlada geçen peygamberlik nuru şimdi sahibini buldu, artık onda karar kıldı." (A. Cevdet Paşa, 1969: 56; M. M. Bozkurt: 17)
"Hem Muhammed gelmesi oldu yakin / Çok alâmetler belirdi gelmeden" (S. Çelebi-N. Pekolcay, 2005: 74-75)
"Fakat gece rüyamda gördüm: Biri gelip 'Ey Âmine! İyi bilmelisin ki, sen âlemlerin hayırlısına gebesin. Doğduğu zaman adını 'Muhammed' koyasın' dedi." (A. Cevdet Paşa, 1969: 56; M. M. Bozkurt: 17)
"İbni Abbas'ın diliyle Âmine Hatun: 'Gebeliğimin altıncı ayı geçmişti. Bir rüya gördüm. Esrarlı bir kimse yanıma gelip dedi: Ya Âmine! Sen âlemlerin hayrına gebesin! Doğurunca ismini 'Muhammed' koy ve hâlini hiç kimseye açma!'" (N. Fazıl, 2007: 65)
Ve yine Muhammed için dahi "Bu senin oğlun gibi bir kadri cemil dünyaya gelmedi" dedi melek ve "Onun ismini Muhammed koy" dedi, denmiyor mu rivayette ve mevlitte? Hâlbuki o tohumu koyan, Allah'ın Ruhullah İsa gibi ruh olma makamına çıkardığı evliya kulu ve evliya kulları tarafından ruh olarak yapılan birleşme ile konulur yani. İşte o ruh babalığını insanlara öğretmeye çalışıyorum şimdi. Öğretmenliğim bu konuda amma, ders bitti artık ben o sınıftan çıktım. Şimdi biraz bunu anlayanlar o ders hakkında konuşsun, pratik yapsın, oyalansın. Gayem (bu hareketleri yapmaktaki amacım) bu, anladınız mı? Ne yapıyor bu? İffetsiz mi ne? dediniz değil mi! Amma hayır, iffetsiz falan değilim. Malesef bu dahi bir ders idi; anlayan anladı, anlamayan geçemez bu sınıftan, bu dersten.
Rabbim, Mehdi'nin cemaatine, Mehdi gibi veya İsa Ruhullah gibi olmasalar da, en azından bir defalık olarak, Ruh babalık makamını öğretip tatmalarını nasip etsin.
Amiyn.
وَآخِرُ دَعْوَاهُمْ أَنِ الْحَمْدُ لِلّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ
Elfatiha maassalavat.
Kar©glan
Başağaçlı Raşit Tunca
Schrems, 27 Ocak 2015 Salı
Original Kar © glan
[/size](Kar©glan'ın 27.01.2015 Vaazı)
27 Ocak 2015 Salı
أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ الرَّحِيم
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ
إِنَّ الَّذِينَ يُبَايِعُونَكَ إِنَّمَا يُبَايِعُونَ اللَّهَ يَدُ اللَّهِ فَوْقَ أَيْدِيهِمْ فَمَن نَّكَثَ فَإِنَّمَا يَنكُثُ عَلَى نَفْسِهِ وَمَنْ أَوْفَى بِمَا عَاهَدَ عَلَيْهُ اللَّهَ فَسَيُؤْتِيهِ أَجْرًا عَظِيمًا
إِنَّ الَّذِينَ يُبَايِعُونَكَ إِنَّمَا يُبَايِعُونَ اللَّهَ يَدُ اللَّهِ فَوْقَ أَيْدِيهِمْ فَمَن نَّكَثَ فَإِنَّمَا يَنكُثُ عَلَى نَفْسِهِ وَمَنْ أَوْفَى بِمَا عَاهَدَ عَلَيْهُ اللَّهَ فَسَيُؤْتِيهِ أَجْرًا عَظِيمًا
-------------ooo----------
بَلْ ظَنَنتُمْ أَن لَّن يَنقَلِبَ الرَّسُولُ وَالْمُؤْمِنُونَ إِلَى أَهْلِيهِمْ أَبَدًا وَزُيِّنَ ذَلِكَ فِي قُلُوبِكُمْ وَظَنَنتُمْ ظَنَّ السَّوْءِ وَكُنتُمْ قَوْمًا بُورًا
---------------ooo----------
وَمَن لَّمْ يَجْعَلِ اللَّهُ لَهُ نُورًا فَمَا لَهُ مِن نُّورٍ
Sadakallahul Aziym — Fetih Suresi 10, Fetih Suresi 12, Nur Suresi 40. ayetten pasaj
OKUNUŞU:
Euzubillahimineşşeytanirracim
Bismillahirrahmenirrahim
İnnellezîne yubâyiûneke innemâ yubâyiûnallâh. Yedullâhi fevka eydîhim. Fe men nekese fe innemâ yenkusu alâ nefsihî. Ve men evfâ bi mâ âhede aleyhullâhe fe se yu'tîhi ecren azîmâ.
Fetih Suresi 10
Bel zanentum en len yenkaliber resûlu vel mû'minûne ilâ ehlîhim ebeden ve zuyyine zâlike fî kulûbikum ve zanentum zannes sev'i ve kuntum kavmen bûrâ.
Fetih Suresi 12
Ve men lem yec'alillâhu lehu nûren fe mâ lehu min nûr.
Nur Suresi 40. ayetten pasaj
Sadakallahul Aziym
MEALİ ve KISA TEFSİRİ:
Muhakkak ki onlar sizi satın almışlardır ki, o sizin sahibiniz olan satıcınız olan Allah'tandır.
İşte seni satın alanların elinin üstünde Allah vardır. (Yani Rabbin seni onun eli ile yedirir, içirir, giydirir, gezdirir...) Kimlerin aklı kıt olup bu hikmeti anlamadıysa işte onlar nefsine — yani cibilliyatına — kör aklı ile, yani kıt aklı ile bakanlardır. Her kim satın aldığı nefse — yani birisinin cibilliyatı olan nefsine, yani hayvani haline — iyi davranıp "galu belâ"da verdiği ahdini (sözünü) tutarsa ve vefa gösterirse (karşılıklı; yani birisi de senin hayvani nefsine sahiptir, o da seninkine vefa gösterir inşallah), Allah da onu büyük mükâfatlarla mükâfatlandıracaktır.
Fetih Suresi 10
Onlar — yani kâfirler — zannettiler ki: Kendilerinin yapacağı bir nane ile, yani bir keşif, bir alet, bir icat ile onları engelleyip artık onlar hiçbir zaman ebedî olarak Allah Resûlü ve müminler seyr-i sülûk edemeyecekler; yani ehli oldukları kimselere geri dönemeyecekler, yine yani cennetlerine kavuşamayacaklar, zannettiler. Ve bu zannınız sizin kalplerinizi süsledi ve içinize bir neşe geldi; bu kötü zannınız ile sevindiniz, bu kötülüğünüz sizi sevindirdi. Yani ola ola nefsiniz emmâre bi's-sû' oldu, yani kötülükten zevk alan nefis sıfatına düştünüz. Böyle olanlardan biri de Deve Ashâbı idi ki, onlar Sâlih Aleyhisselam'ın ashabı; üç çığlık koptu onlar üstüne ve bir sabah kendilerini kalkınca kıpkırmızı buldular, sonra ertesi sabah da simsiyah buldular ve üçüncü günün çığlığı ile hepsi yere yığılmış vaziyette helâk edildiler.
Ve bu ayet gösteriyor ki, bu kâfirler frekans, ses frekansı cinsinden bir şey ile müminlerin önünü kesmeye çalışacaklar. Oysaki Allah'ın sayhası — Sâlih'i inkâr edip deveyi kesenlerin uğradığı sayha, yani ses frekansı, DB cinsinden bir ses, yani desibel cinsinden bir ses ile — Allahu Teâlâ ve Tekaddes Hazretleri'nin onları helâk etmeye kadir olduğunu unutuverdiler.
Fetih Suresi 12
Allah her kim için bir Güneş, bir peygamber veyahut da onu doğrulayıcı bir nebi, bir nur ve yol gösterici aydınlık vermediyse, onun için bir yol gösterici yoktur ve onlar yolunu bulamaz.
İçi karanlık dolu olanların, zulümat dolu, kötülük dolu olanların yol göstericisi yoktur; yani karanlık gecedeki gibi, onların semasında yıldız olmaz, karanlık gece gibidir onlar.
Nur Suresi 40. ayetten pasaj
Allahümme salli alâ Muhammedin ve alâ âli Muhammed.
Allahümmerzuknî sâhiben müvâfikan.
Yolculuğumuza başlıyoruz
Peygamberimiz kızı Fatıma'ya buyurdu ki:
"Ey Resulullah'ın kızı Fatıma! Sen de kendini Allah'tan satın almaya çalış; zira senin için de bir şey yapamam."
(Buharî, Vesâyâ 11; Tefsir (26) 2; Müslim, İman 348-352.)
Yani yukarıdaki ayetle bu hadisi birleştirirsek: Her insanın bir cibilliyatı vardır. Cibilliyat demek, hayvani nefsi demektir. Yani o insanın hayvan olarak hayat bulmuş hâli; ve o bir hayvandır. Anne babasının onu kazandıkları en son durum hasbı ile, o hayvanın iyi halleri ve kötü halleri, o insanın ahlakını temsil eder. Ve özellikle özellikleri — yani kimsede olmayan özellikleri — ise yine o hayvani sıfatı olan hayvandan aldığı özellikleridir.
Ve ehil hayvanların bir sahibi vardır ve onlar kurban edilen cinsler veya yenen cins olarak ikiye ayrılır. Bir de vahşi olanlar, yenmeyenler, haram olanlar ve zararlı olanlar vardır. Bir de özünde iyi olup da görünüşü çirkin olanlar vardır; ve ayrıca görünüşü maskeli, yani sanki güzel gibi görünüp de kötü ve zararlı olanlar.
İşte mümin olanların genellikle yüksek ahlaklı olanları, Peygamber'in:
"İnsanların en hayırlısı insanlara faydalı olandır."
sözü mucibince, işte mümin olanların ehil hayvanlar gibi bir hayvani nefisleri vardır ki onlar: inek, dana, koyun, keçi, at, eşek, kedi, köpek, muhabbet kuşu, papağan, fare gibi insanlarla devamlı ilgi ve alaka halindeki hayvanlardır.
Ve kâfirlerin, kâfirliğini gösterecek kadar, zararının ne olduğunu bildirecek kadar, belli bir kötü ve zararı olan hayvan hâlinde sıfatları ve cibilliyatları, nefs-i hayvanileri vardır. Yine münafıkların da iki yüzlü hayvanlar hâlinde sıfatları ve ahlakları vardır. Ve bunlara o insanın "Nefs-i Hayvanisi" denilir.
Rabbim, Mehdi ve cemaatine, ve sevenlerine, ve onlardan doğacak çocuklarına güzel bir nefs-i hayvani nasip etsin ki; ve o ehil ve güzel hayvani nefsi olması yetmeyip, bir de o hayvani nefsine muvafık birini — yani vefa gösteren birini, yani empati yapabilen birini, yerine kendini koyabilen birini — sahip olarak nasip etsin ki: Eğer O'nun Nefs-i Hayvanisi bir eşek ise şayet, onun sırtına binip imbil dürten bir sahip ile, ona merhametli davranan, sırtına fazla yük yüklemeyen ve onun sırtının bir yerinin yükten incinmesine müsaade etmeyen ve o nuda Allah'ın yarattığı bir canlısı diye merhamet kanatlarını onun üstüne indiren bir sahip ne kadar farklı kutuplardadır yani.
İşte yukarıdaki ayette geçen:
İnnellezîne yubâyiûneke innemâ yubâyiûnallâh.
Satıcınız olan Allah'tan kendinizi satın alın; bu ayette üzerine basa basa bildirilmektedir. Ve demek olur ki kendi nefsinizin kendiniz sahibi olmaya çalışın ki! Nerede bir başkasının size Allah'lık etmeye, sahiplik etmeye çalışması; nerede sizin kendi nefsinize acımanız, onu korumanız yani.
Her ne kadar bir başka kimse merhametli olsa da, kendi nefsi olduğunu bilmeyen birisi, bir zaman gelir, o hayvani nefse zulüm edebilir işte. Ve "kendinizi satın alın" demek de budur yani. Kendi nefsinize kendiniz sahip çıkın, onu eğitin öğretin, iyiyi kötüyü ayırt etmesini bildirin. Ve bakın ki nasıl farklı bir özelliğiniz var; ondan bakarak arayıp bulun ve o özelliğinizi kendinize hüner ve meslek edinin demek, bu ayetin tefsiri manasındadır yani.
Ve şeytan aleyhillane bir Alman'a gelince, Almanca fısıltılar onu kandırmaya çalışır; ve yine İngiliz'e gelince İngilizce fısıltılar, ve yine Rus'a gelince Rusça, Arap'a gelince Arapça fısıltılar. O zaman yine melekler, iyiliği o insana fısıldamak için de bir melek için dil sorun olmaz. Onlar ruh dili ile konuşurlar ve senin ruhuna seslenirler. Senin ruhun, onun ruhu, bunun ruhu, aynı dili kullanır; yani ulusal dildir ruh dili. İncelik, nezaket, insanlık, merhamet, şefkat, vefa yani ruh dilidir bunlar. Ruh dili ile iyiliği gören Alman da "bu bir iyilik" der, Fransız da, İngiliz de. Yine kötü şeytanların yaptırdığı bir kötülük de dünyanın dört bir yanındaki her türlü insan tarafından kötü olarak bilinir; yani yine şeytan dili de ulusal dildir o zaman.
Ve nefislerin dili de ulusaldır; yani hayvanlar birbirlerinin dilini anlarlar. Karınca, aslan ne diyor duyar bilir; yine aslan bir kartal ne diyor dinler ve bilir. Hal böyle olunca ham ve toy kalıp onları da anlamayan, dil bilmez bir insanoğlu cahili vardır.
Ve nefislerinizi satın alın ki, nefislerinize şeytanların seslenip onları yönetmesine müsaade etmeyin; ve onların dilini öğrenip, onların dili ile onları iyiliğe, güzelliğe, hayra doğru yöneltin.
Nefis terbiyesi işte, mürşidler tarafından, işte nefis dili bilmek ile olur. Senin nefsini bilen şeyh, sana senin nefsinin dilinden seslenir; ve o ses senin kulağına iyi ses olarak gelir, çünkü senin sıfatın ve cibilliyatın o sese aşinadır. Ve nefsine söz geçiren ve şeytana da uymayan kimse, evliyadır evliya.
Diyorlar ki "Muhammed olmasaydı biz olmazdık." Hâlbuki Muhammed'den önce İsmail vardı, İbrahim vardı, Âdem vardı; hatta Âdem yok iken cinler, melekler ve Azazil vardı. Şeytan bile o zaman şeytan değildi; insan yaratıldı da Azazil şeytan oldu, yani rütbe kazandı.
"Levlâke levlâk lemmâ halaktül eflâk"
"Habibim! Sen olmasaydın varlığı yaratmazdım."
Ve bu o "sen olmasaydın felekleri yaratmazdım" hikâyesi bu olaylara uyuşmuyor; çünkü Âdem'den önceleri olduğu Bakara Suresi'nden bildiriliyor.
Evet, karanlıklar var kâinatta; bir de yıldızlar var, aydınlık ve ışık saçan kandiller, yani peygamberler. Ve ilk peygamber Âdem; fakat kâinatın ilk yıldızı Muhammed yıldızıdır. Fakat "sen olmasaydın biz olmazdık" hikâyesi uydurmadır; çünkü tevhid kelimesinde:
"Lâ ilâhe illallah, Muhammedün Rasûlallah" — nefiy, ispattan öncedir; yani önce yokluk, sonra varlık geliyor. Önce karanlık, sonra içine kandiller asılıyor. Yani Muhammed'den önce şeytan olmamış Azazil ve melekler ve cennet dahi vardı ve yaratılmış vaziyetteydi. Yine Cebrail vardı, Mikail vardı, İsrafil vardı; ve Azrail dahi — ondan önce Azrail, yani can alıcı melek değildi — ve insan halk oldu da rütbe kazanıp ölüm meleği olma makamına yükseldi.
Ve şeytan dahi şeytan değildi ve Hz. Âdem'den sonra şeytanlık makamı verildi.
Ve işte insan ilk yaratılırken, önce berzahtan bir yel gibi ruh olarak iner; ve sonra o ruh ya iyiler tarafından ya da kötüler tarafından bir kalıba girer, yani giyilir. Ve yine sonra toprağa iner ve ya hayırlı ve tatlı bir nebat olarak halk olur, yahut da zararlı ve zehirli olur, yahut işe yaramaz denen bir hâlde olur. Sonra onu yiyen hayvanlar ve insanlar tarafından insana ve hayvanlara geçer ve sonunda o insanda terakki edip ahlak ve sıfat, yani cibilliyat hâlini alır. Bu sefer de insanda veya hayvanda insan tohumu veya hayvan tohumu meni olur; ve o insan ve hayvan tohumu da terakki edip yeniden doğabilirse, artık o can ve hayat kazanmış, yani kâinat-ı âlemin haritası olur, yani kâinatın kumanda merkezi olur.
أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ الرَّحِيم
فَتَقَبَّلَهَا رَبُّهَا بِقَبُولٍ حَسَنٍ وَأَنبَتَهَا نَبَاتًا حَسَنًا وَكَفَّلَهَا زَكَرِيَّا
OKUNUŞU:
Estezubillah
Fe tekabbeleha rabbuha bi kabulin hasenin ve enbeteha nebaten hasenen, ve keffeleha Zekeriyyâ.
Sadakallahul Aziym — Âl-i İmrân Suresi 37'den pasaj
Hz. Meryem'in annesi Hanne annemiz, Meryem annemizin doğduğunda onu Rabbimize adaması ve ona duası olan bu ayette buyrulan:
"Benden bu hediyeyi kabul buyur; ve onun yiyeceğini giyeceğini en güzel bir nebat, yani bitki olarak bitir. Ve onun bakımını Zekeriyya'ya verdim." buyuruyor Hanne annemiz.
Ve buradaki "en güzel bitkiler olarak bitir" hâli; yani yiyeceği ve onun bedeninde hücre olacak yiyecekleri, giyeceği giyecekleri hasen bitkilerden, yani güzel bitkilerden olsun, güzel taamlardan olsun demektir. Yani iğrenilmeyen, yenebilen helal yiyecekler. Ve "ve keffeleha Zekeriyya" demesi, onun külfetini Zekeriyya'ya verdim demesi; hayvani hâlinin bakımını da insani hâlinin bakımını da Zekeriyya'ya vermiş yani. Onun terbiyesini, rabliğini ve "nefs-i hayvanisinin" sahipliğini Zekeriyya'ya vermiş Hanne annemiz demektir bu.
Rabbim, Mehdi ve cemaatinin ve sevenlerinin yiyecekleri taamları da, giyeceklerini de en güzel bir yiyecek ve bitki olarak bitirsin; Rabbim Teâlâ ve Tekaddes Hazretleri.
أَعُوذُ بِاللهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ , بِسْمِ ﷲِالرَّحْمَنِ الرَّحِيم
فَإِذَا سَوَّيْتُهُ وَنَفَخْتُ فِيهِ مِن رُّوحِي فَقَعُوا لَهُ سَاجِدِينَ
OKUNUŞU:
Fe izâ sevveytuhu ve nefahtu fîhi min rûhî fe kaû lehu sâcidîn.
Sadakallahul Aziym — Sâd Suresi 72
MEALİ:
Ve onun (o çocuğun) seviyesini, sıfatını ve yine yani makamının ne olduğunu tespit edip içine ruhunu koyduğum zaman; onun yiyeceği, giyeceği ve hizmetinde olacak olanlar, hemen onun emrine, hizmetine girip boyun eğin ve ona hizmet ediniz artık.
Sadakallahul Aziym — Sâd Suresi 72
Arapçada "Ruh" kelimesi, "Rîh: bir şeye girmek" kelimesinden türemiştir.
Bazı hadislerde ilk kırkta çocuğun can bulacağı geçebilmektedir. Ki bazı âlimler bu nedenle anne karnındaki bebeğe ruhun kırk günlük iken verildiğini söylemişlerdir. Fakat o hadis-i şeriflerde zikredilen, canın bedende can bulmasıdır; yani ruhun bedenle buluşması değildir. Ki ruh bulmamış fakat kalbi atmaya başlayan bir beden candır ve can olarak kabul edilir. Örneğin ölen bir kimsenin belli bir müddet daha hücrelerinin canlı kalması da bu konuya bir örnektir. Zira bedeni çalıştıran ruh olsa idi, bir insan ölür ölmez hücreler dahi o an ölürdü ve bedenin fonksiyonları belli bir müddet daha sürmezdi.
Zira bebeğin ruhsuz bedeninin, ölen bir kimsenin bedeninden farkı vardır. Anne karnındaki bebek, kendi ruhuna kavuşana dek adeta annenin ruhundan beslenir. Bu nedenle de bebeğin ruhsuz bedeni, ölen bir kimsenin bedeninden farklıdır. Özetle anlıyoruz ki bir bebek 120 günlük olunca ruhuna kavuşmakta ve çalışan bedensel fonksiyonlarına ruhsal fonksiyonları da eklenmekte ve tam manası ile bir insan olmaktadır.
Hadis-i şeriflerde Peygamberimiz (asv), çocuğun anne karnında oluşumunu anlatırken farklı ifadeler kullanmıştır. Bazı hadisler çocuğun yüz yirmi günlük iken canlandığı imajını verirken, bazı hadisler de kırk günlükken canlandığı açıklamasını yapıyor.
Hadisi yüz yirmi gün olarak yorumlayan âlimlerimiz, ilk dört ay dolmadan kürtaj yapmanın haram olmadığını, ancak dört ay dolduktan sonra kürtajın haram olduğunu söylemişlerdir.
Ancak çocuğun kırk günde canlandığını ifade eden hadisleri esas alanlar ise, kırk gün geçtikten sonra kürtajın haram olduğunu ifade ediyorlar.
Birileri bizim hareketlerimize baktı, gördü ve ruhi bir münasebet yaptığımızı gören, gözetleyen gafiller işte "iffetsiz" dedi:
Ey bize iffetsiz diyen!
"Annene sor: 'Sen doğmadan, senin annenin içine fiziki baban senin sadece fiziki tohumunu koyabilir; ve çocuk kırk günlük veya hadiste geçen 120 günlük olunca, onun içine ruh koymak için melek girer' diyor. O melek denen işte, senin bir de ruh baban ve ruh tohumunu ruh olarak girip ruh tohumunu koyan vardır. Sor, seninki kimmiş." O ruh baban melek falan değil; işte derler ki "Bana biri geldi ve bunun ismini falanca ismi koy" dedi, dediler deniyor.
"İnsanlığın beklediği Son Kurtarıcı'ya hamile kalan Hz. Âmine, diğer anne adayları gibi sıkıntılar yaşamıyor ve tatlı bir meltem gibi kendisini kucaklayan rahmet esintileri altında bir hamilelik süreci geçiriyordu." (R. Haylamaz, 2010: 1/83)
"Çünkü Abdullah'tan oldu hamile / Vakt erişti heftehu eyyam ile" (S. Çelebi-N. Pekolcay, 2005: 74-75)
"Abdullah'tan Âmine'nin alnına geçmiş olan güzellik nuru, onun alnına geçti. Âdem zamanından beri evladdan evlada geçen peygamberlik nuru şimdi sahibini buldu, artık onda karar kıldı." (A. Cevdet Paşa, 1969: 56; M. M. Bozkurt: 17)
"Hem Muhammed gelmesi oldu yakin / Çok alâmetler belirdi gelmeden" (S. Çelebi-N. Pekolcay, 2005: 74-75)
"Fakat gece rüyamda gördüm: Biri gelip 'Ey Âmine! İyi bilmelisin ki, sen âlemlerin hayırlısına gebesin. Doğduğu zaman adını 'Muhammed' koyasın' dedi." (A. Cevdet Paşa, 1969: 56; M. M. Bozkurt: 17)
"İbni Abbas'ın diliyle Âmine Hatun: 'Gebeliğimin altıncı ayı geçmişti. Bir rüya gördüm. Esrarlı bir kimse yanıma gelip dedi: Ya Âmine! Sen âlemlerin hayrına gebesin! Doğurunca ismini 'Muhammed' koy ve hâlini hiç kimseye açma!'" (N. Fazıl, 2007: 65)
Ve yine Muhammed için dahi "Bu senin oğlun gibi bir kadri cemil dünyaya gelmedi" dedi melek ve "Onun ismini Muhammed koy" dedi, denmiyor mu rivayette ve mevlitte? Hâlbuki o tohumu koyan, Allah'ın Ruhullah İsa gibi ruh olma makamına çıkardığı evliya kulu ve evliya kulları tarafından ruh olarak yapılan birleşme ile konulur yani. İşte o ruh babalığını insanlara öğretmeye çalışıyorum şimdi. Öğretmenliğim bu konuda amma, ders bitti artık ben o sınıftan çıktım. Şimdi biraz bunu anlayanlar o ders hakkında konuşsun, pratik yapsın, oyalansın. Gayem (bu hareketleri yapmaktaki amacım) bu, anladınız mı? Ne yapıyor bu? İffetsiz mi ne? dediniz değil mi! Amma hayır, iffetsiz falan değilim. Malesef bu dahi bir ders idi; anlayan anladı, anlamayan geçemez bu sınıftan, bu dersten.
Rabbim, Mehdi'nin cemaatine, Mehdi gibi veya İsa Ruhullah gibi olmasalar da, en azından bir defalık olarak, Ruh babalık makamını öğretip tatmalarını nasip etsin.
Amiyn.
وَآخِرُ دَعْوَاهُمْ أَنِ الْحَمْدُ لِلّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ
Elfatiha maassalavat.
Kar©glan
Başağaçlı Raşit Tunca
Schrems, 27 Ocak 2015 Salı
Original Kar © glan